புத்த்ரேண தத்தே தே ஸர்வே கோத்ரிணோ ஹிதபாந்தவாஃ । ஸ்வஜாத்யைஃ பரஜாத்யைஶ்ச தேயோ நத்யாம் ஜலாஞ்ஜலிஃ ॥ ௨,௩௪.
மகன் நீர் ஊற்றும் போது, அந்த குடும்பத்தினர் அனைவரும் நன்மை பெறுவர்; தம் சாதி, பிற சாதியினரும் நதியில் நீர் ஊற்ற வேண்டும்.
கந்தவ்யம் நைவ விப்ரேண தாதும் ஶீக்ரம் ஜலாஞ்ஜலிம் । நிவ்ரு'த்தாஶ்ச யதா நார்யோ லோகாசாரஃ ஸதாபவேத் ॥ ௨,௩௪.
பிராமணர் விரைவாக நீர் ஊற்றச் செல்லக் கூடாது; பெண்கள் விலகிய பிறகு, வழக்கப்படி எப்போதும் அந்தச் செயலை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
பஞ்சத்வஞ்ச கதே ஶூத்ரே யஃ காஷ்டம் நயதே சிதாம் । அநுவ்ரஜேத்யதா விப்ரஸ்த்ரிராத்ரமஶுசிர்பவேத் ॥ ௨,௩௪.
ஒரு சூத்திரன் இறந்தபோது, யாராவது சிதையில் மரக்கட்டைகளை எடுத்துச் சென்றால், ஒரு பிராமணன் பின்னால் சென்றால், அவன் மூன்று இரவுகள் அசுத்தமாக இருப்பான்.
த்ரிராத்ரே ச ததஃ பூர்ணே நதீம் கச்சேத்ஸமுத்ரகாம் । ப்ராணாயாமஶதம் க்ரு'த்வா க்ரு'தம் ப்ராஶ்ய விஶுத்யதி ॥ ௨,௩௪.
மூன்று இரவுகள் முடிந்த பின்பு, கடலுக்கு செல்லும் நதிக்குச் சென்று, நூறு முறை உயிர்வாயுபயிற்சி செய்து, நெய் உண்டால், அவன் தூய்மையடைவான்.
ஶூத்ரோ கச்சதி ஸர்வத்ர வைஶ்யஸ்த்ரிஷு த்வயோஃ பரஃ । கச்சதி ஸ்வீயவர்ணேஷு தாதும் ப்ரேதே ஜலாஞ்ஜலிம் ॥ ௨,௩௪.
சூத்திரர் எங்கும் செல்லலாம்; வைசியர் மூன்று வகையினரிடையே செல்லலாம்; மற்ற இரு வகையினரும் தங்கள் சொந்தவர்களிடையே சென்று, இறந்தவருக்காக நீர் அர்ப்பணிக்கலாம்.
தத்தே ஜலாஞ்ஜலௌ பஶ்சாத்விதத்யாத்தந்ததாவநம் । த்யஜந்தி கோத்ரிணஃ ஸர்வே திநாநி நவ காஶ்யப ॥ ௨,௩௪.
நீர் அர்ப்பணம் செய்த பின்பு பற்களை சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; குலத்தினர் அனைவரும், காஷ்யபா, ஒன்பது நாட்கள் தவிர்க்க வேண்டும்.
ஜலாஞ்ஜலிம் ததா தாதும் கச்சந்தி த்விஜஸத்தமாஃ । யத்ர ஸ்தாநே ம்ரு'தோ யஸ்து அத்வந்யபி க்ரு'ஹேऽபி வா । விஶ்லேஷஸ்து ததஃ ஸ்தாநாந்ந க்வசித்விஹிதோ புதைஃ ॥ ௨,௩௪.
இவ்வாறு, சிறந்த த்விஜர்கள், இறந்தவர் எங்கு இருந்தாரோ, வீடிலோ வழியிலோ அங்கு போய் நீர் அர்ப்பணம் செய்கிறார்கள்; ஆனால் அந்த இடத்திலிருந்து விலக வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறவில்லை.
