கருடபுராணம்

ஜராதர்ஶிதபந்தாநம் ப்ரசண்டவ்யாதிஸைநிகம் । அதிஷ்டிதோ ம்ரு'த்யுஶத்ரும் த்ராதாரம் கிம் ந பஶ்யதி ॥ ௨,௪௯.

முதுமை வழியை காட்டி, கொடிய நோய்கள் படையெடுத்து, எதிரே மரணம் பகைவனாக நின்றிருக்க, அவனிலிருந்து காப்பாற்றும் வழியை ஏன் யாரும் பார்க்கவில்லை?

த்ரு'ஷ்ணாஸூசீவிநிர்பிந்நம் ஸிக்தம் விஷயஸர்பிஷா । ராகத்வேஷாநலே பக்வம் ம்ரு'த்யுரஶ்ராதி மாநவம் ॥ ௨,௪௯.

ஆசை என்னும் ஊசியால் குத்தப்பட்டு, உலக இன்பங்கள் என்னும் நெய்யில் நனைந்து, விருப்பு வெறுப்பு என்னும் தீயில் வெந்து, இறப்பு மனிதனை விழுங்குகிறது.

பாலாம்ஶ்ச யௌவநஸ்தாம்ஶ்ச வ்ரு'த்தாந கர்பகதாநபி । ஸர்வாநாவிஶதே ம்ரு'த்யுரேவம்பூமிதம் ஜகத் ॥ ௨,௪௯.

குழந்தைகள், இளமையில் உள்ளவர்கள், முதியோர், கூடவே கருவில் இருக்கும் குழந்தைகளையும் இறப்பு எவரையும் விட்டு விடுவதில்லை; இப்படித்தான் இந்த உலகம் அமைந்துள்ளது.

ஸ்வதேஹமபி ஜீவோऽயம் முக்த்வா யாதி யமாலயம் । ஸ்த்ரீமாத்ரு'பித்ரு'புத்த்ராதிஸம்பந்தஃ கேந ஹேதுநா ॥ ௨,௪௯.

இந்த உயிர், தன் உடலைக்கூட விட்டுவிட்டு, இறப்புக்குப் பிறகு எமனிடம் செல்கிறது; அப்படி இருக்க, மனைவி, தாய், தந்தை, மகன் போன்றோரிடம் பற்றுதல் ஏன்?

துஃ கமூலம் ஹி ஸம்ஸாரஃ ஸ யஸ்யாஸ்தி ஸ துஃ கிதஃ । தஸ்ய த்யாகஃ க்ரு'தோ யேந ஸ ஸுகீ நாபரஃ க்வசித் ॥ ௨,௪௯.

இந்த உலக வாழ்க்கை துன்பத்தின் மூலமாக இருப்பவர்களுக்கு எப்போதும் துயரம் தான்; அதை விட்டுவிட்டவர் மட்டுமே சந்தோஷமாக இருப்பார், வேறு யாரும் இல்லை.

ப்ரபவம் ஸர்வதுஃ காநாமாலயம் ஸகலாபதாம் । ஆஶ்ரயம் ஸர்வபாபாநாம் ஸம்ஸாரம் வர்ஜயேத்க்ஷணாத் ॥ ௨,௪௯.

எல்லா துன்பங்களுக்கும் காரணமான, எல்லா இடருக்கும் வீடாகிய, பாவங்களுக்குச் சாயலாகிய இந்த உலக வாழ்க்கையை உடனே விட்டு விட வேண்டும்.

லோஹதாருமயைஃ பாஶைஃ புமாந்பத்தோ விமுச்யதே । புத்த்ரதாரமயைஃ பாஶைர்முச்யதே ந கதாசந ॥ ௨,௪௯.

இரும்பு மரம் போன்ற சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டவன் விடுதலை பெறலாம்; ஆனால் மகன் மனைவி போன்ற பாசத்தால் கட்டப்பட்டவன் ஒருபோதும் விடுபட முடியாது.

