கருடபுராணம்

க்ரு'ஹஸ்தே ப்ரோஷிதே யச்ச கஶ்சித்து ம்ரியதே க்ரு'ஹே । ஆஸௌசாபகமே யத்ர ப்ராரப்தே ஶ்ராத்தகர்மணி ॥ ௨,௪௫.

வீட்டுக்காரர் இல்லாதபோது வீட்டில் யாராவது இறந்தால், அசௌசம் முடிந்ததும் சிராத்தை செய்ய ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரத்யாகதஶ்சேஜ்ஜாநாதி தத்ர வ்ரு'த்தம் க்ரு'ஹீ ததா । ஆஶௌசம் க்ரு'ஹிணஸ்தேஷாம் ந த்ரவ்யாதேஸ்ததா பவேத் ॥ ௨,௪௫.

வீட்டுக்காரர் திரும்பி வந்து நடந்ததை அறிந்தால், அப்போது அவருக்குத் தேவையான பொருட்களில் அசௌசம் இல்லை.

புத்ராதிநா யதாரப்தம் ஶ்ராத்தம் தத்த்வேந வாகிலம் । ஸமாபநீயம் தத்ராபி ஶ்ராத்தம் க்ரு'ஹீது தூரதஃ ॥ ௨,௪௫.

மகன் அல்லது பிறர் முறையாக ஆரம்பித்த சிராத்தை முழுமையாக முடிக்க வேண்டும்; வீட்டுக்காரர் தூரத்தில் இருந்தாலும் அந்த சிராத்தையை ஏற்க வேண்டும்.

தாத்ரா போக்த்ரா ச ந ஜ்ஞாதம் ஸூதகம் ம்ரு'தகம் ததா । உபயோரபி தத்தோஷம் நாரோபயதி கர்ஹிசித் ॥ ௨,௪௫.

தானம் கொடுப்பவரும் பெறுபவரும் அசௌசம் அல்லது மரணம் பற்றி அறியவில்லை என்றால், அவர்களுக்குள் யாருக்கும் குற்றம் வராது.

யதா த்வந்யதரஜ்ஞாதம் ஸூதகம் ம்ரு'தகம் ததா । போக்துரேவ ததா தோஷோ நாந்யோ தாதா ப்ரதுஷ்யதி ॥ ௨,௪௫.

ஆனால், இருவரில் ஒருவர் அசௌசம் அல்லது மரணம் பற்றி அறிந்திருந்தால், குற்றம் பெறுபவருக்கே வந்து சேரும்; தானம் கொடுப்பவருக்கு இல்லை.

இத்யுக்தேந ப்ரகாரேண யஃ குர்யாந்ம்ரு'தவாஸரம் । அவிஜ்ஞாதம்ரு'தாஹஸ்ய ஸததம் தாரயத்யஸௌ ॥ ௨,௪௫.

இப்படிப்பட்ட முறையில் இறந்த நாள் தெரியாதவருக்குச் சிராத்தை செய்தால், அவர் எப்போதும் அதனால் தாராக்கப்படுவார்.

நித்யஶ்ராத்தேऽத கந்தாத்யைர்த்விஜாநப்யர்ச்ய பக்திதஃ । ஸர்வாந் பித்ரு'கணாந் ஸம்யக்ஸஹைவோத்திஶ்ய யோஜயேத் ॥ ௨,௪௫.

நித்ய சிராத்தையில், த்விஜர்களை சாந்து முதலியவற்றால் பக்தியுடன் பூஜித்து, எல்லா பித்ருகணங்களுக்கும் ஒட்டுமொத்தமாக உரிய முறையில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஆவாஹநம் ஸ்வதாகாரோ பிண்டாக்நௌகரணாதிகம் । ப்ரஹ்மசர்யாதிநியமா விஶ்வதேவாஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௪௫.

ஆவாஹனம், ஸ்வதா கூறுதல், பிண்டங்களை அக்னியில் வைக்குதல், பிரம்மச்சரியம் போன்ற கட்டுப்பாடுகள், விஸ்வதேவர்கள் வழிபாடு ஆகியவையும் செய்ய வேண்டும்.

