கருடபுராணம்

ஹஸ்தாப்யாமுத்த்ரு'தைர்தர்பைஸ்தோயேந ப்ரோக்ஷயேத்புவம் । ம்ரு'த்யுகாலே க்ஷிபேத்தர்பாநாதுரஸ்ய கரத்வயே ॥ ௨,௨௯.

இரு கைகளிலும் தர்ப்பை எடுத்துக் கொண்டு, தண்ணீர் தெளிக்க வேண்டும்; மரண நேரத்தில், நோயாளியின் இரு கைகளிலும் தர்ப்பை வைக்க வேண்டும்.

தர்பேஷு க்ஷிப்யதே யோऽஸௌ தபஸ்து பரிவேஷ்டிதஃ । விஷ்ணுலோகம் ஸ வை யாதி மந்த்ரஹீநோऽபி மாநவஃ ॥ ௨,௨௯.

யார் தர்ப்பையில் வைக்கப்படுகிறாரோ, அல்லது தர்ப்பையால் சூழப்பட்டிருக்கிறாரோ, அவருக்கு மந்திரம் இல்லாவிட்டாலும் விஷ்ணு உலகம் கிடைக்கும்.

தர்பமூலீகதோ பூமௌ தர்பபாணிஸ்து யோ ம்ரு'தஃ । ப்ராயஶ்சித்தவிஶுத்தோऽஸௌ ஸம்ஸாரேபாரஸாகரே ॥ ௨,௨௯.

தர்ப்பையின் வேர் பூமியில் தொடும் நிலையில் மரணமடைவோரும், தர்ப்பை கையில் வைத்திருப்போரும், பாவம் நீங்க purified ஆகி, உலக வாழ்க்கை சமுத்திரத்தை கடக்க முடியும்.

கோமயேநோபலிப்தே து தர்பஸ்யாஸ்தரணே ஸ்திதஃ । தத்ர தத்தேந தாநேந ஸர்வம் பாபம் வ்யபோஹதி ॥ ௨,௨௯.

பசுமாட்டின் எருமையால் பூசப்பட்ட நிலத்தில் தர்பை புல்லை விரித்து நின்று அங்கு தர்மம் செய்தால், அந்த தானம் மூலம் எல்லா பாவங்களும் நீங்கும்.

லவணம் தத்ரஸம் திவ்யம் ஸர்வகாமப்ரதம் ந்ரு'ணாம் । யஸ்மாதந்நரஸாஃ ஸர்வே நோத்கடா லவணம் விநா ॥ ௨,௨௯.

உப்பில் தனக்கென ஒரு தெய்வீகமான சுவை உள்ளது; அது மனிதர்களுக்கு எல்லா ஆசைகளையும் வழங்கும். ஏனெனில், உப்பு இல்லாமல் எந்த உணவின் சுவையும் முழுமையடையாது.

பித்ரூ'ணாம் ச ப்ரியம் பவ்யம் தஸ்மாத்ஸ்வர்கப்ரதம் பவேத் । விஷ்ணுதேஹஸமுத்பூதோ யதோऽயம் லவணோ ரஸஃ ॥ ௨,௨௯.

உப்பு பித்ருக்களுக்கு மிகவும் இனிமையானதும், மங்களகரமானதும் ஆகும்; அதனால் அது சொர்க்கத்தை அளிக்கிறது. ஏனெனில் இந்த உப்புச் சுவை விஷ்ணுவின் உடலிலிருந்து தோன்றியது.

விஶேஷால்லவணம் தாநம் தேந ஶம்ஸந்தி யோகிநஃ । ப்ராஹ்மண க்ஷத்த்ரியவிஶாம் ஸ்த்ரீணாம் ஶூத்ரஜநஸ்ய ச ॥ ௨,௨௯.

அதனால், யோகிகள் உப்புத் தானத்தை பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், பெண்கள் மற்றும் சுத்ரர்களுக்காக சிறப்பாகப் புகழ்கின்றனர்.

