கருடபுராணம்

கருட உவாச । ம்ரு'தே பாலே கதம் குர்யாத்பிண்டதாநாதிகாஃ க்ரியாஃ । கர்பேஷு ச விபந்நாநாமாசூடாகரணாச்சிஶோஃ ॥ ௨,௨௪.

கருடன் சொன்னார்: ஒரு குழந்தை இறந்தால், பிண்டம் இடுதல் போன்ற கிரியைகள் எப்படி செய்ய வேண்டும்? கருவில் இறந்தவர்களுக்கு, அல்லது குழந்தையின் முதல் முடி வெட்டும் நிகழ்வுக்கு முன் இறந்தவர்களுக்கு எப்படி செய்ய வேண்டும்?

கதம் கிம் கேந தாதவ்யம் ம்ரு'தாந்தே கோ விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । கருடோக்தமிதி ஶ்ருத்வா விஷ்ணுர்வாக்யமதாப்ரவீத் ॥ ௨,௨௪.

இறப்பின் போது யார், எதை, எப்படி தர வேண்டும்? என்ன விதி கூறப்பட்டுள்ளது? கருடனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், விஷ்ணு இப்படிச் சொன்னார்.

ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । யதி கர்போ விபத்யதே ஸ்த்ரவதே வாபி யோஷிதஃ । யாவந்மாஸம் ஸ்திதோ கர்பஸ்தாவத்திநமஶௌசகம் ॥ ௨,௨௪.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சொன்னார்: ஒரு பெண்ணுக்கு கரு கலைந்தால், கரு எத்தனை மாதம் இருந்ததோ, அந்த மாதங்களுக்கு இணையான நாட்கள் அசௌசம் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

தஸ்ய கிஞ்சிந்ந கர்தவ்யமாத்மநஃ ஶ்ரேய இச்சதா । ததோ ஜாதே விபந்நே து ஆ சூடாகரணாச்சிஶோஃ ॥ ௨,௨௪.

தன் நன்மையை விரும்புகிறவன் அப்போது எதையும் செய்யக்கூடாது; ஆனால் குழந்தை பிறந்து பிறகு இறந்தால், அதன் முதல் முடி திருத்தும் வரை கிரியைகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

துக்தம் போஜ்யம் தாஶக்தி பாலாநாம் ச ப்ரதீயதே । ஆ சூடாத்பஞ்சவர்ஷே து தேஹதாஹோ விதீயதே ॥ ௨,௨௪.

குழந்தைகளுக்கு தங்களால் முடிந்த அளவு பால் மற்றும் உணவு கொடுக்க வேண்டும்; முடி திருத்தும் வரை அல்லது ஐந்து வயது வரை உடலை எரிப்பது விதியாகும்.

துக்தம் தஸ்ய ப்ரதேயம் ஸ்யாத்பாலாநாம் போஜநம் ஶுபம் । பஞ்சவர்ஷாதிகே ப்ரேதே ஸ்வஜாதிவிஹிதாநி ச ॥ ௨,௨௪.

அவர்களுக்கு பால் தர வேண்டும், குழந்தைகளுக்கு நல்ல உணவு தர வேண்டும்; ஐந்து வயதுக்கு மேல் இறந்தால், தன் சாதிக்கு ஏற்ப கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

குர்யாத்கர்மாணி ஸர்வாணி சோதகும்பாதி பாயஸம் । தாதவ்யம் து ககஶ்ரேஷ்ட ரு'ணஸம்பந்தகஸ்து ஸஃ ॥ ௨,௨௪.

எல்லா கிரியைகளும், உடகும்பம் மற்றும் பாயசம் உட்பட, செய்ய வேண்டும்; அவை தரப்பட வேண்டும், ஏனெனில் அவன் பிறவியின் கடனில் கட்டுப்பட்டவன்.

