கருடபுராணம்

மங்கலம் பகவாந்விஷ்ணுர்மங்கலம் கருடத்வஜஃ । மங்கலம் புண்டரீகாக்ஷோ மங்கலாயதநம் ஹரிஃ ॥ ௨,௪௭.

பகவான் விஷ்ணு மங்களம், கருடக்கொடியைத் தாங்கும் அவர் மங்களம்; தாமரைப்பார் கண்கள் உடையவர் மங்களம், மங்களத்தின் ஆதாரமான ஹரி மங்களம்.

ஹரிர்பாகீரதீ விப்ரா விப்ரா பாகீரதீ ஹரிஃ । பாகீரதீ ஹரிர்விப்ராஃ ஸாரமேதஜ்ஜகத்த்ரயே ॥ ௨,௪௭.

ஹரி, பாகீரதி, பிராமணர்கள்—பிராமணர்கள், பாகீரதி, ஹரி; பாகீரதி, ஹரி, பிராமணர்கள்—இந்த மூன்றும் மூவுலகிலும் சாராம்சமாகும்.

இதி ஸூதமுகோத்கீர்ணாம் ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தமண்டிதாம் । வைஷ்ணவிம் வாக்ஸுதாம் பீத்வா ரு'ஷயஸ்துஷ்டிமாயயுஃ ॥ ௨,௪௭.

சூதர் வாயிலாக வெளிப்பட்ட, எல்லா சாஸ்திரங்களின் அர்த்தத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வைஷ்ணவி அமுதமான வார்த்தைகளை கேட்டு, முனிவர்கள் திருப்தியடைந்தார்கள்.

ப்ரஶஶம்ஸுஸ்ததாந்யோந்யம் ஸூதம் ஸர்வார்ததர்ஶிநம் । ப்ரஹர்ஷமதுலம் ப்ராபுர்முநயஃ ஶௌநகாதயஃ ॥ ௨,௪௭.

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அறிந்த சூதரைப் புகழ்ந்து, சௌனகன் முதலான முனிவர்கள் அளவில்லா ஆனந்தத்தை அனுபவித்தார்கள்.

அபவித்ரஃ பவித்ரோ வா ஸர்வாவஸ்தாம் கதோபி வா । யஃ ஸ்மரேத்புண்டரீகாக்ஷம் ஸ பாஹ்யாப்யந்தரம் ஶுசிஃ ॥ ௨,௪௭.

புறமாகக் கழிந்தோ, தூய்மையோ, எந்த நிலையிலும் இருந்தாலும், யார் தாமரைப்பூ கண்கள் உடையவரை நினைத்தால், அவர் உடலும் உள்ளமும் தூய்மையாகும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௮ தார்க்ஷ்ய உவாச । யே மர்த்யலோகே நிவஸந்தி மாநவாஸ்தே ஸர்வஜாதௌ நிதநம் ப்ரயாந்தி । காலே ஸ்வகீயே நிஜபுண்யஸம்க்யயா வதந்தி லாக கதஸ்வ தந்மே ॥ ௨,௪௮.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: மனிதுலோகத்தில் வாழும் எல்லா மனிதர்களும், எந்த வகையினராயினும், தங்கள் புண்ணியத்தின் அளவுக்கு ஏற்ற காலத்தில் மரணத்தை அடைகிறார்கள். இதை எனக்கு விளக்கிச் சொல்.

கச்சந்தி மார்கேண ஸுதுஸ்தரேண விதாத்ரு'நிஷ்பாதிதவர்த்மநி ஸ்திதாஃ । கேநைவ புண்யேந முதம் ப்ரயாந்தி திஷ்டந்தி கேநைவ குலம் பலம் வயஃ ॥ ௨,௪௮.

அவர்கள் படைக்கப்பட்ட கடினமான வழியில் செல்கிறார்கள்; எந்த புண்ணியத்தால் சந்தோஷம் பெறுகிறார்கள்? எதனால் குடும்பம், பலம், வயது நிலைத்திருக்கிறது?

