கருடபுராணம்

ஏவம் பிண்டஃ ஸமாக்யாதோ வைபவம் ஸம்ப்ரசக்ஷ்மஹே । ஸுகம் துஃ கம் பயம் க்ஷேமம் கர்மணைவ ஹி ப்ராப்யதே ॥ ௨,௩௨.

இவ்வாறு உடல் கூறப்பட்டது; இப்போது அதன் வளத்தை விளக்குகிறேன். இன்பம், துன்பம், பயம், பாதுகாப்பு எல்லாம் செய்கையால் கிடைக்கின்றன.

அதோமுகம் சோர்த்வபாதம் கர்பாத்வாயுஃ ப்ரகர்ஷதி । தலே து கரயோர்ந்யஸ்ய வர்ததே ஜாநுபார்ஶ்வயோஃ ॥ ௨,௩௨.

குழந்தைத் தலை கீழாகவும் கால்கள் மேலாகவும் கருப்பையில் இருந்து வாயு இழுத்துச் செல்கிறது; கை விரல்கள் பாதத்தில் வைத்தால், அது முழங்கால் பக்கங்களில் வளர்கிறது.

அங்குஷ்டௌ சோபரி ந்யஸ்தௌ ஜாந்வோரத கராங்குலீ । ஜாநுப்ரு'ஷ்டே ததா நேத்ரே ஜாநுமத்யே ச நாஸிகா ॥ ௨,௩௨.

பெருவிரல்கள் மேலே வைக்கப்படுகின்றன; கை விரல்கள் முழங்கால் அருகிலும், கண்கள் முழங்கால் பின்புறத்திலும், மூக்கு முழங்கால் நடுவிலும் உள்ளது.

ஏவம் வ்ரு'த்திம் க்ரமாத்யாதி ஜந்துஃ ஸ்த்ரீகர்பஸம்ஸ்திதஃ । காடிந்யமஸ்தீந்யாயாந்தி புக்தபீதேந ஜீவதி ॥ ௨,௩௨.

இவ்வாறு பெண்ணின் கருப்பையில் உயிரினம் படிப்படியாக வளர்கிறது; எலும்புகள் கடினமாகி, உண்டதும் குடித்ததும் மூலம் வாழ்கிறது.

நாடீ வாப்யாயநீ நாம நாப்யாம் தத்ர நிபத்யதே । ஸ்த்ரீணாம் ததாந்த்ரஸுஷிரே ஸ நிபத்தஃ ப்ரஜாயதே ॥ ௨,௩௨.

வாப்யாயனி என்ற ஒரு நரம்பு நாபியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது; பெண்களில் அது குடலின் ஓரத்தில் உறுதியாக உள்ளது, அங்கிருந்து பிறப்பு நிகழ்கிறது.

க்ராமந்தி புக்தபீதாநி ஸ்த்ரீணாம் கர்போதரே ததா । தைராப்யாயிததேஹோऽஸௌ ஜந்துர்வ்ரு'த்திமுபைதி ச ॥ ௨,௩௨.

பெண்கள் உண்ட உணவு, பானங்கள் கருப்பையில் சென்று, அதனால் உள்ளிருக்கும் உயிரினம் வளர்ச்சி அடைகிறது.

ஸ்ம்ரு'த்யஸ்தத்ர ப்ரயாந்த்யஸ்ய பஹ்வ்யஃ ஸம்ஸாரபூதயஃ । ததோ நிர்வேதமாயாதி பீட்யமாந இதஸ்ததஃ ॥ ௨,௩௨.

அங்கே அவனுக்கு பல நினைவுகள் தோன்றும்; அவை உலக வாழ்க்கையின் வேர்கள். இவ்வாறு இடம் பெயர்ந்து துன்புறும் போது, அவன் விரக்தி அடைகிறான்.

புநர்நைவம் கரிஷ்யாமி புக்தமாத்ர இஹோதராத் । ததாததா யதிஷ்யாமி கர்பம் நாப்நோம்யஹம் யதா ॥ ௨,௩௨.

"இதை மீண்டும் செய்வதில்லை" என்று கருப்பையில் உணவு கிடைக்கும் போதே எண்ணுகிறான்; "எனக்கு மீண்டும் கருப்பை வாழ்க்கை வராதபடி எல்லா வழியிலும் முயற்சி செய்வேன்" என்று விரும்புகிறான்.

இதி ஸஞ்சிந்தயஞ்ஜீவோ ஸ்ம்ரு'த்வா ஜந்மஶதாநி வை । யாநி பூர்வாநுபூதாநி தேவபூதாத்மஜாநி வை ॥ ௨,௩௨.

இவ்வாறு சிந்தித்து, அந்த உயிர் தானே முன்பு அனுபவித்த நூற்றுக்கணக்கான பிறப்புகளை — தேவன், பூதம், மனிதன் ஆகிய நிலைகளில் — நினைவுகூர்கிறான்.

ததஃ காலக்ரமாஜ்ஜந்துஃ பரிவர்த்யத்வதோமுகஃ । நவமே தஶமே வாபி மாஸி ஸம்ஜாயதே ததஃ ॥ ௨,௩௨.