யாவதஃ குருதே ஜந்துஃ ஸம்பந்தாந்மநஸஃ ப்ரியாந் । தாவந்தோऽஸ்ய நிகந்யந்தே ஹ்ரு'தயே ஶோகஶங்கவஃ ॥ ௨,௪௯.

ஒரு உயிர், மனதில் எத்தனை பேரை நேசித்து பந்தம் அமைக்கிறானோ, அவ்வளவு துயரம்படிகள் அவன் இதயத்தில் குத்தப்படுகின்றன.

வஞ்சிதாஶேஷவித்தைஸ்தைர்நித்யம் லோகோ விநாஶிதஃ । ஹா ஹந்த விஷயாஹாரைர்தேஹஸ்தோந்த்ரியதஸ்கரைஃ ॥ ௨,௪௯.

உலகம் எப்போதும், சொத்து வைத்திருப்பதாக காட்டி மற்றவர்களை ஏமாற்றி, உடலில் உள்ள ஐம்புலங்கள் என்னும் திருடர்களால் உலக இன்பங்களை அனுபவிப்பவர்களால் அழிகிறது.

மாம்ஸலுப்தோ யதா மத்ஸ்யோ லோஹஶங்கும் ந பஶ்யதி । ஸுகலுப்தஸ்ததா தேஹீ யமவாதாம் ந பஶ்யதி ॥ ௨,௪௯.

மீன் இறைச்சிக்கு ஆசைப்பட்டு இரும்புக் கொக்கியைப் பார்க்காமல் விழுந்து விடும் போல, உடல் இன்பத்திற்கு ஆசைப்பட்ட மனிதன் எமனின் பாசத்தைப் பார்க்க முடியாமல் விழுந்து விடுகிறான்.

ஹிதாஹிதம் ந ஜாநந்தோ நித்யமுந்மார்ககாமிநஃ । குக்ஷிபூரணநிஷ்டா யே தே நரா நாரகாஃ கக ॥ ௨,௪௯.

எது நல்லது, எது தீமை என்று அறியாமல், எப்போதும் தவறான வழியில் சென்று, வயிற்றை நிரப்புவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்ட மனிதர்கள், பறவையே, நரகத்திற்கு போகிறார்கள்.

நித்ராபீமைதுநாஹாராஃ ஸர்வேஷாம் ப்ராணிநாம் ஸமாஃ । ஜ்ஞாநவாந்மாநவஃ ப்ரோக்தோ ஜ்ஞாநஹீநஃ பஶுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௨,௪௯.

உறக்கம், பயம், காமம், உணவு எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒன்றே; அறிவுள்ளவன் மனிதன் என்று அழைக்கப்படுகிறான், அறிவில்லாதவன் மிருகம் என்று கருதப்படுகிறான்.

ப்ரபாதே மலமூத்த்ராப்யாம் க்ஷுத்த்ரு'ட்ப்யாம் மத்யகே ரவௌ । ராத்ரௌ மதநநித்ராப்யாம் பாத்யந்தே மூடமாநவாஃ ॥ ௨,௪௯.

காலை எழுந்தவுடன் கழிவறை செல்லும் அவசியம், மதியம் பசித்தும் தாகத்தாலும், இரவில் காமமும் தூக்கமும்—இவை எல்லாம் அறிவில்லாத மனிதரைத் தொந்தரவு செய்கின்றன.

ஸ்வதேஹதநதாராதிநிரதாஃ ஸர்வஜந்தவஃ । ஜாயந்தே ச ம்ரியந்தே ச ஹா ஹந்தாஜ்ஞாநமோஹிதாஃ ॥ ௨,௪௯.

தன் உடல், செல்வம், மனைவி முதலியவற்றில் மனதை வைத்திருக்கும் எல்லா உயிர்களும், அறியாமையால் மயங்கி பிறந்து மறிகின்றனர்.

