கருடபுராணம்

மஸ்தகே திஷ்டதீஶாநோ வ்யக்தாவ்யக்தோ மஹேஶ்வரஃ । ஏகமூர்தேஸ்த்ரயோ பாகா ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஹேஶ்வராஃ ॥ ௨,௩௦.

தலைப்பகுதியில் ஈசானன், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் ஆன மகேஸ்வரன் இருக்கிறார்; ஒரே உருவில் மூன்று பாகங்கள் பிரம்மா, விஷ்ணு, ஈச்வரன் ஆவர்.

அஹம் ப்ராணஃ ஶரீரஸ்தோ பூதக்ராமசதுஷ்டயே । தர்மாதர்மே மதிம் தத்யாத்ஸுகதுஃகே க்ரு'தாக்ரு'தே ॥ ௨,௩௦.

நான் உயிராக உடலில் இருக்கிறேன், நான்கு வகை உயிர்களிலும் உறைகிறேன்; தர்மம், அதர்மம், இன்பம், துன்பம், செய்ததும் செய்யாததும் இவற்றில் புத்தியை நான் அளிக்கிறேன்.

ஜந்தோர்வுத்திம் ஸமாஸ்தாய பூர்வமர்மாதிவாஸிதாம் । அஹமேவ ததா ஜீவாந்ப்ரேரயாமி ச கர்மஸு । ஸ்வர்கம் ச நரகம் மோக்ஷம் ப்ரயாந்தி ப்ராணிநோ த்ருவம் ॥ ௨,௩௦.

ஜீவராசியின் புத்தியை ஏற்று, முன்னதாக உயிர் மையங்களில் தங்கி, அவர்களைச் செயல்களில் நான் உந்துகிறேன்; உயிர்கள் நிச்சயமாக சொர்க்கம், நரகம் அல்லது விடுதலைக்கு செல்கின்றனர்.

ஸ்வர்கஸ்தம் நரகஸ்தம் வா ஶ்ராத்தே வாப்யாயநம் பவேத் । தஸ்மாச்ச்ராத்தாநி குர்வீத த்ரிவிதாநி விசக்ஷணஃ ॥ ௨,௩௦.

யாராவது சொர்க்கத்தில் இருந்தாலும், நரகத்தில் இருந்தாலும், அல்லது ஸ்ராத்தத்தில் இருந்தாலும், அன்னம் கிடைக்கும்; ஆகவே, அறிவாளிகள் மூன்று வகை ஸ்ராத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும்.

மத்ஸ்யம் கர்மம் ச வாராஹம் நாரஸிம்ஹஞ்ச வாமநம் । ராமம் ராமம் ச க்ரு'ஷ்ணம் ச புத்தம் சைவ ஸகல்கிநம் । ஏதாநி தஶ நாமாநி ஸ்மர்தவ்யாநி ஸதா புதைஃ ॥ ௨,௩௦.

மத்ஸ்யம், கூர்மம், வாராகம், நரசிம்ஹம், வாமனம், இராமன், இராமன், கிருஷ்ணன், புத்தர், கல்கி—இந்த பத்து நாமங்களையும் அறிவாளிகள் எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்வர்கம் ஜீவாஃ ஸுகம் யாந்தி ச்யுதாஃ ஸ்வர்காச்ச மாநவாஃ । லப்த்வா ஸுகம் ச வித்தம் ச தயாதாக்ஷிண்யஸம்யுதாஃ । புத்ரபௌத்ரைர்தநைராட்யா ஜீவேயுஃ ஶரதாம் ஶதம் ॥ ௨,௩௦.

உயிர்கள் சொர்க்கத்திற்கு சென்றால் இன்பம் பெறுகிறார்கள்; சொர்க்கத்திலிருந்து மனிதராக பிறந்தவர்கள், இன்பமும் செல்வமும் பெற்று, கருணையும் தானமும் உடையவர்களாக, மகன்கள், பேரன்கள், செல்வம் நிறைந்தவாறு நூறு ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்.

ஆதுரே ச ததேத்தாநம் விஷ்ணுபூஜாஞ்ச காரயேத் । அஷ்டாக்ஷரம் ததா மந்த்ரம் ஜபேத்வா த்வாதஶாக்ஷரம் ॥ ௨,௩௦.

நோயாளிகளுக்கு தானம் வழங்க வேண்டும், விஷ்ணுவை பூஜிக்க வேண்டும்; எட்டெழுத்து அல்லது பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

பூஜயேச்சுக்லபுஷ்பைஶ்ச நைவேத்யைர்க்ரு'தபாசிதைஃ । ததா கந்தைஶ்ச தூபைஶ்ச ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திமநூதிதைஃ ॥ ௨,௩௦.

வெள்ளை மலர்களால், நெய்யில் சமைத்த நைவேத்தியங்களால், வாசனைப் பொருட்கள், தூபம் ஆகியவற்றால், வேதம் மற்றும் ஸ்மிருதி கூறியபடி பூஜிக்க வேண்டும்.

விஷ்ணுர்மாதா பிதா விஷ்ணுர்விஷ்ணுஃ ஸ்வஜநபாந்தவாஃ । யத்ர விஷ்ணும் ந பஶ்யாமி தேந வாஸேந கிம் மம ॥ ௨,௩௦.

