கருடபுராணம்

க்ரியதே மாநுஷாணாந்து ஸத்ய ஆஹுதிகாரணாத் । ஸத்யாஹுதிகரம் புண்யம் தீர்தே தத்தாஹ உத்தமஃ ॥ ௨,௩௫.

மனிதர்களுக்காக உடனடி அர்ப்பணைகள் சடங்காக செய்யப்படுகின்றன; அந்த உடனடி அர்ப்பணையுடன் புனித இடத்தில் தகனம் செய்தால் அது மிகச் சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது.

விப்ரைர்நியமதஃ கார்யஃ ஸமந்த்ரோ விதிபூர்வகஃ । ஶவஸ்ய ச ஸமீபே து க்ஷிப்யந்தே புத்தலாஸ்ததஃ ॥ ௨,௩௫.

பிராமணர்கள், முறையான மந்திரங்கள் கூறி, விதிகளுக்கு ஏற்ப சடங்குகளை செய்ய வேண்டும்; பிணத்தின் அருகில் புட்டலங்களை வைத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தர்பமயாஶ்ச சத்வாரோ விப்ரா மந்த்ராபிமந்த்ரிதாஃ । ததோ தாஹஃ ப்ரகர்தவ்யஃ தைஶ்ச புத்தலகைஃ ஸஹ ॥ ௨,௩௫.

தர்ப்பை புல்லால் செய்யப்பட்ட நான்கு புட்டலங்களை பிராமணர்கள் மந்திரத்துடன் பூஜித்து, அவற்றுடன் சேர்த்து தகனம் செய்ய வேண்டும்.

ஸூதகாந்தே ததஃ புத்ரஃ குர்யாச்சாந்திகமுத்தமம் ॥ ௨,௩௫.

சூதகம் முடிந்ததும், மகன் சிறந்த சாந்தி சடங்கை செய்ய வேண்டும்.

பஞ்சகேஷு ம்ரு'தோ யோऽஸௌ ந கதிம் லபதே நரஃ । திலாந் காஶ்ச ஸுவர்ணம் ச தமுத்திஶ்ய க்ரு'தம் ததேத் ॥ ௨,௩௫.

இந்த ஐந்து நட்சத்திரங்களில் ஒருவர் இறந்தால், அவன் முறையான வழியை அடையமாட்டான்; அவனுக்காக எள், பசு, தங்கம் மற்றும் நெய் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

விப்ராணாம் தீயதே தாநம் ஸர்வோபத்ரவநாஶநம் । ஸூதகாந்தே ச ஸத்புத்ரைஃ ஸ ப்ரேதோ லபதே கதிம் ॥ ௨,௩௫.

பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தால் எல்லா துன்பங்களும் நீங்கும்; சூதகம் முடிந்ததும் நல்ல பிள்ளைகள் இருந்தால் அந்த உயிர் நல்வழி அடையும்.

பாஜநோபாநஹௌ ச்சத்ரம் ஹேமமுத்ராச வாஸஸீ । தக்ஷிணா தீயதே விப்ர ஸர்வபாதகமோசநீ ॥ ௨,௩௫.

பாத்திரம், காலணிகள், குடை, தங்க நாணயம் மற்றும் vasthiram ஆகியவற்றை பிராமணருக்கு தானமாக கொடுத்தால் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்.

பாலவ்ரு'த்தாதுராணாஞ்ச ம்ரு'தாநாம் பஞ்சகேஷு ஹி । விதாநம் யோ ந குர்வீத விக்நஸ்தஸ்ய ப்ரஜாயதே ॥ ௨,௩௫.

குழந்தைகள், முதியவர்கள், நோயாளிகள் ஆகியோர் இந்த ஐந்து நட்சத்திரங்களில் இறந்தால், அவர்களுக்கு உரிய சடங்குகளை செய்யாமல் விட்டால், தடை ஏற்படும்.

அஷ்டாதஶைவ வஸ்தூநி ப்ரேதஶ்ராத்தே விவர்ஜயேத் । ஆஶிஷோ த்விகுணாந் தர்பாந் ப்ரணவாந்நைகபிண்டதாம் ॥ ௨,௩௫.

