கருடபுராணம்

லக்ஷ்மீயுதாந்பரித்யஜ்ய மாதரம் பிதரம் ததா । ம்ரு'தம் பதிமநுவ்ரஜ்ய ஸா சிரம் ஸுகமேததே ॥ ௨,௨௬.

பணமுள்ள தாய் தந்தையையும் விட்டு, இறந்த கணவரை தொடர்ந்து சென்றால், அந்த பெண் நீண்ட கால மகிழ்ச்சியை அடைவாள்.

திவ்யவர்ஷப்ரமாணேந திஸ்ரஃ கோட்யோர்ऽத்தகோடயஃ । தாவத்காலம் வஸேத்ஸ்வர்கே நக்ஷத்ரைஃ ஸஹ ஸர்வதா ॥ ௨,௨௬.

மூன்று கோடி தெய்வ வருடங்களுக்கு இன்னும் ஒரு கோடிyarum பாதி ஆண்டுகள், அவள் விண்ணகத்தில் நட்சத்திரங்களுடன் என்றும் வாழ்வாள்.

ததந்தே சரதே லோகே குலே பவதி போகிநாம் । ஸா ஹி லப்தமஹாப்ரீதிர்பர்த்ரா ஸஹ பதிவ்ரதா ॥ ௨,௨௬.

அதற்குப் பிறகு, அவள் உலகில் சுற்றி, செல்வமுள்ள குடும்பத்தில் பிறந்து, கணவருடன் சேர்ந்து மிகுந்த மகிழ்ச்சி அனுபவிப்பாள்.

ஏவம் ந குருதே நாரீ தர்மோடா பதிஸம்கமம் । ஜந்மஜந்மநி துஃ கார்தாதுஃ ஶீலாப்ரியவாதிநீ ॥ ௨,௨௬.

ஆனால் ஒரு மணமான பெண் இவ்வாறு நடக்கவில்லை என்றால், பிறவிப் பிறவியாக துன்பமும், தீய பழக்கமும், கடுமையான சொற்களும் அனுபவிப்பாள்.

வல்குலீ க்ரு'ஹஸோதா வா கோதா வா த்விமுகீ பவேத் । ஸ்வபர்தாரம் பரித்யஜ்ய பரபும்ஸோநுவர்திநீ ॥ ௨,௨௬.

தன் கணவரை விட்டு, வேறு ஆணை பின்பற்றும் பெண், குரங்கு, வீட்டில் இருக்கும் பல்லி, உடல் பெரிய பல்லி, அல்லது இரு முகம் உடையவளாக பிறக்கிறாள்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸ்வபதிம் ஸ்த்ரீ நிஷேவதே । மநஸா கர்மணா வாசா ம்ரு'தம் ஜீவந்தமேவ வா ॥ ௨,௨௬.

அதனால், ஒரு பெண் எல்லா முயற்சியிலும், மனம், செயல், சொல் மூலமாக, உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தாலும், தன் கணவரை சேவை செய்ய வேண்டும்.

ஜீவமாநே ம்ரு'தே வாபி கில்பிஷம் குருதே து யா । ஸ ச வைதவ்யமாப்நோதி ஜந்மஜந்மநி துர்பகா ॥ ௨,௨௬.

யார் கணவர் உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்தாலும், பாவம் செய்கிறாரோ, அவள் பிறவிப் பிறவியாக விதவைதனமும் துயரமும் அனுபவிப்பாள்.

யத்தேவேப்யோ யத்பித்ரு'ப்யஃ ஶ்ரத்தயைவ ப்ரதீயதே । தத்பலம் பர்த்ரு'பூஜாதஃ குர்யாத்பர்த்ரர்சநம் ததஃ ॥ ௨,௨௬.

தெய்வங்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் நம்பிக்கையுடன் கொடுக்கும் எதுவும், கணவரை வழிபட்டால் அதே பலன் கிடைக்கும்; ஆகவே கணவரை மதிக்க வேண்டும்.