நித்யஶ்ராத்தே த்யஜேதேதாந் போஜ்யமந்நம் ப்ரகல்பயேத் । தத்த்வா து தக்ஷிணாம் ஶக்த்யா நமஸ்காரைர்விஸர்ஜயேத் ॥ ௨,௪௫.

நித்ய சிராத்தையில் இவை எல்லாம் தவிர்த்து, சாப்பிடும் உணவைத் தயாரிக்க வேண்டும்; சக்திக்கு ஏற்ப தானம் கொடுத்து, வணங்கிச் செல்ல அனுப்ப வேண்டும்.

தேவாநுத்திஶ்ய விஶ்வாதீந் யத்தத்யாத்த்விஜபோஜநம் । தந்நித்யஶ்ராத்தவத்கார்யம் தேவஶ்ராத்தம் ததுச்யதே ॥ ௨,௪௫.

விஸ்வதேவர்கள் போன்ற தேவர்களுக்கு அர்ப்பணித்து த்விஜர்களுக்கு உணவு அளித்தால், அது நித்ய சிராத்தை போலவே செய்ய வேண்டும்; இதையே தேவ சிராத்தை என்று கூறுவர்.

மாத்ரு'ஶ்ராத்தந்து பூர்வேண கர்மாதௌ பைத்ரு'கம் ததா । உத்தரேऽஹநி வ்ரு'த்தௌ ஸ்யாந்மாதாமஹகணஸ்ய து ॥ ௨,௪௫.

தாயாருக்கான சிராத்தையும், முன்பு கூறியபடி தந்தைக்கு உரிய சிராத்தையும் செய்ய வேண்டும்; அடுத்த நாளில் வளர்ச்சி காலத்தில் மாதாமகக் குழுவுக்கான சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ராத்தத்ரயம் ப்ரகுர்ர்வீத வைஶ்வதேவந்துதாந்த்ரிகம் ॥ ௨,௪௫.

மூன்று வகையான சராத்தை செய்ய வேண்டும்; அவை வைஶ்வதேவம் மற்றும் தாந்திரிகம் ஆகும்.

மாத்ரு'ப்யஃ கல்பயேத்பூர்வம் பித்ரு'ப்யஸ்ததநந்தரம் । மாதாமஹேப்யஶ்ச ததா தத்யாதித்தம் க்ரமேண து ॥ ௨,௪௫.

முதலில் தாயார்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பிறகு தந்தையர்களுக்கும், அதேபோல் தாய்மாமாக்களுக்கு இந்த முறையில் கொடுக்க வேண்டும்.

மாத்ரு'ஶ்ராத்தே து விப்ராணாமபாவே ஸுகுலோத்கதாஃ । பதிபுத்ராந்விதாஃ ஸாத்வ்யோ யோஷிதோऽஷ்டௌ ச பாவயேத் ॥ ௨,௪௫.

தாயாருக்கான சராத்தில் பிராமணர்கள் இல்லையெனில், நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த, கணவர் அல்லது மகனுடன் கூடிய எட்டு நல்ல பெண்களை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இஷ்டாபூர்தாதிகே ஶ்ராத்தம் குர்யாதாப்யுதயம் ததா । உத்பாதாதிநிமித்தேஷு நித்ய ஶ்ராத்தவதேவ து ॥ ௨,௪௫.

இஷ்டபூர்த்தம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளிலும், நல்ல நிகழ்வுகளிலும், தீமைகள் போன்ற காரணங்களிலும், எப்போதும் செய்யும் சராத்தைப் போலவே சராத்தை செய்ய வேண்டும்.

நித்யம் தைவஞ்ச வ்ரு'த்திஞ்ச காம்யம் நைமித்திகம் ததா । ஶ்ராத்தாந்யுக்தப்ரகாரேண குர்வந் ஸித்திமவாப்நுயாத் । இதி தே கதிதம் தார்க்ஷ்ய கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சஸி ॥ ௨,௪௫.

