வநஸ்ய தஸ்ய ஸர்வஸ்ய கேதுபூதமிவோச்ச்ரிதம் । தம் மஹாதருமாஸாத்ய நிஷஸாத மஹீபதிஃ ॥ ௨,௨௭.
அந்தப் பெரிய மரம், அந்தக் காட்டில் எல்லோருக்கும் அடையாளமாக உயர்ந்தது. அந்த மரத்தை அடைந்து, அரசர் அதன் கீழ் அமர்ந்தார்.
அத ப்ரேதம் ததர்ஶாஸௌ க்ஷுத்த்ரு'ஷ்ணாவ்யாகுலேந்த்ரியம் । உத்கசம் மலிநம் குப்ஜம் (ரூக்ஷம்) நிர்மாம்ஸம் பீமதர்ஶநம் ॥ ௨,௨௭.
அங்கே, பசியும் தாகமும் காரணமாக உணர்வுகள் குழப்பமடைந்த ஒரு பிணத்தை அவர் கண்டார். அது முடிவெட்டியும், அழுக்கும், கூர்மையான தோற்றமும், இறைச்சியில்லாத வாடிய உடலும், பயங்கரமான உருவமும் கொண்டிருந்தது.
ஸ்நாயுபத்தாஸ்திசரணம் தாவமாநமிதஸ்ததஃ । அந்யைஶ்ச பஹுபிஃ ப்ரேதைஃ ஸமந்தாத்பரிவாரிதம் ॥ ௨,௨௭.
அந்த பிணத்தின் கால்கள் நரம்புகளால் எலும்போடு கட்டப்பட்டிருந்தன; அது இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அதைச் சுற்றி பல பிணங்கள் இருந்தன.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரு'தம் கோரம் விஸ்மிதோ பப்ருவாஹநஃ । ப்ரேதோऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் கோராமடவீமாகதம் ந்ரு'பம் ॥ ௨,௨௭.
அந்த பயங்கரமான, வித்தியாசமான உருவத்தைப் பார்த்த அரசர் பப்ருவாஹனன் ஆச்சரியப்பட்டார். அந்த பிணமும், அந்த பயங்கரமான காட்டில் வந்த அரசரைப் பார்த்து நோக்கினது.
ததா ஹ்ரு'ஷ்டமநா பூத்வா தஸ்யாந்திகமுபாகதஃ । அப்ரவீத்ஸ ததா தார்க்ஷ்ய ப்ரேதராஜோ ந்ரு'பம் வசஃ ॥ ௨,௨௭.
அப்போது, பிணங்களின் தலைவன் மகிழ்ச்சியுடன் அருகில் வந்து, அரசரிடம் இவ்வாறு சொன்னான், தார்க்ஷ்யா.
ப்ரேதபாவோ மயா த்யக்தஃ ப்ராப்தோऽஸ்மி பரமாம் கதிம் । த்வத்ஸம்யோகாந்மஹாபாஹோ நாஸ்திதந்யதரோ மம ॥ ௨,௨௭.
நான் பிணம் என்ற நிலையை விட்டுவிட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தேன். உன்னைச் சந்தித்ததினால், வீரனே, எனக்கு விடயமானவர் யாரும் இல்லை.
ந்ரு'பதிருவாச । க்ரு'ஷ்ணவர்ணஃ கராலாஸ்யஸ்த்வம் ப்ரேத இவ லக்ஷ்யஸே । கதயஸ்வ மம ப்ரீத்யா யதைவம் சாஸி தத்த்வதஃ ॥ ௨,௨௭.
அரசர் கேட்டார்: நீ கருப்பு நிறத்துடன், பயங்கரமான முகத்துடன், ஒரு பேய் போல தோன்றுகிறாய். என் மீது அன்புடன் உண்மையைச் சொல், நீ யார்? இப்படி ஏன் இருக்கிறாய் என்பதை விளக்கவும்.
ததா ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ வை ராஜ்ஞா ப்ரோவாச ஸகலம் ஸ்வகம் ॥ ௨,௨௭.
அரசர் இப்படிச் கேட்டபோது, அவன் தன் கதையைக் கூறினான்.
