கருடபுராணம்

உடுபோபரி தாம் தேநும் ஸூர்யதேஹஸமுத்பவாம் । க்ரு'த்வா ப்ரகல்பயேத்விப்ரஶ்சத்ரோபாநஹஸம்யுதம் ॥ ௨,௪௭.

நட்சத்திரங்களுக்குமேல், சூரியனின் உடலில் பிறந்த அந்தப் பசுவை வைத்து, ஒரு பிராமணருடன் குடை, செருப்பு ஆகியவற்றையும் சேர்த்து ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

அங்குலீயகவாஸாம்ஸி ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । இமமுச்சாரயேந்மந்த்ரம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸஜலாந்குஶாந் ॥ ௨,௪௭.

விரல் மோதிரம், vasthiram ஆகியவற்றை பிராமணருக்கு வழங்கி, கையில் தண்ணீர் கலசமும் அங்குசமும் எடுத்துக்கொண்டு இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

யமத்வாரே மஹாகோரே ஶ்ருத்வா வைதரணீம் ததீம் । தர்துகாமோ ததாம்யேநாம் துப்யம் வைதரணீம் நமஃ ॥ ௨,௪௭.

யமனின் பயங்கர வாயிலில் வைதரணி ஆற்றை பற்றி கேட்டு, அதை கடக்க விரும்பி, இதை உனக்கு வழங்குகிறேன்; வைதரணி ஆற்றுக்கு வணக்கம்.

காவோ மே அக்ரதஃ ஸந்து காவோ மே ஸந்து பார்ஶ்வதஃ । காவோ மே ஹ்ரு'தயே ஸந்து கவாம் மத்யே வஸாம்யஹம் ॥ ௨,௪௭.

என் முன்பாகவும், பக்கங்களிலும் பசுக்கள் இருக்க வேண்டும்; என் உள்ளத்திலும் பசுக்கள் இருக்க வேண்டும்; பசுக்களின் நடுவில் நான் வாழ்கிறேன்.

விஷ்ணுரூப த்விஜஶ்ரேஷ்ட மாமுத்தர மஹீஸுர । ஸதக்ஷிணா மயா தத்தா துப்யம் வைதரணீநமஃ ॥ ௨,௪௭.

விஷ்ணுவின் வடிவமாகிய உத்தம பிராமணரே, பூமியின் இறையனே, என்னை ரட்சிக்க வேண்டும்; நான் உமக்கு நன்கு தானம் செய்துள்ளேன்; வைதரணிக்கு வணக்கம்.

தர்மராஜஞ்ச ஸர்வேஶம் வைதரண்யாக்யதேநுகாம் । ஸர்வம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ॥ ௨,௪௭.

தர்மராஜாவையும், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனையும், வைதரணி என்று பெயருள்ள பசுவையும் சுற்றி வணங்கி, அதை பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

புச்சம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய தேந்வாஶ்ச அக்ரே க்ரு'த்வா து வை வ்திஜம் । தேநுகே த்வம் ப்ரதீக்ஷஸ்வ யமத்வாரே மஹாபயே ॥ ௨,௪௭.

பசுவின் வாலை பிடித்து, முன்பாக பிராமணரை வைத்து, அந்த பசுவுடன் யமனின் பயங்கரமான வாயிலில் காத்திருக்க வேண்டும்.

உத்தாரணாய தேவேஶி வைதரண்யே நமோऽஸ்து தே । அநுவ்ரஜேத்து கச்சந்தம் ஸர்வம் தஸ்ய க்ரு'ஹம் நயேத் ॥ ௨,௪௭.

தேவர்களின் தேவியே, விடுதலிக்காக வைதரணிக்கு வணக்கம்; போகும் ஒருவரை தொடர்ந்து செல்ல வேண்டும், அவருடைய குடும்பத்தினரை எல்லாம் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

ஏவம் க்ரு'தே வைநதேய ஸா ஸரித்ஸுதரா பவேத் । ஸர்வாந்காமாநவாப்நோதி யோ தத்யாத்புவி மாநவஃ ॥ ௨,௪௭.

