கருடபுராணம்

ஷோடஶாத்யாஃ ப்ரதாதவ்யா மாஷாந்நஜலபூரிதாஃ ॥ ௨,௩௭.

பதினாறாவது நாளிலிருந்து, சமைத்த பருப்பு உணவும் தண்ணீரும் நிரம்பிய பாத்திரங்களை வழங்க வேண்டும்.

உக்த்ராந்திஶ்ராத்தமாரப்ய ஶ்ராத்தஷோடஷோடஶகஸ்ய து । ஷோடஶப்ராஹ்மணாநாந்து ஏகைகம் விநிவதயேத் ॥ ௨,௩௭.

உத்தரகிரியைத் தொடங்கி, பதினாறு ஸ்ராத்த்தங்களில், பதினாறு பிராமணர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக தனித்தனியாக வழங்க வேண்டும்.

ஏகாதஶாஹாத்ப்ரப்ரு'தி தேயோ நித்யம் த்ரு'டாஹ்வயஃ । பக்வாந்நஜலபூர்ணோ ஹி யாவத்ஸம்வத்ஸரம் திநம் ॥ ௨,௩௭.

பதினொன்றாவது நாளிலிருந்து, ஒரு வருடம் முழுவதும், தினமும் சமைத்த உணவும் தண்ணீரும் நிரம்பிய உறுதியான பாத்திரம் வழங்க வேண்டும்.

ஜலபாத்ராணி வ்ரு'த்தாநி தத்தாநிகடகாநி ச । ஏகா வை வர்தநீ தத்ர தஸ்யாம் பாத்ரந்து வம்ஶஜம் ॥ ௨,௩௭.

பழைய தண்ணீர் பாத்திரங்களும், வழங்கப்பட்ட குடங்களும், அங்கே ஒரு பெரிய பாத்திரமும்; அதில், அந்த குடும்பத்திலிருந்து வந்த பாத்திரம் இருக்க வேண்டும்.

வஸ்த்ரேணாச்சாதயேத்தாந்து பூஜயித்வா ஸுகந்திபிஃ । ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண ஜலபூர்ணாநி தாபயேத் ॥ ௨,௩௭.

அந்த பாத்திரத்தை vasthiram கொண்டு மூடி, மணமுள்ள பொருட்களால் பூஜித்து, குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு தண்ணீரால் நிரம்பிய பாத்திரங்களை வழங்க வேண்டும்.

அஹந்யஹநி ஸங்கல்ப்ய விதிபூர்வம் ககேஶ்வர । ப்ராஹ்மணாய குலீநாய வேதவ்ரு'த்தயுதாய ச ॥ ௨,௩௭.

ஒவ்வொரு நாளும், முறையைப் பின்பற்றி தீர்மானித்து, நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த, வேதநடத்தை பின்பற்றும் பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும்.

வித்யாவ்ரு'த்தவதே தேயம் மூர்கே தந்ந கதாசந । ஸமர்தோ வேதவ்ரு'த்தாட்யஸ்தாரணே தரணேऽபி ச ॥ ௨,௩௭.

அறிவும் நல்ல நடத்தையும் உடையவருக்கு வழங்க வேண்டும்; அறியாதவருக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது. வேதநடத்தை பின்பற்றும், பிறரை உதவக்கூடியவருக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௮ தார்க்ஷ்ய உவாச । தாநதீர்தார்திதம் மோக்ஷம் ஸ்வர்கஞ்ச வத மே ப்ரபோ । கேந மோக்ஷமவாப்நோதி கேந ஸ்வர்கே வஸேச்சிரம் ॥ ௨,௩௮.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: பிரபுவே, தானம், தீர்த்தயாத்திரை, முக்தி, சுவர்க்கம் ஆகியவற்றைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள். எதனால் முக்தி கிடைக்கும்? எதனால் சுவர்க்கத்தில் நீண்ட நாட்கள் வாழ முடியும்?

கேந கச்சதி தேஜஸ்து ஸ்வர்லோகாத்ஸத்யலோகதஃ । மாநுஷ்யம் கேந லபதே நரகேஶு நிமஜ்ஜதி ॥ ௨,௩௮.

எதைச் செய்து ஒளியின் உலகத்திலோ, சத்தியலோகத்திலோ இருந்து பிற இடத்திற்குச் செல்கிறான்? எதைச் செய்து மனிதப் பிறவி பெறுகிறான்? எதைச் செய்து நரகத்தில் விழுகிறான்?

ஏதந்மே வதநிஶ்சித்ய பக்தாநாம் மோக்ஷதாயக । ப்ரூஹி கஸ்மிந்ம்ரு'தே ஸ்வர்கே புநர்ஜந்ம ந வித்யதே ॥ ௨,௩௮.

