ப்ரஹ்மஸ்வைஶ்ச ஸுபுஷ்டாநி வாஹநாநி பலாநி ச । யுத்தகாலே விஶீர்யந்தே ஸைகதாஃ ஸேதவோ யதா ॥ ௨,௪௨.
பிராமணர்களின் செல்வமும், வாகனங்களும், படைகளும் எவ்வளவு வளமாக இருந்தாலும், போர் நேரத்தில் அவை மணல் தடைகள் போல் சிதைந்து போகின்றன.
ஸ்வதத்தாம் பரதத்தாம் வா யோ ஹரேச்ச வஸுந்தராம் । ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி விஷ்டாயாம் ஜாயதே க்ரு'மிஃ ॥ ௨,௪௨.
தான் கொடுத்த நிலமோ, மற்றவர் கொடுத்த நிலமோ, அதை யார் எடுத்துக் கொண்டாலும், அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் மலத்தில் புழுவாக பிறக்க வேண்டும்.
ப்ரஹ்மஸ்வம் ப்ரணயாத்புக்தம் தஹத்யாஸப்தமம் குலம் । ததேவ சௌர்யரூபேண தஹத்யாசந்த்ரதாரகம் ॥ ௨,௪௨.
பிராமணரின் சொத்தை அன்புடன் அனுபவிப்பது ஏழு தலைமுறையையும் அழிக்கிறது; திருட்டுத்தனமாக எடுத்தால், சந்திரனும் நட்சத்திரங்களும் இருக்கும் வரை அழிவை உண்டாக்கும்.
லோஹசூர்ணாஶ்மசூர்ணாநி கதாசிஜ்ஜரயேத்புமாந் । ப்ரஹ்மஸ்வந்த்ரிஷு லோகேஷு கஃ புமாஞ்ஜரயிஷ்யதி ॥ ௨,௪௨.
இரும்பு தூளையோ, கல் தூளையோ ஒருவன் சில நேரம் அழிக்க முடியும்; ஆனால் மூன்று உலகங்களிலும் பிராமணரின் சொத்தை அழிக்க யார் ஆளாக முடியும்?
தேவத்ரவ்யவிநாஶேந ப்ரஹ்மஸ்வஹரணேந ச । குலாந்யகுலதாம் யாந்தி ப்ராஹ்மணாதிக்ரமேண ச ॥ ௨,௪௨.
தெய்வ சொத்து அழிவும், பிராமணரின் சொத்தை எடுத்தலும், பிராமணரை அவமதிப்பதும், குடும்பங்களை உயர்வை இழக்கச் செய்கின்றன.
ப்ராஹ்மணாதி க்ரமோ நாஸ்தி விப்ரே வித்யாவிவர்ஜிதே । ஜ்வலந்தமக்நிமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ந ஹி பஸ்மநி ஹூயதே ॥ ௨,௪௨.
அறிவில்லாத பிராமணரை அவமதிப்பதில் பாவம் இல்லை; எரிகின்ற நெருப்பை விட்டு விட்டு சாம்பலில் ஹோமம் செய்வது போல அது பயனில்லை.
ஸம்க்ராந்தௌ யாநி தாநாநி ஹவ்யகவ்யாநி யாநி ச । ஸப்தகல்பக்ஷயம் யாவத்ததாத்யர்கஃ புநஃ புநஃ ॥ ௨,௪௨.
பரிமாற்றத்தின் போது வழங்கப்படும் தானங்களும், தேவர்களுக்கும் பிதர்களுக்கும் செய்யப்படும் ஹோமங்களும், ஏழு கல்பங்கள் முடியும் வரை, சூரியன் மீண்டும் மீண்டும் திருப்பிக் கொடுக்கிறான்.
ப்ரதிக்ரஹாத்யாபநயாஜநேஷு ப்ரதிக்ரஹம் ஸ்வேஷ்டதமம் வதந்தி । ப்ரதிக்ரஹாச்ச்ருத்யதி ஜாப்யஹோமம் ந யாஜநம் கர்ம புநந்தி வேதாஃ ॥ ௨,௪௨.
