கருடபுராணம்

ந மேऽஸ்தி பந்துர்யமமார்ககாமிநோ மயா ந க்ரு'த்யம் த்விஜதேஹலிப்ஸயா । ஸம்ப்ராப்ய விப்ரத்வமதீவ துர்லபம் நாதீதவாந்வேதபுராணஸம்ஹிதாஃ । ப்ராப்தம் ஸுரத்நம் கரஸம்ஸ்திதம் கதம் தேஹந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

யமனின் பாதையில் செல்லுபவர்க்கு எனக்கு உறவினர் இல்லை; இரண்டாம் பிறவி உடலை விரும்புவதில் எனக்கு வேலை இல்லை. மிகவும் அரிதாகப் பெறும் பிராமண நிலையை அடைந்தும், வேதம், புராணங்கள் படிக்கவில்லை. கைபிடியில் கிடைத்த விலைமதிப்புள்ள மாணிக்கம் போல், உடல் போய்விட்டது—நீ செய்ததை நீயே தாண்ட வேண்டும்.

யஃ க்ஷத்த்ரியோ பாஹுபலேந ஸம்யுகே லலாடதேஶாத்ருதிரம் முகே பபௌ । தத்ஸோமபாநம் ஹி க்ரு'தம் மஹாமகே ஜீவந்ம்ரு'தஃ ஸோऽபி ஹி யாதி முக்திக் ॥ ௨,௪௮.

யுத்தத்தில் தன் கைபலத்தால், நெற்றியில் இருந்து வரும் இரத்தத்தை வாயில் குடிக்கும் க்ஷத்திரியன், அது பெரிய யாகத்தில் சோமம் குடிப்பதைப் போலே; உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்தாலும், அவன் விடுதலை பெறுகிறான்.

ஸ்தாநாந்யநேகாநி க்ரு'தாநி தாநி பீதாந்யநேகாந்யபி கர்ஹிதாநி । ஶஸ்த்ரம் க்ரு'ஹீத்வா ஸமரே ரிபூணாம் யஃ ஸம்முகம் யாதி ஸ முக்தபாபஃ ॥ ௨,௪௮.

பல இடங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன, பல இடங்கள் அனுபவிக்கப்பட்டுள்ளன—even பழிக்கப்படும் இடங்களும்; ஆனால் யார் ஆயுதம் எடுத்து எதிரிகளுக்கு நேரில் போய் போராடுகிறாரோ, அவர் பாவம் நீங்குவார்.

க்ஷத்த்ராந்வயோ வாபி விஶோந்வயோ வா ஶூத்ராந்வயோ வாபி ஹி நீசவர்ணஃ । ஸம்க்ராமதேவத்விஜபாலகாதீ ஸ்த்ரீவ்ரு'த்தஹா தீநதபஸ்விஹந்தா ॥ ௨,௪௮.

க்ஷத்திரியக் குடும்பம், வைசியக் குடும்பம், அல்லது சூத்திரக் குடும்பம்—even கீழ் ஜாதியாயினும்—யுத்தத்தில் தேவர்கள், பிராமணர்கள், பிள்ளைகள், பெண்கள், முதியவர்கள், தளர்ந்தவர்கள், தவசிகளை கொல்வோர்—

உபத்ருதேஷ்வேஷு பராங்முகோ யஃ ஸ்யுஸ்தஸ்ய தேவாஃ ஸகலாஃ பராங்முகாஃ । திலோதகம் நைவ பிபந்தி பூர்வே ஹுதம் ந க்ரு'ஹ்ணாதி ஹுதாஶநோபி தத் ॥ ௨,௪௮.

இவர்கள் மீது தாக்குதல் நடக்கும்போது, யார் பின்வாங்குகிறாரோ, அவரிடம் எல்லா தேவதைகளும் பின்வாங்குவார்கள்; அவருடைய முன்னோர்கள் எள் நீரை அருந்தமாட்டார்கள், தீயும் அவருடைய ஹவனை ஏற்காது.

