கருடபுராணம்

யாநியாநி ச பூதாநி தத்தாநி புவி மாநவைஃ । யமலோகபதே தாநி திஷ்டந்த்யேஷாம் ஸமீபதஃ ॥ ௨,௩௪.

மனிதர்கள் பூமியில் எந்த உயிரினங்களை தானம் செய்கிறார்களோ, அவை யமலோக பாதையில் அவர்களுக்கு அருகில் இருக்கும்.

வ்யஞ்ஜநாநி விசித்ராணி பக்ஷ்யபோஜ்யாநி யாநி ச । ததாதி விதிநா புத்ர ப்ரேதே தது பதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.

மகன் மறைந்தவருக்காக விதிப்படி கொடுக்கும் பலவகை side-dishes, உணவுகள், அவை அனைத்தும் அவரிடம் சேரும்.

ஆத்மா வை புத்ரநாமாஸ்தி புத்ரஸ்த்ராதா யமாலயே । தாரயேத்பிதரம் கோராத்தேந புத்த்ரஃ ப்ரவக்ஷ்யதே ॥ ௨,௩௪.

ஆன்மாவே 'மகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; மகன் யமலோகத்தில் தந்தையை காப்பாற்றுபவன்; தந்தையை கடுமையான துன்பத்திலிருந்து மீட்பதால் அவனை 'புத்திரன்' என்று சொல்கிறார்கள்.

அதோ தேயஞ்ச புத்ரேண ஶ்ராத்தமாஜீ விதாவதி । அதிவாஹஸ்ததா ப்ரேதோ போகாந் வை லபதே ஹி ஸஃ ॥ ௨,௩௪.

ஆகையால், மகன் இறந்தவுடன் இருந்து பயண முடிவுவரை ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அப்போது அந்த மறைந்தவர் எல்லா அனுபவங்களையும் பெறுவார்.

தஹ்யமாநஸ்ய ப்ரேதஸ்ய ஸ்வஜநைர்யோ ஜலாஞ்ஜலிஃ । தீயதே ப்ரேதரூபோऽஸௌ ப்ரீதோ யாதி யமாலயே ॥ ௨,௩௪.

தன் உறவினர்கள் எப்போது எரியப்படும் மறைந்தவருக்காக நீர் தருகிறார்களோ, அந்த ஆவி மகிழ்ச்சியுடன் யமலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.

அபக்வே ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே துக்தம் தத்தம் திநத்ரயம் । காஷ்டத்ரயம் குணைர்பத்த்வா ப்ரீத்யை ராத்ரௌ சதுஷ்பதே ॥ ௨,௩௪.

புழங்காத மண் பானையில் மூன்று நாட்கள் பால் வைக்க வேண்டும்; மூன்று குச்சிகள் கட்டி, இரவில் நான்கு வழிச்சந்திப்பில் அதை மறைந்தவருக்காக சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரதமேऽஹ்நி த்விதீயே ச த்ரு'தீயே ச ததா கக । ஆகாஶஸ்தம் பிபேத்துக்தம் ப்ரேதோ வாயுவபுர்தரஃ ॥ ௨,௩௪.

முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் நாளில், பறவையே, அந்த மறைந்தவர் காற்று உருவாகி, வானில் வைக்கப்பட்ட பாலை அருந்துவார்.

சதுர்தே ஸஞ்சயஃ கார்யஃ சதுர்தே?வாபி ஸாக்நிகே । அஸ்திஸஞ்சயநம் கார்யம் தத்யாதாபாஞ்ஜலிம் ததஃ ॥ ௨,௩௪.

நான்காம் நாளில் எலும்புகளை சேகரிக்க வேண்டும்; அல்லது நான்காம் நாளில் தீயோடு கூடச் செய்யலாம்; எலும்புகளை சேகரித்த பிறகு, கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ந பூர்வாஹ்நே ந மத்யாஹ்நே நாபராஹ்நே ந ஸந்திஷு । யாதே ப்ரதமயாமே து தத்யாதாபஜலாஞ்ஜம்லீந் ॥ ௨,௩௪.

காலை, மதியம், பிற்பகல், சாயங்காலம் ஆகிய நேரங்களில் அல்லாமல், இரவு முதல் யாமம் முடிந்த பிறகு கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

புத்த்ரேண தத்தே தே ஸர்வே கோத்ரிணோ ஹிதபாந்தவாஃ । ஸ்வஜாத்யைஃ பரஜாத்யைஶ்ச தேயோ நத்யாம் ஜலாஞ்ஜலிஃ ॥ ௨,௩௪.

மகன் நீர் ஊற்றும் போது, அந்த குடும்பத்தினர் அனைவரும் நன்மை பெறுவர்; தம் சாதி, பிற சாதியினரும் நதியில் நீர் ஊற்ற வேண்டும்.

கந்தவ்யம் நைவ விப்ரேண தாதும் ஶீக்ரம் ஜலாஞ்ஜலிம் । நிவ்ரு'த்தாஶ்ச யதா நார்யோ லோகாசாரஃ ஸதாபவேத் ॥ ௨,௩௪.

