கருடபுராணம்

ந த்ரு'ஶ்யதே கோऽபி ம்ரு'தஃ ஸமாகதோ ராஜா யதிர்வா த்விஜபுங்கவோऽபி வா । யோ வை ம்ரு'தஃ ஸாஹஸிகஃ ஸ மர்த்யகோ நாஶம் யோऽபி தராதலே ஸ்திதஃ ॥ ௨,௪௮.

இறந்தவர்கள் யாரும் திரும்பி வந்ததாகக் காணப்படவில்லை; அரசனாக இருந்தாலும், தவசியாக இருந்தாலும், பெரிய learned ஒருவர் இருந்தாலும், தைரியசாலி அல்லது சாதாரண மனிதர் என்றாலும், இறந்தவுடன் அவர்கள் இல்லாமல் போய்விடுகிறார்கள். பூமியில் இருப்பவரும் அப்படியே போய்விடுவார்கள்.

ஏவம் கணாஸ்தே ப்ருவதே ஸகிந்நரா தைர்யம் ஸமாலம்ப்ய விபாதபூரிதஃ । ஶ்ருத்வா கணாநாம் வசநம் மஹாத்புதம் ப்ரவீதி பக்ஷீந்த்ர மநுஷ்யதாம் கதஃ ॥ ௨,௪௮.

அந்த கூட்டங்கள், கின்னரர்களுடன் சேர்ந்து, வானத்தை முழுமையாகக் குரலால் நிரப்பி பேசினார்கள்; அவர்களின் அதிசயமான வார்த்தைகளை கேட்ட பறவைகளின் அரசன், மனித உருவில் பதிலளித்தான்.

தாநப்ரபாவேண விமாநஸம்ஸ்திதோ தர்மஃ பிதா மாத்ரு'தயாநுரூபிணீ । வாணீ கலத்ரம் மதுரார்தபாஷிணீ ஸ்நாநம் ஸுதீர்தே ச ஸுபந்தவர்கஃ ॥ ௨,௪௮.

தானம் செய்வதின் பலனால் வானத்தில் விமானம் கிடைக்கும்; தர்மம் தந்தை போல், தயை தாய் போல், இனிய சொற்கள் இனிய மனைவி போல், புனித நீராடல் நல்ல நண்பர்கள் போல் இருக்கும்.

கரார்பிதம் யத்ஸுக்ரு'தம் ஸமஸ்தம் ஸ்வர்கஸ்ததா ஸ்யாத்தவ கிங்கரோபமஃ । யோ தர்மவாந் ப்ராப்ஸ்யதி ஸோऽதிஸௌக்யம் பாபீ ஸமஸ்தம் விவிதஞ்ச துஃகம் ॥ ௨,௪௮.

நீயே செய்த எல்லா நற்காரியங்களும் விண்ணுலகில் உனக்கு சேவகர்களாக இருப்பது போல இருக்கும்; தர்மம் செய்யும் மனிதர் மிகுந்த ஆனந்தம் பெறுவார், பாவம் செய்யும் மனிதர் பலவிதமான துயரங்களை அனுபவிப்பார்.

யோ தர்மஶீலோ ஜிதமாநரோஷோ வித்யாவிநீதோ ந பரோபதாபீ । ஸ்வதாரதுஷ்டஃ பரதாரதூரஃஸ வை நரோ நோ புவி வந்தநீயஃ ॥ ௨,௪௮.

தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும், அகந்தை மற்றும் கோபத்தை வென்றிருக்கும், கல்வியில் பணிவுடன் இருப்பவன், பிறருக்கு துன்பம் கொடுக்காதவன், தன் மனைவியுடன் திருப்தியாய் இருப்பவன், பிற பெண்களைத் தொட்டுப் பார்ப்பதில்லை—அவன் தான் இவ்வுலகில் உண்மையில் மதிக்கப்பட வேண்டியவன்.

மிஷ்டாந்நதாதா சரிதாக்நிஹோத்ரோ வேதாந்தவிச்சந்த்ரஸஹஸ்ரஜீவீ । மாஸோபவாஸீ ச பதிவ்ரதா சஷட்ஜீவலோகே மம வந்தநீயாஃ ॥ ௨,௪௮.