ஆதுராணாம் யதா ப்ராணாஃ ப்ரயாந்தி வஸுதாதலே । லவணம் து ததா தேயம் த்பாரஸ்யோத்தாடநம் திவஃ ॥ ௨,௨௯.

நிலத்தில் நோயாளியின் உயிர் பிரியும் போது, அப்போது உப்புத் தானம் செய்ய வேண்டும்; அது சொர்க்கத்தின் கதவைத் திறக்கிறது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩௦ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய பரம் குஹ்யம் தாநாநாம் தாநமுத்தமம் । பரமம் ஸர்வதாநாநாம் பரம் கோப்யம் திவௌகஸாம் ॥ ௨,௩௦.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, தானங்களில் மிக ரகசியமானதும், எல்லா தானங்களிலும் உயர்ந்ததும், தேவர்களிடையே மிகவும் மறைக்கப்பட்டதுமான பரம தானத்தை நீ கேள்.

தேயமேகம் மஹாதாநம் கார்பாஸம் சோத்தமோத்தமம் । யேந தத்தேந ப்ரீயந்தே பூர்புவஃ ஸ்வரிதி க்ரமாத் ॥ ௨,௩௦.

ஒருவர் ஒரு சிறந்த கார்பாசத்தை தானமாக வழங்க வேண்டும்; அந்த தானம் பூமி, வியாழகம், சொர்க்கம் என மூன்று உலகங்களையும் மகிழ்விக்கிறது.

ப்ரஹ்மாத்யா தேவதாஃ ஸர்வாஃ கார்யாச்ச ப்ரீதிமாப்நுயுஃ । தேயமேதந்மஹாதாநம் ப்ரேதோத்தரணஹேதவே ॥ ௨,௩௦.

பிரம்மா முதலான எல்லா தேவதைகளும் இந்த தானத்தால் மகிழ்வடைகின்றனர்; இந்த மகத்தான தானம் பிரேத ஆத்மாக்களை உயர்த்தும் பொருட்டு வழங்க வேண்டும்.

சிரம் வஸேத்ருத்ரலோகே ததோ ராஜா பவேதிஹ । ரூபவாந்ஸுபகோ வாக்மீ ஶ்ரீமாநதுல விக்ரமஃ । யமலோகம் விநிர்ஜித்ய ஸ்வர்கம் தாக்ஷ்ய ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩௦.

அவர் ருத்ரனின் உலகில் நீண்ட நாட்கள் வாழ்வார்; பின்னர் இவ்வுலகில் அரசனாக பிறப்பார்; அழகும், அதிர்ஷ்டமும், நல்ல பேச்சும், செல்வமும், ஒப்பற்ற வீரவுமுள்ளவராக இருப்பார். யமலோகத்தை வென்று சொர்க்கத்தை அடைவார், தார்க்ஷ்யா.

காம் திலாம்ஶ்ச க்ஷிதம் ஹேம யோ ததாதி த்விஜந்மநே । தஸ்ய ஜந்மார்ஜிர்த பாபம் தத்க்ஷணாதேவநஶ்யதி ॥ ௨,௩௦.

யார் பிராமணருக்கு பசு, எள், நிலம், பொன் ஆகியவற்றை தானமாக வழங்குகிறாரோ, அவருடைய பிறவியிலிருந்து வந்த பாவங்கள் அந்தக் கணமே அழிகின்றன.

திலா காவோ மஹாதாநம் மஹாபாதகநாஶநம் । தத்த்வயம் தீயதே விப்ரே நாந்யவர்ணே கதாசந ॥ ௨,௩௦.

பசு மற்றும் எள் ஆகியவை மிகப்பெரிய தானங்கள்; பெரும் பாவங்களை அழிக்கும். இந்த இரண்டும் பிராமணருக்கே வழங்க வேண்டும்; மற்ற ஜாதிகளுக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

கல்பிதம் தீயதே தாநம் திலா காவஶ்சமேதிநீ । அந்யேஷு நைவ வர்ணேஷு போஷ்யவர்கே கதாசந ॥ ௨,௩௦.