த்வேஷாத்பயாத்வா ஸமரே ஸமாகதே ஶஸ்த்ரம் க்ரு'ஹீத்வா பரஸைந்யஸம்முகஃ । ந யாதி பக்ஷீந்த்ர ம்ரு'ஶ்ச பஶ்சாத்க்ஷாத்த்ரம் பலம் தஸ்ய கதம் ததைவ । த்விஜாய தத்த்வா கநகம் மஹீமிமாம் பூயஃ ஸ பஶ்சாத்பவதீஹ லோகே ॥ ௨,௪௮.

வெறுப்போடு அல்லது பயத்தால் யுத்தத்தில் ஆயுதம் எடுத்து எதிரி படைக்கு நேரில் சென்று, பிறகு பின்வாங்கினால், பறவைகளின் அரசே, அவனுடைய க்ஷத்திரிய சக்தி போய்விடும். ஆனால் பிராமணருக்கு பொன் அல்லது நிலம் கொடுத்தால், இவ்வுலகில் மீண்டும் பிறப்பான்.

தாநம் ப்ரதத்தம் க்ரஹணே த்விஜேந்த்ரே ஸ்நாநம் க்ரு'தம் தேந ஸதா ஸுதீர்தே । கத்வா கயாயாம் பித்ரு'பிண்டதாநம் க்ரு'தம் ஸதா யோ ம்ரியதே து யுத்தே ॥ ௨,௪௮.

சூரிய-சந்திர கிரகணத்தில் பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தல், புனிதத் தீர்த்தங்களில் எப்போதும் स्नானம் செய்தல், கயாவில் பித்ருக்களுக்கு பிண்டம் கொடுத்தல்—இவை எல்லாம் யுத்தத்தில் உயிர் விட்டவரால் எப்போதும் செய்யப்பட்டதாகும்.

யஃ க்ஷாத்த்ரதேஹந்து விஹாய ஶோசதே ரணாங்கணே ஸ்வாமிவதே ச கோக்ரஹே । ஸ்த்ரீபாலகாதே பதி ஸார்தஹேதவே மயா ஸ்வகோஶம் ந ஹதம் ந பாதிதம் ॥ ௨,௪௮.

யுத்தத்தில் தன் க்ஷத்திரிய உடலை விட்டு, தன் அரசன் கொல்லப்பட்டதற்கோ, பசுக்கள் பிடிக்கப்பட்டதற்கோ, பெண்கள், பிள்ளைகள் கொல்லப்பட்டதற்கோ, வணிகக் கூட்டத்துக்காகவோ, 'என் செல்வம் எனால் இழக்கப்படவில்லையே' என்று வருந்துபவன்—

வைஶ்யஃ ஸ்வகர்மாணி விஶோசதே ததா க்ரு'ஹீதபாஶோ ந மயாபி ஸஞ்சிதம் । ஸத்யம் ந சோக்தம் க்ரய விக்ரயேண மோஹாத்விமூடேந குடும்பஹேதவே ॥ ௨,௪௮.

ஒரு வைசியன் தன் வியாபாரத்துக்காக வருந்தினால், அவன் கயிற்றால் கட்டப்பட்டு, என்னிடம் புண்ணியம் சேர்க்கவில்லை; வாங்கும், விற்கும் போது உண்மையைச் சொல்லவில்லை; குடும்பத்துக்காக மயக்கத்தால் தவறாக நடந்தான்.

ஶூத்ரம் வபுஃ ப்ராப்ய யஶஸ்கரம் ஸதா தாநம் த்விஜேப்யோ ந க்ரு'தம் த்விஜார்சநம் । ச்த்ரு'தத்யத்தத்வட்ட டத்தத்ரு'த்ர்தத்ரு'த்ட்டத்ர்டட்டத்த ஜலாஶயோ நைவ க்ரு'தோ தராதலே அஸம்ஸ்க்ரு'தோ விப்ரவரோ ந ஸம்ஸ்க்ரு'தஃ ॥ ௨,௪௮.

சூத்ரரின் உடலை பெற்றவனாக இருந்தும், எப்போதும் புகழ் தரும் தானம் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு வழங்காமல், அவர்களை மதிக்காமல், பூமியில் நீர்தொட்டி அமைக்காமல், சடங்குகள் செய்யாமல் இருந்தால், அவன் உண்மையான பிராமணன் எனக் கருதப்படமாட்டான்.

