கருடபுராணம்

ஸமாஃ ஸஹஸ்ராணி ச ஸப்த வை ஜலே தஶைகமக்நௌ பவநே ச ஷோடஶ । மஹாஹவே பஷ்டிரஶீதிர்கோக்ரு'ஹே அநாஶகே காஶ்யப சாக்ஷயா கதிஃ ॥ ௨,௩௬.

காச்யபா, நீரில் ஏழாயிரம் ஆண்டுகள், நெருப்பில் பதினொன்று, காற்றில் பதினாறு, பெரிய போரில் எண்பத்தாறு ஆண்டுகள், பசுகோட்டிலும் பஞ்சத்திலும் எண்ணிக்கையற்ற ஆண்டுகள் — இவை அனைத்திலும் கிடைக்கும் பலன் அழியாதது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௭ தார்க்ஷ்ய உவாச । உதகும்பப்ரதாநம் மே கதயஸ்வ யதாததம் । விதிநா கேந கர்தவ்யா க்ரு'திரேஷா ஜநார்தந ॥ ௨,௩௭.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: நீர் குடங்களை வழங்கும் முறையை முழுமையாக எனக்குச் சொல்; எந்த விதத்தில் இந்தச் சடங்கு செய்ய வேண்டும் என்று கூறு, ஜனார்த்தனா.

கிம்லக்ஷணாஃ கேந பூர்ணாஃ கஸ்ய தேயா ஜநார்தந । கஸ்மிந் காலே ப்ரதாதவ்யா ப்ரேதத்ரு'ப்திப்ரஸாதகாஃ ॥ ௨,௩௭.

அவை எப்படி இருக்க வேண்டும், எதை நிரப்ப வேண்டும், யாருக்கு கொடுக்க வேண்டும், ஜனார்த்தனா? departed-ஐ திருப்திப்படுத்த எந்த நேரத்தில் கொடுக்க வேண்டும்?

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸத்யம் புநஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி உதகும்பப்ரதாநகம் । ப்ரேதோத்தேஶேந தாதவ்யா அந்நபாநீயஸம்யுதாஃ । விஶேஷேண மஹாபக்ஷிந் ப்ரேதமுக்திப்ரதாயகாஃ ॥ ௨,௩௭.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறினார்: உண்மையாகவே, நீர் குடங்களை வழங்கும் முறையை மீண்டும் விளக்குகிறேன். பிரேதருக்காக, அன்னம் மற்றும் நீர் நிரம்பிய குடங்களை வழங்க வேண்டும்; குறிப்பாக, பெரிய பறவை, அவை பிரேதருக்கு முக்தி தரும்.

த்வாதஶாஹே ச பண்மாஸே த்ரைபக்ஷே வாபி வத்ஸரே । உதகும்பாஃ ப்ரதாதவ்யா மார்கே தஸ்ய ஸுகாய வை ॥ ௨,௩௭.

பன்னிரண்டாவது நாளிலும், ஆறாம் மாதத்திலும், ஒவ்வொரு மூன்றாவது பக்க்ஷத்திலும், ஆண்டிலும், பிரேதரின் பயணத்தில் சுகம் பெற நீர் குடங்களை வழங்க வேண்டும்.

அஹந்யஹநி தாதவ்யா உதகும்பாஸ்திலைர்யுதாஃ । ஸுலிப்தே பூமிபாகே து பக்காந்நஜலபூரிதாஃ ॥ ௨,௩௭.

ஒவ்வொரு நாளும், எள்ளுடன் கூடிய நீர் குடங்களை, நன்கு பூசப்பட்ட நிலத்தில், சமைத்த உணவு மற்றும் நீர் நிரம்பியவையாக வைத்து வழங்க வேண்டும்.

ப்ரேதஸ்ய தத்ர தாதவ்யம் பாஜநஞ்ச யத்ரு'ச்சயா । ஸுப்ரீதஸ்தேந தத்தேந ப்ரேதோ யாம்யைஃ ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩௭.

அங்கே, பிரேதருக்காக ஒருவர் இயன்ற அளவு பாத்திரம் வழங்க வேண்டும்; அந்த தானத்தால் பிரேதர் மகிழ்ச்சி அடைந்து, யமதூதர்களுடன் செல்கிறான்.

த்வாதஶாஹே விஶேஷேண உதகம்பாந் ப்ரதாபயேத் । விதிநா தத்ர ஸங்கல்பய கடாந் த்வாதஶஸம்க்யகாந் ॥ ௨,௩௭.

பன்னிரண்டாவது நாளில், குறிப்பாக, பன்னிரண்டு குடங்களை, முறையைப் பின்பற்றி, தீர்மானித்து வழங்க வேண்டும்.

ஏகாஷி பர்தநீ தத்ர பக்வாந்நபலபூரிதா । விஷ்ணுமுத்திஶ்ய தாதவ்யா ஸம்கல்ப்ய ப்ராஹ்மணே ஶுபே ॥ ௨,௩௭.