தானம் வாங்குதல், கற்பித்தல், யாகம் நடத்துதல் ஆகியவற்றில், தானம் வாங்குதலே சிறந்தது என்று கூறுவர்; தானம் வாங்கினால் ஜபமும் ஹோமமும் தூய்மையிழக்கும்; வேதங்கள், யாகம் நடத்துவதால் பாவம் நீங்காது என்று அறிவுறுத்துகின்றன.
ஸதா ஜாபீ ஸதா ஹோமீ பரபாகவிவர்ஜிதஃ । ரத்நபூர்ணாமபி மஹீம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணந்ந லிப்யதே ॥ ௨,௪௨.
எப்போதும் ஜபம் செய்து, எப்போதும் ஹோமம் செய்து, பிறர் சமைத்த உணவை தவிர்க்கும் ஒருவர், ரத்தினங்கள் நிறைந்த பூமியையே பெற்றாலும் பாவம் படமாட்டார்.
ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௩ ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । ஜலாக்நிபந்தநப்ரஷ்டா ப்ரவ்ரஜ்யாநாஶகச்யுதாஃ । ஐந்தவாப்யாம் விஶுத்யந்தி தத்த்வா தேநும் ததா வ்ரு'ஷம் ॥ ௨,௪௩.
தார்க்ஷ்யா, நீரிலும், நெருப்பிலும், கட்டுப்பாட்டிலும், மேகத்திலும் இருந்து விழுந்தவர்களும், துறவு இழந்தவர்களும், ஒரு பசுவும் ஒரு காளையும் தானமாக வழங்கி சந்திரயானம் செய்து தூய்மை பெறுவர்.
ஊநத்வாதஶவர்ஷஸ்ய சதுர்வர்ஷாதிகஸ்ய ச । ப்ராயஶ்சித்தம் சரேந்மாதா பிதா வாந்யோऽபி பாந்தவஃ ॥ ௨,௪௩.
பன்னிரண்டு வயதுக்கு குறைவானவனோ, அதற்கு நான்கு வயது அதிகமானவனோ, அவருக்காக தாயும், தந்தையும், அல்லது வேறு உறவினரும் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.
அதோ பாலநரஸ்யாபி நாபராதோ ந பாதகம் । ராஜதண்டோ ந தஸ்யாஸ்தி ப்ராயஶ்சித்தம் ந வித்யதே ॥ ௨,௪௩.
ஆகையால், சிறுவனுக்கு குற்றமோ பாவமோ இல்லை; அவனுக்கு அரசரின் தண்டனையும் இல்லை; பிராயச்சித்தமும் தேவையில்லை.
ரக்தஸ்ய தர்ஶநே தஷ்டே ஆதுரா ஸ்த்ரீ பவேத்யதி । சதுர்தேऽஹ்நி பதாதீம்ஶ்ச த்யக்த்வா ஸ்நாத்வா விஶுத்யதி ॥ ௨,௪௩.
ஒரு பெண் இரத்தம் பார்த்தாலோ, கடியால் கடிக்கப்பட்டாலோ, நோயுற்றால், நான்காவது நாளில் பாதம் முதலியவற்றைத் தொடாமல், குளித்து தூய்மை பெறலாம்.
ஆதுரே ஸ்நாந உத்பந்நே தஶக்ரு'த்வோ ஹ்யநாதுரஃ । ஸ்நாத்வாஸ்நாத்வாஸ்ப்ரு'ஶேதேநம் ததஃ ஶுத்யேத்ஸ ஆதுரஃ ॥ ௨,௪௩.
நோயாளி எழும்பும்போது, ஆரோக்கியமானவர் பத்து முறை குளித்து, குளித்திருந்தாலும் இல்லையெனினும், அவனைத் தொட வேண்டும்; பின்னர் நோயாளி தூய்மை பெறுவான்.
ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪௪ ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । ஸ்வேச்சயா தார்க்ஷ்ய மரணம் ஶ்ரு'ங்கிதம்ஷ்ட்ரிஸரீஸ்ரு'பஃ । சாண்டாலாத்யாத்மகாதைஶ்ச விஷாத்யைஸ்தாடநைஸ்ததா ॥ ௨,௪௪.