த்யக்த்வா ஸ்வகர்மாணி மதேந ஸுஸ்திதம் மயா ஸுதீர்தே ஸ்வவபுர்ந சோஜ்சிதம் । தர்மோர்ஜிதோ நைவ ந தேவபூஜநம் க்ரு'தம் மயா சைவ விமுக்திஹேதவே ॥ ௨,௪௮.

அகந்தையால் என் கடமைகளை விட்டுவிட்டு, நல்ல தீர்த்தத்தில் வசித்து வந்தேன்; ஆனாலும் என் உடலை விட்டு விடவில்லை; தர்மத்தை வளர்க்கவும், விடுதலிக்காக தேவர்களை வழிபடவும் செய்யவில்லை.

தேஹம் ஸமாஸாத்ய ததைவ பிண்டஜம் வர்ணாம்ஸ்ததைவாந்த்யஜம்லேச்சஸம்ஜ்ஞிதாந் । மருந்மயம் தேஹமிமே விஶந்தி நைவேஹமாநாஃ பதி தர்மஸம்குலே ॥ ௨,௪௮.

உணவால் உருவான இந்த உடலை பெற்றபின், நான் அந்தியர், மிலேச்சர் என்று அழைக்கப்படும் சாதிகளில் பிறந்தேன்; காற்றால் ஆன உடல்கள் இந்த தர்மம் நிறைந்த பாதையில் செல்ல முடியாது.

பரஸ்பரம் தர்மக்ரு'ந்தம் ஸ்வகீயம் ஸம்பாத்ய லக்ஷ்யம் பதி ஸஞ்சரந்த்ஸ்வம் । பக்ஷீந்த்ர வாக்யாநி ஶ்ரு'ணுஷ்வ தாநி மநோரமாணி ப்ரவதந்தி யாநி ॥ ௨,௪௮.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தர்ம பாதையில் தங்கள் குறிக்கோளை அடைந்து செல்கின்றனர்; பறவைகளின் அரசே, அவர்கள் பேசும் இனிய வார்த்தைகளை நீ கேள்.

ஸாரா ஹி லோகேஷு பவேத்த்ரிலோகீ த்வீபேஷு ஸர்வேஷு ச ஜம்புகாக்யம் । தேஶேஷு ஸர்வேஷ்வபி தேவதேஶஃ ஜீவேஷு ஸர்வேஷு மநுஷ்ய ஏவ ॥ ௨,௪௮.

மூன்று உலகங்கள் எல்லா உலகங்களிலும் சாராம்சம்; எல்லா தீவுகளிலும் ஜம்பு தீவு புகழ் பெற்றது; எல்லா நாடுகளிலும் தெய்வ நாடு சிறந்தது; எல்லா உயிர்களிலும் மனிதன் உயர்ந்தவன்.

வர்ணாஶ்ச சத்வார இஹ ப்ரஶஸ்தாஃ வர்ணேஷு தர்மிஷ்டநராஃ ப்ரஶஸ்தாஃ । தர்மேண ஸௌக்யம் ஸமுபைதி ஸர்வம் ஜ்ஞாநம் ஸமாப்நோதி மஹாபதே ஸ்திதஃ ॥ ௨,௪௮.

இங்கு நான்கு வகை சாதிகள் மதிக்கப்படுகின்றன; அவற்றில் தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகின்றனர்; தர்மத்தின் வழியில் எல்லா சந்தோஷமும் கிடைக்கும்; பெரிய பாதையில் நிலைபெற்றவன் ஞானத்தை அடைகிறான்.

தேஹம் பரித்யஜ்ய யதா கதாயுஃ பக்ஷிந் ஸ்திதோऽஹம் க்ரு'மிகீடஸம்ஸ்திதஃ । ஸரீஸ்ரு'போऽஹம் மஶகோ விநிர்மிதஶ்சதுஷ்பதோऽஹம் வநஸூகரோऽஹம் ॥ ௨,௪௮.

உடலை விட்டு உயிர் போனபின், பறவையே, நான் புழு, பூச்சி, பாம்பு, கொசு, நான்கு காலி, காட்டு பன்றி ஆகிய உருவங்களில் இருந்தேன்.