ஸ்த்ரீஜநஶ்சாக்ரதோ கச்சேத்ப்ரு'ஷ்டதோ நவஸஞ்சயஃ । ஆசமநம் விதாதவ்யம் பாஷாணோபரி ஸம்ஸ்திதைஃ ॥ ௨,௩௪.
பெண்கள் முன்னால் செல்ல வேண்டும்; புதிய பந்தங்கள் பின்னால் செல்ல வேண்டும்; கல்லின்மீது நிற்பவர்கள் நீர் உண்டறிந்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
யவாம்ஶ்ச ஸர்ஷபாந் தூர்வாஃ பூர்ணபாத்ரே விலோகயேத் । ப்ராஶயேந்நிம்பபத்ராணி ஸ்நேஹஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௩௪.
முழு பாத்திரத்தில் யவம், கடுகு, தருபை புல் ஆகியவற்றை பார்த்து, வேப்பிலை மென்று, எண்ணெய் குளியலை செய்ய வேண்டும்.
கோத்ரிபிர்ந ச கர்தவ்யம் க்ரு'ஹாந்நஞ்ச ந போஜயேத் । புஞ்ஜீத ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே உத்தாநஞ்ச விவர்ஜயேத் ॥ ௨,௩௪.
குடும்பத்தினர் சமைக்க கூடாது; வீட்டில் பிறருக்கு உணவு வழங்க கூடாது; மண் பாத்திரத்தில் மட்டும் உணவு உண்ண வேண்டும்; அதை தலைகீழாக வைக்க கூடாது.
ம்ரு'தகஸ்ய குணா க்ராஹ்யா யமகாதாம் ஸமுத்கிரேத் । ஶுபாஶுபே ச த்யாதவ்யே பூர்வகர்மோபஸஞ்சிதே ॥ ௨,௩௪.
இறந்தவரின் நல்ல பண்புகளை கூற வேண்டும்; யமனின் பாடலை பாட வேண்டும்; முன்பு செய்த நல்லதும் கெட்டதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
லப்தேநைவ ச தேஹேந புங்க்தே ஸுக்ரு'ததுஷ்க்ரு'தே । வாயுரூபோ ப்ரமத்யேவ வாயுரூர்த்வம் ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩௪.
இந்த உடலைப் பெற்று, நல்லதும் கெட்டதும் அனுபவிக்கிறான்; உயிர் காற்றாக அலைந்து, மீண்டும் மேலே செல்கிறது.
தஶாஹகர்மக்ரியயா குடீ நிஷ்பாத்யதே த்ருவம் । நவகைஃ ஷோடஶஶ்ராத்தைஃ ப்ரயாதி ஹி குடீம் நரஃ ॥ ௨,௩௪.
பத்து நாள் கிரியைகள் செய்தால், ஒரு குடிசை உறுதியாக உருவாகும்; ஒன்பது அல்லது பதினாறு ஸ்ராத்த்தம் செய்தால், மனிதன் அந்த குடிசையை அடைவான்.
திலைர்தர்பைஶ்ச பூம்யாம் வை குடீ தாதுமயீ பவேத் । பஞ்ச ரத்நாநி வக்த்ரே து யேந ஜீவஃ ப்ரரோஹதி ॥ ௨,௩௪.
நிலத்தில் எள்ளும் தர்ப்பையும் வைத்து, அந்த குடிசை பஞ்சபூதங்களால் ஆனதாகும்; அதன் வாயில் ஐந்து ரத்தினங்கள் வைக்கப்பட, உயிர் வளர்ச்சி பெறுகிறது.
யதா புஷ்பம் ப்ரநஷ்டம் ஹி ததா கர்பம் ந தாரயேத் । ஆதராச்ச ததோ பூமௌ திலதர்பாந்விநிஃ க்ஷிபேத் ॥ ௨,௩௪.
பூவுக்குத் தளர்ச்சி வந்தால், கர்ப்பம் ஏற்படாது; ஆகவே கவனமாக எள்ளும் தர்ப்பையும் நிலத்தில் போட வேண்டும்.
