கருடபுராணம்

ஶிஶுரா தந்தஜநநாத்பாலஃ ஸ்யாத்யாவதாஶிகம் । கத்யதே ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு குமாரோ மௌஞ்ஜிபந்தநாத் ॥ ௨,௨௫.

பற்கள் வரும்வரை குழந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறது; சிகை வளரும்வரை அந்த பெயர் உண்டு. எல்லா நூல்களிலும், மூஞ்சு நூல் கட்டும் தருவாயிலிருந்து இளைஞன் என்று கூறப்படுகிறது.

ஶூத்ராதீநாம் கதம் குர்யாத்ஸம்ஶயோ மௌஞ்ஜிவர்ஜநாத் । கர்பாச்ச நவமம் ஹித்வா ஶிஶுராமாஸஷோடஶம் ॥ ௨,௨௫.

சூத்திரர் மற்றும் பிறருக்கு மூஞ்சு நூல் இல்லாததால் எப்படி செய்ய வேண்டும்? கருவில் இருந்து ஒன்பதாம் மாதம் கடந்த பிறகு, பதினாறு மாதம் வரை குழந்தை எனக் கருதப்படுகிறது.

பாலஶ்சாத பரஞ்ஜ்ஞேய ஆமாஸஸப்தவிம்ஶதி । ஆ பஞ்ச வர்ஷாத்கௌமாரஃ பௌகண்டோ நவஹாம்யநஃ ॥ ௨,௨௫.

பறவையே, இருபத்தி ஏழு மாதம் வரை குழந்தை என்று அறிய வேண்டும்; ஐந்து வயது வரை பால்யம், ஒன்பது வயது வரை பவ்கண்டம் எனப்படுகிறது.

கிஶோரஃ ஷோடஶாப்தஃ ஸ்யாத்ததோ யௌவநமாதிஶேத் । ம்ரு'தோऽபி பஞ்சமே வர்ஷே அவ்ரு'தஃ ஸவ்ரு'தோऽபி வா ॥ ௨,௨௫.

பதினாறு வயது வரை கிசோரன் என்று அழைக்கப்படுவான்; அதற்கு மேல், யௌவனம் தொடங்கும். ஐந்தாம் வயதில், உபநயனமோ இல்லையோ இறந்தால், அதே விதி பொருந்தும்.

பூர்வோக்தமேவ கர்தவ்யமீஹதே தஶபிண்டகம் । ஸ்வல்பகர்மப்ரஸங்காச்ச ஸ்வல்பாத்விஷயபந்தநாத் ॥ ௨,௨௫.

முன்னதாக கூறிய கிரியைகள், பத்து பிண்டம் சமர்ப்பிப்பதும், குறைந்த செயல்கள் மற்றும் குறைந்த உலக பந்தங்கள் காரணமாக செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வல்ஷாத்வபுஷி வஸ்த்ராச்ச க்ரியாம் ஸ்வல்பாமபீச்சதி । யாவதுபசயோ ஜந்துர்யாவத்விஷயவேஷ்டிதஃ ॥ ௨,௨௫.

உடலும் உடைவும் சிறியதால், குறைந்த கிரியைகள் போதும்; உயிர் வளரும் வரை மற்றும் உலக விஷயங்களில் சிக்கியிருக்கும் வரை அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.

யத்யத்யஸ்யோபஜீவ்யம் ஸ்யாத்தத்தத்தேயமிஹேச்சதி । ப்ரஹ்மபீஜோத்பவாஃ புத்ரா தேவர்ஷோணாம் ச வல்லபாஃ ॥ ௨,௨௫.

யாருக்கு என்ன தேவைப்படுகிறதோ, அதையே இங்கு வழங்க வேண்டும்; பிரம்மாவின் பீஜத்திலிருந்து பிறந்த பிள்ளைகள் தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மிகப் பிரியமானவர்கள்.

யமேந யமதூதைஶ்ச ஶாஸ்யந்தே நிஶ்சிதம் கக । பாலோ வ்ரு'த்தோ யுபா வாபி கடமிச்சந்தி தேஹிநஃ ॥ ௨,௨௫.