தார்க்ஷ்யா, தானாகவே மரணம் தேடுவது, கொம்போ, பல்லோ உடைய பாம்புகள், சாதி வெளியோர், தற்கொலை, விஷம், அடிதடிகள் ஆகியவற்றால் மரணம் அடைவது—
ஜலாக்நிபாதவாதைஶ்ச நிராஹாராதிபிஸ்ததா । யேஷாமேவ பவேந்ம்ரு'த்யுஃ ப்ரோக்தாஸ்தே பாபகர்மிணஃ ॥ ௨,௪௪.
நீரால், நெருப்பால், விழுதலால், காற்றால், உண்ணாமை போன்றவற்றால் மரணம் அடைவதும், இவை எல்லாம் பாவம் செய்தவர்களுக்கு மட்டுமே ஏற்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
பாஷட்யநாஶ்ரமாஶ்சைவ மஹாபாதகிநஸ்ததா । ஸ்த்ரியஶ்ச வ்யபிசாரிண்ய ஆரூடபதிதாஸ்ததா ॥ ௨,௪௪.
நான்கு ஆசிரமத்திற்கு வெளியே இருப்பவர்களும், பெரிய பாவம் செய்தவர்களும், பரதாரிகாமிகள், தங்கள் தரத்தை இழந்த பெண்கள் ஆகியோரும்—
ந தேஷாம் ஸ்யாந்நவ ஶ்ராத்தம் ந ஸம்ஸ்காரஃ ஸபிண்டநம் । ஶ்ராத்தாநி ஷோடஶோக்தாநி ந பவந்தி ச தாந்யபி ॥ ௨,௪௪.
அவர்களுக்கு ஒன்பது வகை ச்ராத்த்தமும், சடங்கும், பிண்டம் வழங்கும் வழிபாடும் இல்லை; பதினாறு விதமான ச்ராத்த்தங்களும் அவர்களுக்கு பொருந்தாது.
வேதநம் யத்க்ஷிபேதப்ஸு க்ரு'ஹ்யாக்நிஶ்ச சதுஷ்பதே । பாத்ராணிநிர்தஹேதக்நௌ ஸாக்நிகே பாபகர்மணி ॥ ௨,௪௪.
பாவம் செய்தவனுடைய சம்பளத்தை நீரில் அல்லது வீட்டு நெருப்பில், சாலை சந்திப்பில், அல்லது பாத்திரங்களை எறிந்திருந்தால், அவை அனைத்தையும் நன்றாகச் சேகரித்து, நெருப்பில் எரிக்க வேண்டும்.
பூர்ணே ஸம்வத்ஸரே தேஷாமித்தம் கார்யம் தயாலுபிஃ । ஏகாதஶீம் ஸமாஸாத்ய ஶுக்லபக்ஷே ச காஶ்யப ॥ ௨,௪௪.
ஒரு முழு வருடம் முடிந்தபின், கருணையுள்ளவர்கள், வெள்ளை பக்கத்தில் வருகிற ஏகாதசி நாளில் இந்த கிரியை செய்ய வேண்டும், காசியபா.
விஷ்ணும் யமம் ச ஸம்பூஜ்ய கந்தபுஷ்பாக்ஷதாதிபிஃ । தஶ பிண்டாந் க்ரு'தாக்தாம்ஶ்ச தர்பேஷு மதுஸம்யுதாந் ॥ ௨,௪௪.
விஷ்ணுவையும், யமனையும், சாந்தம் கொண்ட வாசனை பொருட்கள், பூக்கள், அக்ஷதை போன்றவற்றால் வழிபட்டு, பத்து பிண்டங்களை நெய் மற்றும் தேன் கலந்து தர்ப்பையில் வைக்க வேண்டும்.
யஜ்ஞோபவீதி ஸதிலாந் த்யாயந் விஷ்ணும் யமம் ததா । தக்ஷிணாபிமுகஸ்தூஷ்ணீமேகைகம் நிர்வபேத்துதாந் ॥ ௨,௪௪.
யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்து, விஷ்ணுவையும் யமனையும் மனதில் நினைத்து, தெற்கு நோக்கி அமைதியாக இருந்து, அந்த பிண்டங்களை ஒன்றொன்றாக சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.
