கருடபுராணம்

த்யக்த்வா ஸ்வகர்மாணி மதேந ஸுஸ்திதம் மயா ஸுதீர்தே ஸ்வவபுர்ந சோஜ்சிதம் । தர்மோர்ஜிதோ நைவ ந தேவபூஜநம் க்ரு'தம் மயா சைவ விமுக்திஹேதவே ॥ ௨,௪௮.

அகந்தையால் என் கடமைகளை விட்டுவிட்டு, நல்ல தீர்த்தத்தில் வசித்து வந்தேன்; ஆனாலும் என் உடலை விட்டு விடவில்லை; தர்மத்தை வளர்க்கவும், விடுதலிக்காக தேவர்களை வழிபடவும் செய்யவில்லை.

தேஹம் ஸமாஸாத்ய ததைவ பிண்டஜம் வர்ணாம்ஸ்ததைவாந்த்யஜம்லேச்சஸம்ஜ்ஞிதாந் । மருந்மயம் தேஹமிமே விஶந்தி நைவேஹமாநாஃ பதி தர்மஸம்குலே ॥ ௨,௪௮.

உணவால் உருவான இந்த உடலை பெற்றபின், நான் அந்தியர், மிலேச்சர் என்று அழைக்கப்படும் சாதிகளில் பிறந்தேன்; காற்றால் ஆன உடல்கள் இந்த தர்மம் நிறைந்த பாதையில் செல்ல முடியாது.

பரஸ்பரம் தர்மக்ரு'ந்தம் ஸ்வகீயம் ஸம்பாத்ய லக்ஷ்யம் பதி ஸஞ்சரந்த்ஸ்வம் । பக்ஷீந்த்ர வாக்யாநி ஶ்ரு'ணுஷ்வ தாநி மநோரமாணி ப்ரவதந்தி யாநி ॥ ௨,௪௮.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தர்ம பாதையில் தங்கள் குறிக்கோளை அடைந்து செல்கின்றனர்; பறவைகளின் அரசே, அவர்கள் பேசும் இனிய வார்த்தைகளை நீ கேள்.

ஸாரா ஹி லோகேஷு பவேத்த்ரிலோகீ த்வீபேஷு ஸர்வேஷு ச ஜம்புகாக்யம் । தேஶேஷு ஸர்வேஷ்வபி தேவதேஶஃ ஜீவேஷு ஸர்வேஷு மநுஷ்ய ஏவ ॥ ௨,௪௮.

மூன்று உலகங்கள் எல்லா உலகங்களிலும் சாராம்சம்; எல்லா தீவுகளிலும் ஜம்பு தீவு புகழ் பெற்றது; எல்லா நாடுகளிலும் தெய்வ நாடு சிறந்தது; எல்லா உயிர்களிலும் மனிதன் உயர்ந்தவன்.

வர்ணாஶ்ச சத்வார இஹ ப்ரஶஸ்தாஃ வர்ணேஷு தர்மிஷ்டநராஃ ப்ரஶஸ்தாஃ । தர்மேண ஸௌக்யம் ஸமுபைதி ஸர்வம் ஜ்ஞாநம் ஸமாப்நோதி மஹாபதே ஸ்திதஃ ॥ ௨,௪௮.

இங்கு நான்கு வகை சாதிகள் மதிக்கப்படுகின்றன; அவற்றில் தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகின்றனர்; தர்மத்தின் வழியில் எல்லா சந்தோஷமும் கிடைக்கும்; பெரிய பாதையில் நிலைபெற்றவன் ஞானத்தை அடைகிறான்.

தேஹம் பரித்யஜ்ய யதா கதாயுஃ பக்ஷிந் ஸ்திதோऽஹம் க்ரு'மிகீடஸம்ஸ்திதஃ । ஸரீஸ்ரு'போऽஹம் மஶகோ விநிர்மிதஶ்சதுஷ்பதோऽஹம் வநஸூகரோऽஹம் ॥ ௨,௪௮.