அங்கே, ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் சமைத்த உணவும் பழமும் நிரப்பி, அது விஷ்ணுவுக்காக என தீர்மானித்து, நல்ல பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஏகோ வை தர்மராஜாய தேந துஷ்டேந முக்திபாக் । சித்ரகுப்தாய சைகம் து கதஸ்தத்ர ஸுகீ பவேத் ॥ ௨,௩௭.

ஒரு குடம் தர்மராஜாவுக்காக; அவரை மகிழ்விப்பதால் விடுதலை கிடைக்கும். மற்றொன்று சித்ரகுப்தருக்காக; அங்கே சென்றால் மகிழ்ச்சி பெறுவான்.

ஷோடஶாத்யாஃ ப்ரதாதவ்யா மாஷாந்நஜலபூரிதாஃ ॥ ௨,௩௭.

பதினாறாவது நாளிலிருந்து, சமைத்த பருப்பு உணவும் தண்ணீரும் நிரம்பிய பாத்திரங்களை வழங்க வேண்டும்.

உக்த்ராந்திஶ்ராத்தமாரப்ய ஶ்ராத்தஷோடஷோடஶகஸ்ய து । ஷோடஶப்ராஹ்மணாநாந்து ஏகைகம் விநிவதயேத் ॥ ௨,௩௭.

உத்தரகிரியைத் தொடங்கி, பதினாறு ஸ்ராத்த்தங்களில், பதினாறு பிராமணர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக தனித்தனியாக வழங்க வேண்டும்.

ஏகாதஶாஹாத்ப்ரப்ரு'தி தேயோ நித்யம் த்ரு'டாஹ்வயஃ । பக்வாந்நஜலபூர்ணோ ஹி யாவத்ஸம்வத்ஸரம் திநம் ॥ ௨,௩௭.

பதினொன்றாவது நாளிலிருந்து, ஒரு வருடம் முழுவதும், தினமும் சமைத்த உணவும் தண்ணீரும் நிரம்பிய உறுதியான பாத்திரம் வழங்க வேண்டும்.

ஜலபாத்ராணி வ்ரு'த்தாநி தத்தாநிகடகாநி ச । ஏகா வை வர்தநீ தத்ர தஸ்யாம் பாத்ரந்து வம்ஶஜம் ॥ ௨,௩௭.

பழைய தண்ணீர் பாத்திரங்களும், வழங்கப்பட்ட குடங்களும், அங்கே ஒரு பெரிய பாத்திரமும்; அதில், அந்த குடும்பத்திலிருந்து வந்த பாத்திரம் இருக்க வேண்டும்.

வஸ்த்ரேணாச்சாதயேத்தாந்து பூஜயித்வா ஸுகந்திபிஃ । ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண ஜலபூர்ணாநி தாபயேத் ॥ ௨,௩௭.

அந்த பாத்திரத்தை vasthiram கொண்டு மூடி, மணமுள்ள பொருட்களால் பூஜித்து, குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு தண்ணீரால் நிரம்பிய பாத்திரங்களை வழங்க வேண்டும்.

அஹந்யஹநி ஸங்கல்ப்ய விதிபூர்வம் ககேஶ்வர । ப்ராஹ்மணாய குலீநாய வேதவ்ரு'த்தயுதாய ச ॥ ௨,௩௭.

ஒவ்வொரு நாளும், முறையைப் பின்பற்றி தீர்மானித்து, நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த, வேதநடத்தை பின்பற்றும் பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும்.

வித்யாவ்ரு'த்தவதே தேயம் மூர்கே தந்ந கதாசந । ஸமர்தோ வேதவ்ரு'த்தாட்யஸ்தாரணே தரணேऽபி ச ॥ ௨,௩௭.

அறிவும் நல்ல நடத்தையும் உடையவருக்கு வழங்க வேண்டும்; அறியாதவருக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது. வேதநடத்தை பின்பற்றும், பிறரை உதவக்கூடியவருக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௮ தார்க்ஷ்ய உவாச । தாநதீர்தார்திதம் மோக்ஷம் ஸ்வர்கஞ்ச வத மே ப்ரபோ । கேந மோக்ஷமவாப்நோதி கேந ஸ்வர்கே வஸேச்சிரம் ॥ ௨,௩௮.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: பிரபுவே, தானம், தீர்த்தயாத்திரை, முக்தி, சுவர்க்கம் ஆகியவற்றைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள். எதனால் முக்தி கிடைக்கும்? எதனால் சுவர்க்கத்தில் நீண்ட நாட்கள் வாழ முடியும்?

கேந கச்சதி தேஜஸ்து ஸ்வர்லோகாத்ஸத்யலோகதஃ । மாநுஷ்யம் கேந லபதே நரகேஶு நிமஜ்ஜதி ॥ ௨,௩௮.

எதைச் செய்து ஒளியின் உலகத்திலோ, சத்தியலோகத்திலோ இருந்து பிற இடத்திற்குச் செல்கிறான்? எதைச் செய்து மனிதப் பிறவி பெறுகிறான்? எதைச் செய்து நரகத்தில் விழுகிறான்?