விஷ்ணுவே என் தாய், விஷ்ணுவே என் தந்தை, விஷ்ணுவே என் உறவினர்கள்; நான் விஷ்ணுவை காணாத இடத்தில் எனக்கு அந்த வீடு எதற்காக?

ஜலே விஷ்ணுஃ ஸ்தலே விஷ்ணுர்விஷ்ணுஃ பர்வதமஸ்தகே । ஜ்வாலாமாலாகுலே விஷ்ணுஃ ஸர்வம் விஷ்ணுமயம் ஜகத் ॥ ௨,௩௦.

நீரிலும் விஷ்ணு, நிலத்திலும் விஷ்ணு, மலை உச்சியில் விஷ்ணு; எரியும் நெருப்பிலும் விஷ்ணு; இந்த உலகம் முழுவதும் விஷ்ணுவால் நிரம்பியுள்ளது.

வயமாபோ வயம் ப்ரு'த்வீ வயம் தர்பா வயம் திலாஃ । வயம் காவோ வயம் ராஜா வயம் வாயுர்வயம் ப்ரஜாஃ ॥ ௨,௩௦.

நாங்கள் தான் நீர், நாங்கள் தான் பூமி, நாங்கள் தான் தர்பை, நாங்கள் தான் எள்; நாங்கள் தான் பசுக்கள், நாங்கள் தான் அரசன், நாங்கள் தான் காற்று, நாங்கள் தான் மக்கள்.

வயம் ஹேம வயம் தாந்யம் வயம் மது வயம் க்ரு'தம் । வயம் விப்ரா வயம் தேவா வயம் ஶம்புஶ்ச பூர்புவஃ ॥ ௨,௩௦.

நாங்கள் தான் தங்கம், நாங்கள் தான் தானியம், நாங்கள் தான் தேன், நாங்கள் தான் நெய்; நாங்கள் தான் பிராமணர்கள், நாங்கள் தான் தேவர்கள், நாங்கள் தான் சம்பு, நாங்கள் தான் பூமி மற்றும் வானம்.

அஹம் தாதா அஹம் க்ராஹீ அஹம் யஜ்வா அஹம் க்ரதுஃ । அஹம் ஹர்தா அஹம் தர்மோ அஹம் ப்ரு'த்வீ ஹ்யஹம் ஜலம் ॥ ௨,௩௦.

நானே தானம் வழங்குபவன், நானே பெறுபவன், நானே யாகம் செய்பவன், நானே யாகம்; நானே எடுத்துச் செல்லுபவன், நானே தர்மம், நானே பூமி, நானே நீர்.

தர்மாதர்மே மதிம் தத்யாம் கர்மபிஸ்து ஶுபாஶுபைஃ । யத்கர்ம க்ரியதே க்வாபி பூர்வஜந்மார்ஜிதம் கக ॥ ௨,௩௦.

தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றில் புத்தியை நான் அளிக்கிறேன், நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய செயல்களால்; எங்கு எந்த செயல் நடந்தாலும், அது முந்தைய பிறவியில் சம்பாதித்ததே, பறவையே.

தர்மே மதிமஹம் தத்யாமதர்மேऽப்யஹமேவ ச । யாதநாம் குருதே ஸோऽபி தர்மே முக்திம் ததாம்யஹம் ॥ ௨,௩௦.

தர்மத்தில் புத்தியை நான் அளிக்கிறேன்; அதர்மத்திலும் நானே அளிக்கிறேன்; அவன் துன்பத்தை உருவாக்கினாலும், தர்மத்தின் மூலம் நான் விடுதலை அளிக்கிறேன்.

மநுஜாநாம் ஹிதா தார்க்ஷ்ய அந்தே வைதரணீ ஸ்ம்ரு'தா । தயாவமத்ய பாபௌகம் விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩௦.

மனிதர்களின் நலனுக்காக, ஓ டார்க்ஷ்யா, இறுதியில் வைதரணி நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; அதைக் கடந்து, பாவங்களை விட்டுவிட்டு, ஒருவர் விஷ்ணு உலகை அடைகிறார்.

பாலத்வே யச்ச கௌமாரே யச்ச பரிணதௌ ச யத் । ஸர்வாவம்தாக்ரு'தம் பாபம் யச்ச ஜந்மாந்தரேஷ்வபி ॥ ௨,௩௦.

சிறுவயதில், இளமையில், முதிர்வில் செய்த பாவங்கள் அனைத்தும், மற்ற பிறவிகளில் செய்த பாவங்களும் கூட.

யந்நிஶாயாம் ததா ப்ராதர்யந்மத்யாஹ்நாபராஹ்நயோஃ । ஸந்த்யயோர்யத்க்ரு'தம் கர்ம கர்மணா மநஸா கிரா ॥ ௨,௩௦.

இரவு, காலை, நடுநாள், பிற்பகல், இரு சந்தியிலும், நாம் செய்யும் செயல்கள், மனதில் நினைப்பதும், வாயால் பேசுவதும், எல்லாம் கர்மமாகும்.