தினசரி, தெய்வீகம், வளர்ச்சி தரும், விருப்பப்படி, குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்கான சராத்துகளை கூறப்பட்ட முறையில் செய்வதால் வெற்றி கிடைக்கும். இதை உனக்குச் சொன்னேன், தார்க்ஷ்யா; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௬ தார்க்ஷ்ய உவாச । ஸுக்ரு'தஸ்ய ப்ரபாவேண ஸ்வர்கோ நாநாவிதோ நணாம் । போகாஃ ஸௌக்யாதி ரூபஞ்ச பலம் புத்தைஃ பராக்ரமஃ ॥ ௨,௪௬.

தார்க்ஷ்யன் கூறினான்: நல்வினையின் பலத்தால் மனிதர்களுக்குப் பரலோகம் பலவகையாக அமைகிறது; அனுபவங்கள், மகிழ்ச்சி, அழகு, பலம், அறிவு, வீரம் ஆகியவை அதிலிருந்து உருவாகின்றன.

ஸத்யம் புண்யவதாம் தேவ ஜாயதேऽத்ர பரத்ர ச । ஸத்யம்ஸத்யம் புநஃ ஸத்யம் வேதவாக்யம் ந சாந்யதா ॥ ௨,௪௬.

ஓ தேவனே, நற்காரியங்களைச் செய்பவர்களுக்கு இங்கு மற்றும் பிற பிறப்பிலும் உண்மை தோன்றுகிறது; உண்மையாக, உண்மையாக, மீண்டும் உண்மையாகவே, வேதவாக்கு எப்போதும் தவறாது.

தர்மோ ஜயதி நாதர்மஃ ஸத்யம் ஜயாதே நாந்ரு'தம் । க்ஷமா ஜயதி ந க்ரோதோ விஷ்ணுர்ஜயதி நாஸுரஃ ॥ ௨,௪௬.

தர்மம் வெல்லும், அதர்மம் அல்ல; உண்மை வெல்லும், பொய் அல்ல; பொறுமை வெல்லும், கோபம் அல்ல; விஷ்ணு வெல்லும், அசுரன் அல்ல.

தத்வத்ஸத்யம் மயா ஜ்ஞாதம் ஸுக்ரு'தாச்சோபநம் பவேத் । யதோத்க்ரு'ஷ்டதமம் புண்யம் ததோத்க்ரு'ஷ்டதரோநரஃ ॥ ௨,௪௬.

அதேபோல், நானும் உண்மையால் நல்வினை மூலம் நல்லது கிடைக்கும் என்பதை அறிந்துள்ளேன்; மிக உயர்ந்த புண்ணியம் எவ்வாறு இருக்கிறதோ, அதுபோல் உயர்ந்த மனிதரும் அமைகிறார்.

ஏவந்து ஶ்ரோதுமிச்சாமி ஜாயந்தே பாபிநோ யதா । யேந கர்மவிபாகேந யதா நியமபாக்பவேத் ॥ ௨,௪௬.

இப்போது, பாவிகள் எவ்வாறு பிறக்கிறார்கள், எந்த கர்மபலத்தால் அவர்கள் குறிப்பிட்ட நிலைக்கு வருகிறார்கள் என்பதைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.

யாம்யாம் யோநிமவாப்நோதி யதாரூபஶ்ச ஜாயதே । தந்மே வத ஸுரஶ்ரேஷ்ட ஸமாஸேநாபி காங்க்ஷிதம் ॥ ௨,௪௬.