இதற்கெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள், பக்தர்களுக்கு முக்தி வழங்குபவரே. யாருடைய மரணத்தால் சுவர்க்கத்தில் மறுபிறவி இல்லாமல் இருக்க முடிகிறது என்று கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । மாநுஷ்யம் பாரதே வர்ஷே த்ரயோதஶஸு ஜாதிஷு ॥ ௨,௩௮.

ஸ்ரீவிஷ்ணு சொன்னார்: பாரத தேசத்தில், மனிதப் பிறவி பதிமூன்று வகை மக்களில் கிடைக்கிறது.

தத்ப்ராப்ய ம்ரியதே க்ஷேத்ரே புநர்ஜந்ம ந வித்யதே । அயோத்யா மதுரா மாயா காஶீ காஞ்சீ அவந்திகா ॥ ௨,௩௮.

அந்தப் பிறவியைப் பெற்று, அந்தத் தலங்களில் இறந்தால் மறுபிறவி இல்லை: அயோத்தியா, மதுரா, மாயா, காசி, காஞ்சி, அவந்திகா,

புரீ த்வாரவதீ ஜ்ஞேயா ஸப்தைதா மோக்ஷதாயிகாஃ । ஸந்ந்யஸ்தமிதி யோ ப்ருயாத்ப்ராணைஃ கண்டகதைரபி ॥ ௨,௩௮.

புரி, துவாரகை ஆகிய ஏழு தலங்களும் முக்தி தரும் இடங்கள். 'சந்நியாசம்' என்று உயிர் தொண்டையில் இருந்தாலும் சொன்னால்,

ம்ரு'தோ விஷ்ணுபுரம் யாதி ந புநர்ஜாயதே க்ஷிதௌ । ஸக்ரு'துச்சரிதம் யேந ஹரிரித்யக்ஷரத்வயம் ॥ ௨,௩௮.

அவன் இறந்தபின் விஷ்ணுவின் நகருக்கு சென்று, பூமியில் மீண்டும் பிறவியில்லை. ஒருமுறை 'ஹரி' என்று இரண்டு எழுத்துக்களை உச்சரித்தால்,

பத்தஃ பரிகரஸ்தேந மோக்ஷாய கமநம் ப்ரதி । க்ரு'ஷ்ணக்ரு'ஷ்ணேதி க்ரு'ஷ்ணேதி யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யஶஃ ॥ ௨,௩௮.

அவன் முக்திக்கான பாதையில் பாதுகாப்புடன் செல்கிறான்; யார் 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா' என்று என்னை எப்போதும் நினைக்கிறாரோ,

ஜல பித்த்வா யதா பத்மம் நரகாதுத்தராம்யஹம் । ஶாலக்ராமஜிலா யத்ர யத்ர த்வாரவதீ ஶிலா ॥ ௨,௩௮.

நீரை உடைத்து மலர் மேலெழும் போல், நரகத்திலிருந்து நான் உயிர்களை மீட்டெடுக்கிறேன்; எங்கு சாளக்ராமம் அல்லது துவாரவதி கல் இருக்கிறதோ அங்கு அது நிகழும்.

உபயோஃ ஸங்கமோ யத்ர முக்திஸ்தத்ர ந ஸம்ஶயஃ । ஶாலக்ராமஶிலா யத்ர பாபதோஷக்ஷயாவஹா ॥ ௨,௩௮.

இரண்டினும் சேர்க்கை எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கு விடுதலை உறுதி; சாளக்ராமம் இருக்கும் இடம் பாவங்களையும் குறைகளையும் நீக்கும்.

தத்ஸந்நிதாநமரணாந்முக்திர்ஜந்தோஃ ஸுநிஶ்சதா । ரோபணாத்பாலநாத்ஸேகாத்த்யாநஸ்பர்ஶநகீர்தநாத் । துலஸீ தஹதே பாபம் ந்ரு'ணாம் ஜந்மார்ஜிதம் கக ॥ ௨,௩௮.

அது அருகில் இருந்தாலே உயிர்க்கு மரணத்திலிருந்து விடுதலை உறுதி; துளசி செடியை நட்டு, வளர்த்து, வழிபட்டு, தியானித்து, தொடந்து, புகழ்ந்தால் மனிதர்கள் செய்த பாவங்களை அது எரித்து விடும்.

ஜ்ஞாநஹ்ரு'தே ஸத்யஜலே ராகத்வேஷமலாபஹே । யஃ ஸ்நாதோ மாநஸே தீர்தே ந ஸ லிப்யேத பாதகைஃ ॥ ௨,௩௮.

இதயம் அறிவால் நிரம்பி, நீரில் உண்மை தங்கி, ஆசைத் துவேஷம் இல்லாமல் உள்ளத்தில் தீர்த்தத்தில் குளிப்பவன், பாவம் எதாலும் தீண்டப்படமாட்டான்.

ந காஷ்டே வித்யதே தேவோ ந ஶிலாயாம் கதாசந । பாவே ஹி வித்யதே தேவஸ்தஸ்மாத்பாவம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௩௮.