ஏதந்மே வதநிஶ்சித்ய பக்தாநாம் மோக்ஷதாயக । ப்ரூஹி கஸ்மிந்ம்ரு'தே ஸ்வர்கே புநர்ஜந்ம ந வித்யதே ॥ ௨,௩௮.

இதற்கெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள், பக்தர்களுக்கு முக்தி வழங்குபவரே. யாருடைய மரணத்தால் சுவர்க்கத்தில் மறுபிறவி இல்லாமல் இருக்க முடிகிறது என்று கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । மாநுஷ்யம் பாரதே வர்ஷே த்ரயோதஶஸு ஜாதிஷு ॥ ௨,௩௮.

ஸ்ரீவிஷ்ணு சொன்னார்: பாரத தேசத்தில், மனிதப் பிறவி பதிமூன்று வகை மக்களில் கிடைக்கிறது.

தத்ப்ராப்ய ம்ரியதே க்ஷேத்ரே புநர்ஜந்ம ந வித்யதே । அயோத்யா மதுரா மாயா காஶீ காஞ்சீ அவந்திகா ॥ ௨,௩௮.

அந்தப் பிறவியைப் பெற்று, அந்தத் தலங்களில் இறந்தால் மறுபிறவி இல்லை: அயோத்தியா, மதுரா, மாயா, காசி, காஞ்சி, அவந்திகா,

புரீ த்வாரவதீ ஜ்ஞேயா ஸப்தைதா மோக்ஷதாயிகாஃ । ஸந்ந்யஸ்தமிதி யோ ப்ருயாத்ப்ராணைஃ கண்டகதைரபி ॥ ௨,௩௮.

புரி, துவாரகை ஆகிய ஏழு தலங்களும் முக்தி தரும் இடங்கள். 'சந்நியாசம்' என்று உயிர் தொண்டையில் இருந்தாலும் சொன்னால்,

ம்ரு'தோ விஷ்ணுபுரம் யாதி ந புநர்ஜாயதே க்ஷிதௌ । ஸக்ரு'துச்சரிதம் யேந ஹரிரித்யக்ஷரத்வயம் ॥ ௨,௩௮.

அவன் இறந்தபின் விஷ்ணுவின் நகருக்கு சென்று, பூமியில் மீண்டும் பிறவியில்லை. ஒருமுறை 'ஹரி' என்று இரண்டு எழுத்துக்களை உச்சரித்தால்,

பத்தஃ பரிகரஸ்தேந மோக்ஷாய கமநம் ப்ரதி । க்ரு'ஷ்ணக்ரு'ஷ்ணேதி க்ரு'ஷ்ணேதி யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யஶஃ ॥ ௨,௩௮.

அவன் முக்திக்கான பாதையில் பாதுகாப்புடன் செல்கிறான்; யார் 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா' என்று என்னை எப்போதும் நினைக்கிறாரோ,

ஜல பித்த்வா யதா பத்மம் நரகாதுத்தராம்யஹம் । ஶாலக்ராமஜிலா யத்ர யத்ர த்வாரவதீ ஶிலா ॥ ௨,௩௮.

நீரை உடைத்து மலர் மேலெழும் போல், நரகத்திலிருந்து நான் உயிர்களை மீட்டெடுக்கிறேன்; எங்கு சாளக்ராமம் அல்லது துவாரவதி கல் இருக்கிறதோ அங்கு அது நிகழும்.

உபயோஃ ஸங்கமோ யத்ர முக்திஸ்தத்ர ந ஸம்ஶயஃ । ஶாலக்ராமஶிலா யத்ர பாபதோஷக்ஷயாவஹா ॥ ௨,௩௮.

இரண்டினும் சேர்க்கை எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கு விடுதலை உறுதி; சாளக்ராமம் இருக்கும் இடம் பாவங்களையும் குறைகளையும் நீக்கும்.

தத்ஸந்நிதாநமரணாந்முக்திர்ஜந்தோஃ ஸுநிஶ்சதா । ரோபணாத்பாலநாத்ஸேகாத்த்யாநஸ்பர்ஶநகீர்தநாத் । துலஸீ தஹதே பாபம் ந்ரு'ணாம் ஜந்மார்ஜிதம் கக ॥ ௨,௩௮.

அது அருகில் இருந்தாலே உயிர்க்கு மரணத்திலிருந்து விடுதலை உறுதி; துளசி செடியை நட்டு, வளர்த்து, வழிபட்டு, தியானித்து, தொடந்து, புகழ்ந்தால் மனிதர்கள் செய்த பாவங்களை அது எரித்து விடும்.

ஜ்ஞாநஹ்ரு'தே ஸத்யஜலே ராகத்வேஷமலாபஹே । யஃ ஸ்நாதோ மாநஸே தீர்தே ந ஸ லிப்யேத பாதகைஃ ॥ ௨,௩௮.

இதயம் அறிவால் நிரம்பி, நீரில் உண்மை தங்கி, ஆசைத் துவேஷம் இல்லாமல் உள்ளத்தில் தீர்த்தத்தில் குளிப்பவன், பாவம் எதாலும் தீண்டப்படமாட்டான்.