கருடபுராணம்

க்ஷிப்த்வாந்யே ச தராப்ரு'ஷ்டே குடாரேணாவகர்திதாஃ । க்ரந்தமாநாஶ்ச த்ரு'ஶ்யந்தே பூர்வகர்மவிபாகதஃ ॥ ௨,௩௩.

மற்றவர்கள் தரையில் வீசப்பட்டு, கோடாரியால் வெட்டப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் கத்திக்கொண்டே, தங்கள் பழைய செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்.

கேசித்குடமயைஃ பாகைஸ்தைலபாகைஸ்ததா பரே । பீட்யந்தே யமதூதைஶ்ச பாபிஷ்டாஃ ஸுப்ரு'ஶம் நராஃ ॥ ௨,௩௩.

சிலர் வெல்லம் பாகு, மற்றவர்கள் எண்ணெய் பாகு கொண்டு துன்புறப்படுகிறார்கள்; மிகப்பெரிய பாவிகள் யமதூதர்களால் கடுமையாக சித்திரவதை செய்யப்படுகிறார்கள்.

க்ஷணாஹ்நி ப்ரார்தயந்த்யந்யே தேஹிதேஹீதி கோடிஶஃ । யமலோகே மயா த்ரு'ஷ்டா மமஸ்வம் பக்ஷிதம் த்வயா ॥ ௨,௩௩.

சிலர் கணங்கள் அல்லது நாட்கள் முழுவதும், 'எனக்கு உடல் தா, உடல் தா' என்று பலமுறை வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்; யமலோகத்தில், உன் உணவை நீயே உண்டுவிட்ட பலரை நான் பார்த்துள்ளேன்.

இத்யேவம் பஹுஶஸ்தார்க்ஷ்ய நரகாஃ பாபிநாம் ஸ்ம்ரு'தாஃ । கர்மபிர்பஹுபிஃ ப்ரோக்தைஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு பாஷிதைஃ । தாநோபகாரம் வக்ஷ்யாமி யதா தத்ர ஸுகம் பவேத் ॥ ௨,௩௩.

தார்க்ஷ்யா, பாவிகளுக்காக பலவிதமான நரகங்கள் வேதங்களிலும் நூல்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளன. இப்போது அங்கே எவ்வாறு தானம் செய்து உதவினால் நன்மை கிடைக்கும் என்பதை நான் சொல்கிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௪ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய யதாந்யாயம் தர்மாதர்ம்ஸ்ய லக்ஷணம் । ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் ந்ரூ'ணாமக்ரே தாவதி தாவதாம் ॥ ௨,௩௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, தர்மமும் அதர்மமும் எவ்வாறு என்பதை கவனமாக கேள். நன்மை தீமை எனும் செயல்கள் எல்லாம் மனிதரை துரிதமாகத் தொடரும்.

க்ரு'தே தபஃ ப்ரஶம்ஸந்தி த்ரேதாயாம் ஜ்ஞாநஸாதநம் । த்வாபரே யஜ்ஞதாநே ச தாநமேகம் கலௌ யுகே ॥ ௨,௩௪.

கிருதயுகத்தில் தவமே சிறந்தது என்று புகழப்படுகிறது; திரேதாயுகத்தில் அறிவைப் பெறுதல்; துவாபரயுகத்தில் யாகமும் தானமும்; கலியுகத்தில் தானமே மிக முக்கியமானது.

க்ரு'ஹஸ்தாநாம் ஸ்ம்ரு'தோ தர்ம உத்தமாநாம் விசக்ஷணைஃ । இஷ்டாபூர்தே ஸ்வஶக்த்யா ஹி குர்வதாம் நாஸ்தி பாதகம் ॥ ௨,௩௪.

வீட்டுக்காரர்களுக்காக, அறிஞர்கள் சொல்வது என்னவென்றால், தம் சக்திக்கு ஏற்ப யாகமும் தானமும் செய்வதே உயர்ந்த தர்மம். இதைச் செய்பவர்களுக்கு பாவம் இல்லை.

வ்ரு'க்ஷஸ்து ரோபிதோ யேந கநிகூபஜலாஶயாஃ । யமமார்கே ஸுகம் தஸ்ய வ்ரஜதோ நிதராம் பவேத் ॥ ௨,௩௪.

யார் ஒரு மரத்தை நடுகிறாரோ, அல்லது கிணறு, குளம், நீர்தேக்கம் போன்றவற்றை அமைக்கிறாரோ, அவருக்கு யமனின் பாதையில் செல்வதற்கு மிகுந்த சந்தோஷம் உண்டாகும்.

அக்நிதாபப்ரதாதாரே யைஃ ஶீதபீடிதே த்விஜே । தப்யமாநாஃ ஸுகம் யாந்தி ஸர்வ காமைஃ ப்ரபூரிதாஃ ॥ ௨,௩௪.

தீவிரமான குளிரில் துயருறும் பிராமணருக்கு யார் தீயோடு உதவுகிறார்களோ, அவர்கள் தாமும் துன்பப்படும்போது எல்லா ஆசைகளும் பூரணமாக மகிழ்ச்சியுடன் செல்வார்கள்.