வினதையின் மகனே, இப்படிச் செய்தால் அந்த நதி எளிதாகக் கடக்கக்கூடியதாகும்; இவ்வாறு பூமியில் தானம் செய்யும் மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.

ஸுக்ரு'தஸ்ய ப்ரபாவேண ஸுகஞ்சேஹ பரத்ர ச । ஸ்வஸ்தே ஸஹஸ்ரகுணிதமாதுரே ஶதஸம்மிதம் ॥ ௨,௪௭.

நல்ல செயல்களின் பலத்தால் இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் சந்தோஷம் கிடைக்கும்; ஆரோக்கியமானவர்களுக்கு அது ஆயிரமடங்கு, நோயாளிகளுக்கு நூறடங்கு கிடைக்கும்.

ம்ரு'தஸ்யைவ து யத்தாநம் பரோக்ஷே தத்ஸமம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸ்வஹஸ்தேந ததோ தேயம் ம்ரு'தே கஃ கஸ்ய தாஸ்யதீ ॥ ௨,௪௭.

இறந்தவருக்காக அவரில்லாமல் செய்யப்படும் தானமும் சமமாகவே கருதப்படுகிறது; ஆகவே, தானம் தானே கையால் செய்ய வேண்டும்; இறந்தபின் யார் யாருக்கு தருவார்கள்?

தாநதர்மவிஹீநாநாம் க்ரு'பணைர்ஜீவேதக்ஷிதைஃ । அஸ்திரேண ஶரீரேண ஸ்திரம் கர்ம ஸமாசரேத் ॥ ௨,௪௭.

தானமும் தர்மமும் இல்லாத, உயிரை பற்றிக்கொள்கின்ற கருணையில்லாதவர்கள், இந்த நிலையற்ற உடலை வைத்து நிலையான செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.

அவஶ்யமேவ யாஸ்யந்தி ப்ராணாஃ ப்ராகுணி (கூர்ணி) கா இவ ॥ ௨,௪௭.

உயிர்கள் நிச்சயமாகப் போய்விடும்; அது மாடு கூட்டம் போல் நகரும்.

இதீதமுக்தம் தவ பக்ஷிராஜ விடம்பநம் ஜந்துகணஸ்ய ஸர்வம் । ப்ரேதஸ்ய மோக்ஷாய ததௌத்த்வந்தைஹிகம் ஹிதாய லோகஸ்ய சரேச்சுபாய து ॥ ௨,௪௭.

பறவைகளின் அரசே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஏற்படும் இச்சிரிப்பை உனக்கு கூறினேன்; பித்ருக்களுக்கு விடுதலிக்காக, உலக நன்மைக்காக இந்த ஊர்த்வகிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸூத உவாச । ஏவம் விப்ராஃ ஸமாத்திஷ்டோ விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா । கருட ப்ரேதசரிதம் ஶ்ருத்வா ஸந்துஷ்டிமாகதஃ ॥ ௨,௪௭.

சூதர் சொல்கிறார்: இவ்வாறு, வலிமைமிக்க விஷ்ணுவால் உத்தரவிடப்பட்ட பிராமணர்களே, கருடன், பித்ருக்களின் கதையை கேட்டபின் திருப்தியடைந்தார்.

வ்ரததீர்தாதிகம் ஸர்வம் புநஃ பப்ரச்ச கேஶவம் । த்யாத்வா மநஸி ஸர்வேஶம் ஸர்வகாரணகாரணம் ॥ ௨,௪௭.

அவர் மீண்டும் எல்லா விரதங்களையும் தீர்த்தங்களையும் கேசவனிடம் கேட்டார்; மனதில் எல்லாவற்றையும் காரணமாகிய இறைவனைத் தியானித்தார்.