பின்னர் காலம் கடந்தபின், அந்த உயிர் தலைகீழாக மாறி, ஒன்பதாம் அல்லது பத்தாம் மாதத்தில் பிறக்கிறான்.

நிஷ்க்ரம்யமாணோ வாதேந ப்ராஜாபத்யேந பீட்யதே । நிஷ்க்ரமதே ச விலபம்ஸ்ததா துஃகநிபீடிதஃ ॥ ௨,௩௨.

பிரஜாபதி உருவாக்கிய காற்றால் வெளியேற்றப்படும்போது, அவன் மிகுந்த வேதனையால் அழுகிறான்; துன்பம் நிரம்பி, அழுகையுடன் வெளியில் வருகிறான்.

நிஷ்க்ராமம்ஶ்சோதராந்மூர்சாமஸஹ்யாம் ப்ரதிபத்யதே । ப்ராப்நோதி சேதநாம் சாஸௌ வாயுஸ்பர்ஶஸுகாந்விதஃ ॥ ௨,௩௨.

கருப்பையிலிருந்து வெளியே வரும்போது, தாங்க முடியாத மயக்கம் ஏற்படுகிறது; பின்னர் காற்று தொடும் போது, அவன் புத்தி மீண்டும் வந்து, சற்றே நிம்மதி பெறுகிறான்.

ததஸ்தம் வைஷ்ணவீ மாயா ஸமாஸ்கந்ததி மோஹிநீ । தயா விமோஹிதாத்மாஸௌ ஜ்ஞாநப்ரம்ஶமவாப்நுதே ॥ ௨,௩௨.

பின்னர், விஷ்ணுவின் மாயை அவனை மூடிவிடுகிறது; அவளால் மயங்கிய உயிர் அறிவை இழக்கிறான்.

ப்ரஷ்டஜ்ஞாநம் பாலபாவே ததோ ஜந்துஃ ப்ரபத்யதே । ததஃ கௌமாரகாவஸ்தாம் யௌவநம் வ்ரு'த்ததாமபி ॥ ௨,௩௨.

அறிவு இழந்த உயிர் குழந்தை நிலையை அடைகிறான்; பின்னர் பிள்ளைத்தனம், இளமை, முதுமை ஆகிய நிலைகளையும் அடைகிறான்.

புநஶ்ச தத்வந்மரணம் ஜந்ம ப்ராப்நோதி மாநவஃ । ததஃ ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிந் ப்ராம்யதே கடயந்த்ரவத் ॥ ௨,௩௨.

மீண்டும் அதேபோல் மனிதன் பிறப்பு, மரணம் ஆகியவற்றை அடைகிறான்; இப்படியே இந்தச் சுழற்சியில், இயந்திரம் போல் சுற்றிக்கொண்டு வருகிறான்.

கதாசித்ஸ்வர்கமாப்நோதி கதாசிந்நிரயம் நரஃ । ஸ்வர்கம் ச நிரயம் சைவ ஸ்வகர்மபலமஶ்நுதே ॥ ௨,௩௨.

சில சமயம் மனிதன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான், சில சமயம் நரகத்தை அடைகிறான்; சொர்க்கம், நரகம் ஆகியவற்றை தன் செயல்களின் பலனாக அனுபவிக்கிறான்.

கதாசித்புக்தகர்மா ச புவம் ஸ்வல்பேந கச்சதி । ஸ்வர்லோகே நரகே சைவ புக்தப்ராயே த்விஜோத்தமாஃ ॥ ௨,௩௨.

சில சமயம் செய்த புண்ணிய, பாவங்களை அனுபவித்து முடித்தவுடன், மனிதன் சிறிது காலம் பூமிக்கு வருகிறான்; சொர்க்கம் அல்லது நரகத்தில் அனுபவங்கள் முடிவடையும் போது, திரும்பி வருகிறான்.

நரகேஷு மஹத்துஃகமேதத்யத்ஸ்வர்கவாஸிநஃ । த்ரு'ஶ்யதே நாத்ர மோதந்தே பாத்யமாநாஸ்து நாரகைஃ ॥ ௨,௩௨.

நரகங்களில் பெரிய துன்பம் உள்ளது; இதை சொர்க்கவாசிகள் பார்த்து மகிழ்வதில்லை, நரக வாசிகளுடன் வீழ்ந்திருப்பதால் சந்தோஷம் இல்லை.

ஸ்வர்கேऽபி துஃ கமதுலம் யதாரோஹணகாலதஃ । ப்ரப்ரு'த்யஹம் பதிஷ்யாமீத்யேதந்மநஸி வர்ததே ॥ ௨,௩௨.

சொர்க்கத்திலும், மேலேறிய தருணத்திலிருந்து, "இங்கிருந்து நான் கீழே விழப்போகிறேன்" என்ற எண்ணம் மனதில் இருந்து, அதீத துன்பம் உண்டாகிறது.

நாரகாம்ஶ்சைவ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய மஹத்துஃகமவாப்யதே । ஏவம் கதிமஹம் கந்தேத்யஹர்நிஶமநிர்வ்ரு'தஃ ॥ ௨,௩௨.