ஸுவர்ணமணிமுக்தாதி வஸ்த்ராண்யாபரணாநி ச । தேந ஸர்வமிதம் தத்தம் யேந தத்தா வஸுந்தரா ॥ ௨,௩௪.

தங்கம், மாணிக்கம், முத்து, vasthiram, ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றை யார் தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பூமியை தானம் செய்ததுபோல எல்லாவற்றையும் தந்தவராகிறார்கள்.

யாநியாநி ச பூதாநி தத்தாநி புவி மாநவைஃ । யமலோகபதே தாநி திஷ்டந்த்யேஷாம் ஸமீபதஃ ॥ ௨,௩௪.

மனிதர்கள் பூமியில் எந்த உயிரினங்களை தானம் செய்கிறார்களோ, அவை யமலோக பாதையில் அவர்களுக்கு அருகில் இருக்கும்.

வ்யஞ்ஜநாநி விசித்ராணி பக்ஷ்யபோஜ்யாநி யாநி ச । ததாதி விதிநா புத்ர ப்ரேதே தது பதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.

மகன் மறைந்தவருக்காக விதிப்படி கொடுக்கும் பலவகை side-dishes, உணவுகள், அவை அனைத்தும் அவரிடம் சேரும்.

ஆத்மா வை புத்ரநாமாஸ்தி புத்ரஸ்த்ராதா யமாலயே । தாரயேத்பிதரம் கோராத்தேந புத்த்ரஃ ப்ரவக்ஷ்யதே ॥ ௨,௩௪.

ஆன்மாவே 'மகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; மகன் யமலோகத்தில் தந்தையை காப்பாற்றுபவன்; தந்தையை கடுமையான துன்பத்திலிருந்து மீட்பதால் அவனை 'புத்திரன்' என்று சொல்கிறார்கள்.

அதோ தேயஞ்ச புத்ரேண ஶ்ராத்தமாஜீ விதாவதி । அதிவாஹஸ்ததா ப்ரேதோ போகாந் வை லபதே ஹி ஸஃ ॥ ௨,௩௪.

ஆகையால், மகன் இறந்தவுடன் இருந்து பயண முடிவுவரை ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அப்போது அந்த மறைந்தவர் எல்லா அனுபவங்களையும் பெறுவார்.

தஹ்யமாநஸ்ய ப்ரேதஸ்ய ஸ்வஜநைர்யோ ஜலாஞ்ஜலிஃ । தீயதே ப்ரேதரூபோऽஸௌ ப்ரீதோ யாதி யமாலயே ॥ ௨,௩௪.

தன் உறவினர்கள் எப்போது எரியப்படும் மறைந்தவருக்காக நீர் தருகிறார்களோ, அந்த ஆவி மகிழ்ச்சியுடன் யமலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.

அபக்வே ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே துக்தம் தத்தம் திநத்ரயம் । காஷ்டத்ரயம் குணைர்பத்த்வா ப்ரீத்யை ராத்ரௌ சதுஷ்பதே ॥ ௨,௩௪.

புழங்காத மண் பானையில் மூன்று நாட்கள் பால் வைக்க வேண்டும்; மூன்று குச்சிகள் கட்டி, இரவில் நான்கு வழிச்சந்திப்பில் அதை மறைந்தவருக்காக சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரதமேऽஹ்நி த்விதீயே ச த்ரு'தீயே ச ததா கக । ஆகாஶஸ்தம் பிபேத்துக்தம் ப்ரேதோ வாயுவபுர்தரஃ ॥ ௨,௩௪.

முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் நாளில், பறவையே, அந்த மறைந்தவர் காற்று உருவாகி, வானில் வைக்கப்பட்ட பாலை அருந்துவார்.

சதுர்தே ஸஞ்சயஃ கார்யஃ சதுர்தே?வாபி ஸாக்நிகே । அஸ்திஸஞ்சயநம் கார்யம் தத்யாதாபாஞ்ஜலிம் ததஃ ॥ ௨,௩௪.

நான்காம் நாளில் எலும்புகளை சேகரிக்க வேண்டும்; அல்லது நான்காம் நாளில் தீயோடு கூடச் செய்யலாம்; எலும்புகளை சேகரித்த பிறகு, கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ந பூர்வாஹ்நே ந மத்யாஹ்நே நாபராஹ்நே ந ஸந்திஷு । யாதே ப்ரதமயாமே து தத்யாதாபஜலாஞ்ஜம்லீந் ॥ ௨,௩௪.

காலை, மதியம், பிற்பகல், சாயங்காலம் ஆகிய நேரங்களில் அல்லாமல், இரவு முதல் யாமம் முடிந்த பிறகு கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

புத்த்ரேண தத்தே தே ஸர்வே கோத்ரிணோ ஹிதபாந்தவாஃ । ஸ்வஜாத்யைஃ பரஜாத்யைஶ்ச தேயோ நத்யாம் ஜலாஞ்ஜலிஃ ॥ ௨,௩௪.