ஏவம் க்ரு'தே ககஶ்ரேஷ்ட பித்ரு'லோகே சிரம் வஸேத் । யாவதாதித்யசந்த்ரௌ ச தாவத்தேவஸமா திவி ॥ ௨,௨௬.

இவ்வாறு செய்தால், சிறந்த பறவைகளின் தலைவனே, அவள் முன்னோர்களின் உலகில் நீண்ட நாட்கள் வாழ்வாள்; சூரியன் சந்திரன் இருக்கும் வரை விண்ணில் தெய்வங்களுக்கு சமமாக இருப்பாள்.

புநஶ்சிராயுஷோ பூத்த்வா ஜாயந்தே விபுலே குலே । பதிவ்ரதா யதா நாரீ பர்த்ரு'துஃகம் ந விந்ததி ॥ ௨,௨௬.

பிறகு, நீண்ட ஆயுளுடன், உயர்ந்த குடும்பத்தில் பிறப்பாள்; கணவருக்கு உணரும் துன்பம், ஒரு நல்ல மனைவி அனுபவிக்க மாட்டாள்.

ஸர்வமேதத்தி கதிதம் மயா தவ ககேஶ்வர । விஶேஷம் கதயிஷ்யாமி ம்ரு'தஸ்யைவ ஸுகப்ரதம் ॥ ௨,௨௬.

இவை அனைத்தும் உனக்கு நான் கூறினேன், பறவைகளின் அரசே; இப்போது இறந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விஷயங்களை விரிவாக சொல்கிறேன்.

த்வாதஶாஹே க்ரு'தம் ஸர்வம் வர்ஷம் யாவத்ஸபிண்டநம் । புநஃ குர்யாத்ஸதா நித்யம் கடாந்நம் ப்ரதிமாஸிகம் ॥ ௨,௨௬.

பன்னிரண்டாம் நாளில் செய்யப்படும் காரியமும், வருடாந்தம் செய்யும் சிராத்தமும், மாதம் தோறும் உணவு, தண்ணீர் வழங்கி மறுபடியும் செய்ய வேண்டும்.

க்ரு'தஸ்ய கரணம் நாஸ்தி ப்ரேதகார்யாத்ரு'தே கக । யஃ கரோதி நரஃ கஶ்சித்க்ரு'த்பூர்வம் விநஶ்யதி ॥ ௨,௨௬.

முன்பு செய்ததை மீண்டும் செய்வதில் பயன் இல்லை, பறவையே; இறந்தவருக்கான காரியங்களைத் தவிர, ஏற்கனவே செய்ததை மீண்டும் செய்தால் நஷ்டம் ஏற்படும்.

ம்ரு'தஸ்யைவ புநஃ குர்யாத்ப்ரேதோऽக்ஷய்யமவாப்நுயாத் । ப்ரதிமாஸம் கடா தேயா ஸோதநா ஜலபூரிதாஃ ॥ ௨,௨௬.

இறந்தவருக்காக மட்டுமே மறுபடியும் செய்ய வேண்டும்; அப்படி செய்தால், அவர் அழியாத நன்மை பெறுவார். ஒவ்வொரு மாதமும் தண்ணீர் நிரம்பிய குடங்களை வழங்க வேண்டும்.

அர்வாக்ச வ்ரு'த்தேஃ கரணாச்ச தார்க்ஷ்ய ஸபிண்டநம் யஃ குருதே ஹி புத்ரஃ । ததாபி மாஸம் ப்ரதிபிண்டமேகமந்நம் ச கும்பம் ஸஜலம் ச தத்யாத் ॥ ௨,௨௬.

தகுந்த காலத்திற்குப் பிறகோ அல்லது வயதான பிறகு மகன் சபிண்டம் செய்தாலும், ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு உணவு வழங்கியும், தண்ணீர் நிரம்பிய ஒரு குடம் கொடுத்தும் செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௭ தார்க்ஷ்ய உவாச । கதம் ப்ரேதா வஸந்த்யத்ர கீத்ரு'க்ரூபா பவந்தி தே । மஹாப்ரேதாஃ பிஶாசாஶ்ச கைஃகைஃ கர்மபலைர்விபோ । ஸர்வேஷாமநுகம்பார்தம் ப்ரூஹி மே மதுஸூதந ॥ ௨,௨௭.