எள், பசு, நிலம் ஆகிய தானங்கள் பிராமணருக்கு மட்டும் வழங்க வேண்டும்; மற்ற ஜாதிகளுக்கும், சார்ந்தவர்களுக்கும் ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

போஷ்யவர்கே ததா ஸ்த்ரீஷு தாநம் தேயமகல்பிதம் । ஆதுரே வோபராகே ச த்வயம் தாநம் விஶிஷ்யதே । ஆதுரே தீயதே தாநம் தத்காலே சோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௩௦.

சார்ந்தவர்களுக்கும் பெண்களுக்கும் தானம் எவ்வித ஏற்பாடும் இல்லாமல் வழங்கலாம்; ஆனால் நோயாளி அல்லது அசுத்த நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு இந்த இரு தானங்கள் சிறப்பாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. நோயாளிக்கு வழங்கப்படும் தானம் உடனே பலனளிக்கும்.

ஜீவதஸ்து புநர்தத்தமுபதிஷ்டத்யஸம்ஸ்க்ரு'தம் । ஸத்யம்ஸத்யம் புநஃ ஸத்யம் யத்தத்தம் விகலேந்த்ரியே ॥ ௨,௩௦.

உயிருடன் இருக்கும்போது மீண்டும் தானம் வழங்கினால், அது சடங்குகள் இல்லாவிட்டாலும் பலிக்கிறது. உண்மையாக, உண்மையாக, மீண்டும் உண்மையாக, அறிவு குறைந்த நிலையில் வழங்கப்பட்ட தானமும் பலிக்கிறது.

யச்சாநு மோததே புத்ரஸ்தச்ச தாநமநந்தகம் । அதோ தத்யாத்ஸ புத்ரோ வா யாவஜ்ஜீவத்ஸஸௌ சிரம் । அதிவாஹஸ்ததா ப்ரேதோ போகாம்ஶ்ச லபதே யதஃ ॥ ௨,௩௦.

மகன் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்கும் தானம் முடிவில்லாதது; எனவே, அந்த மகன் அல்லது அந்த மனிதர் தம் வாழ்நாளில் தானம் செய்ய வேண்டும். அதனால், இறந்தபினும் பிரேத ஆத்மா அந்த பயனை அனுபவிக்கிறான்.

அஸ்வஸ்தா துரகாலே து தேஹபாதே க்ஷிதிஸ்திதே । தேஹே ததாதிவாஹஸ்ய பரதஃ ப்ரீணநம் பவேத் ॥ ௨,௩௦.

நோயுற்று அல்லது மரண நேரத்தில், உடல் பூமியில் இருக்கும் வரை, அந்த தானம் பிரேத ஆத்மாவுக்கு திருப்தி அளிக்கும்.

பங்காவந்தே ச காணே ச ஹ்யர்தோந்மீலிதலோசநே । திலேஷு தர்பாந்ஸம்ஸ்தீர்ய தாநமுக்தம் ததக்ஷயம் ॥ ௨,௩௦.

மூளையுள்ளவர், குருடர், ஒற்றைக் கண் உள்ளவர், அரைமூடிய கண்கள் உடையவர் ஆகியோருக்கு, தர்பை மீது எள் வைக்கப்பட்டு தானம் வழங்கினால், அந்த தானம் அழியாததாகும்.

திலா லௌஹம் ஹிரண்யஞ்ச கார்பாஸம் லவணம் ததா । ஸப்ததாந்யம் க்ஷிதிர்காவ ஏகைகம் பாவநம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௨,௩௦.

எள், இரும்பு, பொன், கார்பாசம், உப்பு, ஏழு விதமான தானியங்கள், நிலம், பசு—இவை ஒவ்வொன்றும் பாவங்களை நீக்கும் தூய்தானமாகக் கருதப்படுகின்றன.

லோஹதாநாத்யமஸ்துஷ்யேத்தர்ம ராஜஸ்திலார்பணாத் । லவணே தீயமாநே து ந பயம் வித்யதே யமாத் ॥ ௨,௩௦.