பஶுத்வே ஸ்தாவரத்வே ச யத்ர க்வாபி ஸ ஜாயதே । தத்ரைவ ஜந்துருத்பந்நஃ ஶ்ராத்தம் தத்ரோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.
உயிர் எந்த இடத்தில் பிறக்கிறதோ, அது மிருகமாகவோ, செடியாகவோ இருந்தாலும், அங்கேயே உயிர் தோன்றும்; ஸ்ராத்த்தம் அங்கேயே சேரும்.
தந்விநா லக்ஷ்யமுத்திஶ்ய முக்தோ பாணஸ்ததாப்நுயாத் । யதா ஶ்ராத்தம் யமுத்திஶ்ய க்ரு'தம் தஸ்யோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.
வில்லாளர் குறிக்கோளை நோக்கி அம்பை விடும் போது அது எட்டும் போல, ஸ்ராத்த்தம் யாருக்காக செய்யப்படுகிறதோ, அவரிடம் அது சென்று சேரும்.
யாவந்நோத்பாதிதோ தேஹஸ்தாவச்ச்ராத்தைர்ந ப்ரீணநம் । க்ஷுதாவிப்ரமமாபந்நோ தஶாஹேந ச தர்பிதஃ ॥ ௨,௩௪.
புதிய உடல் உருவாகும் வரை, ஸ்ராத்த்தம் மூலம் பித்ருகள் திருப்தி அடைவதில்லை; பசியால் வாடி, பத்து நாள் கிரியையால் திருப்தி அடைகிறான்.
பிண்டதாநம் ந யஸ்யாபூதாகாஶே ப்ரமதே து ஸஃ । திநத்ரயம் வஸம்ஸ்தோயே அக்நாவபி திநத்ரயம் । ஆகாஶே வஸதே த்ரீணி திநமேகந்து வாஸகே ॥ ௨,௩௪.
யாருக்கு பிண்டம் வழங்கப்படவில்லை, அவன் ஆகாயத்தில் அலைவான்; மூன்று நாட்கள் நீரில், மூன்று நாட்கள் நெருப்பில், மூன்று நாட்கள் ஆகாயத்தில், ஒரு நாள் vasam என்ற துணியில் தங்குவான்.
தக்தே தேஹே ச வஹ்நௌ ச ஜலேநைவ து தர்பிதஃ । ஸ்நேஹஸ்நாநம் ஜலேநைவ பூபகைஃ க்ரு'ஶரைர்க்ரு'ஹே ॥ ௨,௩௪.
உடல் நெருப்பில் எரிக்கப்பட்டபோது, அவன் நீரால் திருப்தி அடைவான்; எண்ணெயும் நீராலும் குளித்து, வீட்டில் அப்பமும் அரிசி கஞ்சி கொண்டும் திருப்தி அடைவான்.
ப்ரதமேऽஹ்நி த்ரு'தீயே ச பஞ்சமே ஸப்தமேऽபி வா । நவமைகாதஶே சைவ ஶ்ராத்தம் நவகமுச்யதே ॥ ௨,௩௪.
முதல் நாள், மூன்றாம் நாள், ஐந்தாம் நாள், ஏழாம் நாள், ஒன்பதாம் நாள், பதினொன்றாம் நாளில் செய்யப்படும் சிராத்து 'ஒன்பது வகை சிராத்து' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
க்ரு'ஹத்வாரே ஶ்மஶாநே வா தீர்தே தேவாலயேऽபி வா । யத்ராத்யோ தீயதே பிண்டஸ்தத்ர ஸர்வாந் ஸமாபயேத் ॥ ௨,௩௪.
வீட்டின் வாசலில், சிதை இடத்தில், தீர்த்தத்தில் அல்லது கோவிலிலும் முதல் பிண்டம் எங்கு வழங்கப்படுகிறது, அங்கேயே எல்லா சடங்குகளும் முடிக்க வேண்டும்.