தார்க்ஷ்யன் கேட்டான்: இறந்தவர்கள் இங்கு எப்படி வாழ்கிறார்கள்? அவர்கள் எவ்வாறு தோற்றம் பெறுகிறார்கள்? பெரிய ப்ரேதங்களும் பிசாசுகளும் எந்த செயலால் அப்படியாகிறார்கள்? எல்லோருக்கும் இரக்கம் கொண்டு, இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள் மதுசூதனனே.

ப்ரேதத்வாந்முச்யதே யேந தாநேந ச ஶுபே ந ச । தந்மே கதய தேவேஶ மம சேதிச்சஸி ப்ரியம் ॥ ௨,௨௭.

ப்ரேத நிலையில் இருந்து விடுபட எது கொடுத்தால் அல்லது எது நல்லது செய்து விடுவிக்கப் படுகிறோம்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள் தேவாதிபதியே, எனக்கு நல்லது செய்ய விரும்பினால்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸாது ப்ரு'ஷ்டம் த்வயா தார்க்ஷ்ய மாநுஷாணாம் ஹிதாய வை । ஶ்ரு'ணுசாவஹிதோ பூத்வா யத்வச்மி ப்ரேதலக்ஷணம் ॥ ௨,௨௭.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: நல்ல கேள்வி கேட்டாயே, தார்க்ஷ்யா! மனிதர்களுக்குப் பயன் தரும் இந்த விஷயத்தை நான் இப்போது சொல்வேன். நீ கவனமாகக் கேள்; நான் பிணமானவர்களின் அடையாளங்களை விளக்குகிறேன்.

குஹ்யத்குஹ்யதரம் ஹ்யேதந்நாக்யேயம் யஸ்ய கஸ்யசித் । பக்தஸ்த்வம் ஹி மஹாபாஹோ தேந தே கதயாம்யஹம் ॥ ௨,௨௭.

இது மிக ரகசியமானது; யாருக்கும் சொல்லக்கூடாத ஒன்று. ஆனாலும், நீ என் பக்தனாக இருக்கிறாய், வீரனே! அதனால் உனக்கு இதைச் சொல்கிறேன்.

புரா த்ரேதாயுகே தாத ராஜாஸீத்பப்ருவாஹநஃ । மஹோதயபுரே ரம்யே தர்மநிஷ்டோ மஹாபலஃ ॥ ௨,௨௭.

முன்னொரு காலத்தில், திரேதா யுகத்தில், மகோதை என்ற அழகான நகரத்தில், பப்ருவாஹனன் என்ற ஒரு அரசர் இருந்தார். அவர் தர்மத்தில் நிலைத்தவரும், பெரும் பலமுடையவரும் ஆவார்.

யஜ்வா தாநபதிஃ ஶ்ரீமாந்ப்ரஹ்மண்யஃ ஸாதுஸம்மதஃ । ஶீலாசாரகுணோபேதோ தயாதாக்ஷிண்யஸம்யுதஃ ॥ ௨,௨௭.

அவர் யாகங்கள் செய்தவர், தானத்தில் முதல்வர், செல்வம் நிறைந்தவர், பிராமணர்களை மதிப்பவர், நல்லவர்களால் பாராட்டப்படுபவர், நல்ல பழக்கமும் பண்பும் கொண்டவர், இரக்கம் மற்றும் உதவியில் நிறைந்தவர்.

ப்ரஜாஃ பாலயதே நித்யம் புத்ராநிவ மஹாபலஃ । க்ஷத்த்ரதர்மரதோ நித்யம் ஸ தண்ட்யாந்தண்டயந்ந்ரு'பஃ ॥ ௨,௨௭.