ப்ரேத உவாச । கதயாமி ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸர்வமேவாதிதஸ்தவ । ப்ரேதத்வே காரணம் ஶ்ருத்வா தயாம் கர்தும் மமார்ஹஸி ॥ ௨,௨௭.
பேய் சொன்னான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே, நான் ஆரம்பத்திலிருந்து எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன். என் பேயாகியதற்கான காரணத்தை கேட்டபின், எனக்கு தயவு காட்ட வேண்டும்.
வைதிஶம் நாம நகரம் ஸர்வஸம்பத்ஸமந்விதம் । நாநாஜநபதாகீர்ணம் நாநாரத்நஸமாகுலம் । நாநாபுண்யஸமாயுக்தம் நாநாவ்ரு'க்ஷஸமாகுலம் ॥ ௨,௨௭.
வைதிசம் என்ற நகரம் உள்ளது; அது எல்லா செல்வங்களும் நிறைந்தது, பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வந்த மக்களால் நிரம்பியுள்ளது, பலவகை ரத்தினங்களும், பல நற்கர்மங்களும், பலவகை மரங்களும் நிறைந்துள்ளது.
தத்ராஹம் ந்யவஸம் பூயோ தேவார்சநரதஃ ஸதா । வைஶ்யோ ஜாத்யா ஸுதேவோऽஹம் நாம்நா விதிதமஸ்து தே ॥ ௨,௨௭.
அங்கே நான் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்தேன்; எப்போதும் தேவர்களை வழிபடுவதில் ஈடுபட்டிருந்தேன். என் பிறவி வணிகர், என் பெயர் சுதேவன் என்பதும் உனக்குத் தெரிந்திருக்கட்டும்.
ஹவ்யேந தர்பிதா தேவாஃ கவ்யேந பிதரஸ்ததா । விவிதைர்தாநயோகைஶ்ச விப்ராஃ ஸந்தர்பிதா மயா ॥ ௨,௨௭.
நான் வேள்வி செய்து தேவர்களை திருப்திப்படுத்தினேன்; பித்ருக்களுக்கு ஹவிசு கொடுத்து மகிழ்வித்தேன்; பலவகை தானங்கள் செய்து பிராமணர்களையும் திருப்திப்படுத்தினேன்.
ஆவாஹாஶ்ச விவாஹாஶ்ச மயா வை ஸுநிவேஶிதாஃ । தீநாநாதவிஶிஷ்டேப்யோ மயா தத்தமநேகதா ॥ ௨,௨௭.
வீட்டுக்கு அழைப்பும் திருமணமும் நான் முறையாக நடத்தியேன்; ஏழை, ஆதரவற்றோர், சிறந்தவர்களுக்கு பலமுறை தானம் கொடுத்தேன்.
தத்ஸர்வம் விபலம் தாத மம தைவாதுபாகதம் । யதா மே நிஷ்பலம் ஜாதம் ஸுக்ரு'தம் தத்வதாமி தே ॥ ௨,௨௭.
அனைத்தும், என் செல்லம், என் விதியால் வீணாகி விட்டது. என் நற்கர்மங்கள் எவ்வாறு பலனளிக்காமல் போனது என்பதை இப்போது சொல்கிறேன்.
ந மேऽஸ்தி ஸந்ததிஸ்தாத ந ஸுஹ்ரு'ந்ந ச பாந்தவஃ । ந ச மித்ரம் ஹி மே தாத்ரு'க்யஃ குர்யாதௌர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௨௭.
எனக்கு சந்ததி இல்லை, நண்பர் இல்லை, உறவினர் இல்லை. என் இறுதிக்கிரியைகளைச் செய்யும் ஒருவரும் இல்லை.
ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தேந மம ஜாதம் ந்ரு'போத்தம । ஏகாதஶம் த்ரிபக்ஷம் ச ஷாண்மாஸிகமதாப்திகம் । ப்ரதிமாஸ்யாநி சாந்யாநி ஏவம் ஶ்ராத்தாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௨௭.
அதனால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு பேயாகிய நிலை உறுதியாகி விட்டது. பதினொன்றாம் நாள், பன்னிரண்டு நாள், ஆறு மாதம், வருடம், மாதந்தோறும்—இப்படி பதினாறு விதமான சிராத்துகள் உள்ளன.
