கருடபுராணம்

ஏதே வஸந்தி ஸததம் மா விசாரம் க்ரு'தாஃ க்வசித் । க்ரு'பணோ நாஸ்திகஃ க்ஷுத்ரஃ ஸ தஸ்யாம் நிவஸேத்கக ॥ ௨,௪௭.

இவர்கள் எப்போதும் அங்கே தங்குகிறார்கள்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம். கஞ்சன், நாத்திகன், அருவருப்பானவன்—இவரும் அங்கே தங்குவான், பறவையே.

ஸதாமர்ஷோ ஸதா க்ரோதீ நிஜவாக்யப்ரமாணக்ரு'த் । பரோக்த்யுச்சேதகோ நித்யம் வைதரண்யா வஸேச்சிரம் ॥ ௨,௪௭.

எப்போதும் கோபம் கொண்டிருப்பவர், எப்போதும் சினம் கொண்டிருப்பவர், தன் சொல் மட்டுமே சரி என்று நினைப்பவர், பிறரது பேச்சை இடையில் துண்டிப்பவர்—இவர் வைதரணியில் நீண்ட நாட்கள் தங்குவார்.

யஸ்த்வஹங்காரவாந்பாபீ ஸ்வவிகத்தநகாரகஃ । க்ரு'தக்நோ கர்பஸந்தாபீ வைதரண்யாம் ஸ மஜ்ஜதி ॥ ௨,௪௭.

தன்னம்பிக்கை மிகுந்த பாவி, தன்னைப் பற்றி பெருமை பேசுபவர், நன்றி அறியாதவர், கருவில் உள்ளவனைத் துன்புறுத்துபவர்—இவர் வைதரணியில் மூழ்குவார்.

கதாபி பாக்யயோகேந தரணேச்சா பவேத்யதி । ஸாநுகூலா பவேத்யேந ததாகர்ணய காஶ்யப ॥ ௨,௪௭.

ஒரு நாள் அதிர்ஷ்டம் கூடி, அந்த ஆற்றை கடக்க விருப்பம் பிறந்தால், அதற்கான நல்ல சூழ்நிலை வந்தால், கேள் காச்யபா.

அயநே விஷுவே புண்யே வ்யதீபாதே திநோதயே । சந்த்ரஸூர்யோபராகே வா ஸம்க்ராந்தௌ தர்ஶவாஸரே ॥ ௨,௪௭.

அயன காலங்களில், சமவெளி நாட்களில், கிரகணங்களில், விடியற்காலையில், சந்திரசூரிய கிரகணங்களில், பரிவர்த்தனை நாட்களில், புனித நாட்களில்—

அந்யேஷு புண்யகாலேஷு தீயதே தாநமுத்தமம் । யதா ததா பவேத்வாபி ஶ்ராத்தா தாநம் ப்ரதி த்ருவம் ॥ ௨,௪௭.

மற்ற புண்ணிய காலங்களிலும் சிறந்த தானம் வழங்கும்போது, அல்லது ஸ்ராத்தம் செய்து தானம் கொடுக்கும்போது, அது நிச்சயமாக பயன் தரும்.

ததைப தாநகாலஃ ஸ்யாத்யதஃ ஸம்பத்திரஸ்திரா । அநித்யாநி ஶரீராணி விபவோ நைவ ஶாஶ்வதஃ ॥ ௨,௪௭.

அந்த நேரமே தானம் வழங்க உகந்தது; ஏனெனில் செல்வம் நிலையானது அல்ல, உடலும் நிலையற்றது, செழிப்பு என்றும் நிலைநிற்றதல்ல.

நித்யம் ஸந்நிஹிதோ ம்ரு'த்யுஃ கர்தவ்யோ தர்மஸம்கஹஃ । க்ரு'ஷ்ணாம் வா பாடலாம் வாபி குர்யாத்வைதரணீம் ஶுபாம் ॥ ௨,௪௭.

மரணம் எப்போதும் அருகில்தான்; ஆகவே தர்மத்தைச் சேர்த்து வைத்திருக்க வேண்டும். கருப்பும் சிவப்பும் கொண்ட வைதரணி ஆற்றை அமைக்க வேண்டும்.

ஸ்வர்ணஶ்ரு'ங்கீம் ரௌப்யகுராம் காம்ஸ்யபாத்ரோபதோஹநீம் । க்ரு'ஷ்ணவஸ்த்ரயுகாச்சந்நாம் ஸப்ததாந்யஸமந்விதாம் ॥ ௨,௪௭.

பொன்னால் ஆன கொம்புகள், வெள்ளி களிறுகள், வெண்கலப் பானையில் பாலை பறிக்கும், இரு கருப்பு துணிகளால் மூடிய, ஏழு விதமான தானியங்கள் சேர்த்த—

கார்பாஸத்ரோணஶிகரே ஆஸீநம் தாம்ரபாஜநே । யமம் ஹைமம் ப்ரகுர்வீத லோஹதண்டஸமந்விதம் । இக்ஷுதண்டமயம் பத்த்வா ப்லவம் ஸுத்ரு'டபந்தநைஃ ॥ ௨,௪௭.