ரு'ஷயஃ ஸர்வமேவைதஜ்ஜந்தூநாம் ப்ரபவாதிகம் । மரணம் ஜந்ம ச ததா ப்ரேதத்வஞ்சௌர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௪௭.

முனிவர்கள் சொல்வது: எல்லா உயிர்களின் தோற்றம் முதலியன, மரணம், பிறப்பு, பித்ரு நிலை, ஊர்த்வகிரியைகள் ஆகியவை அனைத்தும் கூறப்பட்டுள்ளன.

மயா ப்ரோக்தம் வை முக்த்யை நிதாநம் சைவ ஸர்வஶஃ । லாபஸ்தேஷாம் ஜயஸ்தேஷாம் குதஸ்தேஷாம் பராஜயஃ । யேஷாமிந்தீவரஶ்யாமோ ஹ்ரு'தயஸ்தோ ஜநார்தநஃ ॥ ௨,௪௭.

முத்திக்காகவும் அதன் காரணத்தையும் நான் முழுமையாகச் சொன்னேன்; யாருடைய மனதில் நீலத்தாமரை போன்ற ஜனார்த்தனன் உறைந்திருக்கிறாரோ, அவர்களுக்கு லாபமும், வெற்றியும் உண்டு; தோல்வி எங்கே?

தர்மோ ஜயதி நாதர்மஃ ஸத்யம் ஜயதி நாந்ரு'தம் । க்ஷமா ஜயதி ந க்ரோதோ விஷ்ணுர்ஜயதி நாஸுராஃ ॥ ௨,௪௭.

தர்மம் வெல்லும், அதர்மம் அல்ல; சத்தியம் வெல்லும், பொய் அல்ல; பொறுமை வெல்லும், கோபம் அல்ல; விஷ்ணு வெல்லும், அசுரர்கள் அல்ல.

விஷ்ணுர்மாதா பிதா விஷ்ணுர்விஷ்ணுஃ ஸ்வஜநபாந்தவாஃ । யேஷாமேவ ஸ்திரா புத்திர்ந தேஷாம் துர்கதிர்பவேத் ॥ ௨,௪௭.

விஷ்ணுவே தாய், விஷ்ணுவே தந்தை, விஷ்ணுவே உறவினரும் நண்பனும்; யாருடைய மனம் அவரில் உறுதியாய் இருக்கிறதோ, அவர்களுக்கு துன்பம் இருக்காது.

மங்கலம் பகவாந்விஷ்ணுர்மங்கலம் கருடத்வஜஃ । மங்கலம் புண்டரீகாக்ஷோ மங்கலாயதநம் ஹரிஃ ॥ ௨,௪௭.

பகவான் விஷ்ணு மங்களம், கருடக்கொடியைத் தாங்கும் அவர் மங்களம்; தாமரைப்பார் கண்கள் உடையவர் மங்களம், மங்களத்தின் ஆதாரமான ஹரி மங்களம்.

ஹரிர்பாகீரதீ விப்ரா விப்ரா பாகீரதீ ஹரிஃ । பாகீரதீ ஹரிர்விப்ராஃ ஸாரமேதஜ்ஜகத்த்ரயே ॥ ௨,௪௭.

ஹரி, பாகீரதி, பிராமணர்கள்—பிராமணர்கள், பாகீரதி, ஹரி; பாகீரதி, ஹரி, பிராமணர்கள்—இந்த மூன்றும் மூவுலகிலும் சாராம்சமாகும்.

இதி ஸூதமுகோத்கீர்ணாம் ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தமண்டிதாம் । வைஷ்ணவிம் வாக்ஸுதாம் பீத்வா ரு'ஷயஸ்துஷ்டிமாயயுஃ ॥ ௨,௪௭.

சூதர் வாயிலாக வெளிப்பட்ட, எல்லா சாஸ்திரங்களின் அர்த்தத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வைஷ்ணவி அமுதமான வார்த்தைகளை கேட்டு, முனிவர்கள் திருப்தியடைந்தார்கள்.