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ரு'த்யுர்த்ருவம் ஜந்ம ம்ரு'தஸ்ய ச । கர்தவ்யம் பக்ஷிஶார்தூல புநர்தேஹக்ஷயாய வை ॥ ௨,௨௪.

பிறந்தவனுக்கு இறப்பு நிச்சயம், இறந்தவனுக்கு பிறப்பு நிச்சயம்; ஆகவே, பறவைகளில் சிறந்தவரே, உடல் கெடுவதற்காக கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

தஸ்மை யத்ரோசதே தேயமதத்த்வா நிர்தநே குலே । ஸ்வல்பாயுர்நிர்தநோ பூத்வா ரதிபக்திவிவர்ஜிதஃ ॥ ௨,௨௪.

அவனுக்கு பிடித்ததை தர வேண்டும்; தராமல் ஏழை குடும்பத்தில் இருந்தால், குறைந்த ஆயுள், வறுமை, இன்பமும் பக்தியும் இழக்க நேரிடும்.

புநர்ஜந்மாப்நுயாந்மர்த்யஸ்தஸ்மாத்தேயம்ரு'தே ஶிஶோஃ । புராணே கீயதே காதா ஸர்வதா ப்ரதிபாதி மே ॥ ௨,௨௪.

இறந்த குழந்தைக்காக தரவில்லை என்றால், மனிதன் மறுபிறவி எடுப்பான்; இது புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது, எனக்கு இது தெளிவாக தெரிகிறது.

மிஷ்டாந்நம் போஜநம் தேயம் தாநே ஶக்திஸ்து துர்லபா । போஜ்யே போஜநஶக்திஶ்ச ரதிஶக்திர்வரஸ்த்ரியஃ ॥ ௨,௨௪.

இனிப்பு உணவு தர வேண்டும், ஆனால் தரும் சக்தி அரிது; உணவில் உண்டு மகிழும் சக்தி, நல்ல பெண்களில் இன்பம் பெறும் சக்தி உள்ளது.

விபவே தாநஶக்திஶ்ச நால்பஸ்ய தபஸஃ பலம் । தாநாத்போகாநவாப்நோதி ஸௌக்யம் தீர்தஸ்ய ஸேவநாத் । ஸுபாஷணாந்ம்ரு'தோ யஸ்து ஸ வித்வாந்தர்மவித்தமஃ ॥ ௨,௨௪.

செல்வத்தில் தான் தானம் செய்யும் சக்தி உள்ளது; வறியவனுக்கு தவத்தின் பலன் கிடையாது. தானம் செய்தால் அனுபவம் கிடைக்கும்; தீர்த்த யாத்திரையால் சந்தோஷம்; நல்ல வார்த்தை பேசினால் இறந்தவனும் ஞானியும் தர்மத்திலும் சிறந்தவனும் ஆவான்.

அதத்ததாநாச்ச பவேத்தரித்ரோ தரித்ரபாவாச்ச கரோதிபாபம் । பாபப்ரபாவாந்நரகம் ப்ரயாதி புநர்தரித்ரஃ புநரேவ பாபீ ॥ ௨,௨௪.

தர வேண்டியதை தராமல் இருந்தால் வறுமை வரும்; வறுமையால் பாவம் செய்கிறான்; பாவத்தின் காரணமாக நரகத்திற்கு போகிறான்; மீண்டும் வறுமை, மீண்டும் பாவம்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௫ ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி புருஷஸ்த்ரீ விநிர்ணயம் । ஜீவந்வாபி ம்ரு'தோ வாபி பஞ்சவர்ஷாதிகோऽபி வா ॥ ௨,௨௫.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சொன்னார்: இப்போது நான் ஆணும் பெண்ணும், உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தாலும், ஐந்து வயதுக்கு மேல் இருந்தாலும், அவர்களுக்கு விதிகளை விளக்குகிறேன்.

பூர்ணே து பஞ்சமே வர்ஷே புமாம்ஶ்சைவ ப்ரதிஷ்டிதஃ । ஸர்வைந்த்ரியாணி ஜாநாதி ரூபாரூபவிபர்யயௌ ॥ ௨,௨௫.