பருத்தி மேடையில் அமர்ந்த, செம்பு பாத்திரத்தில், இரும்புக் கோல் உடைய பொன்னால் ஆன யமன் உருவம் அமைத்து, கரும்பு கட்டுகளால் பலமாக கட்டிய தோணியை அமைக்க வேண்டும்.

உடுபோபரி தாம் தேநும் ஸூர்யதேஹஸமுத்பவாம் । க்ரு'த்வா ப்ரகல்பயேத்விப்ரஶ்சத்ரோபாநஹஸம்யுதம் ॥ ௨,௪௭.

நட்சத்திரங்களுக்குமேல், சூரியனின் உடலில் பிறந்த அந்தப் பசுவை வைத்து, ஒரு பிராமணருடன் குடை, செருப்பு ஆகியவற்றையும் சேர்த்து ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

அங்குலீயகவாஸாம்ஸி ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் । இமமுச்சாரயேந்மந்த்ரம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸஜலாந்குஶாந் ॥ ௨,௪௭.

விரல் மோதிரம், vasthiram ஆகியவற்றை பிராமணருக்கு வழங்கி, கையில் தண்ணீர் கலசமும் அங்குசமும் எடுத்துக்கொண்டு இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

யமத்வாரே மஹாகோரே ஶ்ருத்வா வைதரணீம் ததீம் । தர்துகாமோ ததாம்யேநாம் துப்யம் வைதரணீம் நமஃ ॥ ௨,௪௭.

யமனின் பயங்கர வாயிலில் வைதரணி ஆற்றை பற்றி கேட்டு, அதை கடக்க விரும்பி, இதை உனக்கு வழங்குகிறேன்; வைதரணி ஆற்றுக்கு வணக்கம்.

காவோ மே அக்ரதஃ ஸந்து காவோ மே ஸந்து பார்ஶ்வதஃ । காவோ மே ஹ்ரு'தயே ஸந்து கவாம் மத்யே வஸாம்யஹம் ॥ ௨,௪௭.

என் முன்பாகவும், பக்கங்களிலும் பசுக்கள் இருக்க வேண்டும்; என் உள்ளத்திலும் பசுக்கள் இருக்க வேண்டும்; பசுக்களின் நடுவில் நான் வாழ்கிறேன்.

விஷ்ணுரூப த்விஜஶ்ரேஷ்ட மாமுத்தர மஹீஸுர । ஸதக்ஷிணா மயா தத்தா துப்யம் வைதரணீநமஃ ॥ ௨,௪௭.

விஷ்ணுவின் வடிவமாகிய உத்தம பிராமணரே, பூமியின் இறையனே, என்னை ரட்சிக்க வேண்டும்; நான் உமக்கு நன்கு தானம் செய்துள்ளேன்; வைதரணிக்கு வணக்கம்.

தர்மராஜஞ்ச ஸர்வேஶம் வைதரண்யாக்யதேநுகாம் । ஸர்வம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ॥ ௨,௪௭.

தர்மராஜாவையும், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனையும், வைதரணி என்று பெயருள்ள பசுவையும் சுற்றி வணங்கி, அதை பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

புச்சம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய தேந்வாஶ்ச அக்ரே க்ரு'த்வா து வை வ்திஜம் । தேநுகே த்வம் ப்ரதீக்ஷஸ்வ யமத்வாரே மஹாபயே ॥ ௨,௪௭.

பசுவின் வாலை பிடித்து, முன்பாக பிராமணரை வைத்து, அந்த பசுவுடன் யமனின் பயங்கரமான வாயிலில் காத்திருக்க வேண்டும்.

உத்தாரணாய தேவேஶி வைதரண்யே நமோऽஸ்து தே । அநுவ்ரஜேத்து கச்சந்தம் ஸர்வம் தஸ்ய க்ரு'ஹம் நயேத் ॥ ௨,௪௭.

தேவர்களின் தேவியே, விடுதலிக்காக வைதரணிக்கு வணக்கம்; போகும் ஒருவரை தொடர்ந்து செல்ல வேண்டும், அவருடைய குடும்பத்தினரை எல்லாம் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

ஏவம் க்ரு'தே வைநதேய ஸா ஸரித்ஸுதரா பவேத் । ஸர்வாந்காமாநவாப்நோதி யோ தத்யாத்புவி மாநவஃ ॥ ௨,௪௭.

வினதையின் மகனே, இப்படிச் செய்தால் அந்த நதி எளிதாகக் கடக்கக்கூடியதாகும்; இவ்வாறு பூமியில் தானம் செய்யும் மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.

ஸுக்ரு'தஸ்ய ப்ரபாவேண ஸுகஞ்சேஹ பரத்ர ச । ஸ்வஸ்தே ஸஹஸ்ரகுணிதமாதுரே ஶதஸம்மிதம் ॥ ௨,௪௭.

