கருடபுராணம்

கர்பவாஸே மஹத்துஃகம் ஜாயமாநஸ்ய யோநிஜம் । ஜாதஸ்ய பாலபாவேऽபி வ்ரு'த்தத்வே துஃகமேவ ச ॥ ௨,௩௨.

கருப்பையில் பிறக்கவிருக்கும் உயிருக்கு பெரும் துன்பம்; பிறந்த பின் குழந்தை நிலையிலும், முதுமையிலும் துன்பமே நிறைந்தது.

காமேர்ஷ்யாக்ரோதஸம்பந்தாத்யௌவநேऽபி ச துஃ ஸஹம் । துஃஸ்வப்நம் யா வ்ரு'த்ததா ச மரணே துஃகமுத்கடம் ॥ ௨,௩௨.

ஆசை, பொறாமை, கோபம் போன்றவற்றால் இளமையிலும் துன்பம்; முதுமை ஒரு கெட்ட கனவு போல, மரணத்தில் மிகுந்த துன்பம்.

க்ரு'ஷ்யமாணஶ்ச யாம்யைஃ ஸ நரகேऽபி ச யாத்யதஃ । புநஶ்ச கர்பாஜ்ஜந்ம ஸ்யாந்மரணம் துஷ்கரம் ததா ॥ ௨,௩௨.

யமனின் ஊழியர்கள் இழுத்துச் செல்லும்போது, உயிர் இன்னும் கீழ் நரகங்களுக்கு போகிறான்; மீண்டும் கருப்பையிலிருந்து பிறப்பு, தாங்க முடியாத மரணம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன.

ஏவம் ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிஜ்ஜந்தவோ கடயந்த்ரவத் । ப்ராம்யந்தே ப்ராக்தநைர்பதைர்பத்தா வித்யந்தி சாஸக்ரு'த் ॥ ௨,௩௨.

இவ்வாறு இந்த பிறவி சக்கரத்தில், உயிர்கள் பழைய பந்தங்களால் கட்டப்பட்டு, இயந்திரம் போல் சுழன்று, மீண்டும் மீண்டும் துன்பம் அனுபவிக்கின்றன.

நாஸ்தி பக்ஷிந்ஸுகம் கிஞ்சித்க்ஷேத்ரே துஃ கஶதாகுலே । விநதாஸுத மோக்ஷாய யதிதவ்யம் ததோ நரைஃ ॥ ௨,௩௨.

துன்பமும் கவலையும் நிறைந்த இடத்தில் பறவைகளுக்கு சிறிதும் மகிழ்ச்சி இல்லை; எனவே, வினதையின் மகனே, மனிதர்கள் விடுதலைக்காக முயற்சிக்க வேண்டும்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யதா கர்பஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ । கதயாமி க்ரமப்ரஶ்ரம் ப்ரு'ஷ்டம் வா வர்ததே ஸ்ப்ரு'ஹா ॥ ௨,௩௨.

கருவில் உயிர் எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதனை எல்லாம் உனக்கு விளக்கியேன்; இனி விருப்பமிருந்தால், தொடர்ச்சியாகவும், கேட்க விரும்பினாலும் பதில் கூறுவேன்.

கருட உவாச । மத்யே க்ரு'தமஹாப்ரஶ்நத்வயஸ்யாப்தம் மயோத்தரம் । ப்ரஶ்நஸ்யாபி த்ரு'தீயஸ்ய உத்தரம் ச விதீயதாம் ॥ ௨,௩௨.

கருடன் கூறினான்: இரண்டு பெரிய கேள்விகளுக்கான பதில்கள் எனக்கு கிடைத்துவிட்டன; மூன்றாவது கேள்விக்கான பதிலும் இப்போது கூறப்பட வேண்டும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ம்ரியமாணஸ்ய கிம் க்ரு'த்யமிதி த்வம் ப்ரு'ஷ்டவாநஸி । ஶ்ரு'ணு தத்ரோத்தரம் தூக்தம் கதயாமி ஸமாஸதஃ ॥ ௨,௩௨.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: 'இறப்பதற்குள்ளான ஒருவருக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று நீ கேட்டாய்; அதற்கான பதிலை சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன், கேள்.

ஆஸந்நமரணம் ஜ்ஞாத்வா புருஷம் ஸ்நாபயேத்ததஃ । கோமூத்ரகோமயஸும்ரு'த்தீர்தோதககுஶோதகைஃ ॥ ௨,௩௨.

இறப்பு நெருங்கிவிட்டதை அறிந்ததும், அந்த மனிதனை பசுமூத்திரம், பசுகழிவு, தூய மண், தீர்த்தம், குசா நீர் ஆகியவற்றால் குளிக்க வைக்க வேண்டும்.

வாஸஸீ பரிதார்யாத தௌதே து ஶுசிநீ ஶுபே । தர்பாண்யாதௌ ஸமாஸ்தீர்ய தக்ஷிணாக்ராந்விகீர்ய ச ॥ ௨,௩௨.

