கருடபுராணம்

மணிமுக்தாமயே திவ்யே ஆஸநே பரமாத்புதே । தத்ரஸ்தோ கணயத்யாயுர்மாநுஷேஷ்விதரேஷு ச ॥ ௨,௩௩.

மணிகளும் முத்துகளும் பதிக்கப்பட்ட அதிசயமான தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அவன், மனிதர்களும் பிற உயிர்களும் வாழும் நாட்களை கணக்கிடுகிறான்.

ந முஹ்யதி கதாசித்ஸ ஸுக்ரு'தே துஷ்க்ரு'தேऽபி வா । யத்யேநோபார்ஜிதம் யாவத்தாவத்வை வேத்தி தஸ்ய தத் ॥ ௨,௩௩.

நல்ல செயல், தீய செயல் எதுவாக இருந்தாலும் அவன் ஒருபோதும் குழப்பமடைவதில்லை; யார் எவ்வளவு சம்பாதித்தாரோ, அதனை அவன் துல்லியமாக அறிந்திருக்கிறான்.

தஶாஷ்டதோஷரஹிதம் க்ரு'த கர்ம லிகத்யஸௌ । சித்ரகுப்தாலயாதாச்யாம் ஜ்வரஸ்யாஸ்தி மஹாக்ரு'ஹம் ॥ ௨,௩௩.

பத்து மற்றும் எட்டு குற்றங்களிலிருந்து விலகிய செயல்களை அவன் பதிவு செய்கிறான்; சித்ரகுப்தனின் வீட்டில் காய்ச்சலுக்காக ஒரு பெரிய மண்டபம் உள்ளது.

தக்ஷிணே சாபி ஶூலஸ்ய லதாவிஸ்போடகஸ்ய ச । பஶ்சிமே கால பாஶஸ்ய அஜீர்ணஸ்யாருசேஸ்ததா ॥ ௨,௩௩.

தெற்கில் சூலம் மற்றும் வெடிக்கும் கொடிக்காக மண்டபங்கள்; மேற்கில் காலபாசம், அஜீரணம் மற்றும் உணர்ச்சி குறைபாட்டுக்காக மண்டபங்கள் அமைந்துள்ளன.

மத்யபீடோத்தரே ஜ்ஞேயோ ததா சாந்யா விஷசிகா । ஐஶந்யாம் வை ஶிரோऽர்திஶ்ச ஆக்நேய்யாஞ்சைவ ம்ரு'கதா ॥ ௨,௩௩.

நடுப்பீடத்தின் வடக்கில் விஷக்காய்ச்சலுக்கான மண்டபம்; வடகிழக்கில் தலைவலிக்கான மண்டபம்; தென்கிழக்கில் குஷ்டரோகத்துக்கான மண்டபம் உள்ளது.

அதிஸாரஶ்ச நைர்ரு'த்யாம் வாயவ்யாம் தாஹஸம்ஜ்ஞகஃ । ஏபிஃ பரிவ்ரு'தோ நித்யம் சித்ரகுப்தஃ ஸ திஷ்டதி ॥ ௨,௩௩.

தென்மேற்கில் வடியும் நோய்க்கு, வடமேற்கில் எரிச்சலுக்காக மண்டபங்கள்; இவற்றால் சூழப்பட்டு சித்ரகுப்தன் எப்போதும் அங்கு இருக்கிறார்.

யத்கர்ம குருதே கஶ்சித்தத்ஸர்வம் விலகத்யஸௌ । தர்மராஜக்ரு'ஹத்வாரி தூதாஸ்தார்க்ஷ்ய ததா நிஶி । திஷ்டந்தி பாபகர்மாணஃ பச்யமாநா நராதமாஃ ॥ ௨,௩௩.