யார் எந்த வயிற்றில் பிறக்கிறார்கள், எவ்வாறு உருவம் பெறுகிறார்கள் என்பதை, ஓ சிறந்த தேவரே, சுருக்கமாகでも எனக்கு விருப்பமுள்ளதைச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶுபாஶுபபலைஸ்தார்க்ஷ்ய புக்தபோகா நராஸ்த்விஹ । ஜாயந்தே லக்ஷணைர்யைஸ்துதாநி மே ஶ்ரு'ணு காஶ்யப ॥ ௨,௪௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினான்: தார்க்ஷ்யா, நன்மை, தீமை ஆகியவற்றின் பலனை அனுபவித்த பின், மனிதர்கள் சில அடையாளங்களுடன் பிறக்கிறார்கள்; அவற்றை நான் கூறுகிறேன், காச்யபா, கேள்.

குருராத்மவதாம் ஶாஸ்தா ராஜா ஶாஸ்தா துராத்மநாம் । இஹ ப்ரச்சந்நபாபாநாம் ஶாஸ்தா வைவஸ்வதோ யமஃ ॥ ௨,௪௬.

ஆன்ம சாந்தியுள்ளவர்களுக்கு ஆசான் தலைவராக இருப்பார்; தீயவர்களுக்கு அரசன் தலைவராக இருப்பார்; இங்கு மறைத்து பாவம் செய்பவர்களுக்கு வைவஸ்வத யமன் தலைவராக இருப்பான்.

ப்ராயஶ்சித்தேஷ்வசீர்ணேஷு யமலோகா ஹ்யநேகதா । யாதநாபிர்விமுக்தா யே யாந்தி தே ஜீவஸந்ததீம் ॥ ௨,௪௬.

பரிகாரம் செய்யாதவர்களுக்கு பல யமலோகங்கள் உள்ளன; துன்பங்களைத் தாண்டியவர்கள் பிறப்புப் பிணையிலே செல்கின்றனர்.

கத்வா மாநுஷபாவே து பாபசிஹ்நா பவந்தி தே । தாந்யஹம் தவ சிஹ்நாநி கதயிஷ்யே ககோத்தம ॥ ௨,௪௬.

மனித பிறவியில் வந்தபின், அவர்கள் பாவத்தின் அடையாளங்களை உடையவர்களாக இருப்பார்கள்; அந்த அடையாளங்களை நான் உனக்கு சொல்கிறேன், சிறந்த பறவைவனே.

ஸோட்வா வை யாதநாஃ ஸர்வா கத்வா வைவஸ்வதக்ஷயம் । நிஸ்தீர்ணயாதநாஸ்தே து லோகமாயாந்தி சிஹ்நிதாஃ ॥ ௨,௪௬.

எல்லா துன்பங்களையும் அனுபவித்து, யமனின் இடத்தை அடைந்த பின், துன்பங்கள் முடிந்தவர்கள் இந்த உலகிற்கு அந்த அடையாளங்களுடன் வருகிறார்கள்.

கத்கதோऽநதவாதீ ஸ்யாந்மூகஶ்சைவ கவாந்ரு'தே । ப்ரஹ்மஹா ஜாயதே குஷ்டீ ஶ்யாவதந்தஶ்ச மத்யபஃ ॥ ௨,௪௬.

மெதுவாக அல்லது தெளிவாக பேச முடியாதவர், பசுக்களைப் பற்றி பொய் சொன்னதினால் அப்படியாகிறார்; பிராமணனை கொன்றவர் குஷ்டராகப் பிறக்கிறார்; மதுபானம் அருந்தியவர் கருப்பு பற்களுடன் பிறக்கிறார்.

குநகீ ஸ்வர்ணஹரணாத்துஶ்சர்மா குருதல்பகஃ । ஸம்யோகீ ஹீநயோநிஃ ஸ்யாத்தரித்ரோऽதத்ததாநதஃ ॥ ௨,௪௬.

நகங்கள் வளைந்தவனாக இருப்பது பொன்னைக் களவாடியதினால்; தோல் நோயுடன் இருப்பது ஆசானின் மனைவியைத் தொட்ந்ததினால்; தாழ்ந்த பிறப்பில் பிறப்பது தவறான சேர்க்கையினால்; ஏழையாக இருப்பது பிறர் சொத்தை அனுமதி இல்லாமல் எடுத்ததினால்.