யஸ்யைதாநி ந தீயந்தே ப்ரேதஶ்ராத்தாநி பூபதே । ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தஸ்ய தத்தைஃ ஶ்ராத்தஶதைரபி ॥ ௨,௨௭.
அரசே, இந்த சிராத்துகள் யாருக்காக செய்யப்படவில்லை என்றால், அவர்களுக்கு பேயாகிய நிலை உறுதியாகவே இருக்கும்; மற்றவர்கள் நூறு சிராத்துகள் செய்தாலும் பலன் கிடையாது.
ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மஹாராஜ ப்ரேதத்வாதுத்தரஸ்வ மாம் । வர்ணாநாம் சாபி ஸர்வேஷாம் ராஜா பந்துரிஹோச்யதே ॥ ௨,௨௭.
இதை அறிந்து, பெரிய அரசே, என்னை இந்த பேய்நிலையிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும். இங்கே எல்லா ஜாதிகளுக்கும் அரசன் உறவினன் என்று கூறப்படுகிறான்.
தந்மாம் தாரய ராஜேந்த்ர மணிரத்நம் ததாமி தே । யதா மம ஶுபாவாப்திர்பவேந்ந்ரு'பவரோத்தம ॥ ௨,௨௭.
அதனால், அரசர்களின் தலைவனே, என்னை இரட்சியுங்கள்; நான் உனக்கு ஒரு ரத்தினம் தருகிறேன். எனக்கு நன்மை கிடைக்க வேண்டும், சிறந்த அரசே.
ததா கார்யம் மஹாபாஹோ க்ரு'பா யதி மயீஷ்யதே । ஆத்மநஶ்ச குரு க்ஷிப்ரம் ஸர்வமேவௌர்த்வேதைஹிகம் ॥ ௨,௨௭.
மிகுந்த வலிமை உடையவரே, என்மீது தயவு இருந்தால் இப்படிச் செய்ய வேண்டும். நீயே விரைவில் என் எல்லா இறுதிக்கிரியைகளையும் செய்து விடு.
ந்ரு'பதிருவாச । கதம் ப்ரேதா பவந்தீஹ க்ரு'தைரப்யௌர்த்வதைஹிகைஃ । பிஶாசாஶ்ச பவந்தீஹ கர்மபிஃ கைஶ்ச தத்வத ॥ ௨,௨௭.
அரசர் கேட்டார்: இறுதிக்கிரியைகள் செய்யப்பட்டும், இங்கே மக்கள் எப்படி பேயாகிறார்கள்? மேலும், எவ்வாறு பிசாசாகிறார்கள்? அதையும் சொல்லு.
ப்ரேத உவாச । தேவத்ரவ்யம் ச ப்ரஹ்மஸ்வம் ஸ்த்ரீபாலதநஸஞ்சயம் । யே ஹரந்தி ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ப்ரேதயோநிம் வ்ரஜந்தி தே ॥ ௨,௨௭.
பேய் சொன்னான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே, கோயில் சொத்து, பிராமணரின் செல்வம், பெண்கள் மற்றும் பிள்ளைகளின் பொருளை யார் திருடுகிறார்களோ, அவர்கள் பேயாகும் பிறவியை அடைவார்கள்.
தாபஸீம் ச ஸகோத்ராம் ச அகம்யாம் யே பஜந்தி ஹி । பவந்தி தே மஹாப்ரேதா அம்புஜாநி ஹரந்தி யே ॥ ௨,௨௭.
தபசு செய்யும் பெண்கள் அல்லது சொந்தக் குடும்பத்தில் உள்ள பெண்களை அல்லது தடைசெய்யப்பட்ட பெண்களை அணுகும்வர்கள் பெரிய பேய்களாகிறார்கள்; மேலும் தாமரை மலர்களை திருடுபவர்களும் அப்படியே ஆகிறார்கள்.
ப்ரவாலவஜ்ரஹர்தாரோ யே ச வஸ்த்ராபஹாரகாஃ । ததா ஹிரண்யஹர்தாரஃ ஸம்யுகேऽஸந்முகாகதாஃ ॥ ௨,௨௭.