ஸூத உவாச । ஶ்ருத்வாத தேவோ கருடம் த்வவோசத்ஸ்ம்ரு'த்வா வபுஃ கர்மபயஞ்ச ரூபம் । ஸ்ரு'ஷ்டா தரா யேந சராசரம் ஜகத்ஸ யேந ஶஸ்தா விஹிதோ யமோ விபுஃ ॥ ௨,௪௮.

சூதர் சொன்னான்: இதைக் கேட்ட தேவன், தன் உருவத்தையும் கர்மாவின் பயத்தையும் நினைத்து, கருடனிடம் பேசினார்; உலகையும், அசையாதவற்றையும், அசையும் உயிர்களையும் படைத்தவர், யமனை ஆண்டவனாக ஏற்படுத்தியவர்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । தர்மார்தகாமம் சிரமோக்ஷஸஞ்சயமந்யம் த்விதீயம் யமமார்ககாமிநாம் । ப்ரவிஶ்யசாங்குஷ்டஸமே ஸ தத்ர வை தம் ப்ராப்ய தேஹம் ஸ்வமந்திரம்? ॥ ௨,௪௮.

பெருமான் சொன்னான்: தர்மம், பொருள், காமம், அல்லது நீண்ட விடுதலைக்காக முயற்சிப்பவர்களுக்கு வேறு ஒரு வழி உண்டு; அந்த வழியில், கட்டிய விரலளவு உருவத்தை எடுத்து, தன் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான்.

க்ரு'ஹீதபாஶோ ருததே புநஃ புநர்தேஶே ஸுபுண்யே த்விஜ தேஹஸம்ஸ்திதஃ । தேவேந்த்ரபூஜா பித்ரு'தேவத்ரு'ப்திதம் மோஹாந்ந சேஷ்டம் ந ச புத்த்ரஸந்ததிஃ ॥ ௨,௪௮.

கயிற்றால் கட்டப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறான்; மிகவும் புண்ணியமான இடத்தில், உடலைப் பெற்று நிற்கிறான்; அங்கு தேவபூஜை இல்லை, பித்ருக்களுக்கு திருப்தியும் இல்லை, செயலும் இல்லை, பிள்ளை வரிசையும் இல்லை—மயக்கத்தால்.

ந மேऽஸ்தி பந்துர்யமமார்ககாமிநோ மயா ந க்ரு'த்யம் த்விஜதேஹலிப்ஸயா । ஸம்ப்ராப்ய விப்ரத்வமதீவ துர்லபம் நாதீதவாந்வேதபுராணஸம்ஹிதாஃ । ப்ராப்தம் ஸுரத்நம் கரஸம்ஸ்திதம் கதம் தேஹந்க்வசிந்நிஸ்தர யத்த்வயா க்ரு'தம் ॥ ௨,௪௮.

யமனின் பாதையில் செல்லுபவர்க்கு எனக்கு உறவினர் இல்லை; இரண்டாம் பிறவி உடலை விரும்புவதில் எனக்கு வேலை இல்லை. மிகவும் அரிதாகப் பெறும் பிராமண நிலையை அடைந்தும், வேதம், புராணங்கள் படிக்கவில்லை. கைபிடியில் கிடைத்த விலைமதிப்புள்ள மாணிக்கம் போல், உடல் போய்விட்டது—நீ செய்ததை நீயே தாண்ட வேண்டும்.

யஃ க்ஷத்த்ரியோ பாஹுபலேந ஸம்யுகே லலாடதேஶாத்ருதிரம் முகே பபௌ । தத்ஸோமபாநம் ஹி க்ரு'தம் மஹாமகே ஜீவந்ம்ரு'தஃ ஸோऽபி ஹி யாதி முக்திக் ॥ ௨,௪௮.

யுத்தத்தில் தன் கைபலத்தால், நெற்றியில் இருந்து வரும் இரத்தத்தை வாயில் குடிக்கும் க்ஷத்திரியன், அது பெரிய யாகத்தில் சோமம் குடிப்பதைப் போலே; உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்தாலும், அவன் விடுதலை பெறுகிறான்.

ஸ்தாநாந்யநேகாநி க்ரு'தாநி தாநி பீதாந்யநேகாந்யபி கர்ஹிதாநி । ஶஸ்த்ரம் க்ரு'ஹீத்வா ஸமரே ரிபூணாம் யஃ ஸம்முகம் யாதி ஸ முக்தபாபஃ ॥ ௨,௪௮.