ஐந்தாம் ஆண்டு முடிந்தவுடன், ஒரு பையன் நிலைபெறும்; அவன் எல்லா அறிவையும், உருவும் உருபில்லாததையும் வேறுபடுத்தி அறிகிறான்.

பூர்வகர்மவிபாகேந ப்ராணிநாம் வதபந்தநம் । விப்ராதீநந்த்யஜாந்ஸர்வாந்பாபம் மாரயதி த்ருவம் ॥ ௨,௨௫.

முந்தைய கர்மாவின் விளைவால், உயிர்களுக்கு கொலை மற்றும் பந்தம் ஏற்படுகிறது; பிராமணர் முதல் சாதி வெளியோர் வரை, பாவம் நிச்சயம் அழிக்கிறது.

கர்பே நஷ்டே க்ரியா நாஸ்தி துக்தம் தேயம் ம்ரு'தே ஶிஶௌ । பரம் ச பாயஸம் க்ஷீரம் தத்யாத்வலவிபத்திதஃ ॥ ௨,௨௫.

கரு கலைந்தால் கிரியைகள் இல்லை; இறந்த குழந்தைக்கு பால் தர வேண்டும்; சிறுவன் இறந்தால் பாயசம் அல்லது பால் தர வேண்டும்.

ஏகாதஶாஹம் த்வாதஶாஹம் வ்ரு'ஷம் வ்ரு'ஷவிதிம் விநா । மஹாதாநவிஹீநம் ச குமாரே க்ரு'த்யமாதிஶேத் ॥ ௨,௨௫.

பதினொன்றாம் அல்லது பன்னிரண்டாம் நாளில், காளை அல்லது காளைக்கு உரிய கிரியைகள் இல்லாமல், பெரிய தானங்கள் இல்லாமல், சிறுவனுக்கான கிரியைகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

குமாராணாம் சைவ பாலாநாம் போஜநம் வஸ்த்ரவேஷ்டநம் । பாலே வா தருணே வ்ரு'த்தே கடோ பவதி வை ம்ரு'தே ॥ ௨,௨௫.

சிறுவர்களுக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் உணவும் vasthiramum தர வேண்டும்; குழந்தை, இளைஞன், முதியவர் யார் இறந்தாலும், உடகும்ப கிரியை செய்ய வேண்டும்.

பூமௌ விநிஃ க்ஷிபேத்பாலம் த்விமாஸோநம் த்விவார்ஷிகம் । ததஃ பரம் ககஶ்ரேஷ்ட தேஹதாஹோ விதோயதே ॥ ௨,௨௫.

இரண்டு மாதம் அல்லது இரண்டு வருடம் ஆன குழந்தையை நிலத்தில் வைக்க வேண்டும்; அதற்கு மேல், பறவைகளில் சிறந்தவனே, உடலை எரிப்பது முறையாகும்.

ஶிஶுரா தந்தஜநநாத்பாலஃ ஸ்யாத்யாவதாஶிகம் । கத்யதே ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு குமாரோ மௌஞ்ஜிபந்தநாத் ॥ ௨,௨௫.

பற்கள் வரும்வரை குழந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறது; சிகை வளரும்வரை அந்த பெயர் உண்டு. எல்லா நூல்களிலும், மூஞ்சு நூல் கட்டும் தருவாயிலிருந்து இளைஞன் என்று கூறப்படுகிறது.

ஶூத்ராதீநாம் கதம் குர்யாத்ஸம்ஶயோ மௌஞ்ஜிவர்ஜநாத் । கர்பாச்ச நவமம் ஹித்வா ஶிஶுராமாஸஷோடஶம் ॥ ௨,௨௫.

