கருடபுராணம்

த்ரைலோக்யசரணா ஜ்ஞேயா ப்ரு'திவீகுக்ஷிஸம்ஸ்திதா 35.

இவை மூன்று உலகங்களுக்குத் தாங்கும் ஆதாரமாகவும், பூமியின் கருவில் இருப்பதாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.

த்ரிபதாஷ்டாக்ஷரா ஜ்ஞேயா சதுஷ்பாதா ஷடக்ஷரா 35.

மூன்று அடிகள் கொண்ட எட்டு எழுத்துகளும், நான்கு அடிகள் கொண்ட ஆறு எழுத்துகளும் என்று அறிய வேண்டும்.

ந்யாஸே ஜபே ததா த்யாநே அக்நிகார்ய்யே ததார்சநே 35.

நியாசம், ஜபம், தியானம், அக்னிகாரியம், பூஜை இவற்றில் எல்லாம் இப்படியே செய்ய வேண்டும்.

பாதாங்குஷ்டே குல்பமத்யே ஜங்கயோர்வித்தி ஜாநுநோஃ 35.

பெருவிரல், குதிகால் நடுவில், காலில், முழங்கால் ஆகிய இடங்களில் இப்படிச் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்தநயோர்ஹ்ரு'தி கண்டௌஷ்டமுகே தாலுநி சாம்ஸயோஃ 35.

மார்பில், இதயத்தில், கழுத்தில், உதடுகளில், வாயில், அண்டையில், தோள்களில் ஆகிய இடங்களில்.

பஶ்சமே மூர்த்நி சாகாரம் ந்யஸேத்வர்ணாந்வதாம்யஹம் 35.

பின்புறத் தலையில், தலைமுடியில், நான் சொல்வது போல எழுத்துகளை நிறுவ வேண்டும்.

ஶ்வேதம் வித்யுத்ப்ரபம் தாரம் க்ரு'ஷ்ணம் ரக்தம் க்ரமேண தத் 35.

வெள்ளை, மின்னல் போல ஒளிரும், நட்சத்திரம் போன்றது, கருப்பு, சிவப்பு — இவ்வாறே வரிசையில்.

ஶங்கவர்ணம் பாண்டுரம் ச ரக்தம் சாஸவஸந்நிபம் 35.

சங்கு நிறம், வெளிர், சிவப்பு, மதுபோன்ற நிறம் ஆகியவையாகும்.

யத்யத்ஸ்ப்ரு'ஶதி ஹஸ்தேந யச்ச பஶ்யதி சக்ஷுஷா 35.

கை தொடும் எல்லாவற்றையும், கண்கள் காணும் அனைத்தையும்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே காயத்த்ரீந்யாஸநிரூபணம் நாம பஞ்சத்ரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமபுனிதமான கருட மகாபுராணத்தில், பூர்வகண்டத்தில், ஆசாரக்காண்டத்தில், 'காயத்ரி நியாச விளக்கம்' எனும் முப்பத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

ஸந்த்யாவிதிம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணு ருத்ராகநாஶநம் 36.

சந்த்யாவிதியை நான் விளக்கப்போகிறேன்; ருத்ரனுடைய பாவங்களை நீக்கும் ஒருவனே, கேள்.

ஸப்ரணவாம் ஸவ்யாஹ்ரு'திம் காயத்த்ரீம் ஶிரஸா ஸஹ 36.

பிரணவம், வியாஹ்ருதிகள், காயத்ரி மற்றும் அதன் தலைப்பாகியவற்றுடன் சேர்த்து.

மநோவாக்ராயஜம் தோஷம் ப்ராணாயாமைர்தஹேத்த்விஜஃ 36.

மனதில், வாயில், செயலில் தோன்றும் குறைகளை, பிராணாயாமம் மூலம் ஒரு த்விஜன் அகற்ற வேண்டும்.

ஸாயமக்நிஶ்ச மேத்யுக்தா ப்ராதஃ ஸூர்ய்யேத்யபஃ பிபேத் 36.