நல்ல செயல்களின் பலத்தால் இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் சந்தோஷம் கிடைக்கும்; ஆரோக்கியமானவர்களுக்கு அது ஆயிரமடங்கு, நோயாளிகளுக்கு நூறடங்கு கிடைக்கும்.

ம்ரு'தஸ்யைவ து யத்தாநம் பரோக்ஷே தத்ஸமம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸ்வஹஸ்தேந ததோ தேயம் ம்ரு'தே கஃ கஸ்ய தாஸ்யதீ ॥ ௨,௪௭.

இறந்தவருக்காக அவரில்லாமல் செய்யப்படும் தானமும் சமமாகவே கருதப்படுகிறது; ஆகவே, தானம் தானே கையால் செய்ய வேண்டும்; இறந்தபின் யார் யாருக்கு தருவார்கள்?

தாநதர்மவிஹீநாநாம் க்ரு'பணைர்ஜீவேதக்ஷிதைஃ । அஸ்திரேண ஶரீரேண ஸ்திரம் கர்ம ஸமாசரேத் ॥ ௨,௪௭.

தானமும் தர்மமும் இல்லாத, உயிரை பற்றிக்கொள்கின்ற கருணையில்லாதவர்கள், இந்த நிலையற்ற உடலை வைத்து நிலையான செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.

அவஶ்யமேவ யாஸ்யந்தி ப்ராணாஃ ப்ராகுணி (கூர்ணி) கா இவ ॥ ௨,௪௭.

உயிர்கள் நிச்சயமாகப் போய்விடும்; அது மாடு கூட்டம் போல் நகரும்.

இதீதமுக்தம் தவ பக்ஷிராஜ விடம்பநம் ஜந்துகணஸ்ய ஸர்வம் । ப்ரேதஸ்ய மோக்ஷாய ததௌத்த்வந்தைஹிகம் ஹிதாய லோகஸ்ய சரேச்சுபாய து ॥ ௨,௪௭.

பறவைகளின் அரசே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஏற்படும் இச்சிரிப்பை உனக்கு கூறினேன்; பித்ருக்களுக்கு விடுதலிக்காக, உலக நன்மைக்காக இந்த ஊர்த்வகிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸூத உவாச । ஏவம் விப்ராஃ ஸமாத்திஷ்டோ விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா । கருட ப்ரேதசரிதம் ஶ்ருத்வா ஸந்துஷ்டிமாகதஃ ॥ ௨,௪௭.

சூதர் சொல்கிறார்: இவ்வாறு, வலிமைமிக்க விஷ்ணுவால் உத்தரவிடப்பட்ட பிராமணர்களே, கருடன், பித்ருக்களின் கதையை கேட்டபின் திருப்தியடைந்தார்.

வ்ரததீர்தாதிகம் ஸர்வம் புநஃ பப்ரச்ச கேஶவம் । த்யாத்வா மநஸி ஸர்வேஶம் ஸர்வகாரணகாரணம் ॥ ௨,௪௭.

அவர் மீண்டும் எல்லா விரதங்களையும் தீர்த்தங்களையும் கேசவனிடம் கேட்டார்; மனதில் எல்லாவற்றையும் காரணமாகிய இறைவனைத் தியானித்தார்.

ரு'ஷயஃ ஸர்வமேவைதஜ்ஜந்தூநாம் ப்ரபவாதிகம் । மரணம் ஜந்ம ச ததா ப்ரேதத்வஞ்சௌர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௪௭.

முனிவர்கள் சொல்வது: எல்லா உயிர்களின் தோற்றம் முதலியன, மரணம், பிறப்பு, பித்ரு நிலை, ஊர்த்வகிரியைகள் ஆகியவை அனைத்தும் கூறப்பட்டுள்ளன.

மயா ப்ரோக்தம் வை முக்த்யை நிதாநம் சைவ ஸர்வஶஃ । லாபஸ்தேஷாம் ஜயஸ்தேஷாம் குதஸ்தேஷாம் பராஜயஃ । யேஷாமிந்தீவரஶ்யாமோ ஹ்ரு'தயஸ்தோ ஜநார்தநஃ ॥ ௨,௪௭.

முத்திக்காகவும் அதன் காரணத்தையும் நான் முழுமையாகச் சொன்னேன்; யாருடைய மனதில் நீலத்தாமரை போன்ற ஜனார்த்தனன் உறைந்திருக்கிறாரோ, அவர்களுக்கு லாபமும், வெற்றியும் உண்டு; தோல்வி எங்கே?

தர்மோ ஜயதி நாதர்மஃ ஸத்யம் ஜயதி நாந்ரு'தம் । க்ஷமா ஜயதி ந க்ரோதோ விஷ்ணுர்ஜயதி நாஸுராஃ ॥ ௨,௪௭.

தர்மம் வெல்லும், அதர்மம் அல்ல; சத்தியம் வெல்லும், பொய் அல்ல; பொறுமை வெல்லும், கோபம் அல்ல; விஷ்ணு வெல்லும், அசுரர்கள் அல்ல.