உடலை விட்டு உயிர் போனபின், பறவையே, நான் புழு, பூச்சி, பாம்பு, கொசு, நான்கு காலி, காட்டு பன்றி ஆகிய உருவங்களில் இருந்தேன்.

ஸர்வம் விஜாநாதி ஹி கர்பஸம்ஸ்திதோ ஜாதஶ்ச ஸத்யஸ்ததிதஞ்ச விஸ்மரேத் । யச்சிந்திதம் கர்பஸமாகதேந வை பாலோ யுவா வ்ரு'த்தவயா பபூவ ॥ ௨,௪௮.

கருவில் இருக்கும்போது எல்லாவற்றையும் அறிவான்; பிறந்தவுடன் அவை உடனே மறந்துவிடும்; கருவில் நினைத்ததை குழந்தை, இளைஞன், முதியவன் ஆகிய நிலைகளாக மாறுவான்.

மோஹாத்விநாஷ்டம் யதி கர்பசிந்திதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்ம்ரு'த்யுகதே சதேஹே । தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் கதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்கர்பகதே ச தேஹே ॥ ௨,௪௮.

மயக்கத்தால் கருவில் நினைத்தது மறந்துவிட்டால், மறுபடியும் மரணத்தின் போது உடலை விட்டபின் அது போய்விடும்; இதயத்தில் நினைத்ததும் போய்விடும்; மறுபடியும் கருவில் உடல் பெற்றால் அது மீண்டும் நினைவுக்கு வரும்.

தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் புநர்மயா ஸ்வகோஶே பரவஞ்சநம் க்ரு'தம் । த்யூதைஶ்சலேநாபி ச சௌர்யவ்ரு'த்த்யா தர்மம் வ்யதிக்ரம்ய ஶரீரரக்ஷணே ॥ ௨,௪௮.

அது போனபின், இதயத்தில் நினைத்ததை மறந்துவிட்டு, என் சொத்துகளில் ஏமாற்றும் காரியங்களை செய்தேன்; சூதாடுதல், வஞ்சகம், திருட்டு ஆகியவற்றால் தர்மத்தை மீறி உடலை பாதுகாப்பதற்காக தவறு செய்தேன்.

க்ரு'ச்ச்ரேண லக்ஷ்மீஃ ஸமுபார்ஜிதா ஸ்வயம் மயா ந புக்தம் மநஸேப்ஸிதம் தநம் । தாம்பூலமந்நம் மதுரம் ஸகோரஸம் தத்த்வாக்நிதேவாதிதிபந்துவர்கே ॥ ௨,௪௮.

பெரும் சிரமத்துடன் செல்வம் சேர்த்தேன்; ஆனாலும் என் மனம் விரும்பியதை அனுபவிக்கவில்லை; பாக்கு, உணவு, பால் கலந்த இனிப்பு ஆகியவற்றை அக்கினி, தெய்வம், விருந்தினர், உறவினர்கள் ஆகியோருக்கு கொடுத்தேன்.

ஸோமக்ரஹே ஸூர்யஸமாகமேபி வா ந ஸேவிதம் தீர்தவரிஷ்டமுத்தமம் । கோஶம் ஸ்வகீயம் மலமூத்ரபூரிதம் தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

சந்திரன் முழுமையாகும் போது அல்லது சூரியனுடன் சேரும் போது கூட, சிறந்த தீர்த்தங்களில் நீராடவில்லை; என் சொத்துக் குப்பையை மலமும் சிறுநீரும் நிரப்பியது; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் சுத்தம் செய்யவில்லை.