ஸர்வம் விஜாநாதி ஹி கர்பஸம்ஸ்திதோ ஜாதஶ்ச ஸத்யஸ்ததிதஞ்ச விஸ்மரேத் । யச்சிந்திதம் கர்பஸமாகதேந வை பாலோ யுவா வ்ரு'த்தவயா பபூவ ॥ ௨,௪௮.

கருவில் இருக்கும்போது எல்லாவற்றையும் அறிவான்; பிறந்தவுடன் அவை உடனே மறந்துவிடும்; கருவில் நினைத்ததை குழந்தை, இளைஞன், முதியவன் ஆகிய நிலைகளாக மாறுவான்.

மோஹாத்விநாஷ்டம் யதி கர்பசிந்திதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்ம்ரு'த்யுகதே சதேஹே । தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் கதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்கர்பகதே ச தேஹே ॥ ௨,௪௮.

மயக்கத்தால் கருவில் நினைத்தது மறந்துவிட்டால், மறுபடியும் மரணத்தின் போது உடலை விட்டபின் அது போய்விடும்; இதயத்தில் நினைத்ததும் போய்விடும்; மறுபடியும் கருவில் உடல் பெற்றால் அது மீண்டும் நினைவுக்கு வரும்.

தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் புநர்மயா ஸ்வகோஶே பரவஞ்சநம் க்ரு'தம் । த்யூதைஶ்சலேநாபி ச சௌர்யவ்ரு'த்த்யா தர்மம் வ்யதிக்ரம்ய ஶரீரரக்ஷணே ॥ ௨,௪௮.

அது போனபின், இதயத்தில் நினைத்ததை மறந்துவிட்டு, என் சொத்துகளில் ஏமாற்றும் காரியங்களை செய்தேன்; சூதாடுதல், வஞ்சகம், திருட்டு ஆகியவற்றால் தர்மத்தை மீறி உடலை பாதுகாப்பதற்காக தவறு செய்தேன்.

க்ரு'ச்ச்ரேண லக்ஷ்மீஃ ஸமுபார்ஜிதா ஸ்வயம் மயா ந புக்தம் மநஸேப்ஸிதம் தநம் । தாம்பூலமந்நம் மதுரம் ஸகோரஸம் தத்த்வாக்நிதேவாதிதிபந்துவர்கே ॥ ௨,௪௮.

பெரும் சிரமத்துடன் செல்வம் சேர்த்தேன்; ஆனாலும் என் மனம் விரும்பியதை அனுபவிக்கவில்லை; பாக்கு, உணவு, பால் கலந்த இனிப்பு ஆகியவற்றை அக்கினி, தெய்வம், விருந்தினர், உறவினர்கள் ஆகியோருக்கு கொடுத்தேன்.

ஸோமக்ரஹே ஸூர்யஸமாகமேபி வா ந ஸேவிதம் தீர்தவரிஷ்டமுத்தமம் । கோஶம் ஸ்வகீயம் மலமூத்ரபூரிதம் தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

சந்திரன் முழுமையாகும் போது அல்லது சூரியனுடன் சேரும் போது கூட, சிறந்த தீர்த்தங்களில் நீராடவில்லை; என் சொத்துக் குப்பையை மலமும் சிறுநீரும் நிரப்பியது; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் சுத்தம் செய்யவில்லை.

மயா ந த்ரு'ஷ்டா ந நதா ந பூஜிதா த்ரைவிக்ரமீ மூர்திரிஹ ஸ்திதா புவி । ப்ரபாஸநாதோ ந ச பக்திஸம்ஸ்துதோ தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

மூன்று அடிகள் எடுத்து பூமியில் நிலை கொண்ட திரிவிக்ரமன் உருவத்தை நான் காணவில்லை, வணங்கவில்லை, வழிபடவில்லை; பிரபாசநாதரை பக்தியுடன் பாடி மகிழவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

கத்வா வரிஷ்டே புவி தீர்தஸந்நிதௌ தநம் ந தத்தம் விதுஷாம் கரே மயா । ஆப்லுத்ய தேஹம் விதிநா த்விஜே குரௌ திஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