மாலை நேரத்தில் நெருப்பை அணுக வேண்டும்; காலை நேரத்தில் சூரியனை நோக்கி நீர் அருந்த வேண்டும்.

ஆபோஹிஷ்டேத்ய்ரு'சா குர்ய்யாந்மார்ஜநம் து குஶோதகைஃ 36.

ஆபோஹிஷ்ட என்ற வேதமந்திரத்துடன் குசக் கிழங்குடன் நீர் கொண்டு தூய்மை செய்ய வேண்டும்.

ரஜஸ்தமஃ ஸ்வமோஹோத்தாஞ்ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்திஜாந் 36.

காமம், இருள் ஆகிய குற்றங்கள் விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ஸமுத்த்ரு'த்யோதகம் பாணௌ ஜப்த்வா ச த்ருபதாம் க்ஷிபேத் 36.

கையில் நீர் எடுத்து ஜபித்த பிறகு அதை தரையில் ஊற்ற வேண்டும்.

உதுத்யம்சித்ரமித்யாப்யாமுபதிஷ்டேத்திவாகரம் 36.

உதுத்யம், சித்ரம் என்ற மந்திரங்களுடன் சூரியனை வணங்க வேண்டும்.

பூர்வஸம்த்யாம் ஜபம்ஸ்திஷ்டேத்பஶ்சிமாமுபவிஶ்ய ச 36.

காலை சந்த்யாவை ஜபிக்க நின்று செய்ய வேண்டும்; மாலை சந்த்யாவை அமர்ந்து செய்ய வேண்டும்.

தஶபிர்ஜந்மஜநிதம் ஶதேந து புரா க்ரு'தம் 36.

பத்து பிறவிகளில் செய்த பாவங்களும், நூறு முறை செய்த பழைய பாவங்களும்

ரக்தா பவதி காயத்த்ரீ ஸாவித்ரீ ஶுக்லவர்ணிகா 36.

காயத்ரி சிவப்பாக மாறும்; சாவித்ரி வெண்மை நிறமுடையவளாக இருக்கிறாள்.

ௐ பூர்விந்யஸ்ய ஹ்ரு'தயே ௐ புவஃ ஶிரஸி ந்யஸேத் 36.

ஓம் பூ என்ற மந்திரத்தை இதயத்தில் வைத்து, ஓம் புவ என்று தலைக்கு வைக்க வேண்டும்.

விந்யஸேத்கவசே வித்வாந்த்விதீயம் நேத்ரயோர்ந்யஸேத் 36.

அறிவாளிகள் இரண்டாவது மந்திரத்தை கவசத்தில், இரு கண்களிலும் வைக்க வேண்டும்.

ஸம்த்யாகாலே து விந்யஸ்ய ஜபேத்வை வேதமாதரம் 36.

சந்த்யா நேரத்தில் அவற்றை வைத்து, வேத மாதாவை ஜபிக்க வேண்டும்.

த்ரிபதா யா து காயத்த்ரீ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வரீ 36.

மூன்று பாதங்களைக் கொண்ட காயத்ரி பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் ஆகியோரே.

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மலோகமவாப்நுயாத் 36.

எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பிரம்மாவின் உலகை அடைவான்.

தம் ஹந்தி ஸூர்ய்யஃ ஸந்த்யாயாம் நோபாஸ்திம் குருதே து யஃ 36.

சந்த்யா நேரத்தில் வழிபாடு செய்யாதவரை சூரியன் அழிக்கிறான்.

சந்தஸ்து தேவீ காயத்த்ரீ பரமாத்மா ச தேவதா ।। 36.

சந்தஸாகிய தேவியான காயத்ரி; பரமாத்மா தெய்வமாக இருக்கிறார்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ஸம்த்யாவிதிர்நாம ஷட்‌த்ரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீகாருட மகாபுராணத்தின் முதல் பகுதி, ஆசார காண்டத்தில், சந்த்யா விதி என்ற முப்பத்தாறு ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.