மயா ந த்ரு'ஷ்டா ந நதா ந பூஜிதா த்ரைவிக்ரமீ மூர்திரிஹ ஸ்திதா புவி । ப்ரபாஸநாதோ ந ச பக்திஸம்ஸ்துதோ தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

மூன்று அடிகள் எடுத்து பூமியில் நிலை கொண்ட திரிவிக்ரமன் உருவத்தை நான் காணவில்லை, வணங்கவில்லை, வழிபடவில்லை; பிரபாசநாதரை பக்தியுடன் பாடி மகிழவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

கத்வா வரிஷ்டே புவி தீர்தஸந்நிதௌ தநம் ந தத்தம் விதுஷாம் கரே மயா । ஆப்லுத்ய தேஹம் விதிநா த்விஜே குரௌ திஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

பூமியில் சிறந்த தீர்த்தங்களில் சென்றபோதும், பண்டிதர்களிடம் செல்வம் கொடுக்கவில்லை; விதிப்படி நீராடியும், இருமுறை பிறந்தவர்களையும் ஆசானையும் மதிக்கவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

ந மாத்ரு'பூஜா ந ச விஷ்ணுஶங்கரௌ கணேஶசணட்யௌ ந ச பாஸ்கரோऽபி வா । யஞ்சோபசாரைர்பலியுக்தசந்தநைர்தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

தாயை, விஷ்ணுவை, சங்கரனை, கணேசனை, சண்டியையும், சூரியனையும் கூட வழிபடவில்லை; முறையான முறையிலும் சந்தனத்துடன் பலிகளை அர்ப்பணிக்கவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

லப்தா மயா மாநவதேவதோபமா மோஹாத்கதா ஸர்வமிதஞ்ச பார்திவ । கதிம் ந வீக்ஷேத ஸ வை விமூடதீர்தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

மனித உடலை, தெய்வ உடலைப் போலப் பெற்றும், மயக்கத்தால் இதையெல்லாம் இழந்தேன்; பூமியில் பிறந்தவனே, அறிவில்லாதவன் வழியை நாடுவதில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

ஏதாநி பக்ஷிந்மநஸா விசிந்த்ய வாக்யாநி தர்மார்தயஶஸ்கராணி । முக்திம் ஸமாயாந்தி மநுஷ்யலோகே வஸந்தி யே தர்மரதாஃ ஸுதேஶே ॥ ௨,௪௮.

பறவையே, இவை தர்மம், செல்வம், புகழ் தரும் வார்த்தைகள் என்று மனதில் சிந்திப்பவர்கள், நல்ல நாட்டில் தர்மத்தில் மகிழ்ந்து வாழ்பவர்கள், மனித உலகில் முக்தியை அடைவார்கள்.

இதி ப்ருவாணைர்யமதூதவர்கைர்விஹந்யதே காலமயைஶ்ச முத்கரைஃ । ஹா தைவ ஹா தைவ இதி ஸ்மரந் வை தநம் ந தத்தம் ஸ்வயமர்ஜிதம் யத் ॥ ௨,௪௮.

இவ்வாறு யமதூதர்கள் சொல்வதை கேட்டு, காலம் உருவான கோள்களால் அடிக்கப்படுகிறான்; 'அய்யோ விதி! அய்யோ விதி!' என்று நினைத்து, தான் சம்பாதித்த செல்வத்தை வழங்காததை நினைவுகூர்கிறான்.

ந பூமிதாநம் ந ச கோப்ரதாநம் ந வாரிதாநம் ந ச வஸ்த்ரதாநம் । பலம் ஸதாம்பூலவிலேபநம் வா த்வயா ந தத்தம் புவி ஶோசஸே கதம் ॥ ௨,௪௮.

நீ இந்த பூமியில் நிலம், மாடு, தண்ணீர், உடை, பழம், வெற்றிலை, வாசனைப் பொருள் ஆகியவற்றை எதையும் தரவில்லை; அப்படி இருக்க, ஏன் இப்போது வருந்துகிறாய்?

பிதா ம்ரு'தஸ்தே ச பிதாமஹஃ ஸா யயா த்ரு'தோ வாப்யுதரே ஸ்வகீயே । ம்ரு'தோऽப்யஸௌ பந்துஜநஃ ஸமஸ்தோ த்ரு'ஷ்டம் த்வயா ஸர்வமிதம் கதாயஃ ॥ ௨,௪௮.