பிராமணர் விரைவாக நீர் ஊற்றச் செல்லக் கூடாது; பெண்கள் விலகிய பிறகு, வழக்கப்படி எப்போதும் அந்தச் செயலை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

பஞ்சத்வஞ்ச கதே ஶூத்ரே யஃ காஷ்டம் நயதே சிதாம் । அநுவ்ரஜேத்யதா விப்ரஸ்த்ரிராத்ரமஶுசிர்பவேத் ॥ ௨,௩௪.

ஒரு சூத்திரன் இறந்தபோது, யாராவது சிதையில் மரக்கட்டைகளை எடுத்துச் சென்றால், ஒரு பிராமணன் பின்னால் சென்றால், அவன் மூன்று இரவுகள் அசுத்தமாக இருப்பான்.

த்ரிராத்ரே ச ததஃ பூர்ணே நதீம் கச்சேத்ஸமுத்ரகாம் । ப்ராணாயாமஶதம் க்ரு'த்வா க்ரு'தம் ப்ராஶ்ய விஶுத்யதி ॥ ௨,௩௪.

மூன்று இரவுகள் முடிந்த பின்பு, கடலுக்கு செல்லும் நதிக்குச் சென்று, நூறு முறை உயிர்வாயுபயிற்சி செய்து, நெய் உண்டால், அவன் தூய்மையடைவான்.

ஶூத்ரோ கச்சதி ஸர்வத்ர வைஶ்யஸ்த்ரிஷு த்வயோஃ பரஃ । கச்சதி ஸ்வீயவர்ணேஷு தாதும் ப்ரேதே ஜலாஞ்ஜலிம் ॥ ௨,௩௪.

சூத்திரர் எங்கும் செல்லலாம்; வைசியர் மூன்று வகையினரிடையே செல்லலாம்; மற்ற இரு வகையினரும் தங்கள் சொந்தவர்களிடையே சென்று, இறந்தவருக்காக நீர் அர்ப்பணிக்கலாம்.

தத்தே ஜலாஞ்ஜலௌ பஶ்சாத்விதத்யாத்தந்ததாவநம் । த்யஜந்தி கோத்ரிணஃ ஸர்வே திநாநி நவ காஶ்யப ॥ ௨,௩௪.

நீர் அர்ப்பணம் செய்த பின்பு பற்களை சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; குலத்தினர் அனைவரும், காஷ்யபா, ஒன்பது நாட்கள் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஜலாஞ்ஜலிம் ததா தாதும் கச்சந்தி த்விஜஸத்தமாஃ । யத்ர ஸ்தாநே ம்ரு'தோ யஸ்து அத்வந்யபி க்ரு'ஹேऽபி வா । விஶ்லேஷஸ்து ததஃ ஸ்தாநாந்ந க்வசித்விஹிதோ புதைஃ ॥ ௨,௩௪.

இவ்வாறு, சிறந்த த்விஜர்கள், இறந்தவர் எங்கு இருந்தாரோ, வீடிலோ வழியிலோ அங்கு போய் நீர் அர்ப்பணம் செய்கிறார்கள்; ஆனால் அந்த இடத்திலிருந்து விலக வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறவில்லை.

ஸ்த்ரீஜநஶ்சாக்ரதோ கச்சேத்ப்ரு'ஷ்டதோ நவஸஞ்சயஃ । ஆசமநம் விதாதவ்யம் பாஷாணோபரி ஸம்ஸ்திதைஃ ॥ ௨,௩௪.

பெண்கள் முன்னால் செல்ல வேண்டும்; புதிய பந்தங்கள் பின்னால் செல்ல வேண்டும்; கல்லின்மீது நிற்பவர்கள் நீர் உண்டறிந்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

யவாம்ஶ்ச ஸர்ஷபாந் தூர்வாஃ பூர்ணபாத்ரே விலோகயேத் । ப்ராஶயேந்நிம்பபத்ராணி ஸ்நேஹஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௩௪.

முழு பாத்திரத்தில் யவம், கடுகு, தருபை புல் ஆகியவற்றை பார்த்து, வேப்பிலை மென்று, எண்ணெய் குளியலை செய்ய வேண்டும்.

கோத்ரிபிர்ந ச கர்தவ்யம் க்ரு'ஹாந்நஞ்ச ந போஜயேத் । புஞ்ஜீத ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே உத்தாநஞ்ச விவர்ஜயேத் ॥ ௨,௩௪.

குடும்பத்தினர் சமைக்க கூடாது; வீட்டில் பிறருக்கு உணவு வழங்க கூடாது; மண் பாத்திரத்தில் மட்டும் உணவு உண்ண வேண்டும்; அதை தலைகீழாக வைக்க கூடாது.

ம்ரு'தகஸ்ய குணா க்ராஹ்யா யமகாதாம் ஸமுத்கிரேத் । ஶுபாஶுபே ச த்யாதவ்யே பூர்வகர்மோபஸஞ்சிதே ॥ ௨,௩௪.