ப்ரஶஶம்ஸுஸ்ததாந்யோந்யம் ஸூதம் ஸர்வார்ததர்ஶிநம் । ப்ரஹர்ஷமதுலம் ப்ராபுர்முநயஃ ஶௌநகாதயஃ ॥ ௨,௪௭.

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அறிந்த சூதரைப் புகழ்ந்து, சௌனகன் முதலான முனிவர்கள் அளவில்லா ஆனந்தத்தை அனுபவித்தார்கள்.

அபவித்ரஃ பவித்ரோ வா ஸர்வாவஸ்தாம் கதோபி வா । யஃ ஸ்மரேத்புண்டரீகாக்ஷம் ஸ பாஹ்யாப்யந்தரம் ஶுசிஃ ॥ ௨,௪௭.

புறமாகக் கழிந்தோ, தூய்மையோ, எந்த நிலையிலும் இருந்தாலும், யார் தாமரைப்பூ கண்கள் உடையவரை நினைத்தால், அவர் உடலும் உள்ளமும் தூய்மையாகும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௮ தார்க்ஷ்ய உவாச । யே மர்த்யலோகே நிவஸந்தி மாநவாஸ்தே ஸர்வஜாதௌ நிதநம் ப்ரயாந்தி । காலே ஸ்வகீயே நிஜபுண்யஸம்க்யயா வதந்தி லாக கதஸ்வ தந்மே ॥ ௨,௪௮.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: மனிதுலோகத்தில் வாழும் எல்லா மனிதர்களும், எந்த வகையினராயினும், தங்கள் புண்ணியத்தின் அளவுக்கு ஏற்ற காலத்தில் மரணத்தை அடைகிறார்கள். இதை எனக்கு விளக்கிச் சொல்.

கச்சந்தி மார்கேண ஸுதுஸ்தரேண விதாத்ரு'நிஷ்பாதிதவர்த்மநி ஸ்திதாஃ । கேநைவ புண்யேந முதம் ப்ரயாந்தி திஷ்டந்தி கேநைவ குலம் பலம் வயஃ ॥ ௨,௪௮.

அவர்கள் படைக்கப்பட்ட கடினமான வழியில் செல்கிறார்கள்; எந்த புண்ணியத்தால் சந்தோஷம் பெறுகிறார்கள்? எதனால் குடும்பம், பலம், வயது நிலைத்திருக்கிறது?

ஸூத உவாச । ஶ்ருத்வாத தேவோ கருடம் த்வவோசத்ஸ்ம்ரு'த்வா வபுஃ கர்மபயஞ்ச ரூபம் । ஸ்ரு'ஷ்டா தரா யேந சராசரம் ஜகத்ஸ யேந ஶஸ்தா விஹிதோ யமோ விபுஃ ॥ ௨,௪௮.

சூதர் சொன்னான்: இதைக் கேட்ட தேவன், தன் உருவத்தையும் கர்மாவின் பயத்தையும் நினைத்து, கருடனிடம் பேசினார்; உலகையும், அசையாதவற்றையும், அசையும் உயிர்களையும் படைத்தவர், யமனை ஆண்டவனாக ஏற்படுத்தியவர்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । தர்மார்தகாமம் சிரமோக்ஷஸஞ்சயமந்யம் த்விதீயம் யமமார்ககாமிநாம் । ப்ரவிஶ்யசாங்குஷ்டஸமே ஸ தத்ர வை தம் ப்ராப்ய தேஹம் ஸ்வமந்திரம்? ॥ ௨,௪௮.

பெருமான் சொன்னான்: தர்மம், பொருள், காமம், அல்லது நீண்ட விடுதலைக்காக முயற்சிப்பவர்களுக்கு வேறு ஒரு வழி உண்டு; அந்த வழியில், கட்டிய விரலளவு உருவத்தை எடுத்து, தன் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான்.