யார் எந்தச் செயலையும் செய்தாலும், அவன் அனைத்தையும் பதிவு செய்கிறான்; தர்மராஜாவின் வீட்டு வாசலில், இரவில் கருடன் தூதர்கள் நிற்கின்றனர்; தீய செயல்கள் செய்தவர்கள் அங்கு தண்டனை அனுபவித்து கொதிக்கின்றனர்.

யமதூதைர்மஹாபாஶைர்ஹந்யமாநாஶ்ச முத்கரைஃ । வத்யந்தே விவிதைஃ பாபைஃ பூர்வகர்மக்ரு'தைர்நராஃ ॥ ௨,௩௩.

யமனின் தூதர்கள் பெரிய கட்டைகளாலும் பாசங்களாலும் அடித்து, முன்பு செய்த பாவங்களுக்கு பல்வேறு தண்டனைகளை மனிதர்கள் அனுபவிக்கின்றனர்.

நாநாப்ரஹாரணாக்ரைஶ்ச நாநாயந்த்ரைஸ்ததா பரே । சித்யந்தே பாபகர்மாணஃ க்ரகசைஃ காஷ்டவத்த்விதா ॥ ௨,௩௩.

மற்றவர்கள் பலவகை கூரிய ஆயுதங்களாலும் கருவிகளாலும், மரத்தைப் போல இரண்டாக வெட்டப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் 모두 தீய செயல்கள் செய்தவர்களே.

அந்யே ஜ்வலத்பிரங்காரைர்வேஷ்டிதாஃ பரிதோ ப்ரு'ஶம் । பூர்வகர்மவிபாகேந த்மாயந்தே லோஹபிண்டவத் ॥ ௨,௩௩.

சிலர் எங்கும் எரியும் நெருப்புக்கல்லால் சூழப்பட்டு, தங்கள் முன் செய்த செயல்களின் விளைவாக இரும்பு துண்டுகள்போல் ஊதப்படுகிறார்கள்.

க்ஷிப்த்வாந்யே ச தராப்ரு'ஷ்டே குடாரேணாவகர்திதாஃ । க்ரந்தமாநாஶ்ச த்ரு'ஶ்யந்தே பூர்வகர்மவிபாகதஃ ॥ ௨,௩௩.

மற்றவர்கள் தரையில் வீசப்பட்டு, கோடாரியால் வெட்டப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் கத்திக்கொண்டே, தங்கள் பழைய செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்.

கேசித்குடமயைஃ பாகைஸ்தைலபாகைஸ்ததா பரே । பீட்யந்தே யமதூதைஶ்ச பாபிஷ்டாஃ ஸுப்ரு'ஶம் நராஃ ॥ ௨,௩௩.

சிலர் வெல்லம் பாகு, மற்றவர்கள் எண்ணெய் பாகு கொண்டு துன்புறப்படுகிறார்கள்; மிகப்பெரிய பாவிகள் யமதூதர்களால் கடுமையாக சித்திரவதை செய்யப்படுகிறார்கள்.

க்ஷணாஹ்நி ப்ரார்தயந்த்யந்யே தேஹிதேஹீதி கோடிஶஃ । யமலோகே மயா த்ரு'ஷ்டா மமஸ்வம் பக்ஷிதம் த்வயா ॥ ௨,௩௩.

சிலர் கணங்கள் அல்லது நாட்கள் முழுவதும், 'எனக்கு உடல் தா, உடல் தா' என்று பலமுறை வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்; யமலோகத்தில், உன் உணவை நீயே உண்டுவிட்ட பலரை நான் பார்த்துள்ளேன்.

இத்யேவம் பஹுஶஸ்தார்க்ஷ்ய நரகாஃ பாபிநாம் ஸ்ம்ரு'தாஃ । கர்மபிர்பஹுபிஃ ப்ரோக்தைஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு பாஷிதைஃ । தாநோபகாரம் வக்ஷ்யாமி யதா தத்ர ஸுகம் பவேத் ॥ ௨,௩௩.