நரக வாசிகளை பார்த்தால், பெரும் துன்பம் ஏற்படுகிறது; "நானும் அங்கே போகப்போகிறேன்" என்று நினைத்து, இரவு பகல் மனநிம்மதி இன்றி இருக்கிறான்.

கர்பவாஸே மஹத்துஃகம் ஜாயமாநஸ்ய யோநிஜம் । ஜாதஸ்ய பாலபாவேऽபி வ்ரு'த்தத்வே துஃகமேவ ச ॥ ௨,௩௨.

கருப்பையில் பிறக்கவிருக்கும் உயிருக்கு பெரும் துன்பம்; பிறந்த பின் குழந்தை நிலையிலும், முதுமையிலும் துன்பமே நிறைந்தது.

காமேர்ஷ்யாக்ரோதஸம்பந்தாத்யௌவநேऽபி ச துஃ ஸஹம் । துஃஸ்வப்நம் யா வ்ரு'த்ததா ச மரணே துஃகமுத்கடம் ॥ ௨,௩௨.

ஆசை, பொறாமை, கோபம் போன்றவற்றால் இளமையிலும் துன்பம்; முதுமை ஒரு கெட்ட கனவு போல, மரணத்தில் மிகுந்த துன்பம்.

க்ரு'ஷ்யமாணஶ்ச யாம்யைஃ ஸ நரகேऽபி ச யாத்யதஃ । புநஶ்ச கர்பாஜ்ஜந்ம ஸ்யாந்மரணம் துஷ்கரம் ததா ॥ ௨,௩௨.

யமனின் ஊழியர்கள் இழுத்துச் செல்லும்போது, உயிர் இன்னும் கீழ் நரகங்களுக்கு போகிறான்; மீண்டும் கருப்பையிலிருந்து பிறப்பு, தாங்க முடியாத மரணம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன.

ஏவம் ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிஜ்ஜந்தவோ கடயந்த்ரவத் । ப்ராம்யந்தே ப்ராக்தநைர்பதைர்பத்தா வித்யந்தி சாஸக்ரு'த் ॥ ௨,௩௨.

இவ்வாறு இந்த பிறவி சக்கரத்தில், உயிர்கள் பழைய பந்தங்களால் கட்டப்பட்டு, இயந்திரம் போல் சுழன்று, மீண்டும் மீண்டும் துன்பம் அனுபவிக்கின்றன.

நாஸ்தி பக்ஷிந்ஸுகம் கிஞ்சித்க்ஷேத்ரே துஃ கஶதாகுலே । விநதாஸுத மோக்ஷாய யதிதவ்யம் ததோ நரைஃ ॥ ௨,௩௨.

துன்பமும் கவலையும் நிறைந்த இடத்தில் பறவைகளுக்கு சிறிதும் மகிழ்ச்சி இல்லை; எனவே, வினதையின் மகனே, மனிதர்கள் விடுதலைக்காக முயற்சிக்க வேண்டும்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யதா கர்பஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ । கதயாமி க்ரமப்ரஶ்ரம் ப்ரு'ஷ்டம் வா வர்ததே ஸ்ப்ரு'ஹா ॥ ௨,௩௨.

கருவில் உயிர் எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதனை எல்லாம் உனக்கு விளக்கியேன்; இனி விருப்பமிருந்தால், தொடர்ச்சியாகவும், கேட்க விரும்பினாலும் பதில் கூறுவேன்.

கருட உவாச । மத்யே க்ரு'தமஹாப்ரஶ்நத்வயஸ்யாப்தம் மயோத்தரம் । ப்ரஶ்நஸ்யாபி த்ரு'தீயஸ்ய உத்தரம் ச விதீயதாம் ॥ ௨,௩௨.

கருடன் கூறினான்: இரண்டு பெரிய கேள்விகளுக்கான பதில்கள் எனக்கு கிடைத்துவிட்டன; மூன்றாவது கேள்விக்கான பதிலும் இப்போது கூறப்பட வேண்டும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ம்ரியமாணஸ்ய கிம் க்ரு'த்யமிதி த்வம் ப்ரு'ஷ்டவாநஸி । ஶ்ரு'ணு தத்ரோத்தரம் தூக்தம் கதயாமி ஸமாஸதஃ ॥ ௨,௩௨.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: 'இறப்பதற்குள்ளான ஒருவருக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று நீ கேட்டாய்; அதற்கான பதிலை சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன், கேள்.

ஆஸந்நமரணம் ஜ்ஞாத்வா புருஷம் ஸ்நாபயேத்ததஃ । கோமூத்ரகோமயஸும்ரு'த்தீர்தோதககுஶோதகைஃ ॥ ௨,௩௨.

இறப்பு நெருங்கிவிட்டதை அறிந்ததும், அந்த மனிதனை பசுமூத்திரம், பசுகழிவு, தூய மண், தீர்த்தம், குசா நீர் ஆகியவற்றால் குளிக்க வைக்க வேண்டும்.