உன் தந்தையும், பாட்டனும், உன்னை வயிற்றில் சுமந்தவளும் இறந்து விட்டார்கள்; உன் உறவினர்கள் எல்லோரும் போய்விட்டார்கள் என்பதை நீ பார்த்திருக்கிறாய். இப்போது உனக்கும் அந்த நேரம் வந்துவிட்டது.

கோஶம் த்வதீயம் ஜ்வலிதஞ்ச வஹ்நிநா புத்த்ரைர்க்ரு'ஹீதோ தநதாந்ய ஸஞ்சயஃ । ஸுபாஷிதம் தர்மசயம் க்ரு'தஞ்ச யத்ததேவ கச்சேத்தவ ப்ரு'ஷ்டஸம்ஸ்தம் ॥ ௨,௪௮.

உன் செல்வம் தீயில் எரிந்தாலும், உன் பிள்ளைகள் சேர்த்த பொருளும், தானியமும் இங்கேயே இருக்கின்றன; ஆனால், நல்ல சொற்கள், நற்பணி, தர்மம் ஆகியவை மட்டும் தான் உன்னுடன் பின்தொடரும்.

ந த்ரு'ஶ்யதே கோऽபி ம்ரு'தஃ ஸமாகதோ ராஜா யதிர்வா த்விஜபுங்கவோऽபி வா । யோ வை ம்ரு'தஃ ஸாஹஸிகஃ ஸ மர்த்யகோ நாஶம் யோऽபி தராதலே ஸ்திதஃ ॥ ௨,௪௮.

இறந்தவர்கள் யாரும் திரும்பி வந்ததாகக் காணப்படவில்லை; அரசனாக இருந்தாலும், தவசியாக இருந்தாலும், பெரிய learned ஒருவர் இருந்தாலும், தைரியசாலி அல்லது சாதாரண மனிதர் என்றாலும், இறந்தவுடன் அவர்கள் இல்லாமல் போய்விடுகிறார்கள். பூமியில் இருப்பவரும் அப்படியே போய்விடுவார்கள்.

ஏவம் கணாஸ்தே ப்ருவதே ஸகிந்நரா தைர்யம் ஸமாலம்ப்ய விபாதபூரிதஃ । ஶ்ருத்வா கணாநாம் வசநம் மஹாத்புதம் ப்ரவீதி பக்ஷீந்த்ர மநுஷ்யதாம் கதஃ ॥ ௨,௪௮.

அந்த கூட்டங்கள், கின்னரர்களுடன் சேர்ந்து, வானத்தை முழுமையாகக் குரலால் நிரப்பி பேசினார்கள்; அவர்களின் அதிசயமான வார்த்தைகளை கேட்ட பறவைகளின் அரசன், மனித உருவில் பதிலளித்தான்.

தாநப்ரபாவேண விமாநஸம்ஸ்திதோ தர்மஃ பிதா மாத்ரு'தயாநுரூபிணீ । வாணீ கலத்ரம் மதுரார்தபாஷிணீ ஸ்நாநம் ஸுதீர்தே ச ஸுபந்தவர்கஃ ॥ ௨,௪௮.

தானம் செய்வதின் பலனால் வானத்தில் விமானம் கிடைக்கும்; தர்மம் தந்தை போல், தயை தாய் போல், இனிய சொற்கள் இனிய மனைவி போல், புனித நீராடல் நல்ல நண்பர்கள் போல் இருக்கும்.

கரார்பிதம் யத்ஸுக்ரு'தம் ஸமஸ்தம் ஸ்வர்கஸ்ததா ஸ்யாத்தவ கிங்கரோபமஃ । யோ தர்மவாந் ப்ராப்ஸ்யதி ஸோऽதிஸௌக்யம் பாபீ ஸமஸ்தம் விவிதஞ்ச துஃகம் ॥ ௨,௪௮.

நீயே செய்த எல்லா நற்காரியங்களும் விண்ணுலகில் உனக்கு சேவகர்களாக இருப்பது போல இருக்கும்; தர்மம் செய்யும் மனிதர் மிகுந்த ஆனந்தம் பெறுவார், பாவம் செய்யும் மனிதர் பலவிதமான துயரங்களை அனுபவிப்பார்.