தார்க்ஷ்யா, பாவிகளுக்காக பலவிதமான நரகங்கள் வேதங்களிலும் நூல்களிலும் கூறப்பட்டுள்ளன. இப்போது அங்கே எவ்வாறு தானம் செய்து உதவினால் நன்மை கிடைக்கும் என்பதை நான் சொல்கிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௪ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய யதாந்யாயம் தர்மாதர்ம்ஸ்ய லக்ஷணம் । ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் ந்ரூ'ணாமக்ரே தாவதி தாவதாம் ॥ ௨,௩௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, தர்மமும் அதர்மமும் எவ்வாறு என்பதை கவனமாக கேள். நன்மை தீமை எனும் செயல்கள் எல்லாம் மனிதரை துரிதமாகத் தொடரும்.

க்ரு'தே தபஃ ப்ரஶம்ஸந்தி த்ரேதாயாம் ஜ்ஞாநஸாதநம் । த்வாபரே யஜ்ஞதாநே ச தாநமேகம் கலௌ யுகே ॥ ௨,௩௪.

கிருதயுகத்தில் தவமே சிறந்தது என்று புகழப்படுகிறது; திரேதாயுகத்தில் அறிவைப் பெறுதல்; துவாபரயுகத்தில் யாகமும் தானமும்; கலியுகத்தில் தானமே மிக முக்கியமானது.

க்ரு'ஹஸ்தாநாம் ஸ்ம்ரு'தோ தர்ம உத்தமாநாம் விசக்ஷணைஃ । இஷ்டாபூர்தே ஸ்வஶக்த்யா ஹி குர்வதாம் நாஸ்தி பாதகம் ॥ ௨,௩௪.

வீட்டுக்காரர்களுக்காக, அறிஞர்கள் சொல்வது என்னவென்றால், தம் சக்திக்கு ஏற்ப யாகமும் தானமும் செய்வதே உயர்ந்த தர்மம். இதைச் செய்பவர்களுக்கு பாவம் இல்லை.

வ்ரு'க்ஷஸ்து ரோபிதோ யேந கநிகூபஜலாஶயாஃ । யமமார்கே ஸுகம் தஸ்ய வ்ரஜதோ நிதராம் பவேத் ॥ ௨,௩௪.

யார் ஒரு மரத்தை நடுகிறாரோ, அல்லது கிணறு, குளம், நீர்தேக்கம் போன்றவற்றை அமைக்கிறாரோ, அவருக்கு யமனின் பாதையில் செல்வதற்கு மிகுந்த சந்தோஷம் உண்டாகும்.

அக்நிதாபப்ரதாதாரே யைஃ ஶீதபீடிதே த்விஜே । தப்யமாநாஃ ஸுகம் யாந்தி ஸர்வ காமைஃ ப்ரபூரிதாஃ ॥ ௨,௩௪.

தீவிரமான குளிரில் துயருறும் பிராமணருக்கு யார் தீயோடு உதவுகிறார்களோ, அவர்கள் தாமும் துன்பப்படும்போது எல்லா ஆசைகளும் பூரணமாக மகிழ்ச்சியுடன் செல்வார்கள்.

ஸுவர்ணமணிமுக்தாதி வஸ்த்ராண்யாபரணாநி ச । தேந ஸர்வமிதம் தத்தம் யேந தத்தா வஸுந்தரா ॥ ௨,௩௪.

தங்கம், மாணிக்கம், முத்து, vasthiram, ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றை யார் தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பூமியை தானம் செய்ததுபோல எல்லாவற்றையும் தந்தவராகிறார்கள்.

யாநியாநி ச பூதாநி தத்தாநி புவி மாநவைஃ । யமலோகபதே தாநி திஷ்டந்த்யேஷாம் ஸமீபதஃ ॥ ௨,௩௪.

மனிதர்கள் பூமியில் எந்த உயிரினங்களை தானம் செய்கிறார்களோ, அவை யமலோக பாதையில் அவர்களுக்கு அருகில் இருக்கும்.