பிரேத ஸ்ராத்தத்தில் பதினெட்டு பொருட்களை தவிர்க்க வேண்டும்: ஆசீர்வாதம், இரட்டைப் தர்ப்பை, 'பிரணவம்' எனும் ஓம், மற்றும் ஒரே ஒரு பிண்டம் மட்டும் அர்ப்பணிப்பது.

அக்நௌகரணமுச்சிஷ்டம் ஶ்ராத்தம் வை வைஶ்வதைவிகம் । விகிரம் ச ஸ்வதாகாரம் பித்ரு'ஶப்தம் ந சோச்சரேத் ॥ ௨,௩௫.

அசுத்தமான கையால் அக்னியில் அர்ப்பணை செய்யக் கூடாது; வைஶ்வதேவ ஸ்ராத்தமும் செய்யக் கூடாது; தூவுதல், 'ஸ்வதா' செயல், 'பித்ரு' என்று கூறுவதும் கூடாது.

அநுஶப்தம் ந குர்வீத நாவாஹநமதோல்முகம் । ஆஸீமாந்தம் ந குர்வீத ப்ரதக்ஷிணவிஸர்ஜநம் ॥ ௨,௩௫.

'அனு' என்ற சொல்லை பயன்படுத்தக் கூடாது; ஆவாஹனம் அல்லது ஹோல்முகம் செய்யக் கூடாது; எல்லை அமைத்தல், பிரதக்ஷிணம் செய்தல், அனுப்புதல் ஆகியவற்றையும் செய்யக் கூடாது.

ந குர்யாத்திலஹோமஞ்ச த்விஜஃ பூர்ணாஹுதிம் ததா । ந குர்யாத்வைஶ்வதேவம் சேத்கர்தா கச்சத்யதோகதிம் ॥ ௨,௩௫.

இருமுறை பிறந்தவர் எள் ஹோமம் அல்லது முழு அர்ப்பணை செய்யக் கூடாது; வைஶ்வதேவம் செய்தால், செய்பவர் கீழ்நிலைக்கு போவார்.

மலிநஶ்ராத்தஸம்ஜ்ஞாநம் பூர்வஷோடஶகம் ததா । ஸ்தாநே த்வாரே சார்தமார்கே சிதாயாம் ஶவஹஸ்தகே ॥ ௨,௩௫.

அசுத்த ஸ்ராத்தம், முதல் பதினாறு சடங்குகள், இடத்தில், வாசலில், பாதையில், சிதையில், அல்லது பிணத்தின் கையில் செய்யக் கூடாது.

ஶ்மஶாநவாஸிபூதேப்யஃ பஞ்சமம் ப்ரதிவேஶ்யகம் । ஷஷ்டம் ஸஞ்சயநே ப்ரோக்தம் தஶ பிண்டா தஶாஹிகாஃ । ஶ்ராத்தஷோடஷகஞ்சைதத்ப்ரதமம் பரிகீர்திதம் ॥ ௨,௩௫.

சமாதியில் உறையும் உயிர்களுக்கு அடுத்ததாக, ஐந்தாவது பிண்டம் அண்டை உயிர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது; ஆறாவது பிண்டம் சேகரிப்பவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது; பத்து பிண்டங்கள் பத்து நாள் கிரியைக்கு செலுத்தப்பட வேண்டும்; இதுவே பதினாறு ஸ்ராத்தங்களில் முதற் ஸ்ராத்தமாகக் கருதப்படுகிறது.

அந்யச்ச ஷோடஶம் மத்யே த்விதீயம் தார்க்ஷ்ய மே ஶ்ரு'ணு । கர்தவ்யாநீஹ விதிநா ஶ்ராத்தாந்யேகாதஶைவ து ॥ ௨,௩௫.

பதினாறு ஸ்ராத்தங்களில், இரண்டாவது ஸ்ராத்தம் நடுவில் வருகிறது; இங்கு, விதிப்படி பதினொன்று ஸ்ராத்தங்கள் செய்ய வேண்டும், என்று நான் கூறுகிறேன்.