யோ தர்மஶீலோ ஜிதமாநரோஷோ வித்யாவிநீதோ ந பரோபதாபீ । ஸ்வதாரதுஷ்டஃ பரதாரதூரஃஸ வை நரோ நோ புவி வந்தநீயஃ ॥ ௨,௪௮.

தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும், அகந்தை மற்றும் கோபத்தை வென்றிருக்கும், கல்வியில் பணிவுடன் இருப்பவன், பிறருக்கு துன்பம் கொடுக்காதவன், தன் மனைவியுடன் திருப்தியாய் இருப்பவன், பிற பெண்களைத் தொட்டுப் பார்ப்பதில்லை—அவன் தான் இவ்வுலகில் உண்மையில் மதிக்கப்பட வேண்டியவன்.

மிஷ்டாந்நதாதா சரிதாக்நிஹோத்ரோ வேதாந்தவிச்சந்த்ரஸஹஸ்ரஜீவீ । மாஸோபவாஸீ ச பதிவ்ரதா சஷட்ஜீவலோகே மம வந்தநீயாஃ ॥ ௨,௪௮.

இனிய உணவு தருபவர், அக்னிஹோத்திரம் செய்யும் ஒருவர், வேதாந்தத்தை அறிந்தவர், சந்திரனும் ஆயிரம் சூரியனும் வாழும் அளவுக்கு நீண்ட ஆயுள் கொண்டவர், மாதம் ஒருமுறை விரதம் இருப்பவர், கணவனை உண்மையுடன் நேசிக்கும் மனைவி—இந்த ஆறு பேரும் எனக்கு உலகில் வணங்கத்தக்கவர்கள்.

ஏவம் ஸமாசாரயுதோ நரோऽபி வாபீம் ஸகூபாம் ஸஜலம் தடாகம் । ப்ரபாஶுபம் ஹ்ரு'த்க்ரு'ஹதேவமந்திரம் க்ரு'தம் நரேணைவ ஸ தர்மௌத்தமஃ ॥ ௨,௪௮.

இப்படி நடக்கும் மனிதன், கிணறு உடைய குளம், தண்ணீர் நிரம்பிய ஏரி, பயணிகள் ஓய்விடம், இல்லத்தில் தேவாலயம் ஆகியவற்றை அமைத்தால், அவனே உண்மையான தர்மவான்.

வர்ஷாஶநம் வேதவிதே ச தத்தம் கந்யாவிவாஹஸ்த்வ்ரு'ணமோசநம் த்விஜே । பூமிஃ ஸுக்ரு'ஷ்டாபி த்ரு'ஷார்திஹேதோஸ்ததேவமேதம் ஸுக்ரு'தத்ஸமஸ்தம் ॥ ௨,௪௮.

மழைக்காலத்தில் வேதம் அறிந்தவர்க்கு உணவு தருவது, மகளுக்கு கல்யாணம் நடத்துவது, பிராமணரை கடனிலிருந்து விடுவிப்பது, நன்கு உழப்பட்ட நிலத்தை தாகம் தீர்க்கும் வகையில் தருவது—இவை அனைத்தும் சிறந்த நற்காரியங்கள் எனக் கருதப்படுகின்றன.

அத்யாயமேநம் ஸுக்ரு'தஸ்ய ஸாரம் ஶ்ரு'ணோதி காயத்யபி பாவஶுத்த்யா । ஸ வை குலீநஃ ஸ ச தர்மயுக்தோ விஶ்வாலயம் யாதி பரம் ஸ நூநம் ॥ ௨,௪௮.

நற்காரியங்களின் சாரமாகிய இந்த அதிகாரத்தை தூய மனதுடன் கேட்பவரும், பாடுவவரும், அவர் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராகவும், தர்மத்தில் நிலைத்தவராகவும், நிச்சயம் பரமபதத்தை அடைவார்.