சூத்திரர் மற்றும் பிறருக்கு மூஞ்சு நூல் இல்லாததால் எப்படி செய்ய வேண்டும்? கருவில் இருந்து ஒன்பதாம் மாதம் கடந்த பிறகு, பதினாறு மாதம் வரை குழந்தை எனக் கருதப்படுகிறது.

பாலஶ்சாத பரஞ்ஜ்ஞேய ஆமாஸஸப்தவிம்ஶதி । ஆ பஞ்ச வர்ஷாத்கௌமாரஃ பௌகண்டோ நவஹாம்யநஃ ॥ ௨,௨௫.

பறவையே, இருபத்தி ஏழு மாதம் வரை குழந்தை என்று அறிய வேண்டும்; ஐந்து வயது வரை பால்யம், ஒன்பது வயது வரை பவ்கண்டம் எனப்படுகிறது.

கிஶோரஃ ஷோடஶாப்தஃ ஸ்யாத்ததோ யௌவநமாதிஶேத் । ம்ரு'தோऽபி பஞ்சமே வர்ஷே அவ்ரு'தஃ ஸவ்ரு'தோऽபி வா ॥ ௨,௨௫.

பதினாறு வயது வரை கிசோரன் என்று அழைக்கப்படுவான்; அதற்கு மேல், யௌவனம் தொடங்கும். ஐந்தாம் வயதில், உபநயனமோ இல்லையோ இறந்தால், அதே விதி பொருந்தும்.

பூர்வோக்தமேவ கர்தவ்யமீஹதே தஶபிண்டகம் । ஸ்வல்பகர்மப்ரஸங்காச்ச ஸ்வல்பாத்விஷயபந்தநாத் ॥ ௨,௨௫.

முன்னதாக கூறிய கிரியைகள், பத்து பிண்டம் சமர்ப்பிப்பதும், குறைந்த செயல்கள் மற்றும் குறைந்த உலக பந்தங்கள் காரணமாக செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வல்ஷாத்வபுஷி வஸ்த்ராச்ச க்ரியாம் ஸ்வல்பாமபீச்சதி । யாவதுபசயோ ஜந்துர்யாவத்விஷயவேஷ்டிதஃ ॥ ௨,௨௫.

உடலும் உடைவும் சிறியதால், குறைந்த கிரியைகள் போதும்; உயிர் வளரும் வரை மற்றும் உலக விஷயங்களில் சிக்கியிருக்கும் வரை அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.

யத்யத்யஸ்யோபஜீவ்யம் ஸ்யாத்தத்தத்தேயமிஹேச்சதி । ப்ரஹ்மபீஜோத்பவாஃ புத்ரா தேவர்ஷோணாம் ச வல்லபாஃ ॥ ௨,௨௫.

யாருக்கு என்ன தேவைப்படுகிறதோ, அதையே இங்கு வழங்க வேண்டும்; பிரம்மாவின் பீஜத்திலிருந்து பிறந்த பிள்ளைகள் தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மிகப் பிரியமானவர்கள்.

யமேந யமதூதைஶ்ச ஶாஸ்யந்தே நிஶ்சிதம் கக । பாலோ வ்ரு'த்தோ யுபா வாபி கடமிச்சந்தி தேஹிநஃ ॥ ௨,௨௫.

யமனும் அவன் தூதர்களும் நிச்சயமாக ஆளுகின்றனர், பறவையே; குழந்தை, முதியவர், இளைஞன் என எவராக இருந்தாலும், உடலுடன் இருப்போர் சேர்வை விரும்புகின்றனர்.

ஸுகம் துஃ கம் ஸதா வேத்தி தேஹீ வை ஸர்வகஸ்த்விஹ । பரித்யஜ்ய ததாத்மாநம் ஜீர்ணாம் த்வசமிவோரகஃ ॥ ௨,௨௫.

உடலுடன் உள்ள உயிர் எப்போதும் இங்கு இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறது; பாம்பு பழைய தோலை விட்டுவிடும் போல், தன் உடலை விட்டு விடுகிறது.