கருடபுராணம்

ஸ்வதர்மேணைவோர்த்வகதிரதர்மேணாப்யதோகதிஃ । ஜாயதே ஸர்வவர்ணாநாம் ஸ்வதர்மசலநாத்கக ॥ ௨,௪௬.

தன் தர்மத்தைச் செய்தால் உயர்வு, அதர்மம் செய்தால் தாழ்வு உண்டாகும்; தன் தர்மத்திலிருந்து விலகினால் எல்லா வகை மனிதர்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன, காகம்.

தேவத்வே மாநுஷத்வே ச தாநபோகாதிகாஃ க்ரியாஃ । யா த்ரு'ஶ்யந்தே வைநதேய தத்ஸர்வம் கர்மஜம் பலம் ॥ ௨,௪௬.

தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களிடையே காணப்படும் தானம், அனுபவம் போன்ற செயல்கள் அனைத்தும், வைநதேயா, கர்மத்தின் விளைவாகவே நிகழ்கின்றன.

அகர்மவிஹிதே கோரே காமக்ரோதார்ஜிதேऽஶுபே । பதேத்வை நரகே பூயோ தஸ்யோத்தாரோ ந வித்யதே ॥ ௨,௪௬.

தர்மத்தால் ஒழுங்கு செய்யப்படாத கொடூரமான செயல்கள், ஆசை மற்றும் கோபத்தால் உண்டாகும் தீய செயல்கள், இவை அனைத்தாலும் ஒருவர் மீண்டும் நரகத்தில் வீழ்கிறார்; அங்கு அவருக்கு விடுதலை இல்லை.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௭ கருட உவாச । பகவந்தேவதேவேஶ க்ரு'பயா பரயா வத । தாநம் தாநஸ்ய மாஹாத்ம்யம் வைதரண்யாஃ ப்ரமாணகம் ॥ ௨,௪௭.

கருடன் கேட்டான்: தேவதேவனே, உன்னுடைய பரம கருணையால், தானம், தானத்தின் மகிமை, மற்றும் வைதரணியின் அளவு ஆகியவற்றை தயவுசெய்து விளக்கவும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா ஸா வைதரணீ நாம யமமார்கே மஹாஸரித் । அகாதா துஸ்தரா பாபைர்த்ரு'ஷ்டமாத்ரா பயாவஹா ॥ ௨,௪௭.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பதிலளித்தார்: யமனின் பாதையில் உள்ள வைதரணி என்ற பெரிய நதி, ஆழமற்றது, பாவங்களால் கடக்க முடியாதது, பார்த்தவுடனே பயமுறுத்தும் தன்மை கொண்டது.

பூயஶோணிததோயாட்யா மாம்ஸகர்தமஸகும்லா । பாபிநஞ்சாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா நாநாபயஸமாவ்ரு'தா ॥ ௨,௪௭.

அந்த நதி, புழுதி மற்றும் இரத்தம் கலந்த நீரால் நிரம்பியுள்ளது; இறைச்சி மற்றும் சேறு கலந்து, அங்கு வந்த பாவிகளை பார்த்து பலவிதமான பயங்கள் சூழ்ந்துள்ளன.

க்வாத்யதே ஸத்வரம் தோயம் பாத்ரமத்யே க்ரு'தம் யதா । க்ரிமிபிஃ ஸங்குலம் பூயம் வஜ்ரதுண்டைஃ ஸமாவ்ரு'தம் ॥ ௨,௪௭.

அங்கே, ஒரு பாத்திரத்தில் நெய் கொதிப்பதைப் போல், அந்த நீர் விரைவாக கொதிக்கிறது; புழுக்கள் நிரம்பிய புழுதி, வைடூரியத் துன்பம் கொண்டவைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.

ஶிஶுமாரைஶ்ச மகரைர்வஜ்ரகர்தரிகாயுதைஃ । அந்யைஶ்ச ஜலஜீவைஶ்ச ஹிம்ஸகைர்மாம்ஸபேதிபிஃ ॥ ௨,௪௭.