இனிய உணவு தருபவர், அக்னிஹோத்திரம் செய்யும் ஒருவர், வேதாந்தத்தை அறிந்தவர், சந்திரனும் ஆயிரம் சூரியனும் வாழும் அளவுக்கு நீண்ட ஆயுள் கொண்டவர், மாதம் ஒருமுறை விரதம் இருப்பவர், கணவனை உண்மையுடன் நேசிக்கும் மனைவி—இந்த ஆறு பேரும் எனக்கு உலகில் வணங்கத்தக்கவர்கள்.

ஏவம் ஸமாசாரயுதோ நரோऽபி வாபீம் ஸகூபாம் ஸஜலம் தடாகம் । ப்ரபாஶுபம் ஹ்ரு'த்க்ரு'ஹதேவமந்திரம் க்ரு'தம் நரேணைவ ஸ தர்மௌத்தமஃ ॥ ௨,௪௮.

இப்படி நடக்கும் மனிதன், கிணறு உடைய குளம், தண்ணீர் நிரம்பிய ஏரி, பயணிகள் ஓய்விடம், இல்லத்தில் தேவாலயம் ஆகியவற்றை அமைத்தால், அவனே உண்மையான தர்மவான்.

வர்ஷாஶநம் வேதவிதே ச தத்தம் கந்யாவிவாஹஸ்த்வ்ரு'ணமோசநம் த்விஜே । பூமிஃ ஸுக்ரு'ஷ்டாபி த்ரு'ஷார்திஹேதோஸ்ததேவமேதம் ஸுக்ரு'தத்ஸமஸ்தம் ॥ ௨,௪௮.

மழைக்காலத்தில் வேதம் அறிந்தவர்க்கு உணவு தருவது, மகளுக்கு கல்யாணம் நடத்துவது, பிராமணரை கடனிலிருந்து விடுவிப்பது, நன்கு உழப்பட்ட நிலத்தை தாகம் தீர்க்கும் வகையில் தருவது—இவை அனைத்தும் சிறந்த நற்காரியங்கள் எனக் கருதப்படுகின்றன.

அத்யாயமேநம் ஸுக்ரு'தஸ்ய ஸாரம் ஶ்ரு'ணோதி காயத்யபி பாவஶுத்த்யா । ஸ வை குலீநஃ ஸ ச தர்மயுக்தோ விஶ்வாலயம் யாதி பரம் ஸ நூநம் ॥ ௨,௪௮.

நற்காரியங்களின் சாரமாகிய இந்த அதிகாரத்தை தூய மனதுடன் கேட்பவரும், பாடுவவரும், அவர் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராகவும், தர்மத்தில் நிலைத்தவராகவும், நிச்சயம் பரமபதத்தை அடைவார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௯ கருட உவாச । ஶ்ருதா மயா தயாஸிந்தோ ஹ்யஜ்ஞாநாஜ்ஜீவஸம்ஸ்ரு'திஃ । அதுநா ஶ்ரோதுமிச்சாமி மோக்ஷோபாயம் ஸநாதநம் ॥ ௨,௪௯.

கருடன் சொன்னான்: கருணைமிகு இறைவனே, அறியாமையால் உயிர்கள் பிறப்பு மரண சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்வதை நான் கேட்டேன். இப்போது, நிரந்தரமான விடுதலைக்கு வழி என்ன என்பதை கேட்க விரும்புகிறேன்.

பகவந்தேவதேவேஶ ஶரணாகதவத்ஸல । அஸாரே கோரஸம்ஸாரே ஸர்வதுஃ கமலீமஸே ॥ ௨,௪௯.

இறைவா, இறைவர்களின் தலைவா, சரணாகதர்களை காத்தருளும் பெருமானே, இந்த நிலையற்ற, பயங்கரமான உலகத்தில் எல்லா துயரங்களாலும் நாங்கள் வாடுகிறோம்.

நாநாவிதஶரீரஸ்தா அநந்தா ஜீவராஶயஃ । ஜாயந்தே ச ம்ரியந்தே ச தேஷாமந்தோ ந வித்யதே ॥ ௨,௪௯.

பலவிதமான உடல்களில் எண்ணற்ற உயிர்கள் பிறந்து, இறந்து கொண்டே இருக்கின்றன; அவர்களுக்கு முடிவே இல்லை.

ஸதா துஃ காதுரா ஏவ ந ஸகீ வித்யதே க்கசித் । கேநோபாயேந மோக்ஷேஶ முச்யந்தே வத மே ப்ரபோ ॥ ௨,௪௯.