பல இடங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன, பல இடங்கள் அனுபவிக்கப்பட்டுள்ளன—even பழிக்கப்படும் இடங்களும்; ஆனால் யார் ஆயுதம் எடுத்து எதிரிகளுக்கு நேரில் போய் போராடுகிறாரோ, அவர் பாவம் நீங்குவார்.

க்ஷத்த்ராந்வயோ வாபி விஶோந்வயோ வா ஶூத்ராந்வயோ வாபி ஹி நீசவர்ணஃ । ஸம்க்ராமதேவத்விஜபாலகாதீ ஸ்த்ரீவ்ரு'த்தஹா தீநதபஸ்விஹந்தா ॥ ௨,௪௮.

க்ஷத்திரியக் குடும்பம், வைசியக் குடும்பம், அல்லது சூத்திரக் குடும்பம்—even கீழ் ஜாதியாயினும்—யுத்தத்தில் தேவர்கள், பிராமணர்கள், பிள்ளைகள், பெண்கள், முதியவர்கள், தளர்ந்தவர்கள், தவசிகளை கொல்வோர்—

உபத்ருதேஷ்வேஷு பராங்முகோ யஃ ஸ்யுஸ்தஸ்ய தேவாஃ ஸகலாஃ பராங்முகாஃ । திலோதகம் நைவ பிபந்தி பூர்வே ஹுதம் ந க்ரு'ஹ்ணாதி ஹுதாஶநோபி தத் ॥ ௨,௪௮.

இவர்கள் மீது தாக்குதல் நடக்கும்போது, யார் பின்வாங்குகிறாரோ, அவரிடம் எல்லா தேவதைகளும் பின்வாங்குவார்கள்; அவருடைய முன்னோர்கள் எள் நீரை அருந்தமாட்டார்கள், தீயும் அவருடைய ஹவனை ஏற்காது.

த்வேஷாத்பயாத்வா ஸமரே ஸமாகதே ஶஸ்த்ரம் க்ரு'ஹீத்வா பரஸைந்யஸம்முகஃ । ந யாதி பக்ஷீந்த்ர ம்ரு'ஶ்ச பஶ்சாத்க்ஷாத்த்ரம் பலம் தஸ்ய கதம் ததைவ । த்விஜாய தத்த்வா கநகம் மஹீமிமாம் பூயஃ ஸ பஶ்சாத்பவதீஹ லோகே ॥ ௨,௪௮.

வெறுப்போடு அல்லது பயத்தால் யுத்தத்தில் ஆயுதம் எடுத்து எதிரி படைக்கு நேரில் சென்று, பிறகு பின்வாங்கினால், பறவைகளின் அரசே, அவனுடைய க்ஷத்திரிய சக்தி போய்விடும். ஆனால் பிராமணருக்கு பொன் அல்லது நிலம் கொடுத்தால், இவ்வுலகில் மீண்டும் பிறப்பான்.

தாநம் ப்ரதத்தம் க்ரஹணே த்விஜேந்த்ரே ஸ்நாநம் க்ரு'தம் தேந ஸதா ஸுதீர்தே । கத்வா கயாயாம் பித்ரு'பிண்டதாநம் க்ரு'தம் ஸதா யோ ம்ரியதே து யுத்தே ॥ ௨,௪௮.

சூரிய-சந்திர கிரகணத்தில் பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தல், புனிதத் தீர்த்தங்களில் எப்போதும் स्नானம் செய்தல், கயாவில் பித்ருக்களுக்கு பிண்டம் கொடுத்தல்—இவை எல்லாம் யுத்தத்தில் உயிர் விட்டவரால் எப்போதும் செய்யப்பட்டதாகும்.

யஃ க்ஷாத்த்ரதேஹந்து விஹாய ஶோசதே ரணாங்கணே ஸ்வாமிவதே ச கோக்ரஹே । ஸ்த்ரீபாலகாதே பதி ஸார்தஹேதவே மயா ஸ்வகோஶம் ந ஹதம் ந பாதிதம் ॥ ௨,௪௮.