அங்கு முதலைகளும் மகரங்களும், வைடூரியக் கத்திகள் உடையனவும், மற்ற கடல்ச் சதுரங்கங்களும், கொடூரமாக இறைச்சியை கிழிப்பவைகளும் இருக்கின்றன.

உத்யாந்தி த்வாதஶாதித்யாஃ ப்ரலயாந்தே ததா ஹி தே । தபந்தி தத்ர வை மர்த்யாஃ க்ரந்த மாநாஸ்து பாபிநஃ ॥ ௨,௪௭.

அங்கே பன்னிரண்டு சூரியர்கள், பிரளய காலத்தில் போல, எழுகின்றனர்; அங்கு மனிதர்கள் வெந்து, பாவிகள் வேதனையில் அழுகின்றனர்.

ஹா ப்ராதஃ புத்ர தாதேதி ப்ரலபந்தி முஹுர்முஹுஃ । விசரந்தி நிமஜ்ஜந்தி க்லாநிம் கச்சந்தி ஜந்தவஃ ॥ ௨,௪௭.

அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் 'ஐயோ சகோதரனே! மகனே! தந்தையே!' என்று புலம்புகிறார்கள்; உயிர்கள் அங்கு அலைந்து, மூழ்கி, சோர்வடைந்து விடுகின்றன.

சதுர்விதைஃ ப்ராணிகணைர்த்ரு'ஷ்டா வ்யாப்தா மஹாநதீ । தரந்தி கோப்ரதாநேந த்வந்யதா ச பதந்தி தே ॥ ௨,௪௭.

அந்த பெரிய நதி நான்கு வகை உயிர்களால் நிரம்பியுள்ளது; பசுவை தானமாக கொடுத்தால் அவர்கள் கடக்க முடியும், இல்லையெனில் அவர்கள் வீழ்ந்து விடுகிறார்கள்.

மாம் நரா யேऽவமந்யந்தே சாசார்யம் குருமேவ ச । வ்ரு'த்தாநந்யாம்ஶ்சாபி மூடாஸ்தேஷாம் வாஸஸ்து தத்ர வை ॥ ௨,௪௭.

ஆசாரியரையும் குருவையும், மூப்பினரை மற்றும் மற்றவர்களையும் அவமதிப்பவர்கள், அந்த அறியாமை உடையவர்கள், அவர்கள் உறைவிடம் அங்கேதான்.

பதிவ்ரதாம் ஸாதுஶீலாமூடாம் தர்மேஷு நிஶ்சலாம் । பரித்யஜந்தி யே மூடாஸ்தேஷாம் வாஸஸ்து ஸந்ததம் ॥ ௨,௪௭.

நல்ல குணம் கொண்ட, தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் கற்புடைய மனைவியை விட்டு விலகும் அறியாமை உடையவர்கள், அவர்களின் இடம் எப்போதும் அங்கேதான்.

விஶ்வாஸப்ரதிபந்நாநாம் ஸ்வாமிமித்ரதபஸ்விநாம் । ஸ்த்ரீபாலவிகலாதீநாம் வதம் க்ரு'த்வா பதந்தி ஹி । பச்யந்தே தத்ர மத்யே து க்ரந்தமாநாஸ்து பாபிநஃ ॥ ௨,௪௭.

நம்பிக்கையை துரோகம் செய்தவர்கள், தங்கள் உரிமையாளர், நண்பர், தவசிகள், பெண்கள், பிள்ளைகள், துன்புறுபவர்கள், பாதுகாப்பற்றவர்கள் ஆகியோரை கொன்றவர்கள், அவர்கள் அங்கே வீழ்கிறார்கள்; அந்த நதியின் நடுவில் பாவிகள் வேதனையில் அழுகின்றனர்.

