கருடபுராணம்

ஏகோத்திஷ்டே து ஸம்ப்ராப்தே யதி விக்நஃ ப்ரஜாயதே । மாஸேந்யஸ்மிந் திதௌ தஸ்யாம் குர்யாச்ச்ராத்தம் ததைவ ஹி ॥ ௨,௪௫.

ஏகோதிஷ்ட ஸ்ராத்த்தை செய்யும் நேரத்தில் இடையூறு ஏற்பட்டால், அடுத்த மாதம் அதே திதியில் ஸ்ராத்த்தை செய்ய வேண்டும்.

தூஷ்ணீம் ஶ்ராத்தாந்து ஶூத்ரஸ்ய பார்யாயாஸ்தத்ஸுதஸ்ய ச । கந்யாயாஶ்ச த்விஜாதீநாமநுபேதத்விஜஸ்ய ச ॥ ௨,௪௫.

தூஷ்ணீ ஸ்ராத்த்தை என்பது, சூத்திரன், அவனது மனைவி, அவனது மகன், கன்னி, மற்றும் உபநயனம் செய்யாத த்விஜர்களுக்காகும்.

ஏககாலே கதா ஸூநாம் பஹூநாமத வா த்வயோஃ । தந்த்ரேண ஶ்ரபணம் குர்யாச்ச்ராத்தம் குர்யாத்ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ॥ ௨,௪௫.

ஒரே நேரத்தில் பல பெண்கள் அல்லது இரண்டு பெண்கள் இறந்தால், விதிப்படி ஹோமம் செய்து, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாக ஸ்ராத்த்தை செய்ய வேண்டும்.

தத்யாத்பூர்வம் ம்ரு'தஸ்யாதௌ த்விதீயஸ்ய ததஃ புநஃ । த்ரு'தீயஸ்ய ததஃ குர்யாத்ஸம்நிபாதே த்வயம் விதிஃ (க்ரமஃ) ॥ ௨,௪௫.

பலர் ஒரே நேரத்தில் இறந்திருந்தால், முதலில் முதலில் இறந்தவருக்குப் பிண்டம் அளிக்க வேண்டும்; பிறகு இரண்டாவது இறந்தவருக்கும், அதன் பின் மூன்றாவது இறந்தவருக்கும்தான் செய்ய வேண்டும். இது செய்யும் ஒழுங்கு ஆகும்.

ப்ரத்யப்தமேவம் யஃ குர்யாத்யதாததமதந்த்ரிதஃ । தாரயித்வா பித்ரூ'ந் ஸர்வாந் ப்ராப்நோதி பரமாம் கதிம் ॥ ௨,௪௫.

யார் ஆண்டுதோறும் இந்த முறையிலே அக்கறையோடு, தம்மால் முடிந்தபடி செய்யுகிறாரோ, அவர் தம் முன்னோர்களை எல்லாம் தாராக்கி, உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

ந ஜ்ஞாயதே ம்ரு'தாஹஶ்சேத்ப்ரஸ்தாநதிநமேவ ச । மாஸஶ்சேத்ஸ்யாத்பரிஜ்ஞாதஸ்தத்தர்ஶே ஸ்யாந்ம்ரு'தாஹிகம் ॥ ௨,௪௫.

இறந்த நாள் அல்லது பிரயாண தினம் தெரியவில்லை என்றால், மாதம் மட்டும் தெரிந்தால், அந்த மாதம் வந்தபோது இறந்தவருக்கான சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

யதா மாஸோ ந விஜ்ஞாதோ விஜ்ஞாதம் திநமேவ ச । ததா மார்கஶிரே மாஸி மாகே வா தத்திநம் பவேத் ॥ ௨,௪௫.

மாதம் தெரியாமல் நாள் மட்டும் தெரிந்தால், அந்த நாளை மார்கழி மாதம் அல்லது மாசி மாதத்தில் அனுசரிக்க வேண்டும்.