யமனும் அவன் தூதர்களும் நிச்சயமாக ஆளுகின்றனர், பறவையே; குழந்தை, முதியவர், இளைஞன் என எவராக இருந்தாலும், உடலுடன் இருப்போர் சேர்வை விரும்புகின்றனர்.

ஸுகம் துஃ கம் ஸதா வேத்தி தேஹீ வை ஸர்வகஸ்த்விஹ । பரித்யஜ்ய ததாத்மாநம் ஜீர்ணாம் த்வசமிவோரகஃ ॥ ௨,௨௫.

உடலுடன் உள்ள உயிர் எப்போதும் இங்கு இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறது; பாம்பு பழைய தோலை விட்டுவிடும் போல், தன் உடலை விட்டு விடுகிறது.

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ வாயுப்ரு'தஃ க்ஷுதாந்விதஃ । தஸ்மாத்தேயாநி தாநாநி ம்ரு'தே பாலே ஸுநிஶ்சிதம் ॥ ௨,௨௫.

அங்குஸ்தம் அளவு மனிதன், காற்றால் வாழ்பவன், பசிக்காக உழல்வான்; ஆகவே, குழந்தை இறந்தால் நிச்சயமாக தானங்கள் செய்ய வேண்டும்.

ஜந்மதஃ பஞ்ச வர்ஷாணி புங்க்தே தத்தமஸம்ஸ்க்ரு'தம் । பஞ்சவர்ஷாதிகே பாலே விபத்திர்யதி ஜாயதே ॥ ௨,௨௫.

பிறந்த முதல் ஐந்து வருடம், கிரியைகள் இல்லாமல் கொடுக்கப்பட்டதை அனுபவிக்கிறான்; ஐந்து வயதை கடந்த குழந்தை இறந்தால், துன்பம் ஏற்படும்.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்காதிகம் கர்ம ஸபிண்டீகரணம் விநா । த்வாதஶே ஹநி ஸம்ப்ராப்தே குர்யாச்ச்ராத்தாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௨௫.

விருஷோத்சர்க்கம் போன்ற கிரியைகள், சபிண்டிகரணம் தவிர, செய்ய வேண்டும்; பன்னிரண்டாம் நாளில், பதினாறு ஸ்ராத்த்த கிரியைகள் நடத்த வேண்டும்.

பாயஸேந குடேநாபி பிண்டாந்தத்யாத்யதாக்ரமம் । உதகும்பப்ரதாநம் ச பத (உப) தாநாநி யாநி ச ॥ ௨,௨௫.

பாலுடன் அல்லது வெல்லுடன் பிண்டங்களை முறையாக வழங்க வேண்டும்; தண்ணீர் குடம் வழங்குதல் மற்றும் பிற தானங்களும் செய்ய வேண்டும்.

போஜநாநி த்விஜே தத்யாந்மஹாதாநாதி ஶக்திதஃ । தீபதாநாதி யத்கிஞ்சித்பஞ்சவர்ஷாதிகே ஸதா ॥ ௨,௨௫.

இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு உணவு வழங்க வேண்டும்; சக்திக்கு ஏற்ப பெரிய தானங்களும், ஐந்து வயதை கடந்த பிறகு எப்போதும், விளக்கு போன்ற சிறிய தானங்களும் செய்ய வேண்டும்.

கர்தவ்யம் ச ககஶ்ரேஷ்ட வ்ரதாத்ப்ராக்ப்ரேதத்ரு'ப்தயே । யதா நக்ரியதே ஸர்வம் முத்கலத்வம் ஸ கச்சதி ॥ ௨,௨௫.

பறவைகளில் சிறந்தவனே, விரதத்திற்கு முன், பிரேதரின் திருப்திக்காக கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்; எதுவும் செய்யவில்லை என்றால், அவன் முத்கல நிலையை அடைவர்.

வ்ரதாத்ப்ராங்கேவ தேயம் து ததஃ பித்ரு'கணஸ்ய ச । ஸ்வாஹாகாரேண வை குர்யாதேகோத்திஷ்டாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௨௫.