ஶாந்தம் புபுக்ஷிதம் விப்ரம்யோ விக்நாயோபஸர்பதி । க்ரிமிபிர்பக்ஷ்யதே தத்ர யாவதாபூதஸம்ப்லவம் ॥ ௨,௪௭.

அமைதியாக இருக்கும் பசிக்கொண்ட ஒரு பிராமணனைத் தடுக்க அருகில் செல்வோர், அந்த இடத்தில் யுகம் முடியும் வரை புழுக்களால் உண்ணப்படுவார்கள்.

ப்ராஹ்மணாய ப்ரதீஶ்ருத்ய யமார்தம் ந ததாதி தம் । ஆஹூய நாஸ்தி யோ ப்ரூயாத்தஸ்ய வாஸஸ்து தத்ர வை ॥ ௨,௪௭.

ஒரு பிராமணருக்கு ஏதாவது தருவதாக வாக்குறுதி அளித்து, பிறகு அதை வழங்காமல், அழைத்தபோது 'என்னிடம் இல்லை' என்று சொல்வோர் அங்கே தங்க வேண்டியதுதான்.

அக்நிதோ கரதஶ்சைவ கூடஸாக்ஷீ ச மத்யபஃ । யஜ்ஞவித்வம்ஸகஶ்சைவ ராஜ்ஞீகாமீ ச பைஶுநஃ ॥ ௨,௪௭.

அக்னியை எரிப்பவர், விஷம் கொடுப்பவர், பொய் சாட்சி கூறுபவர், மதுபானம் அருந்துபவர், யாகங்களை அழிப்பவர், அரசரின் பெண்களை அணுகுபவர், பழி பேசுபவர்—

கதாபங்ககரஶ்சைவ ஸ்வயந்தத்தா பஹாரகஃ । க்ஷேத்ரஸேதுவிபேதீ ச பரதாரப்ரதர்ஷகஃ ॥ ௨,௪௭.

பேச்சை இடையில் துண்டிப்பவர், தானாக வழங்கிய பொருளை திருடுபவர், வயல்வெட்டுகோட்டை அல்லது நீர்தடைகளை உடைப்பவர், பிறருடைய மனைவியை பழிப்பவர்—

ப்ராஹ்மணோ ரஸவிக்ரேதா ததா யோ வ்ரு'ஷலீபதிஃ । கோதநஸ்ய த்ரு'ஷார்தஸ்ய வாப்யா பேதம் கரோதி யஃ ॥ ௨,௪௭.

சாறு விற்கும் பிராமணர், கீழ்தோற்ற பெண்ணை மணந்தவர், பசுக்கள் தண்ணீர் கேட்கும் போது குளத்தை உடைப்பவர்—

கந்யாவிதூஷகஶ்சைவ தாநம் தத்த்வாநுதாபகஃ । ஶூபத்ரஸ்து கபிலாபாயீ ப்ராஹ்மணோ மாம்ஸபோஜநஃ ॥ ௨,௪௭.

கன்னியைக் கெடுப்பவர், தானம் கொடுத்து பின்பு வருந்துபவர், மண்டைபாத்திரத்தில் குடிப்பவர், இறைச்சி உண்ணும் பிராமணர்—

ஏதே வஸந்தி ஸததம் மா விசாரம் க்ரு'தாஃ க்வசித் । க்ரு'பணோ நாஸ்திகஃ க்ஷுத்ரஃ ஸ தஸ்யாம் நிவஸேத்கக ॥ ௨,௪௭.

இவர்கள் எப்போதும் அங்கே தங்குகிறார்கள்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம். கஞ்சன், நாத்திகன், அருவருப்பானவன்—இவரும் அங்கே தங்குவான், பறவையே.

ஸதாமர்ஷோ ஸதா க்ரோதீ நிஜவாக்யப்ரமாணக்ரு'த் । பரோக்த்யுச்சேதகோ நித்யம் வைதரண்யா வஸேச்சிரம் ॥ ௨,௪௭.