திநமாஸாவவிஜ்ஞாதௌ மரணஸ்ய யதா புநஃ । ப்ரஸ்தாநதிநமாஸௌ து க்ராஹ்யௌ ஶ்ராத்தே மயோதிதௌ ॥ ௨,௪௫.

இறந்த நாள், மாதம் இரண்டும் தெரியவில்லை என்றால், நான் கூறியபடி பிரயாண தினமும் மாதமும் எடுத்துக்கொண்டு சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

ப்ரஸ்தாநஸ்யாபி ந ஜ்ஞாதௌ திநமாஸௌ யதா புநஃ । ம்ரு'தவார்தாஶ்ருதௌ க்ராஹ்யௌ பூர்வப்ரோக்தக்ரமேண து ॥ ௨,௪௫.

பிரயாண தினம், மாதம் இரண்டும் தெரியாமல், இறந்த செய்தி மட்டும் கேள்விப்பட்டால், முன்பு கூறிய முறையிலேயே சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

ப்ரவாஸமந்தரேணாபி ஸ்யாதாம் தௌ விஸ்ம்ரு'தௌ யதா । ததாநீமபி தௌ க்ராஹ்யௌ பூர்வவத்து ம்ரு'தாஹிகே ॥ ௨,௪௫.

வீட்டிலிருந்து விலகி இருந்ததால் அந்த இரண்டும் மறந்துவிட்டால் கூட, முன்புபோலவே அந்த இரண்டும் எடுத்துக்கொண்டு இறந்தவருக்கான சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

க்ரு'ஹஸ்தே ப்ரோஷிதே யச்ச கஶ்சித்து ம்ரியதே க்ரு'ஹே । ஆஸௌசாபகமே யத்ர ப்ராரப்தே ஶ்ராத்தகர்மணி ॥ ௨,௪௫.

வீட்டுக்காரர் இல்லாதபோது வீட்டில் யாராவது இறந்தால், அசௌசம் முடிந்ததும் சிராத்தை செய்ய ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரத்யாகதஶ்சேஜ்ஜாநாதி தத்ர வ்ரு'த்தம் க்ரு'ஹீ ததா । ஆஶௌசம் க்ரு'ஹிணஸ்தேஷாம் ந த்ரவ்யாதேஸ்ததா பவேத் ॥ ௨,௪௫.

வீட்டுக்காரர் திரும்பி வந்து நடந்ததை அறிந்தால், அப்போது அவருக்குத் தேவையான பொருட்களில் அசௌசம் இல்லை.

புத்ராதிநா யதாரப்தம் ஶ்ராத்தம் தத்த்வேந வாகிலம் । ஸமாபநீயம் தத்ராபி ஶ்ராத்தம் க்ரு'ஹீது தூரதஃ ॥ ௨,௪௫.

மகன் அல்லது பிறர் முறையாக ஆரம்பித்த சிராத்தை முழுமையாக முடிக்க வேண்டும்; வீட்டுக்காரர் தூரத்தில் இருந்தாலும் அந்த சிராத்தையை ஏற்க வேண்டும்.

தாத்ரா போக்த்ரா ச ந ஜ்ஞாதம் ஸூதகம் ம்ரு'தகம் ததா । உபயோரபி தத்தோஷம் நாரோபயதி கர்ஹிசித் ॥ ௨,௪௫.

தானம் கொடுப்பவரும் பெறுபவரும் அசௌசம் அல்லது மரணம் பற்றி அறியவில்லை என்றால், அவர்களுக்குள் யாருக்கும் குற்றம் வராது.

யதா த்வந்யதரஜ்ஞாதம் ஸூதகம் ம்ரு'தகம் ததா । போக்துரேவ ததா தோஷோ நாந்யோ தாதா ப்ரதுஷ்யதி ॥ ௨,௪௫.