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவாத்யஞ்ச ததாந்யச்ச்ராத்தபஞ்சகம் । ஏவம் ஷோடஶகம் ப்ராஹுரேதத்தத்த்வவிதோ ஜநாஃ ॥ ௨,௩௫.

பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் மற்ற தெய்வங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் ஸ்ராத்தங்கள், மேலும் ஐந்து ஸ்ராத்தங்கள் சேர்த்து, இவைதான் பதினாறு ஸ்ராத்தங்கள் என அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

த்வாதஶ ப்ரதிமாஸ்யாநி ஶ்ராத்தமேகாதஶே ததா । த்ரிபக்ஷஸம்பவஞ்சைவ த்வே ரிக்தே கக ஷோடஶ ॥ ௨,௩௫.

பன்னிரண்டு மாதந்தோறும் செய்யப்படும் ஸ்ராத்தங்கள், பதினொன்றாவது நாளில் ஒன்று, மூன்று பக்க்ஷங்களில் இரண்டு, மற்றும் இரு அமாவாசை நாட்களில் இரண்டு — இவ்வாறு பதினாறு ஸ்ராத்தங்கள் இருக்கின்றன.

ஆத்யம் ஶவவிஶுத்த்யர்தம் க்ரு'த்வாந்யச்ச த்ரிஷோடஶம் । பித்ரு'பாங்க்திவிஶுத்த்யர்தம் ஶதாத்தைம்ந து யோஜயேத் ॥ ௨,௩௫.

முதலாவது ஸ்ராத்தம் சடலத்தின் தூய்மைக்காகச் செய்யப்படுகிறது; மீதமுள்ள பதின்மூன்று ஸ்ராத்தங்கள் பித்ருக்களின் வரிசை தூய்மைக்காகச் செய்யப்பட வேண்டும்; நூறு ஐம்பது எண்ணிக்கையை மீறிச் செய்யக் கூடாது.

ஶதார்தேந விஹீநோ யோ மிலிதஃ பங்க்திபாங்ந ஹி । சத்வாரிம்ஶத்ததைவாஷ்டஶ்ராத்தம் ப்ரேதத்வநாஶநம் ॥ ௨,௩௫.

நூறு ஐம்பது எண்ணிக்கையை அடையாமல் சேர்க்கப்பட்டவர் பித்ருக்களின் வரிசையில் பங்கு பெற முடியாது; நாற்பத்து எட்டு ஸ்ராத்தங்கள் செய்தால் ப்ரேத நிலையில் இருந்து விடுபட முடியும்.

ஸக்ரு'தூநஶதார்தேந ஸம்பவேத்பங்க்திஸந்நிதஃ । மேலநீயஃ ஶதார்தேந ஸந்திஃ ஶ்ராத்தேந தத்த்வதஃ ॥ ௨,௩௫.

ஒரு முறையாவது நூறு ஐம்பது குறைவாக இருந்தாலும், பித்ருக்களின் வரிசையில் சேர்க்கப்படுவான்; நூறு ஐம்பது ஸ்ராத்தங்கள் செய்தால்தான் உண்மையில் அந்த இணைப்பு ஏற்படும்.

(அத ஶவாவிதிஃ) । ஶவஸ்ய ஶிபிகாயாம் கரசரணபந்தநம் தத்ர கர்தவ்யம் । ஏவம் சேந்ந விதாநம் விதீயதே தத்பிஶாசபரிபவநம் ॥ ௨,௩௫.

(இப்போது சடலத்துக்கான விதி:) சடலத்தின் கை கால்களை அங்காடியில் கட்ட வேண்டும்; இந்த விதி பின்பற்றப்படாவிட்டால், பிசாசுகள் தொந்தரவு செய்யும்.

ஸம்ஜாயதே ரஜந்யாஞ்ச ஶவநிர்கமநே ராஷ்ட்ரம் பயஶூந்யம் । ஶவம் ந முஞ்சேத முச்யதே சேத்துஃ ஸ்பர்ஶாத்துர்கதிர்பவேத் ॥ ௨,௩௫.