பிறகு, சுத்தமான, தூய உடை அணிந்து, நன்கு கழுவிக் கொண்டு, முதலில் தர்பையை தெற்கு முனையில் விரித்து அமைக்க வேண்டும்.

திலாந் கோமயலிப்தாயாம் பூமௌ தத்ர நிவேஶயேத் ॥ ௨,௩௨.

பசுகழிவால் பூசப்பட்ட பூமியில், எள் விதைகளை அங்கு வைக்க வேண்டும்.

ப்ராகுதக்ஶிரஸம் வாபி முகே ஸ்வர்ணம் விநிஃ க்ஷேபேத் । ஶாலக்ராமஶிலா தத்ர துலஸீ ச ககேஶ்வர ॥ ௨,௩௨.

தலைக்கு கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி, அல்லது வாயில் பொன்னைக் கொடுக்க வேண்டும்; அங்கு, பறவைகளின் தலைவனே, சாளக்ராமம் மற்றும் துளசி இருக்க வேண்டும்.

விதேயா ஸந்நிதௌ ஸர்பிர்தீபம் ப்ரஜ்வாலயேத்புநஃ । நமோ பகவதே வாஸுதேவாயேதி ஜபஸ்ததா ॥ ௨,௩௨.

இவை அருகில் இருக்கும்போது, மீண்டும் நெய் விளக்கை ஏற்றி, 'பகவான் வாசுதேவா'யை வணங்கும் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஆதௌ து ப்ரணவம் க்ரு'த்வா பூஜாதாநே ததஃ ஸ்ம்ரு'தே । ஸமப்யர்ச்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் புஷ்பதூபாதிபிஸ்ததஃ ॥ ௨,௩௨.

முதலில் 'ஓம்' என்று உச்சரித்து, பூஜையும் அர்ப்பணிப்பும் செய்து, ஹ்ருஷீகேசனை மலர், தூபம் முதலியவற்றால் முறையாக வணங்க வேண்டும்.

ப்ரணிபாதைஃ ஸ்தவைஃ புண்யைர்த்யா நயோகேந பூஜயேத் । தத்த்வா தாநம் ச விப்ரேப்யோ தீநாநாதேப்ய ஏவ ச ॥ ௨,௩௨.

வணக்கம், பாடல்கள், புண்ணியமான புகழ்ச்சி, தியானம், யோகம் ஆகியவற்றால் வணங்கி, பிராமணர்களுக்கும் ஏழை, ஆதரவற்றவர்களுக்கும் தானம் வழங்க வேண்டும்.

புத்த்ரே மித்ரே கலத்ரே ச க்ஷேத்ரதாந்யதநாதிஷு । நிவர்தயேந்மமத்வம் ச விஷ்ணோஃ பாதௌ ஹ்ரு'தி ஸ்மரந் ॥ ௨,௩௨.

மக்கள், நண்பர்கள், மனைவி, நிலம், தானியம், செல்வம் போன்றவற்றில் பற்றுதலை விட்டு, விஷ்ணுவின் பாதங்களை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

உச்சைஃ புருஷஸூக்தம் ச யதி ஶ்ரேஷ்டாபதஸ்ததா । புத்த்ராத்யாஃ ப்ரபடேயுஸ்தே ம்ரியமாணே நிஜே ஜநே ॥ ௨,௩௨.

முடிந்தால், புருஷ ஸூக்தத்தை உரக்கப் படிக்க வேண்டும்; பின்னர், அந்த மரணமடைந்து கொண்டிருப்பவருக்காக அவரது பிள்ளைகள் மற்றும் பிறவர்கள் அதை வாசிக்க வேண்டும்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் க்ரு'த்யம் ம்ரு'த்யாவுபஸ்திதே । பலமப்யஸ்ய க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய ஸமாஸாத்தே வதாம்யஹம் ॥ ௨,௩௨.

மரணம் நெருங்கும் போது செய்ய வேண்டிய அனைத்தையும் உனக்கு விளக்கியேன்; இப்போது, அவற்றைச் செய்து கிடைக்கும் முழு பலனைச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன்.

ஸ்நாநேந ஶுசிதாப்ராப்திரபாவித்ர்யஹ்ரு'திஸ்ததஃ । ததோ விஷ்ணோஃ ஸ்ம்ரு'திஸ்தஸ்ய ஜ்ஞாநாத்ஸர்வபலப்ரதா ॥ ௨,௩௨.

குளிப்பதால் தூய்மை கிடைக்கும், அசுத்தம் நீங்கும்; அதன் பிறகு, விஷ்ணுவை நினைத்தால், எல்லா அறிவுப் பலன்களும் கிடைக்கும்.

தர்பதூலீ நயேத்ஸ்வர்கமாதுரம் து ந ஸம்ஶயஃ । திலைர்தர்பைஶ்ச நிஃ க்ஷிப்தைஃ ஸ்நாநம் க்ரதுமயம் பவேத் ॥ ௨,௩௨.