எப்போதும் கோபம் கொண்டிருப்பவர், எப்போதும் சினம் கொண்டிருப்பவர், தன் சொல் மட்டுமே சரி என்று நினைப்பவர், பிறரது பேச்சை இடையில் துண்டிப்பவர்—இவர் வைதரணியில் நீண்ட நாட்கள் தங்குவார்.

யஸ்த்வஹங்காரவாந்பாபீ ஸ்வவிகத்தநகாரகஃ । க்ரு'தக்நோ கர்பஸந்தாபீ வைதரண்யாம் ஸ மஜ்ஜதி ॥ ௨,௪௭.

தன்னம்பிக்கை மிகுந்த பாவி, தன்னைப் பற்றி பெருமை பேசுபவர், நன்றி அறியாதவர், கருவில் உள்ளவனைத் துன்புறுத்துபவர்—இவர் வைதரணியில் மூழ்குவார்.

கதாபி பாக்யயோகேந தரணேச்சா பவேத்யதி । ஸாநுகூலா பவேத்யேந ததாகர்ணய காஶ்யப ॥ ௨,௪௭.

ஒரு நாள் அதிர்ஷ்டம் கூடி, அந்த ஆற்றை கடக்க விருப்பம் பிறந்தால், அதற்கான நல்ல சூழ்நிலை வந்தால், கேள் காச்யபா.

அயநே விஷுவே புண்யே வ்யதீபாதே திநோதயே । சந்த்ரஸூர்யோபராகே வா ஸம்க்ராந்தௌ தர்ஶவாஸரே ॥ ௨,௪௭.

அயன காலங்களில், சமவெளி நாட்களில், கிரகணங்களில், விடியற்காலையில், சந்திரசூரிய கிரகணங்களில், பரிவர்த்தனை நாட்களில், புனித நாட்களில்—

அந்யேஷு புண்யகாலேஷு தீயதே தாநமுத்தமம் । யதா ததா பவேத்வாபி ஶ்ராத்தா தாநம் ப்ரதி த்ருவம் ॥ ௨,௪௭.

மற்ற புண்ணிய காலங்களிலும் சிறந்த தானம் வழங்கும்போது, அல்லது ஸ்ராத்தம் செய்து தானம் கொடுக்கும்போது, அது நிச்சயமாக பயன் தரும்.

ததைப தாநகாலஃ ஸ்யாத்யதஃ ஸம்பத்திரஸ்திரா । அநித்யாநி ஶரீராணி விபவோ நைவ ஶாஶ்வதஃ ॥ ௨,௪௭.

அந்த நேரமே தானம் வழங்க உகந்தது; ஏனெனில் செல்வம் நிலையானது அல்ல, உடலும் நிலையற்றது, செழிப்பு என்றும் நிலைநிற்றதல்ல.

நித்யம் ஸந்நிஹிதோ ம்ரு'த்யுஃ கர்தவ்யோ தர்மஸம்கஹஃ । க்ரு'ஷ்ணாம் வா பாடலாம் வாபி குர்யாத்வைதரணீம் ஶுபாம் ॥ ௨,௪௭.

மரணம் எப்போதும் அருகில்தான்; ஆகவே தர்மத்தைச் சேர்த்து வைத்திருக்க வேண்டும். கருப்பும் சிவப்பும் கொண்ட வைதரணி ஆற்றை அமைக்க வேண்டும்.

ஸ்வர்ணஶ்ரு'ங்கீம் ரௌப்யகுராம் காம்ஸ்யபாத்ரோபதோஹநீம் । க்ரு'ஷ்ணவஸ்த்ரயுகாச்சந்நாம் ஸப்ததாந்யஸமந்விதாம் ॥ ௨,௪௭.

பொன்னால் ஆன கொம்புகள், வெள்ளி களிறுகள், வெண்கலப் பானையில் பாலை பறிக்கும், இரு கருப்பு துணிகளால் மூடிய, ஏழு விதமான தானியங்கள் சேர்த்த—