மரச்சீலை, வஜ்ராயுதம், உடை, தங்கம் ஆகியவற்றை திருடுபவர்கள், போரில் எதிரி வந்தபோது ஓடிப்போகும்வர்கள்,
க்ரு'தக்நா நாஸ்திகா ரௌத்ராஸ்ததா ஸாஹஸிகா நராஃ । பஞ்சயஜ்ஞவிநிர்முக்தா மஹாதாநரதாஶ்ச யே ॥ ௨,௨௭.
நன்றி மறந்தவர்கள், கடவுளை ஏற்காதவர்கள், கொடூரமானவர்கள், அவசரமாக நடக்கும் மனிதர்கள், ஐந்து வித யாகங்களை செய்யாதவர்கள், பெரிய தானங்களில் ஈடுபடுவோர் ஆகியோர்...
ஸ்வாமித்ரோஹகரா மித்ரப்ராஹ்மத்ரோஹகராஶ்ச யே । தீர்தபாபகரா ராஜஞ்ஜாயந்தே ப்ரேதயோநயஃ । ஏவமாத்யா மஹாராஜ ஜாயந்தே ப்ரேதயோநயஃ ॥ ௨,௨௭.
தம்முடைய ஆண்டவரை வஞ்சிக்கும்வர்கள், நண்பர்களையும் பண்டிதர்களையும் புண்படுத்தும்வர்கள், புனித இடங்களில் பாவம் செய்பவர்கள், அரசே, இவர்கள் எல்லாம் பிசாசு யோனியில் பிறக்கின்றனர்; இப்படிப்பட்டவர்கள் எல்லாம் பிசாசு யோனியில் பிறக்கின்றனர்.
ராஜோவாச । கதம் முக்தா பவந்தீஹ ப்ரேதத்வாத்த்வம் ச தேऽபி ச । கதம் சாபி மயா கார்யமௌர்த்வதைஹிகமாத்மநஃ । விதிநா கேந தத்கார்யம் ஸர்வமேதத்வதஸ்வ மே ॥ ௨,௨௭.
அரசன் கேட்டான்: இவர்கள் எப்படி பிசாசு நிலைமையிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்? நானும் எனக்காக மறைந்தபின் செய்ய வேண்டிய கிரியைகளை எப்படிச் செய்ய வேண்டும்? எந்த முறையில் இதை எல்லாம் செய்ய வேண்டும்? இதை முழுமையாக எனக்குச் சொல்.
ப்ரேத உவாச । ஶ்ரு'ணு ராஜேந்த்ர ஸம்க்ஷேபாத்விதிம் நாராயணாத்மகம் । ஸச்சாஸ்த்ரஶ்ரவணம் விஷ்ணோஃ பூஜா ஸஜ்ஜநஸம்கதிஃ ॥ ௨,௨௭.
பிசாசு சொன்னான்: அரசே, நாராயணனை அடிப்படையாகக் கொண்ட முறையைச் சுருக்கமாகக் கேள்; உண்மையான சாஸ்திரங்களை கேட்பது, விஷ்ணுவை வழிபடுவது, நல்லவர்களுடன் பழகுவது ஆகியவை.
ப்ரேதயோநிவிநாஶாய பவந்தீதி மயா ஶ்ருதம் । அதோ வக்ஷ்யாமி தே விஷ்ணுபூஜாம் ப்ரேதத்வநாஶிநீம் ॥ ௨,௨௭.
இவை பிசாசு யோனியை அழிக்கின்றன என்று நான் கேட்டுள்ளேன்; அதனால், பிசாசு நிலையை அழிக்கும் விஷ்ணு வழிபாட்டை உனக்கு சொல்கிறேன்.
ஸுவர்ணத்வயமாஹ்ரு'த்ய மூர்திம் பூப ப்ரகல்பயேத் । நாராயணஸ்ய தேவஸ்ய ஸர்வாபரணபூஷிதாம் ॥ ௨,௨௭.
இரண்டு தங்கத் துண்டுகளை எடுத்துக் கொண்டு, அரசே, நாராயணன் என்ற தெய்வத்தின் உருவத்தை எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரித்து உருவாக்க வேண்டும்.