கட்டையில் தெய்வம் இல்லை, கல்லிலும் எப்போதும் இல்லை; உணர்வில் தான் தெய்வம் இருக்கிறது, அதனால் உணர்வை வளர்க்க வேண்டும்.

ப்ராதஃ ப்ராதஃ ப்ரபஶ்யந்தி நர்மதாம் மத்ஸ்யகாதிநஃ । ந தே ஶிவபுரீம் யாந்தி சித்தவ்ரு'த்திர்கரீயஸீ ॥ ௨,௩௮.

அதிகாலை, மீண்டும் மீண்டும் நர்மதை ஆற்றை பார்த்தும், மீன்களை கொல்வோர் சிவபுரிக்கு செல்லமாட்டார்கள்; அவர்களின் மனம் கனமாகும்.

யாத்ரு'க்சித்தப்ரதீதிஃ ஸ்யாத்தாத்ரு'க்கர்மபலம் ந்ரு'ணாம் । பரலோககதிஸ்தாத்ரு'க ஸூசீஸூத்ரவிசாரவத் ॥ ௨,௩௮.

மனதில் உள்ள நம்பிக்கை எப்படி இருக்கிறதோ, அதேபோல் மனிதருக்கு செய்கையின் பலன் கிடைக்கும்; மறுமையின் பயணமும் அப்படியே, ஊசி நூலை ஊடறுப்பதைப் போல்.

ப்ராஹ்மணார்தே கவார்தே ச ஸ்த்ரீணாம் பலவதேஷு ச । ப்ராணத்யாகபரோ யஸ்து ஸ வை மோக்ஷமவாப்நுயாத் ॥ ௨,௩௮.

பிராமணருக்காக, பசுவுக்காக, பெண்களை காப்பாற்றுவதற்காக உயிரை தியாகம் செய்யும் ஒருவர் விடுதலை பெறுவார்.

அநாஶகே ம்ரு'தௌ யஸ்து ஸ வை மோக்ஷமவாப்நுயாத் । அநாஶகே ம்ரு'தோ யஸ்து ஸ முக்தஃ ஸர்வபந்தநைஃ ॥ ௨,௩௮.

எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் இறப்பவன் விடுதலை பெறுவான்; ஆசை இல்லாமல் இறப்பவன் எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

தத்த்வா தாநாநி விப்ரேப்யஸ்ததோ மோக்ஷமவாப்நுயாத் । ஏதே வை மோக்ஷமார்காஶ்ச ஸ்வர்கமார்காஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௩௮.

பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தவுடன் விடுதலை கிடைக்கும்; இவைதான் விடுதலைக்கும், அதேபோல் சொர்க்கத்திற்கும் வழிகள்.

கோக்ரஹே தேஶவித்வம்ஸே மரணம் ரணதீர்தயோஃ । உத்தமாதமமத்யஸ்ய பாத்யமாநஸ்ய தேஹிநஃ । ஆத்மாநம் தத்ர ஸந்த்யஜ்ய ஸ்வர்கவாஸம் லபேச்சிரம் ॥ ௨,௩௮.

பசுக்களை பறிக்கும் போது, நாட்டை அழிக்கும் போது, போர் தீர்த்தங்களில் உயிர் நீங்கும் போது, உயர்ந்தோ, தாழ்ந்தோ, நடுவிலோ, உடலுடன் இருப்பவன் தன்னை அங்கே விட்டுவிட்டால், நீண்ட நாட்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வான்.

ஜீவிதம் மரணஞ்சைவ த்வயம் ஶிக்ஷேத பண்டிதஃ । ஜீவிதம் தாநபோகாப்யாம் மரணம் ரணதீர்தயோஃ ॥ ௨,௩௮.

விவேகி வாழ்வையும், இறப்பையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; வாழ்வை தானம், அனுபவம் மூலம், இறப்பை போர் தீர்த்தங்களில்.

ஹரிக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே ப்ரு'குக்ஷேத்ரே ததைவ ச । ப்ரபாஸே ஶ்ரீஸ்தலே சைவ அர்புதே ச த்ரிபுஷ்கரே ॥ ௨,௩௮.

ஹரியின் நிலம், குருக்ஷேத்திரம், ப்ருகுவின் நிலம், ப்ரபாஸம், ஸ்ரீஸ்தலம், அர்புதம், திரிபுஷ்கரம்—

பூதேஶ்வரே ம்ரு'தோ யஸ்து ஸ்வர்கே வஸதி மாநவஃ । ப்ரஹ்மணோ திவஸம் யாவத்ததஃ பததி பூதலே ॥ ௨,௩௮.

பூதேஸ்வரத்தில் இறப்பவன், பிரம்மாவின் ஒரு நாள் வரை சொர்க்கத்தில் வாழ்வான்; பின்னர் பூமிக்கு திரும்புவான்.