தர்பை ஆசனத்தில் அமர்த்தினால், அந்த நோயாளி சொர்க்கம் அடைவார் என்பது சந்தேகமில்லை; எள், தர்பை கொண்டு குளிப்பித்தால், அது யாகம் செய்ததற்கு சமம்.

ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஶ்ச ருத்ரஶ்ச ஶ்ரீர்ஹுதாஶஸ்ததைவ ச । மண்டலே சோபதிஷ்டந்தி தஸ்மாத்குர்வீத மண்டலம் ॥ ௨,௩௨.

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், லட்சுமி, அக்னி ஆகியோர் மண்டலத்தில் இருப்பார்கள்; அதனால், மண்டலத்தை அமைக்க வேண்டும்.

ப்ராகுதக்வா க்ரு'தேநேஹ ஶிரஸா லோகமுத்தமம் । வ்ரஜதே யதி பாபஸ்யால்பத்வம் பும்ஸோ பவேத்கக ॥ ௨,௩௨.

இந்த உலகில், ஒருவர் தலையை கிழக்கு அல்லது வடகிழக்கு நோக்கி வணங்கினால்—even சிறிய பாவம் இருந்தாலும்—அவர் உயர்ந்த உலகை அடைவார், பறவையே.

பஞ்சரத்நே முகே முக்தே ஜிவே ஜ்ஞாநம் ப்ரரோஹதி । துலஸீ ப்ராஹ்மணா காவோ விஷ்ணுரேகாதஶீ கக ॥ ௨,௩௨.

ஐந்து ரத்தினங்கள், முத்துகள் அல்லது முக்திகள் வாயில் இருந்தால், அறிவு வளர்கிறது; துளசி, பிராமணர், பசுக்கள், விஷ்ணு, ஏகாதசி—இவை எல்லாம், பறவையே.

பஞ்ச ப்ரவஹணாந்யேவ பவாப்தௌ மஜ்ஜதாம் ந்ரு'ணாம் । விஷ்ணுரேகாதஶீ கீதா துலஸீ விப்ரதேநவஃ ॥ ௨,௩௨.

இந்த பிறவிப் பெருங்கடலில் மூழ்கும் மனிதர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக ஐந்து தோணிகள் உள்ளன: விஷ்ணு, ஏகாதசி, கீதை, துளசி, பிராமணர் மற்றும் பசுக்கள்.

அஸாரே துர்கஸம்ஸாரே ஷட்பதீ பக்திதாயிநீ । நமோ பகவதே வாஸுதேவாயேதி ஜபந்நரஃ ॥ ௨,௩௨.

இந்த நிலையில்லாத கடினமான உலகில், 'நமோ பகவதே வாசுதேவாய' என்று ஜபிக்கும் மனிதனுக்கு பக்தி தரும் ஆறு அடிகள் கொண்ட பாடல் உள்ளது.

ஓங்காரபூர்வம் ஸாயுஜ்யம் ப்ராப்நுயாந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ । பூஜயாபி ச மல்லோகப்ராப்திராராத்திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௩௨.

ஓம் என்று முன்பாகச் சொன்னால், ஐக்கியம் நிச்சயமாக கிடைக்கும்; வழிபாட்டினாலும் என் உலகை விரைவில் அடைந்து விண்ணுலகிற்குச் செல்லலாம்.

பந்தாபாவே மமத்வேது ஜ்ஞாநம் புருஷஸூக்ததஃ । யஸ்யயஸ்யாதிகத்வம் து ஸாதநேஷ்வேஷு காஶ்யப ॥ ௨,௩௨.

பந்தம் இல்லாமல் பற்றுதல் இருந்தால், புருஷ சூக்தத்திலிருந்து அறிவு கிடைக்கும்; காஷ்யபா, இந்த சாதனைகளில் யாருக்கு அதிக முயற்சி இருக்கிறதோ—

தத்தத்பலஸ்யாப்யாதிக்யம் பவதீத்யவதாரய । தாதவ்யாநி யதாஶக்த்யா ப்ரீதோऽஸௌ ஸர்வதா பவேத் ॥ ௨,௩௨.

அவரவர் முயற்சிக்கு ஏற்ப பலனும் அதிகமாகும் என்பதை அறிந்து கொள்; ஒருவர் தன்னால் முடிந்த அளவு தானம் செய்ய வேண்டும், அப்போது அவர் எப்போதும் திருப்தியுடன் இருப்பார்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் ஸ்நாநாதிஷு பலம் மயா । ப்ரஹ்மாண்டே யே குணாஃ ஸந்தி ஶரீரே தே வ்யவஸ்திதாஃ ॥ ௨,௩௨.

நான் உனக்கு இவை அனைத்தையும் கூறினேன்—ச்னானம் முதலியவற்றின் பலனை; பிரம்மாண்டத்தில் உள்ள குணங்கள் எல்லாம் உடலிலும் இருக்கின்றன.