தஸ்மாத்ஸங்கஃ ஸதா த்யாஜ்யஃ ஸசேத்த்யக்தும் ந ஶக்யதே । மஹத்பிஃ ஸஹ கர்தவ்யஃ ஸந்தஃ ஸங்கஸ்ய பேஷஜம் ॥ ௨,௪௯.

ஆகையால், பாசத்தை எப்போதும் விட்டு விட வேண்டும்; அது முடியவில்லை என்றால், பெரியோர்களுடன் நட்பு கொள்ள வேண்டும்; நல்லோரின் நட்பு தான் பாசத்திற்கு மருந்து.

ஸத்ஸங்கஶ்ச விவேகஶ்ச நிர்மலம் நயநத்வயம் । யஸ்ய நாஸ்தி நரஃ ஸோऽந்தஃ கதம் ந ஸ்யாதமார்ககஃ ॥ ௨,௪௯.

நல்லோரின் நட்பு, பகுத்தறிவு, தூய பார்வை இவை இல்லாதவன் குருடனே; அவன் தவறான வழியில் போகவில்லை என எப்படி சொல்ல முடியும்?

ஸ்வஸ்வவர்ணாஶ்ரமாசாரநிரதாஃ ஸர்வமாநவாஃ । ந ஜாநந்தி பரம் தர்மம் வ்ரு'தா நஶ்யந்தி தாம்பிகாஃ ॥ ௨,௪௯.

தன் சாதி, வாழ்க்கை முறையில் மட்டும் மனதை வைத்திருக்கும் எல்லா மனிதர்களும், உயர்ந்த தர்மத்தை அறியாமல், பொய்யாக நடிக்கும் போது வீணாக அழிகின்றனர்.

கிமாயாஸபராஃ கேசித்வ்ரதசர்யாதிஸம்யுதாஃ । அஜ்ஞாநஸம்வ்ரு'தாத்மாநஃ ஸஞ்சரந்தி ப்ரசாரகாஃ ॥ ௨,௪௯.

சிலர் விரதம், தவம் என்று முயற்சி செய்து, அறியாமையில் மூடப்பட்டு, உலகில் சுற்றித் திரிகிறார்கள், ஏன்?

நாமமாத்ரேண ஸந்துஷ்டாஃ கர்மகாண்டரதா நராஃ । மந்த்ரோச்சாரணஹோமாத்யைர்ப்ராமிதாஃ க்ரதுவிஸ்தரைஃ ॥ ௨,௪௯.

வேள்வி, பூஜை போன்ற கிரியைகளில் மட்டும் மனம் வைத்து, பெயருக்கு மட்டும் திருப்தி அடைந்து, மந்திரம் சொல்வது, ஹோமம் செய்வது, பல்வேறு யாகங்கள் செய்வதில் மயங்கி விடுகிறார்கள்.

ஏகபுக்தோபவாஸாத்யைர்நியமைஃ காயஶோஷணைஃ । மூடாஃ பரோக்ஷமிச்சந்தி மம மாயாவிமோஹிதாஃ ॥ ௨,௪௯.

என் மாயையால் மயங்கிய அறியாமை உடையவர்கள், ஒருநாள் ஒருமுறை உண்பது, உண்ணாமை, உடலை வாடச் செய்வது போன்ற கட்டுப்பாடுகள் மூலம் தெரியாத ஒன்றை அடைய விரும்புகிறார்கள்.

தேஹதண்டநமாத்ரேண கா முக்திரவிவேகிநாம் । வல்மீகதாடநாதேவ ம்ரு'தஃ கிந்நு மஹோரகஃ ॥ ௨,௪௯.

உடலை வேதனைப்படுத்துவதால் அறிவில்லாதவர்களுக்கு என்ன விடுதலை கிடைக்கும்? உழவாரால் அடிபட்ட பெரிய பாம்பு இறந்தால் அது விடுதலை பெறுமா?

ஜடாபாராஜிநைர்யுக்தா தாம்பிகா வேஷதாரிணஃ । ப்ரமந்தி ஜ்ஞாநிவல்லோகே ப்ராமயந்தி ஜநாநபி ॥ ௨,௪௯.