ஏகாதஶாஹே யச்ச்ராத்தம் தத்ஸாமாந்யமுதாஹ்ரு'தம் । சதுர்ணாமேகவர்ணாநாம் ஶுத்த்யர்தம் ஸ்நாநமுச்யதே ॥ ௨,௩௪.
பதினொன்றாம் நாளில் செய்யும் சிராத்து பொதுவானதாகும்; நான்கு வகை மக்களின் தூய்மைக்காக நீராட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
க்ரு'த்வா சைகாதஶாஹஞ்ச புநஃ ஸ்நாத்வா ஶுசிர்பவேத் । தத்யாத்விப்ராய யஃ ஶய்யாம் யதோக்தம் ப்ரேதமோக்ஷதாம் ॥ ௨,௩௪.
பதினொன்றாம் நாள் முடிந்ததும் மீண்டும் நீராடி தூய்மையடைந்து, விதிப்படி பிராமணருக்கு படுக்கை வழங்க வேண்டும்; அது பிரேதருக்கு விடுவிப்பை தரும்.
ந பவேத்யதா ஸ கோத்ரோ பரோऽபி விதிமாசரேத் । பார்யா வா புருஷஃ கஶ்சித்துஷ்டஶ்ச குருதே ஸ்த்ரியஃ ॥ ௨,௩௪.
அந்த குடும்பத்தில் யாரும் இல்லையெனில், பிறர் கூட அந்த சடங்கை செய்யலாம்; அல்லது மனைவி, ஏதேனும் ஆண், மனம் கொண்ட பெண் யாரும் செய்து முடிக்கலாம்.
ப்ரதமேऽஹநி யஃ பிண்டோ தீயதே விதிபூர்வகம் । அந்நாத்யேந ச தேநைவ ஸர்வஶ்ராத்தாநி காரயேத் ॥ ௨,௩௪.
முதல் நாளில் விதிப்படி வழங்கப்படும் பிண்டத்தையே கொண்டு, எல்லா சிராத்து சடங்குகளும் செய்யப்பட வேண்டும்.
அமந்த்ரம் காரயேச்ச்ராத்தம் தஶாஹம் நாமகோத்ரதஃ । ஶ்ராத்தம் க்ரு'தந்து யைர்வஸ்த்ரைஸ்தாநி த்யக்த்வா க்ரு'ஹம் விஶேத் ॥ ௨,௩௪.
பத்து நாட்கள் சிராத்து மந்திரமில்லாமல், பெயர், குடும்பப்பெயருடன் மட்டும் செய்ய வேண்டும்; சடங்கு முடிந்ததும் அணிந்த உடைகளை விட்டு விட்டு வீட்டிற்குள் செல்ல வேண்டும்.
அஸகோத்ரஃ ஸகோத்ரோ வா யதி ஸ்த்ரீ யதி வா புமாந் । ப்ரதமேऽஹநி யஃ குர்யாத்ஸ தஶாஹம் ஸமாபயேத் ॥ ௨,௩௪.
குடும்பம் ஒன்றாக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும், முதல் நாளில் சடங்கு செய்தவர் பத்து நாள் முழுவதும் கடைபிடிக்க வேண்டும்.
ஜீவஸ்ய தஶபிஃ பிண்டைர்தேஹோ நிஷ்பாத்யதே த்ருவம் । வ்ரு'த்திஶ்ச தஶபிர்மாஸைர்கர்பஸ்தஸ்ய யதா பவேத் ॥ ௨,௩௪.
பத்து பிண்டங்களால் உயிருள்ளவரின் உடல் உறுதி பெறுகிறது; அதுபோல, கருவில் பத்து மாதங்களில் வளர்ச்சி பெறுகிறது.
ஆஶௌசம் யாவதேதஸ்ய தாவத்பிண்டோதகக்ரியா । சதுர்ணாமபி வர்ணாநாமேஷ ஏவ விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௨,௩௪.
அசௌசம் இருக்கும் வரை பிண்டம், நீர் வழங்கும் சடங்கு தொடர வேண்டும்; இது நான்கு வகை மக்களுக்கும் ஒரே விதி என்று கூறப்பட்டுள்ளது.