ஆனால், இருவரில் ஒருவர் அசௌசம் அல்லது மரணம் பற்றி அறிந்திருந்தால், குற்றம் பெறுபவருக்கே வந்து சேரும்; தானம் கொடுப்பவருக்கு இல்லை.

இத்யுக்தேந ப்ரகாரேண யஃ குர்யாந்ம்ரு'தவாஸரம் । அவிஜ்ஞாதம்ரு'தாஹஸ்ய ஸததம் தாரயத்யஸௌ ॥ ௨,௪௫.

இப்படிப்பட்ட முறையில் இறந்த நாள் தெரியாதவருக்குச் சிராத்தை செய்தால், அவர் எப்போதும் அதனால் தாராக்கப்படுவார்.

நித்யஶ்ராத்தேऽத கந்தாத்யைர்த்விஜாநப்யர்ச்ய பக்திதஃ । ஸர்வாந் பித்ரு'கணாந் ஸம்யக்ஸஹைவோத்திஶ்ய யோஜயேத் ॥ ௨,௪௫.

நித்ய சிராத்தையில், த்விஜர்களை சாந்து முதலியவற்றால் பக்தியுடன் பூஜித்து, எல்லா பித்ருகணங்களுக்கும் ஒட்டுமொத்தமாக உரிய முறையில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஆவாஹநம் ஸ்வதாகாரோ பிண்டாக்நௌகரணாதிகம் । ப்ரஹ்மசர்யாதிநியமா விஶ்வதேவாஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௪௫.

ஆவாஹனம், ஸ்வதா கூறுதல், பிண்டங்களை அக்னியில் வைக்குதல், பிரம்மச்சரியம் போன்ற கட்டுப்பாடுகள், விஸ்வதேவர்கள் வழிபாடு ஆகியவையும் செய்ய வேண்டும்.

நித்யஶ்ராத்தே த்யஜேதேதாந் போஜ்யமந்நம் ப்ரகல்பயேத் । தத்த்வா து தக்ஷிணாம் ஶக்த்யா நமஸ்காரைர்விஸர்ஜயேத் ॥ ௨,௪௫.

நித்ய சிராத்தையில் இவை எல்லாம் தவிர்த்து, சாப்பிடும் உணவைத் தயாரிக்க வேண்டும்; சக்திக்கு ஏற்ப தானம் கொடுத்து, வணங்கிச் செல்ல அனுப்ப வேண்டும்.

தேவாநுத்திஶ்ய விஶ்வாதீந் யத்தத்யாத்த்விஜபோஜநம் । தந்நித்யஶ்ராத்தவத்கார்யம் தேவஶ்ராத்தம் ததுச்யதே ॥ ௨,௪௫.

விஸ்வதேவர்கள் போன்ற தேவர்களுக்கு அர்ப்பணித்து த்விஜர்களுக்கு உணவு அளித்தால், அது நித்ய சிராத்தை போலவே செய்ய வேண்டும்; இதையே தேவ சிராத்தை என்று கூறுவர்.

மாத்ரு'ஶ்ராத்தந்து பூர்வேண கர்மாதௌ பைத்ரு'கம் ததா । உத்தரேऽஹநி வ்ரு'த்தௌ ஸ்யாந்மாதாமஹகணஸ்ய து ॥ ௨,௪௫.

தாயாருக்கான சிராத்தையும், முன்பு கூறியபடி தந்தைக்கு உரிய சிராத்தையும் செய்ய வேண்டும்; அடுத்த நாளில் வளர்ச்சி காலத்தில் மாதாமகக் குழுவுக்கான சிராத்தை செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ராத்தத்ரயம் ப்ரகுர்ர்வீத வைஶ்வதேவந்துதாந்த்ரிகம் ॥ ௨,௪௫.

மூன்று வகையான சராத்தை செய்ய வேண்டும்; அவை வைஶ்வதேவம் மற்றும் தாந்திரிகம் ஆகும்.