இறந்தவரின் நல்ல பண்புகளை கூற வேண்டும்; யமனின் பாடலை பாட வேண்டும்; முன்பு செய்த நல்லதும் கெட்டதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

லப்தேநைவ ச தேஹேந புங்க்தே ஸுக்ரு'ததுஷ்க்ரு'தே । வாயுரூபோ ப்ரமத்யேவ வாயுரூர்த்வம் ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩௪.

இந்த உடலைப் பெற்று, நல்லதும் கெட்டதும் அனுபவிக்கிறான்; உயிர் காற்றாக அலைந்து, மீண்டும் மேலே செல்கிறது.

தஶாஹகர்மக்ரியயா குடீ நிஷ்பாத்யதே த்ருவம் । நவகைஃ ஷோடஶஶ்ராத்தைஃ ப்ரயாதி ஹி குடீம் நரஃ ॥ ௨,௩௪.

பத்து நாள் கிரியைகள் செய்தால், ஒரு குடிசை உறுதியாக உருவாகும்; ஒன்பது அல்லது பதினாறு ஸ்ராத்த்தம் செய்தால், மனிதன் அந்த குடிசையை அடைவான்.

திலைர்தர்பைஶ்ச பூம்யாம் வை குடீ தாதுமயீ பவேத் । பஞ்ச ரத்நாநி வக்த்ரே து யேந ஜீவஃ ப்ரரோஹதி ॥ ௨,௩௪.

நிலத்தில் எள்ளும் தர்ப்பையும் வைத்து, அந்த குடிசை பஞ்சபூதங்களால் ஆனதாகும்; அதன் வாயில் ஐந்து ரத்தினங்கள் வைக்கப்பட, உயிர் வளர்ச்சி பெறுகிறது.

யதா புஷ்பம் ப்ரநஷ்டம் ஹி ததா கர்பம் ந தாரயேத் । ஆதராச்ச ததோ பூமௌ திலதர்பாந்விநிஃ க்ஷிபேத் ॥ ௨,௩௪.

பூவுக்குத் தளர்ச்சி வந்தால், கர்ப்பம் ஏற்படாது; ஆகவே கவனமாக எள்ளும் தர்ப்பையும் நிலத்தில் போட வேண்டும்.

பஶுத்வே ஸ்தாவரத்வே ச யத்ர க்வாபி ஸ ஜாயதே । தத்ரைவ ஜந்துருத்பந்நஃ ஶ்ராத்தம் தத்ரோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.

உயிர் எந்த இடத்தில் பிறக்கிறதோ, அது மிருகமாகவோ, செடியாகவோ இருந்தாலும், அங்கேயே உயிர் தோன்றும்; ஸ்ராத்த்தம் அங்கேயே சேரும்.

தந்விநா லக்ஷ்யமுத்திஶ்ய முக்தோ பாணஸ்ததாப்நுயாத் । யதா ஶ்ராத்தம் யமுத்திஶ்ய க்ரு'தம் தஸ்யோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.

வில்லாளர் குறிக்கோளை நோக்கி அம்பை விடும் போது அது எட்டும் போல, ஸ்ராத்த்தம் யாருக்காக செய்யப்படுகிறதோ, அவரிடம் அது சென்று சேரும்.

யாவந்நோத்பாதிதோ தேஹஸ்தாவச்ச்ராத்தைர்ந ப்ரீணநம் । க்ஷுதாவிப்ரமமாபந்நோ தஶாஹேந ச தர்பிதஃ ॥ ௨,௩௪.

புதிய உடல் உருவாகும் வரை, ஸ்ராத்த்தம் மூலம் பித்ருகள் திருப்தி அடைவதில்லை; பசியால் வாடி, பத்து நாள் கிரியையால் திருப்தி அடைகிறான்.

பிண்டதாநம் ந யஸ்யாபூதாகாஶே ப்ரமதே து ஸஃ । திநத்ரயம் வஸம்ஸ்தோயே அக்நாவபி திநத்ரயம் । ஆகாஶே வஸதே த்ரீணி திநமேகந்து வாஸகே ॥ ௨,௩௪.

யாருக்கு பிண்டம் வழங்கப்படவில்லை, அவன் ஆகாயத்தில் அலைவான்; மூன்று நாட்கள் நீரில், மூன்று நாட்கள் நெருப்பில், மூன்று நாட்கள் ஆகாயத்தில், ஒரு நாள் vasam என்ற துணியில் தங்குவான்.

தக்தே தேஹே ச வஹ்நௌ ச ஜலேநைவ து தர்பிதஃ । ஸ்நேஹஸ்நாநம் ஜலேநைவ பூபகைஃ க்ரு'ஶரைர்க்ரு'ஹே ॥ ௨,௩௪.

உடல் நெருப்பில் எரிக்கப்பட்டபோது, அவன் நீரால் திருப்தி அடைவான்; எண்ணெயும் நீராலும் குளித்து, வீட்டில் அப்பமும் அரிசி கஞ்சி கொண்டும் திருப்தி அடைவான்.