முடி முடிகள், மான் தோல் போன்றவை அணிந்து, தவசு வேடம் பூண்ட புறம்போக்கு மனிதர்கள், உலகில் ஞானிகள் போல் சுற்றி, மற்றவர்களையும் வழிகேடாக்குகிறார்கள்.

ஸம்ஸாரஜஸுகாஸக்தம் ப்ரஹ்மஜ்ஞோऽஸ்மீதிவாதிநம் । கர்மப்ரஹ்மோபயப்ரஷ்டம் தம் த்யஜேதந்த்யஜம் யதா ॥ ௨,௪௯.

உலக இன்பங்களில் ஆசை கொண்டு, தான் பரம்பொருளை அறிந்தவன் என்று சொல்வவன், கர்மமும் ஞானமும் இரண்டும் இழந்தவன்; அவனை சாதி வெளியேற்றப்படுபவரைப் போல் விட்டு விட வேண்டும்.

க்ரு'ஹாரண்யஸமா லோகே கதவ்ரீடா திகம்பராஃ । சரந்தி கர்தபாத்யாஶ்ச விரக்தாஸ்தே பவந்தி கிம் ॥ ௨,௪௯.

இந்த உலகில், வீடு, காடு எங்கும் வெட்கம் இழந்து, நிர்வாணமாகச் சுற்றும் கழுதை போன்றவர்கள் உண்மையில் விருப்பமில்லாதவர்களா?

ம்ரு'த்பஸ்மோத்தூலநாதேவ முக்தாஃ ஸ்யுர்யதி மாநவாஃ । ம்ரு'த்பஸ்மவாஸீ நித்யம் ஶ்வா ஸ கிம் முக்தோ பவிஷ்யதி ॥ ௨,௪௯.

மண் அல்லது புழை பூசுவதால் மனிதர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள் என்றால், எப்போதும் மண், புழையில் வாழும் நாய் விடுதலை பெறுமா?

த்ரு'ணபர்ணோதகாஹாராஃ ஸததம் வநவாஸிநஃ । ஜம்பூகாகும்ரு'காத்யாஶ்ச தாபஸாஸ்தே பவந்தி கிம் ॥ ௨,௪௯.

எப்போதும் காட்டில் வாழ்ந்து, புல், இலை, தண்ணீர் மட்டும் உண்பவர்கள், நரி, எலி, மான் போன்றவைகள் தவசு ஆவார்கள் என்று சொல்லலாமா?

ஆஜந்மமரணாந்தஞ்ச கங்காதிதடிநீஸ்திதாஃ । மண்டூகமத்ஸ்யப்ரமுகா யோகிநஸ்தே பவந்தி கிம் ॥ ௨,௪௯.

பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை கங்கை போன்ற நதிக்கரையில் வாழும் தவளை, மீன் முதலியவை யோகிகள் ஆகிவிடுவார்களா?

பாராவதாஃ ஶிலாஹாராஃ கதாசிதபி சாதகாஃ । ந பிபந்தி மஹீதோயம் வ்ரதிநஸ்தே பவந்தி கிம் ॥ ௨,௪௯.

கல்லை உண்ப புறாக்கள், பூமியில் உள்ள நீரை ஒருபோதும் குடிக்காத சாடகப் பறவைகள்—இவை விரதம் கொண்டதால் தவசு ஆவதா?

தஸ்மாந்நித்யாதிகம் கர்ம லோகரஞ்ஜநகாரகம் । மோக்ஷஸ்ய காரணம் ஸாக்ஷாதத்த்வஜ்ஞாந ககேஶ்வர ॥ ௨,௪௯.

ஆகையால், உலக மக்களை மகிழ்விக்க மட்டும் செய்யும் தினசரி மற்றும் பிற கர்மங்கள் நேரடி விடுதலைக்குக் காரணம் அல்ல, உண்மையான அறிவே விடுதலைக்குக் காரணம், பறவைகளின் தலைவனே.