மாத்ரு'ப்யஃ கல்பயேத்பூர்வம் பித்ரு'ப்யஸ்ததநந்தரம் । மாதாமஹேப்யஶ்ச ததா தத்யாதித்தம் க்ரமேண து ॥ ௨,௪௫.

முதலில் தாயார்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பிறகு தந்தையர்களுக்கும், அதேபோல் தாய்மாமாக்களுக்கு இந்த முறையில் கொடுக்க வேண்டும்.

மாத்ரு'ஶ்ராத்தே து விப்ராணாமபாவே ஸுகுலோத்கதாஃ । பதிபுத்ராந்விதாஃ ஸாத்வ்யோ யோஷிதோऽஷ்டௌ ச பாவயேத் ॥ ௨,௪௫.

தாயாருக்கான சராத்தில் பிராமணர்கள் இல்லையெனில், நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த, கணவர் அல்லது மகனுடன் கூடிய எட்டு நல்ல பெண்களை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இஷ்டாபூர்தாதிகே ஶ்ராத்தம் குர்யாதாப்யுதயம் ததா । உத்பாதாதிநிமித்தேஷு நித்ய ஶ்ராத்தவதேவ து ॥ ௨,௪௫.

இஷ்டபூர்த்தம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளிலும், நல்ல நிகழ்வுகளிலும், தீமைகள் போன்ற காரணங்களிலும், எப்போதும் செய்யும் சராத்தைப் போலவே சராத்தை செய்ய வேண்டும்.

நித்யம் தைவஞ்ச வ்ரு'த்திஞ்ச காம்யம் நைமித்திகம் ததா । ஶ்ராத்தாந்யுக்தப்ரகாரேண குர்வந் ஸித்திமவாப்நுயாத் । இதி தே கதிதம் தார்க்ஷ்ய கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சஸி ॥ ௨,௪௫.

தினசரி, தெய்வீகம், வளர்ச்சி தரும், விருப்பப்படி, குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்கான சராத்துகளை கூறப்பட்ட முறையில் செய்வதால் வெற்றி கிடைக்கும். இதை உனக்குச் சொன்னேன், தார்க்ஷ்யா; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௬ தார்க்ஷ்ய உவாச । ஸுக்ரு'தஸ்ய ப்ரபாவேண ஸ்வர்கோ நாநாவிதோ நணாம் । போகாஃ ஸௌக்யாதி ரூபஞ்ச பலம் புத்தைஃ பராக்ரமஃ ॥ ௨,௪௬.

தார்க்ஷ்யன் கூறினான்: நல்வினையின் பலத்தால் மனிதர்களுக்குப் பரலோகம் பலவகையாக அமைகிறது; அனுபவங்கள், மகிழ்ச்சி, அழகு, பலம், அறிவு, வீரம் ஆகியவை அதிலிருந்து உருவாகின்றன.

ஸத்யம் புண்யவதாம் தேவ ஜாயதேऽத்ர பரத்ர ச । ஸத்யம்ஸத்யம் புநஃ ஸத்யம் வேதவாக்யம் ந சாந்யதா ॥ ௨,௪௬.

ஓ தேவனே, நற்காரியங்களைச் செய்பவர்களுக்கு இங்கு மற்றும் பிற பிறப்பிலும் உண்மை தோன்றுகிறது; உண்மையாக, உண்மையாக, மீண்டும் உண்மையாகவே, வேதவாக்கு எப்போதும் தவறாது.

தர்மோ ஜயதி நாதர்மஃ ஸத்யம் ஜயாதே நாந்ரு'தம் । க்ஷமா ஜயதி ந க்ரோதோ விஷ்ணுர்ஜயதி நாஸுரஃ ॥ ௨,௪௬.

தர்மம் வெல்லும், அதர்மம் அல்ல; உண்மை வெல்லும், பொய் அல்ல; பொறுமை வெல்லும், கோபம் அல்ல; விஷ்ணு வெல்லும், அசுரன் அல்ல.