எப்போதும் துயரத்தால் வாடுகிறார்கள்; எங்கும் சந்தோஷம் கிடைக்கவில்லை. எந்த வழியில் அவர்கள் விடுதலை பெறுவார்கள் என்று சொல்லுங்கள், விடுதலையின் இறைவனே.

ஶ்ரீபகவாநுபாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண ஸம்ஸாராந்முச்யதே நரஃ ॥ ௨,௪௯.

பெருமான் சொன்னார்: தார்க்ஷ்யா, நீ என்னிடம் கேட்டதை நான் சொல்லுகிறேன்; இதை கேட்பவரே பிறப்பு மரண சுழற்சியில் இருந்து விடுதலை பெறுவார்.

அஸ்தி தேவஃ பரப்ரஹ்மஸ்வரூபோ நிஷ்கலஃ ஶிவஃ । ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வகர்தா ச ஸர்வேஶோ நிர்மலோऽத்வயஃ ॥ ௨,௪௯.

ஒரு தெய்வம் இருக்கிறது; அது பரம்பொருள், பகுத்தறிவு வடிவம், பகை இல்லாதவன், சிவன், எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாவற்றையும் செய்பவன், எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவன், தூயவன், இரட்டையில்லாதவன்.

ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிரநாத்யந்தோ நிர்விகாரஃ பராத்பரஃ । நிர்குணஃ ஸச்சிதாநந்தஸ்ததம்ஶா ஜீவஸம்ஜ்ஞகாஃ ॥ ௨,௪௯.

தானாக ஒளிரும், ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாதவன், மாற்றமில்லாதவன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், குணங்களில்லாதவன், சத்தியம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் உருவானவன். அவனுடைய சிறு பாகங்கள் தான் உயிர்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன.

அநாத்யவித்யோபஹதா யதாக்நௌ விஸ்புலிங்ககாஃ । தேஹாத்யுபாதிஸம்பிந்நாஸ்தே கர்மபிரநாதிபிஃ ॥ ௨,௪௯.

ஆரம்பமில்லாத அறியாமையால் மூடப்பட்டு, நெருப்பில் துள்ளும் சிறு துகள்கள் போல, உடல் முதலான வேறுபாடுகளால் பிரிக்கப்பட்டு, ஆரம்பமில்லாத கர்மங்களால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன.

ஸுகதுஃ கப்ரதைஃ புண்யபாரூபைர்நியந்த்ரிதாஃ । தத்தஜ்ஜாதியுதம் தேஹமாயுர்போகஞ்ச கர்மஜம் ॥ ௨,௪௯.

இன்பம், துன்பம் தரும் புண்ணியம், பாபம் ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அவை ஒவ்வொன்றும் தத்தம் வகை உடல், ஆயுள், அனுபவங்களை கர்மத்தின் பயனாகப் பெறுகின்றன.

ப்ரதிஜந்ம ப்ரபத்யந்தே தேஷாமபி பரம் புநஃ । ஸஸூக்ஷ்மலிங்கஶரீரமாமோக்ஷாதக்ஷரம் கக ॥ ௨,௪௯.

ஒவ்வொரு பிறப்பிலும் அவை மீண்டும் உடலை அடைகின்றன; அவற்றில் சிலருக்கே விடுதலை கிடைக்கும் வரை, அந்த நுண்ணிய உடல் நிலைத்தே இருக்கும், பறவையே.

ஸ்தாவராஃ க்ரு'மயஶ்சாஜாஃ பக்ஷிணஃ பஶவோ நகஃ । தார்மிகாஸ்த்ரிதஶாஸ்தத்வந்மோக்ஷிணஶ்ச யதாக்ரமம் ॥ ௨,௪௯.

இடம்பெயராதவை, பூச்சிகள், ஆடுகள், பறவைகள், மிருகங்கள், மலைகள், தர்மம் கடைப்பிடிப்பவர்கள், தேவர்கள், விடுதலை பெற்றவர்கள் — இவை எல்லாம் ஒவ்வொரு நிலையில் உள்ளவர்கள்.

சதுர்விதஶரீராணி த்ரு'த்வா முக்த்வா ஸஹஸ்ரஶஃ । ஸுக்ரு'தாந்மா நவோ பூத்வா ஜ்ஞாநீ சேந்மோக்ஷமாப்நுயாத் ॥ ௨,௪௯.