வ்யஞ்ஜநாநி விசித்ராணி பக்ஷ்யபோஜ்யாநி யாநி ச । ததாதி விதிநா புத்ர ப்ரேதே தது பதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௪.

மகன் மறைந்தவருக்காக விதிப்படி கொடுக்கும் பலவகை side-dishes, உணவுகள், அவை அனைத்தும் அவரிடம் சேரும்.

ஆத்மா வை புத்ரநாமாஸ்தி புத்ரஸ்த்ராதா யமாலயே । தாரயேத்பிதரம் கோராத்தேந புத்த்ரஃ ப்ரவக்ஷ்யதே ॥ ௨,௩௪.

ஆன்மாவே 'மகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; மகன் யமலோகத்தில் தந்தையை காப்பாற்றுபவன்; தந்தையை கடுமையான துன்பத்திலிருந்து மீட்பதால் அவனை 'புத்திரன்' என்று சொல்கிறார்கள்.

அதோ தேயஞ்ச புத்ரேண ஶ்ராத்தமாஜீ விதாவதி । அதிவாஹஸ்ததா ப்ரேதோ போகாந் வை லபதே ஹி ஸஃ ॥ ௨,௩௪.

ஆகையால், மகன் இறந்தவுடன் இருந்து பயண முடிவுவரை ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அப்போது அந்த மறைந்தவர் எல்லா அனுபவங்களையும் பெறுவார்.

தஹ்யமாநஸ்ய ப்ரேதஸ்ய ஸ்வஜநைர்யோ ஜலாஞ்ஜலிஃ । தீயதே ப்ரேதரூபோऽஸௌ ப்ரீதோ யாதி யமாலயே ॥ ௨,௩௪.

தன் உறவினர்கள் எப்போது எரியப்படும் மறைந்தவருக்காக நீர் தருகிறார்களோ, அந்த ஆவி மகிழ்ச்சியுடன் யமலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.

அபக்வே ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே துக்தம் தத்தம் திநத்ரயம் । காஷ்டத்ரயம் குணைர்பத்த்வா ப்ரீத்யை ராத்ரௌ சதுஷ்பதே ॥ ௨,௩௪.

புழங்காத மண் பானையில் மூன்று நாட்கள் பால் வைக்க வேண்டும்; மூன்று குச்சிகள் கட்டி, இரவில் நான்கு வழிச்சந்திப்பில் அதை மறைந்தவருக்காக சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரதமேऽஹ்நி த்விதீயே ச த்ரு'தீயே ச ததா கக । ஆகாஶஸ்தம் பிபேத்துக்தம் ப்ரேதோ வாயுவபுர்தரஃ ॥ ௨,௩௪.

முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் நாளில், பறவையே, அந்த மறைந்தவர் காற்று உருவாகி, வானில் வைக்கப்பட்ட பாலை அருந்துவார்.

சதுர்தே ஸஞ்சயஃ கார்யஃ சதுர்தே?வாபி ஸாக்நிகே । அஸ்திஸஞ்சயநம் கார்யம் தத்யாதாபாஞ்ஜலிம் ததஃ ॥ ௨,௩௪.

நான்காம் நாளில் எலும்புகளை சேகரிக்க வேண்டும்; அல்லது நான்காம் நாளில் தீயோடு கூடச் செய்யலாம்; எலும்புகளை சேகரித்த பிறகு, கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ந பூர்வாஹ்நே ந மத்யாஹ்நே நாபராஹ்நே ந ஸந்திஷு । யாதே ப்ரதமயாமே து தத்யாதாபஜலாஞ்ஜம்லீந் ॥ ௨,௩௪.

காலை, மதியம், பிற்பகல், சாயங்காலம் ஆகிய நேரங்களில் அல்லாமல், இரவு முதல் யாமம் முடிந்த பிறகு கையில் நீர் ஊற்றி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.