விரதத்திற்கு முன் தானம் செய்ய வேண்டும்; பிறகு பித்ருக்களின் குழுவிற்கும் செய்ய வேண்டும்; ஸ்வாஹா எனச் சொல்லி பதினாறு குறிப்பிட்ட கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

ரு'ஜுதர்பைஸ்திலைஃ ஶுக்லைஃ ப்ராசீநாவீதி நிஶ்சிதம் । அபஸவ்யம் ச கர்தவ்யம் க்ரு'தே யாந்தி பராம் கதிம் ॥ ௨,௨௫.

நேராக உள்ள தர்ப்பை மற்றும் வெள்ளை எள் கொண்டு, உடை கிழக்கு நோக்கி அணிந்து, இடது தோளில் நூலை வைத்து கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்; அவை முடிந்தபின், உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

புநஶ்சிராயுஷோ பூத்வா ஜாயந்தே ஸ்வகுலே த்ருவம் । ஸர்வஸௌக்யப்ரதஃ புத்ரஃ பித்ரோஃ ப்ரீதிவிவர்தநஃ ॥ ௨,௨௫.

மீண்டும் நீண்ட ஆயுளுடன் தன் குடும்பத்தில் பிறக்கிறார்; மகன் எல்லா மகிழ்ச்சியையும் தருவான், பெற்றோரின் அன்பை அதிகரிப்பான்.

ஆகாஶமேகம் ஹி யதா சந்த்ராதித்யௌ யதைகதஃ । கடாதிஷு ப்ரு'தக்ஸர்வம் பஶ்ய ரூபம் ச தத்ஸமம் ॥ ௨,௨௫.

எப்படி வானம் ஒன்று, அதில் சந்திரனும் சூரியனும் சேர்ந்திருக்கின்றனவோ, அதுபோல் பானைகள் போன்றவற்றில் உருவங்கள் வேறாக இருந்தாலும், உள்ளார்ந்த பொருள் ஒன்றே என்பதை நீ கவனிக்க வேண்டும்.

ஆத்மா ததைவ ஸர்வேஷு புத்த்ரேஷு விசரேத்ஸதா । யா யஸ்ய ப்ரக்ரு'திஃ பூர்வம் ஶுக்ரஶோணிதஸங்கமே ॥ ௨,௨௫.

அதேபோல், ஆன்மா எல்லா மகன்களிலும் எப்போதும் திரிகிறது; யாருக்கு முன்பு எப்படி இயல்பு இருந்ததோ, விந்து மற்றும் ரத்தம் சேர்ந்தபோது,

ஸா (ஸ) தேந பாவயோகேந புத்த்ராஸ்தத்கர்மகாரிணஃ । பித்ரு'ரூபம் ஸமாதாய கஸ்யசிஜ்ஜாயதே ஸுதஃ ॥ ௨,௨௫.

அந்த இயல்பு அந்தச் சேர்க்கையின் சக்தியால், மகன்கள் அந்த வகையில் நடக்கச் செய்கிறது; தந்தையின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஒருவனுக்கு மகன் பிறக்கிறான்.

பித்ரு'தஃ கோऽபி ரூபாட்யோ குணஜ்ஞோ தாநதத்பரஃ । ஸத்ரு'ஶஃ கோऽபி லோகேऽஸ்மிந்ந பூதோ ந பவிஷ்யதி ॥ ௨,௨௫.

தந்தையிலிருந்து யாரோ ஒருவர் அழகும், நல்ல பண்புகளும், தானம் செய்யும் மனமும் பெறலாம்; ஒருவருக்கு ஒத்தவராக இருக்கலாம், ஆனால் இந்த உலகில் ஒருபோதும் ஒரே மாதிரி யாரும் இல்லையென்றும், வருவதும் இல்லை.

அந்தாதந்தோ ந பவதி மூகாந்மூகோ ந ஜாயதே । பதிராத்பதிரோ நைவ வித்யாவாந்விதுஷோ ந ஹி । அநுரூபா ந த்ரு'ஶ்யந்தே மதீயம் வசநம் ஶ்ரு'ணு ॥ ௨,௨௫.