யுத்தத்தில் தன் க்ஷத்திரிய உடலை விட்டு, தன் அரசன் கொல்லப்பட்டதற்கோ, பசுக்கள் பிடிக்கப்பட்டதற்கோ, பெண்கள், பிள்ளைகள் கொல்லப்பட்டதற்கோ, வணிகக் கூட்டத்துக்காகவோ, 'என் செல்வம் எனால் இழக்கப்படவில்லையே' என்று வருந்துபவன்—

வைஶ்யஃ ஸ்வகர்மாணி விஶோசதே ததா க்ரு'ஹீதபாஶோ ந மயாபி ஸஞ்சிதம் । ஸத்யம் ந சோக்தம் க்ரய விக்ரயேண மோஹாத்விமூடேந குடும்பஹேதவே ॥ ௨,௪௮.

ஒரு வைசியன் தன் வியாபாரத்துக்காக வருந்தினால், அவன் கயிற்றால் கட்டப்பட்டு, என்னிடம் புண்ணியம் சேர்க்கவில்லை; வாங்கும், விற்கும் போது உண்மையைச் சொல்லவில்லை; குடும்பத்துக்காக மயக்கத்தால் தவறாக நடந்தான்.

ஶூத்ரம் வபுஃ ப்ராப்ய யஶஸ்கரம் ஸதா தாநம் த்விஜேப்யோ ந க்ரு'தம் த்விஜார்சநம் । ச்த்ரு'தத்யத்தத்வட்ட டத்தத்ரு'த்ர்தத்ரு'த்ட்டத்ர்டட்டத்த ஜலாஶயோ நைவ க்ரு'தோ தராதலே அஸம்ஸ்க்ரு'தோ விப்ரவரோ ந ஸம்ஸ்க்ரு'தஃ ॥ ௨,௪௮.

சூத்ரரின் உடலை பெற்றவனாக இருந்தும், எப்போதும் புகழ் தரும் தானம் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு வழங்காமல், அவர்களை மதிக்காமல், பூமியில் நீர்தொட்டி அமைக்காமல், சடங்குகள் செய்யாமல் இருந்தால், அவன் உண்மையான பிராமணன் எனக் கருதப்படமாட்டான்.

த்யக்த்வா ஸ்வகர்மாணி மதேந ஸுஸ்திதம் மயா ஸுதீர்தே ஸ்வவபுர்ந சோஜ்சிதம் । தர்மோர்ஜிதோ நைவ ந தேவபூஜநம் க்ரு'தம் மயா சைவ விமுக்திஹேதவே ॥ ௨,௪௮.

அகந்தையால் என் கடமைகளை விட்டுவிட்டு, நல்ல தீர்த்தத்தில் வசித்து வந்தேன்; ஆனாலும் என் உடலை விட்டு விடவில்லை; தர்மத்தை வளர்க்கவும், விடுதலிக்காக தேவர்களை வழிபடவும் செய்யவில்லை.

தேஹம் ஸமாஸாத்ய ததைவ பிண்டஜம் வர்ணாம்ஸ்ததைவாந்த்யஜம்லேச்சஸம்ஜ்ஞிதாந் । மருந்மயம் தேஹமிமே விஶந்தி நைவேஹமாநாஃ பதி தர்மஸம்குலே ॥ ௨,௪௮.

உணவால் உருவான இந்த உடலை பெற்றபின், நான் அந்தியர், மிலேச்சர் என்று அழைக்கப்படும் சாதிகளில் பிறந்தேன்; காற்றால் ஆன உடல்கள் இந்த தர்மம் நிறைந்த பாதையில் செல்ல முடியாது.

பரஸ்பரம் தர்மக்ரு'ந்தம் ஸ்வகீயம் ஸம்பாத்ய லக்ஷ்யம் பதி ஸஞ்சரந்த்ஸ்வம் । பக்ஷீந்த்ர வாக்யாநி ஶ்ரு'ணுஷ்வ தாநி மநோரமாணி ப்ரவதந்தி யாநி ॥ ௨,௪௮.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தர்ம பாதையில் தங்கள் குறிக்கோளை அடைந்து செல்கின்றனர்; பறவைகளின் அரசே, அவர்கள் பேசும் இனிய வார்த்தைகளை நீ கேள்.