தத்த்வா வராம் ஸக்ரு'தபி கபிலாம் ஸர்வகாமிகாம் । உத்தரேதந்தகாலே ஸ ஆத்மாநம் பாபஸஞ்சயாத் ॥ ௨,௩௦.

ஒரு முறையேனும் எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் கபிலா பசுவை தானமாக அளித்தால், மரண நேரத்தில் மனிதன் தன் பாவங்களை நீக்கிக் கொள்ள முடியும்.

காவோ மமாக்ரதஃ ஸந்து ப்ரு'ஷ்டதஃ பார்ஶ்வதஸ்ததா । காவோ மே ஹ்ரு'தயே ஸந்து கவாம் மத்யே வஸாம்யஹம் ॥ ௨,௩௦.

என் முன்னிலும், பின்னிலும், பக்கங்களிலும் பசுக்கள் இருக்கட்டும்; என் இதயத்திலும் பசுக்கள் தங்கட்டும்; நான் பசுக்களின் நடுவில் வாழ்ந்திடுவேன்.

யா லக்ஷ்மீஃ ஸர்வபூதாநாம் யா ச தேவே வ்யவஸ்திதா । தேநுரூபேண ஸா தேவீ மம பாபம் வ்யபோஹது ॥ ௨,௩௦.

எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கும் லட்சுமியும், தேவர்களிடையே நிலைபெற்றுள்ள அதே தேவியும், பசுவாக வந்து என் பாவங்களை நீக்கட்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௧ ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । யே நராஃ பாபஸம்யுக்தாஸ்தே கச்சந்தி யமாலயம் । ந்ரு'ணாம் மத்ஸாக்ஷிகம் தத்தமநந்தபலதம் பவேத் ॥ ௨,௩௧.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சொன்னார்: பாவத்தில் சிக்கிய மனிதர்கள் யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; ஆனால் என் முன்னிலையில் தானம் செய்தால் அது முடிவில்லா பலனைத் தரும்.

யாவத்ரஜஃ ப்ரமாணாப்தம்ஸ்வர்கே திஷ்டதி பூமிதஃ । அஶ்வாரூடாஶ்ச தே யாந்தி தததே யே ஹ்யுபாநஹௌ ॥ ௨,௩௧.

மண் தூசின் அளவு ஆண்டுகள் வரை நிலம் தானம் செய்தவர் சுவர்க்கத்தில் தங்குவார்; செருப்போடு தானம் செய்தவர்கள் குதிரையில் ஏறி அங்கே செல்வார்கள்.

ஆதபே ஶ்ரமயோகேந ந தஹ்யந்தே ச குத்ரசித் । சத்த்ரதாநேந வை ப்ரேதா விசரந்தி ஸுகம் பதி ॥ ௨,௩௧.

குடை தானம் செய்தால், மறைந்தவர்கள் எங்கும் வெயிலாலும் சோர்வாலும் பாதிக்கப்படாமல், சந்தோஷமாகப் பயணம் செய்வார்கள்.

யமுத்திஶ்ய ததாத்யந்நம் தேந சாப்யாயிதோ பவேத் ॥ ௨,௩௧.

யமனை நினைத்து யாராவது அன்னம் அளித்தால், அதனால் அவர் திருப்தி அடைவார்.

அந்தகாரே மஹாகோரே அமூர்தே லக்ஷ்யவர்ஜிதே । உத்த்யோதேநைவ தே யாந்தி தீபதாநேந மாநவாஃ ॥ ௨,௩௧.

பெரும் இருளிலும், வடிவும் குறியும் இல்லாத இடத்திலும், விளக்கு தானம் செய்தால் மக்கள் ஒளியுடன் செல்ல முடியும்.

ஆஶ்விநே கர்திகே வாபி மாகே ம்ரு'ததிதாவபி । சதுர்தஶ்யாஞ்ச தீயேத தீபதாநம் ஸுகாய வை ॥ ௨,௩௧.

ஆஸ்வினம், கார்த்திகை, மாகம் மாதங்களில், மரண தினத்திலும், பதினான்காம் நாளிலும், நிம்மதிக்காக விளக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரத்யஹஞ்ச ப்ரதாதவ்யம் மார்கே ஸுவிஷமே நரைஃ । யாவத்ஸம்வத்ஸரம் வாபி ப்ரேதஸ்ய ஸுகலிப்ஸயா ॥ ௨,௩௧.

ஒவ்வொரு நாளும், அல்லது ஒரு வருடம் முழுவதும், கடினமான பாதையில், மறைந்தவரின் நன்மைக்காக மனிதர்கள் விளக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்.

குலே த்யோததி ஶுத்தாத்மா ப்ரகாஶத்வம் ஸ கச்சதி । ஜ்யோதிர்மயோऽஸௌ பூஜ்யோऽஸௌ தீபதாநப்ரதோ நரஃ ॥ ௨,௩௧.

அவரது குடும்பத்தில் தூய்மையான மனம் கொண்டவர் பிரகாசமாகத் திகழ்வார்; விளக்கு தானம் செய்யும் மனிதன் ஒளிவீசும் பெருமை பெறுவார்.