భూమిపై కొన్ని ప్రాంతాల్లో, కొన్నిసార్లు, వింతగా ఉండే ముత్యాలు జన్మిస్తాయి; అవి పంది ఆకారంలో కనిపిస్తాయి. బాంబూ నుండి పుట్టే ముత్యాలు దేవతలకు ప్రీతికరమైన చోట్లే ఉత్పన్నమవుతాయి; సాధారణ స్థలాల్లో కాదు. ఈ ముత్యాలకు, పూర్తిగా కడిగిన వెండి వంటి ప్రకాశం, కత్తి ధారకు సమానమైన మెరుపు ఉంటుంది. ధర్మవంతుల చేత ఉత్పన్నమయ్యే ముత్యాలు, పాము తల నుండి జన్మిస్తాయి; అవి అద్భుత కాంతిని కలిగి ఉంటాయి. మహా రక్షణ యజ్ఞం నిర్వహించేటప్పుడు, అది ప్రাসాదం పైభాగంలో జరుగుతుంది. ఆ సమయంలో, ఆకాశం నిధులతో నిండి, మేఘాల భారంతో వంగిన నిధులు వేలాడుతూ కనిపిస్తాయి. పాము తలలో పుట్టిన ముత్యం, తన హుడులోనే ఉంటే, ఇతరుల చేత హాని పొందుతుంది. దాని కాంతి, సూర్యుని ప్రకాశంలా, అన్ని దిశలను కవర్ చేస్తుంది; ఆ ముత్యపు గుండ్రటి ఆకారం ఆకాశంలో వెలిసినట్లు కనిపిస్తుంది. అది పగలు ఎంత ప్రకాశిస్తుందో, రాత్రి అతి గాఢమైన చీకటిలో కూడా అంతే వెలుగును ప్రసరిస్తుంది. ఈ ముత్యానికి విలువను నిర్ణయించలేను; భూమంతా బంగారంతో నిండినా, దాని విలువను కొలవడం అసాధ్యం. ఆ ముత్యాన్ని కలిగినవాడు, తనకు ప్రత్యర్థులే లేకుండా, భూమంతా ఆనందంగా అనుభవిస్తాడు; అది ఎంతకాలం ఉంటే అంతకాలం. ఆ ముత్యం, వెయ్యి యోజనల పరిధిలో, అన్ని దుర్భాగ్యాలను దూరం చేస్తుంది. వివిధ రంగుల్లో, పాలు రంగు అత్యుత్తమంగా, ఉత్తమ గోవుల నుండి పడింది. ఆ విత్తనం, ఇతర మూలాల నుండి వచ్చినది, గవ్వలో ప్రవేశించింది; పాల నీటి ప్రవాహాలు ఆ విత్తనంపై వర్షించగా, అది గవ్వలో విశ్రాంతి తీసుకుని, ముత్యంగా మారింది. ఇవి సింహలిక, పరలోకిక, సౌరాష్ట్ర, తామ్రపర్ణ, పరశవ ప్రాంతాల ముత్యాలు. గవ్వలో పుట్టిన ముత్యాలు, నాసిరకం రంగులో ఉండవు; వాటి పరిమాణం, ఆకారం, నాణ్యత, కాంతి ద్వారా ప్రత్యేకంగా గుర్తించబడతాయి. వివేకవంతుడు, ఖనిజాలలో పుట్టిన ముత్యాల విచిత్రతలను పట్టించుకోకుండా, వాటి ఆకారం, పరిమాణం మీద దృష్టి పెట్టాలి. గవ్వలో పుట్టిన, కాంతివంతమైన ముత్యానికి, మరో ముత్యం కొద్దిగా తక్కువ బరువులో ఉంటే—అది అర మాషా తక్కువైతే, దాని విలువ రెండు-ఐదవ వంతుల మేర తగ్గిపోతుంది. అదే, అర మాషా లేదా రెండు మాషాలు ఎక్కువైతే, దాని విలువ వెయ్యి మూడు వందలు రెట్లు పెరుగుతుంది. అర మాషా ఎక్కువైతే, దాని విలువ ఇరవై మూడు వందలు; ఒక మాషా అర ఎక్కువైతే, నూరవంతు విలువ, అది తగిన నాణ్యత కలిగి ఉంటే. బరువు పదహారు తక్కువైతే, నిపుణులు దానిని 'దార్విక' అని పిలుస్తారు. రెండు పదులు తక్కువైతే, 'భవక' అని అంటారు. ముత్యం ముప్పై బరువు పూర్తి అయితే, దాన్ని 'శిక్య' అంటారు. నలభై బరువు ఉంటే, దాని విలువ ముప్పై. అరవై బరువు ఉన్నది 'నికరశీర్ష' అని పిలుస్తారు; దాని విలువ పద్నాలుగు. పదకొండు, తొమ్మిది వరుసగా వాటి విలువలు. ముత్యాన్ని తీసుకుని, ఆహార పాత్రలో, జంబీర రసంతో వండాలి. తరువాత, మట్టి పూసిన చేప పాత్రలో ఉంచి వండాలి; తర్వాత, పిల్లి విసర్జన పాత్రలో వాడాలి. అనంతరం, శుద్ధమైన, మచ్చలేని వస్త్రంతో రుద్దితే, ముత్యం శుభ్రంగా, అద్భుతమైన నాణ్యత, కాంతిని పొందుతుంది. వెండి, నూరు భాగాల బంగారంతో కలిపితే, తెల్ల గాజు వలె మారుతుంది. ఇలా, సింహలదేశంలో నైపుణ్యం కలిగిన వారు చేస్తారు. రాత్రి, ముత్యాన్ని వేడిగా, ఉప్పు, నూనె కలిపిన నీటిలో ముంచాలి. దాని రంగు మారకపోతే, అది నిజమైనదిగా గుర్తించాలి. అత్యంత కాంతివంతమైన, గుండ్రటి ముత్యం ఉత్తమంగా పరిగణించబడుతుంది. సరైన పరిమాణం, బరువు, కాంతి, తెలుపు, గుండ్రటి ఆకారం, సమ uniformమైన చిన్న రంధ్రం ఉన్న ముత్యం—ఇవి అన్నీ కలిగి ఉంటే, అది పరిపూర్ణ ముత్యంగా పరిగణించబడుతుంది. ఇలా, శ్రీ గరుడ మహాపురాణంలో, పూర్వఖండంలో, ఆచారఖండంలో, అరవయ్యవ అధ్యాయమైన 'ముత్యాల పరీక్ష'లో, ముత్యాల ప్రమాణాలు, లక్షణాలు వివరించబడ్డాయి. తర్వాత, సూర్యుడు—మహా ప్రభావవంతుడు—మహా దేవతలలో రత్నాలకు మూలాధారంగా ఉన్నాడు. దేవతలతో యుద్ధాల్లో ఎప్పుడూ గెలిచే సూర్యుడు, తన బలంపై గర్వంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాడు. సింహలీ స్త్రీ నడుమును చూసినప్పుడు, భయంతో, అతడు గొప్ప సరస్సు లోతుల్లో ప్రవేశించాడు.