குருடனுக்கு குருடன் பிறக்கவில்லை, மௌனனுக்கு மௌனன் பிறக்கவில்லை, செவிடனுக்கு செவிடன் பிறக்கவில்லை, அறிவாளிக்கு அறிவாளி பிறக்கவில்லை; ஒரே மாதிரி உருவங்கள் காணப்படுவதில்லை. என் வார்த்தையை கேள்.

கருட உவாச । ஔரஸக்ஷேத்ரஜாத்யாஶ்ச புத்த்ரா தஶவிதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஸம்க்ரு'ஹீதஃ ஸுதோ யஸ்து தாஸீபுத்த்ரஶ்ச தேந கிம் ॥ ௨,௨௫.

கருடன் கேட்டான்: வயிற்றில் பிறந்ததும், மற்ற வழிகளில் பிறந்ததும் என பத்து வகை மகன்கள் கூறப்பட்டுள்ளனர்; தத்தெடுத்த மகன், அடிமைபெண்ணின் மகன் ஆகியோர் பற்றி என்ன?

காங்காம் கதிமவாப்நோதி ஜாயோ ம்ரு'த்யுவஶம் கதஃ । பவேந்ந துஹிதா யஸ்ய ந தௌஹித்ரோ ந வா ஸுதஃ ॥ ௨,௨௫.

மனைவி இறந்தவுடன் அவன் விரும்பிய நிலையை அடைகிறான்; ஒருவருக்கு மகளும், பேத்தனும், மகனும் இல்லையென்றால்,

ஶ்ராத்தம் தஸ்ய கதம் கார்யம் விதிநா கேந தத்பவேத் । ஶ்ரீபகவாநுவாச । முகம் த்ரு'ஷ்ட்வா து புத்ரஸ்ய முச்யதே பைத்ரு'காத்ரு'ணாத் ॥ ௨,௨௫.

அவருக்குப் பிதிர் கர்மம் எப்படி செய்ய வேண்டும், எந்த முறையில் செய்ய வேண்டும்? பகவான் சொன்னார்: மகனின் முகத்தைப் பார்த்தால் பித்ரு கடனிலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

பௌத்த்ரஸ்ய தர்ஶநாஜ்ஜந்துர்முச்யதே சஃ ரு'ணத்ரயாத் । லோகாநந்த்யம் திவஃ ப்ராப்திஃ புத்த்ரபௌத்த்ர ப்ரபௌத்த்ரகைஃ ॥ ௨,௨௫.

பேத்தனின் முகத்தைப் பார்த்தால் மூன்று கடன்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்; மகன், பேத்தன், பரம்பேத்தன் ஆகியோரால் முடிவில்லா உலகங்களும், சொர்க்கமும் கிடைக்கும்.

அந்யக்ஷேத்ரோத்பவாத்யா யே புக்திமாத்ரப்ரதாஃ ஸுதாஃ । குர்வீத பார்வணம் ஶ்ராத்தமாரைஸோ விதிவத்ஸுதஃ ॥ ௨,௨௫.

மற்ற வழிகளில் பிறந்த மகன்கள் சுகம் மட்டும் தருவார்கள்; உரிமைமிக்க மகன் முறையின்படி பிதிர் கர்மம் செய்ய வேண்டும்.

குர்வந்த்யந்யே ஸுதாஃ ஶ்ராத்தமே கோத்திஷ்டம் ந பார்வணம் । ப்ராஹ்மோடாஜஸ்தூந்நயதி ஸம்க்ரு'ஹீதஸ்த்வதோ நயேத் । ஶ்ராத்தம் ஸாம்வத்ஸரம் குர்வஞ்ஜாயதே நரகாய வை ॥ ௨,௨௫.

மற்ற மகன்கள் குறிப்பிட்ட கர்மம் மட்டும் செய்வார்கள், முழு பிதிர் கர்மம் செய்யமாட்டார்கள்; பிராமணியின் மகன் மேலே உயர்வான், தத்தெடுத்த மகன் கீழே இழுப்பான்; வருடாந்திர கர்மம் செய்வது நரகத்திற்கு வழிவகுக்கும்.