நால்வகை உடல்களை ஆயிரக்கணக்கில் பெற்றும் விட்டும், ஒருவர் நல்லவர் ஆகி அறிவை அடைந்தால், விடுதலையை அடைய முடியும்.

சதுரஶீதிலக்ஷேஷு ஶரீரேஷு ஶரீரிணாம் । ந மாநுஷம் விநாந்யத்ர தத்த்வஜ்ஞாநந்து லப்யதே ॥ ௨,௪௯.

எண்பத்திநான்கு இலட்சம் உயிரினங்களுள், மனித உடலை தவிர வேறு எங்கும் உண்மையை அறியும் அறிவு கிடைக்காது.

அத்ர ஜந்மஸஹஸ்ராணாம் ஸஹஸ்ரைரபி கோடிபிஃ । கதாசில்லபதே ஜந்துர்மாநுஷ்யம் புண்யஸஞ்சயாத் ॥ ௨,௪௯.

ஆயிரக் கணக்கான பிறப்புகளுக்குப் பிறகும், சில சமயம் மட்டுமே, உயிர் மனித பிறவி பெறும்; அது புண்ணியத்தின் சேர்க்கையால் தான்.

ஸோபாநபூதம் மோக்ஷஸ்ய மாநுஷ்யம் ப்ராப்ய துர்லபம் । யஸ்தார யதி நாத்மாநம் தஸ்மாத்பாபதரோऽத்ர கஃ ॥ ௨,௪௯.

விடுதலையின் படிக்கட்டான அரிய மனித பிறவி பெற்றபிறகு, தன்னைத் தானே காப்பாற்றாதவன் விட, இங்கு இன்னும் பாவி யார்?

நரஃ ப்ராப்யேதரஜ்ஜந்ம லப்த்வா சேந்த்ரியஸௌஷ்டவம் । ந வேத்த்யாத்மஹிதம் யஸ்து ஸ பவேத்ப்ரஹ்மகாதகஃ ॥ ௨,௪௯.

மற்றொரு பிறவி பெற்று, நல்ல உடல் உறுப்புகளும் பெற்றவனாக இருந்தும், தன் நன்மையை அறியாதவன், பிரம்மனை கொன்றவனாக இருக்கிறான்.

விநா தேஹேந கஸ்யாபி புருஷார்தோ ந வித்யதே । தஸ்மாத்தேஹம் தநம் ரக்ஷேத்புண்யகர்மாணி ஸாதயேத் ॥ ௨,௪௯.

உடல் இல்லாமல் யாருக்கும் எந்த குறிக்கோளும் இல்லை; ஆகவே, உடலை செல்வம் போல் காக்க வேண்டும், நல்ல செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.

ரக்ஷேச்சஸர்வதாத்மாநமாத்மா ஸர்ப்வஸ்ய பாஜநம் । ரக்ஷணே யத்நமாதிஷ்டேஜ்ஜீவந் பத்ராணி பஶ்யதி ॥ ௨,௪௯.

எப்போதும் தன்னைத் தானே காக்க வேண்டும்; ஏனெனில், ஆன்மா எல்லாவற்றிற்கும் பாத்திரம். காப்பாற்ற முயற்சி செய்தால், வாழும் போது நல்லவற்றை காணலாம்.

புநர்க்ராமஃ புநஃ க்ஷேத்ர புநர்வித்தம் புநர்க்ரு'ஹம் । புநஃ ஶுபாஶுபம் கர்ம ந ஶரீரம் புநஃ புநஃ ॥ ௨,௪௯.

ஊர், நிலம், செல்வம், வீடு, நல்லதும் கெட்டதும் மீண்டும் மீண்டும் கிடைக்கலாம்; ஆனால் உடலை மீண்டும் பெற முடியாது.

ஶரீரரக்ஷணோபாயாஃ க்ரி யந்தே ஸர்வதா புதைஃ । நேச்சந்தி ச புநஸ்த்யாகமபி குஷ்டாதிரோகிணஃ ॥ ௨,௪௯.

அறிவாளிகள் எப்போதும் உடலை காக்கும் வழிகளைப் பயன்படுத்துவார்கள்; குஷ்டம் போன்ற நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும் கூட உடலை விட்டுவிட விரும்புவதில்லை.