ஸாரா ஹி லோகேஷு பவேத்த்ரிலோகீ த்வீபேஷு ஸர்வேஷு ச ஜம்புகாக்யம் । தேஶேஷு ஸர்வேஷ்வபி தேவதேஶஃ ஜீவேஷு ஸர்வேஷு மநுஷ்ய ஏவ ॥ ௨,௪௮.

மூன்று உலகங்கள் எல்லா உலகங்களிலும் சாராம்சம்; எல்லா தீவுகளிலும் ஜம்பு தீவு புகழ் பெற்றது; எல்லா நாடுகளிலும் தெய்வ நாடு சிறந்தது; எல்லா உயிர்களிலும் மனிதன் உயர்ந்தவன்.

வர்ணாஶ்ச சத்வார இஹ ப்ரஶஸ்தாஃ வர்ணேஷு தர்மிஷ்டநராஃ ப்ரஶஸ்தாஃ । தர்மேண ஸௌக்யம் ஸமுபைதி ஸர்வம் ஜ்ஞாநம் ஸமாப்நோதி மஹாபதே ஸ்திதஃ ॥ ௨,௪௮.

இங்கு நான்கு வகை சாதிகள் மதிக்கப்படுகின்றன; அவற்றில் தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகின்றனர்; தர்மத்தின் வழியில் எல்லா சந்தோஷமும் கிடைக்கும்; பெரிய பாதையில் நிலைபெற்றவன் ஞானத்தை அடைகிறான்.

தேஹம் பரித்யஜ்ய யதா கதாயுஃ பக்ஷிந் ஸ்திதோऽஹம் க்ரு'மிகீடஸம்ஸ்திதஃ । ஸரீஸ்ரு'போऽஹம் மஶகோ விநிர்மிதஶ்சதுஷ்பதோऽஹம் வநஸூகரோऽஹம் ॥ ௨,௪௮.

உடலை விட்டு உயிர் போனபின், பறவையே, நான் புழு, பூச்சி, பாம்பு, கொசு, நான்கு காலி, காட்டு பன்றி ஆகிய உருவங்களில் இருந்தேன்.

ஸர்வம் விஜாநாதி ஹி கர்பஸம்ஸ்திதோ ஜாதஶ்ச ஸத்யஸ்ததிதஞ்ச விஸ்மரேத் । யச்சிந்திதம் கர்பஸமாகதேந வை பாலோ யுவா வ்ரு'த்தவயா பபூவ ॥ ௨,௪௮.

கருவில் இருக்கும்போது எல்லாவற்றையும் அறிவான்; பிறந்தவுடன் அவை உடனே மறந்துவிடும்; கருவில் நினைத்ததை குழந்தை, இளைஞன், முதியவன் ஆகிய நிலைகளாக மாறுவான்.

மோஹாத்விநாஷ்டம் யதி கர்பசிந்திதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்ம்ரு'த்யுகதே சதேஹே । தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் கதம் ஸ்ம்ரு'தம் புநர்கர்பகதே ச தேஹே ॥ ௨,௪௮.

மயக்கத்தால் கருவில் நினைத்தது மறந்துவிட்டால், மறுபடியும் மரணத்தின் போது உடலை விட்டபின் அது போய்விடும்; இதயத்தில் நினைத்ததும் போய்விடும்; மறுபடியும் கருவில் உடல் பெற்றால் அது மீண்டும் நினைவுக்கு வரும்.

தஸ்மிந்ப்ரநஷ்டே ஹ்ரு'தி சிந்திதம் புநர்மயா ஸ்வகோஶே பரவஞ்சநம் க்ரு'தம் । த்யூதைஶ்சலேநாபி ச சௌர்யவ்ரு'த்த்யா தர்மம் வ்யதிக்ரம்ய ஶரீரரக்ஷணே ॥ ௨,௪௮.

அது போனபின், இதயத்தில் நினைத்ததை மறந்துவிட்டு, என் சொத்துகளில் ஏமாற்றும் காரியங்களை செய்தேன்; சூதாடுதல், வஞ்சகம், திருட்டு ஆகியவற்றால் தர்மத்தை மீறி உடலை பாதுகாப்பதற்காக தவறு செய்தேன்.