உத்த்ரு'த்ய மிஶ்ரிதாந் பஶ்சாத்தீர்தேऽப்மஃ ஸு விநிஃ க்ஷிபேத் । க்ஷிபந் ஸம்கீர்தயேந்நாம கோத்ரம் ச ம்ரு'தகஸ்ய ச ॥ ௨,௪௪.
அந்த கலந்த பிண்டங்களை எடுத்துக்கொண்டு, தூய்மையான ஆற்றில் அல்லது நீரில் போட்டு, போடும்போது இறந்தவரின் பெயரும் குலத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.
புநரப்யர்சயேத்விஷ்ணும் யமம் குஸுமசந்தநைஃ । தூபதீபைஃ ஸநைவேத்யைர்பக்ஷ்யபோஜ்யஸமந்விதைஃ ॥ ௨,௪௪.
மீண்டும் விஷ்ணுவையும் யமனையும் பூக்கள், சந்தனம், தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம், சாப்பாடு, பானம் ஆகியவற்றால் வழிபட வேண்டும்.
தஸ்மிந்நுபவஸேதஹ்நி விப்ராம்ஶ்சேவ நிமந்த்ரயேத் । குலவித்யாதபோயுக்தாந் ஸாதுஶீலஸமந்விதாந் ॥ ௨,௪௪.
அந்த நாளில் உண்ணாமை மேற்கொண்டு, குடும்ப மரபும் அறிவும் தவமும் உடைய நல்லொழுக்கம் கொண்ட பிராமணர்களை அழைக்க வேண்டும்.
நவ ஸப்தாதவா பஞ்ச ஸ்வஸாமர்த்யாநுஸாரதஃ । அபரேऽஹநி மத்யாஹ்நே யமம் விஷ்ணும் ததார்சயேத் ॥ ௨,௪௪.
தன் திறமைக்கு ஏற்ப ஒன்பது, ஏழு அல்லது ஐந்து பிராமணர்களை அழைக்க வேண்டும்; அடுத்த நாளில் மதிய நேரத்தில் யமனையும் விஷ்ணுவையும் மீண்டும் வழிபட வேண்டும்.
உதங்முகாம்ஸ்ததா விப்ராம்ஸ்தாந் ஸம்யகுபவேஶயேத் । ஆவாஹநார்கதாநாதௌ விஷ்ணும் யமஸமந்விதம் ॥ ௨,௪௪.
அந்த பிராமணர்களை வடக்கு நோக்கி அமர வைத்து, வரவேற்பும் அர்க்யமும் செய்து, விஷ்ணுவையும் யமனையும் சேர்த்து வழிபட வேண்டும்.
யஜ்ஞோபவீதீ குர்வீத ப்ரேதநாம ப்ரகீர்தயேத் । ப்ரேதம் யமம் ச விஷ்ணும் ச ஸ்மரந் ஶ்ராத்தம் ஸமாபயேத் ॥ ௨,௪௪.
யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்து, இறந்தவரின் பெயரைச் சொல்லி, அவரையும் யமனையும் விஷ்ணுவையும் நினைத்து, ஸ்ராத்த கிரியை முடிக்க வேண்டும்.
அந்யேப்யஶ்சாபி ஸர்வேப்யஃ பிண்டதாநார்தமுத்தரேத் । ப்ரு'தக்வா தஶ பிண்டாம்ஶ்ச பஞ்ச தத்யாத்க்ரமேண து ॥ ௨,௪௪.
மற்றவர்களுக்காகவும் பிண்டம் வழங்க, பத்து பிண்டங்களை தனித்தனியாக எடுத்து, ஐந்து பிண்டங்களை முறையாக வழங்க வேண்டும்.
ப்ரதமம் விஷ்ணவே தத்யாத்ப்ரஹ்மணே ச ஶிவாய ச । ஸப்ரு'த்யாய ஶிவாயாத ப்ரேதாயாபி ச பஞ்சமம் ॥ ௨,௪௪.
முதல் பிண்டத்தை விஷ்ணுவுக்கு, அடுத்ததை பிரம்மாவுக்கும் சிவனுக்கும், பிறகு சிவனுக்கும் அவருடைய சேவகர்களுக்கும், ஐந்தாவது பிண்டத்தை இறந்தவருக்கே வழங்க வேண்டும்.