சடலம் இரவில் வெளியே கொண்டு செல்லப்பட்டால், அந்த நாட்டில் பயம் இருக்காது; சடலத்தை விடக் கூடாது; விட்டால், தொடுதலால் துன்பம் ஏற்படும்.

க்ராமமத்யே ஸ்திதே ப்ரேதே ஶ்ருதே புங்க்தே யத்ரு'ச்சயா । ததந்நம் மாம்ஸவஜ்ஜ்ஞேயம் தத்தோயம் ருதிரோபமம் ॥ ௨,௩௫.

கிராமத்தில் சடலம் இருக்கும்போது, யாராவது அதை அறிந்து உணவு உண்டால், அந்த உணவு இறைச்சி போலும், அந்த நீர் இரத்தம் போலும் கருதப்பட வேண்டும்.

(௩௫.௪௫) ஜ்ஞாதிஸம்பந்திநாமேவம் வ்யவஹாரஃ ககேஶ்வர । விலுப்ய ஜ்ஞாதிதர்மஞ்ச ப்ரேதபாபேந லிப்யதே ॥ ௨,௩௫.

பறவைகளின் அரசே, உறவினர்கள் மற்றும் குடும்பத்தாருக்கான நடத்தை இவ்வாறு; உறவுக் கடமையை மீறினால், ப்ரேத பாபம் ஏற்படும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௬ தார்க்ஷ்யௌவாச । கஸ்மாதநஶநம் புண்யமக்ஷய்யகதிதாயகம் । ஸ்வக்ரு'ஹந்து பரித்யஜ்ய தீர்தே வை ம்ரியதே யதி ॥ ௨,௩௬.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: உண்ணாமை ஏன் புண்ணியம் என்றும், அழிவில்லாத நிலையை வழங்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது? ஒருவர் தன் வீட்டை விட்டு விட்டு தீர்த்தத்தில் இறந்தால், அவருக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும்?

அப்ராப்ய தீர்தம் ம்ரியதே க்ரு'ஹே வா ம்ரு'த்யு மாகதஃ । பூத்வா குடீசரோ யஸ்து ஸ காம் கதிமவாப்நுயாத் ॥ ௨,௩௬.

தீர்த்தத்துக்கு செல்ல முடியாமல், வீட்டிலேயே மரணம் வந்தால், காட்டில் வாழ்ந்தவராக இருந்தால், அவர் எவ்வாறு நிலையை அடைவார்?

ஸம்ந்யாஸம் குருதே யஸ்து தீர்தே வாபி க்ரு'ஹேऽபி வா । கதம் தஸ்ய ப்ரகர்தவ்யமப்ராப்தநிதநேऽபி வா ॥ ௨,௩௬.

ஒருவர் தீர்த்தத்திலோ இல்லையெனில் வீட்டிலோ சந்நியாசம் எடுத்தால், அவருடைய கிரியைகள் எவ்வாறு செய்யப்பட வேண்டும்? மரணம் முழுமை அடையாதபோதும் எப்படி செய்ய வேண்டும்?

நியமே சேத்க்ரு'தே தேவ சித்தபங்கோ ஹி ஜாயதே । கேந தஸ்ய பவேத்ஸித்திஃ க்ரு'தேநாப்யக்ரு'தேந வா ॥ ௨,௩௬.

தேவனே, விரதம் எடுத்தபோது மனம் சிதறினால், முடித்தாலும் முடிக்காவிட்டாலும், அவர் எவ்வாறு சித்தி அடைவார்?

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । க்ரு'த்வா நிரஶநம் யோ வை ம்ரு'த்யுமாப்நோதி கோऽபி சேத் । மாநுபீம் தநுமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம துல்யோ விராஜதே ॥ ௨,௩௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: யார் உண்ணாமை மேற்கொண்டு இறக்கிறாரோ, அவர்கள் மனித உடலை விட்டு விட்டு, என்னைப் போலவே பிரகாசிப்பார்கள்.