அந்தப் பெரும் பலமுள்ள அரசர் தனது رعயைகளை எப்போதும் தன் பிள்ளைகளைப் போல பாதுகாத்தார்; க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் உறுதியுடன் இருந்து, தண்டனைக்கு உரியவர்களுக்கு தண்டனையும் கொடுத்தார்.

ஸ கதாசிந்மஹாபாஹுஃ ஸஸைந்யோம்ரு'கயாம் கதஃ । வநம் விவேஶ கஹநம் நாநாவ்ரு'க்ஷஸமந்விதம் ॥ ௨,௨௭.

ஒரு நாள், அந்த வீரமான அரசர் தன் படையுடன் வேட்டைக்கு சென்று, பலவகை மரங்களால் சூழப்பட்ட அடர்ந்த காட்டிற்குள் நுழைந்தார்.

ஶார்தூலஶதஸம்ஜுஷ்டம் நாநாபக்ஷிநிநாதிதம் । வநமத்யே ததா ராஜா ம்ரு'கம் தூராதபஶ்யத ॥ ௨,௨௭.

அந்தக் காட்டில் நூற்றுக்கணக்கான புலிகள் இருந்தன; பலவகை பறவைகளின் கூச்சலால் முழங்கியது. அந்தக் காட்டின் நடுவில், அரசர் தொலைவில் ஒரு மானைக் கண்டார்.

தேந வித்தோ ம்ரு'கோऽதீவ பாணேந ஸுத்ரு'டேந ச । பாணமாதாய தம் தஸ்ய ஸ வநேऽதர்ஶநம் யயௌ ॥ ௨,௨௭.

அந்த மானுக்கு ஒரு வலுவான அம்பு பாய்ந்தது. அந்த மான், அம்பை உடன் எடுத்துக்கொண்டு, காட்டுக்குள் மறைந்தது.

கக்ஷே தச்சோணிதஸ்த்ராவாத்ஸ ராஜாநுஜகாம தம் । ததோ ம்ரு'கப்ரஸங்கேந வநமந்யத்விவேஶ ஸஃ ॥ ௨,௨௭.

அரசர் அந்த மானின் இரத்த தடத்தைப் பின்தொடர்ந்து சென்றார். அப்படி மானைத் தேடி, வேறு ஒரு காட்டிற்குள் நுழைந்தார்.

க்ஷுத்க்ஷாமகண்டோ ந்ரு'பதிஃ ஶ்ரமஸந்தாபமூர்சிதஃ । ஜலஸ்தாநம் ஸமாஸாத்ய ஸாஶ்வ ஏவாவகாஹத ॥ ௨,௨௭.

பசிக்கும், தாகமும் காரணமாக, சோர்வும் மயக்கமும் ஏற்பட்ட அரசர், ஒரு நீர்நிலையை அடைந்து, குதிரைமேல் இருந்தபடியே அதில் இறங்கினார்.

பீத்வா தது தகம் ஶீதம் பத்மகந்தாதிவாஸிதம் । தத உத்தீர்ய ஸலிலாத்விமலாத்பப்ருவாஹநஃ ॥ ௨,௨௭.

அந்த குளிர்ந்த, தாமரை வாசம் வீசும் தண்ணீரை அருந்தி, பப்ருவாஹனன் அந்தத் தூய நீரிலிருந்து வெளியே வந்தார்.

ந்யக்ரோதவ்ரு'க்ஷமாஸாத்ய ஶீதச்சாயம் மநோஹரம் । மஹாவிடபிநம் ஹ்ரு'த்யம் பக்ஷிஸங்காதநாதிதம் ॥ ௨,௨௭.

அவர் ஒரு ஆலமரத்தை அடைந்தார். அது குளிர்ந்த, இனிய நிழலைத் தந்தது; பரந்து விரிந்த கிளைகளும், பறவைகளின் கூட்டங்களால் முழங்கியதும், மனதை ஈர்க்கும் மரமாக இருந்தது.