இரும்பு போன்ற பொருட்கள் அல்லது எள்ளை வழங்கினால் தர்மராஜா மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; உப்பை வழங்கினால் யமனிடமிருந்து எந்த பயமும் இல்லை.

கர்பாஸஸ்ய து தாநேந ந பூதேப்யோ பயம் பவேத் । தாரயந்தி நரம் காவஸ்த்ரிவிதாஶ்சைவ பாதகாத் ॥ ௨,௩௦.

பருத்தி வழங்கினால் பிசாசுகள் அல்லது பேய்கள் நம்மை பயமுறுத்த முடியாது; மூன்று வகை பசுக்கள் பாவத்திலிருந்து மனிதனை விடுவிக்கின்றன.

ஹேமதாநாத்ஸுகம் ஸ்வர்கே பூமிதாநாந்ந்ரு'போ பவேத் । ஹேமபூமிப்ரதாநாச்ச ந பீடா நரகே பவேத் ॥ ௨,௩௦.

பொன்னை வழங்கினால் சொர்க்கத்தில் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; நிலத்தை வழங்கினால் அரசனாக ஆகலாம்; பொன் மற்றும் நிலம் இரண்டையும் வழங்கினால் நரகத்தில் வேதனை இருக்காது.

ஸர்வேऽபி யமதூதாஶ்ச யமரூபா விபீஷணாஃ । ஸர்வே தே வரதா யாந்தி ஸப்ததாந்யேந ப்ரீணிதாஃ ॥ ௨,௩௦.

யமனுடைய தூதர்கள் எல்லோரும், பயங்கரமான வடிவத்தில் இருந்தாலும், ஏழு விதம் தானியங்களை வழங்கி மகிழ்வித்தால், ஆசீர்வாதம் வழங்குவோர் ஆகிறார்கள்.

விஷ்ணோஃ ஸ்மரணமாத்ரேண ப்ராப்யதே பரமா கதிஃ । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் மர்த்யைர்யா கதிராப்யதே ॥ ௨,௩௦.

விஷ்ணுவை நினைத்தாலே உயர்ந்த நிலை அடையலாம்; மனிதர்கள் அடையும் இந்த வழியை எல்லாம் உனக்கு கூறிவிட்டேன்.

தஸ்மாத்புத்ரம் ப்ரஶம்ஸந்தி ததாதி பிதுராஜ்ஞயா । பூமிஷ்டம் பிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யர்தோந்மீலிதலோசநம் ॥ ௨,௩௦.

அதனால், தந்தையின் கட்டளையின்படி, தருமங்களை வழங்கும் மகனை எல்லோரும் புகழ்கிறார்கள்; தந்தை தரையில் படுத்து, கண்கள் பாதி திறந்திருக்கும்போது அவன் வழங்க வேண்டும்.

தஸ்மிந் காலே ஸுதோ யஸ்து ஸர்வதாநாநி தாபயேத் । கயாஶ்ராத்தாத்விஶிஷ்யேத ஸ புத்ரஃ குலநந்தநஃ ॥ ௨,௩௦.

அந்த நேரத்தில், எல்லா தானங்களையும் வழங்கச் செய்வது, கயா ஊரில் செய்யும் சிராத்தை விட உயர்ந்ததாகும்; அவ்வாறு செய்பவன் தான் குடும்பத்திற்கு பெருமை.

ஸ்வஸ்தாநாச்சலிதஶ்சாஸௌ விகலஸ்ய பிதுஸ்ததா । புத்ரைர்யத்நேந கர்தவ்யா பிதரம் தாரயந்தி தே ॥ ௨,௩௦.

தந்தை அறிவிழந்து தன் இடத்தை விட்டு நகரும் போது, மகன்கள் முயற்சியுடன் அந்த கடமைகளை செய்ய வேண்டும்; அவ்வாறு செய்தால் தந்தை விடுவிக்கப்படுகிறார்.