பூமியில் சிறந்த தீர்த்தங்களில் சென்றபோதும், பண்டிதர்களிடம் செல்வம் கொடுக்கவில்லை; விதிப்படி நீராடியும், இருமுறை பிறந்தவர்களையும் ஆசானையும் மதிக்கவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

ந மாத்ரு'பூஜா ந ச விஷ்ணுஶங்கரௌ கணேஶசணட்யௌ ந ச பாஸ்கரோऽபி வா । யஞ்சோபசாரைர்பலியுக்தசந்தநைர்தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

தாயை, விஷ்ணுவை, சங்கரனை, கணேசனை, சண்டியையும், சூரியனையும் கூட வழிபடவில்லை; முறையான முறையிலும் சந்தனத்துடன் பலிகளை அர்ப்பணிக்கவில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

லப்தா மயா மாநவதேவதோபமா மோஹாத்கதா ஸர்வமிதஞ்ச பார்திவ । கதிம் ந வீக்ஷேத ஸ வை விமூடதீர்தேஹிந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

மனித உடலை, தெய்வ உடலைப் போலப் பெற்றும், மயக்கத்தால் இதையெல்லாம் இழந்தேன்; பூமியில் பிறந்தவனே, அறிவில்லாதவன் வழியை நாடுவதில்லை; உடலோடு இருந்த நீ, எதையும் செய்யவில்லை.

ஏதாநி பக்ஷிந்மநஸா விசிந்த்ய வாக்யாநி தர்மார்தயஶஸ்கராணி । முக்திம் ஸமாயாந்தி மநுஷ்யலோகே வஸந்தி யே தர்மரதாஃ ஸுதேஶே ॥ ௨,௪௮.

பறவையே, இவை தர்மம், செல்வம், புகழ் தரும் வார்த்தைகள் என்று மனதில் சிந்திப்பவர்கள், நல்ல நாட்டில் தர்மத்தில் மகிழ்ந்து வாழ்பவர்கள், மனித உலகில் முக்தியை அடைவார்கள்.

இதி ப்ருவாணைர்யமதூதவர்கைர்விஹந்யதே காலமயைஶ்ச முத்கரைஃ । ஹா தைவ ஹா தைவ இதி ஸ்மரந் வை தநம் ந தத்தம் ஸ்வயமர்ஜிதம் யத் ॥ ௨,௪௮.

இவ்வாறு யமதூதர்கள் சொல்வதை கேட்டு, காலம் உருவான கோள்களால் அடிக்கப்படுகிறான்; 'அய்யோ விதி! அய்யோ விதி!' என்று நினைத்து, தான் சம்பாதித்த செல்வத்தை வழங்காததை நினைவுகூர்கிறான்.

ந பூமிதாநம் ந ச கோப்ரதாநம் ந வாரிதாநம் ந ச வஸ்த்ரதாநம் । பலம் ஸதாம்பூலவிலேபநம் வா த்வயா ந தத்தம் புவி ஶோசஸே கதம் ॥ ௨,௪௮.

நீ இந்த பூமியில் நிலம், மாடு, தண்ணீர், உடை, பழம், வெற்றிலை, வாசனைப் பொருள் ஆகியவற்றை எதையும் தரவில்லை; அப்படி இருக்க, ஏன் இப்போது வருந்துகிறாய்?

பிதா ம்ரு'தஸ்தே ச பிதாமஹஃ ஸா யயா த்ரு'தோ வாப்யுதரே ஸ்வகீயே । ம்ரு'தோऽப்யஸௌ பந்துஜநஃ ஸமஸ்தோ த்ரு'ஷ்டம் த்வயா ஸர்வமிதம் கதாயஃ ॥ ௨,௪௮.

உன் தந்தையும், பாட்டனும், உன்னை வயிற்றில் சுமந்தவளும் இறந்து விட்டார்கள்; உன் உறவினர்கள் எல்லோரும் போய்விட்டார்கள் என்பதை நீ பார்த்திருக்கிறாய். இப்போது உனக்கும் அந்த நேரம் வந்துவிட்டது.