மகன் நீர் ஊற்றும் போது, அந்த குடும்பத்தினர் அனைவரும் நன்மை பெறுவர்; தம் சாதி, பிற சாதியினரும் நதியில் நீர் ஊற்ற வேண்டும்.

கந்தவ்யம் நைவ விப்ரேண தாதும் ஶீக்ரம் ஜலாஞ்ஜலிம் । நிவ்ரு'த்தாஶ்ச யதா நார்யோ லோகாசாரஃ ஸதாபவேத் ॥ ௨,௩௪.

பிராமணர் விரைவாக நீர் ஊற்றச் செல்லக் கூடாது; பெண்கள் விலகிய பிறகு, வழக்கப்படி எப்போதும் அந்தச் செயலை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

பஞ்சத்வஞ்ச கதே ஶூத்ரே யஃ காஷ்டம் நயதே சிதாம் । அநுவ்ரஜேத்யதா விப்ரஸ்த்ரிராத்ரமஶுசிர்பவேத் ॥ ௨,௩௪.

ஒரு சூத்திரன் இறந்தபோது, யாராவது சிதையில் மரக்கட்டைகளை எடுத்துச் சென்றால், ஒரு பிராமணன் பின்னால் சென்றால், அவன் மூன்று இரவுகள் அசுத்தமாக இருப்பான்.

த்ரிராத்ரே ச ததஃ பூர்ணே நதீம் கச்சேத்ஸமுத்ரகாம் । ப்ராணாயாமஶதம் க்ரு'த்வா க்ரு'தம் ப்ராஶ்ய விஶுத்யதி ॥ ௨,௩௪.

மூன்று இரவுகள் முடிந்த பின்பு, கடலுக்கு செல்லும் நதிக்குச் சென்று, நூறு முறை உயிர்வாயுபயிற்சி செய்து, நெய் உண்டால், அவன் தூய்மையடைவான்.

ஶூத்ரோ கச்சதி ஸர்வத்ர வைஶ்யஸ்த்ரிஷு த்வயோஃ பரஃ । கச்சதி ஸ்வீயவர்ணேஷு தாதும் ப்ரேதே ஜலாஞ்ஜலிம் ॥ ௨,௩௪.

சூத்திரர் எங்கும் செல்லலாம்; வைசியர் மூன்று வகையினரிடையே செல்லலாம்; மற்ற இரு வகையினரும் தங்கள் சொந்தவர்களிடையே சென்று, இறந்தவருக்காக நீர் அர்ப்பணிக்கலாம்.

தத்தே ஜலாஞ்ஜலௌ பஶ்சாத்விதத்யாத்தந்ததாவநம் । த்யஜந்தி கோத்ரிணஃ ஸர்வே திநாநி நவ காஶ்யப ॥ ௨,௩௪.

நீர் அர்ப்பணம் செய்த பின்பு பற்களை சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; குலத்தினர் அனைவரும், காஷ்யபா, ஒன்பது நாட்கள் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஜலாஞ்ஜலிம் ததா தாதும் கச்சந்தி த்விஜஸத்தமாஃ । யத்ர ஸ்தாநே ம்ரு'தோ யஸ்து அத்வந்யபி க்ரு'ஹேऽபி வா । விஶ்லேஷஸ்து ததஃ ஸ்தாநாந்ந க்வசித்விஹிதோ புதைஃ ॥ ௨,௩௪.

இவ்வாறு, சிறந்த த்விஜர்கள், இறந்தவர் எங்கு இருந்தாரோ, வீடிலோ வழியிலோ அங்கு போய் நீர் அர்ப்பணம் செய்கிறார்கள்; ஆனால் அந்த இடத்திலிருந்து விலக வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறவில்லை.

ஸ்த்ரீஜநஶ்சாக்ரதோ கச்சேத்ப்ரு'ஷ்டதோ நவஸஞ்சயஃ । ஆசமநம் விதாதவ்யம் பாஷாணோபரி ஸம்ஸ்திதைஃ ॥ ௨,௩௪.

பெண்கள் முன்னால் செல்ல வேண்டும்; புதிய பந்தங்கள் பின்னால் செல்ல வேண்டும்; கல்லின்மீது நிற்பவர்கள் நீர் உண்டறிந்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

யவாம்ஶ்ச ஸர்ஷபாந் தூர்வாஃ பூர்ணபாத்ரே விலோகயேத் । ப்ராஶயேந்நிம்பபத்ராணி ஸ்நேஹஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௩௪.

முழு பாத்திரத்தில் யவம், கடுகு, தருபை புல் ஆகியவற்றை பார்த்து, வேப்பிலை மென்று, எண்ணெய் குளியலை செய்ய வேண்டும்.

கோத்ரிபிர்ந ச கர்தவ்யம் க்ரு'ஹாந்நஞ்ச ந போஜயேத் । புஞ்ஜீத ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே உத்தாநஞ்ச விவர்ஜயேத் ॥ ௨,௩௪.

குடும்பத்தினர் சமைக்க கூடாது; வீட்டில் பிறருக்கு உணவு வழங்க கூடாது; மண் பாத்திரத்தில் மட்டும் உணவு உண்ண வேண்டும்; அதை தலைகீழாக வைக்க கூடாது.