கருடபுராணம்

அரக்ஷிதாரம் ராஜாநம் நித்யம் தர்மவிவர்ஜிதம் । க்ரூரம் வ்யஸநிநம் மூர்கம் வேதவாதபஹிஷ்க்ரு'தம் । ப்ரஜாபீடநகர்தாரம் ராஜாநம் யமஶாஸநம் ॥ ௨,௨௪.

பாதுகாப்பு செய்யாத அரசன், எப்போதும் தர்மத்தை விட்டு விலகும் அரசன், கொடூரமானவன், கெட்ட பழக்கத்தில் மூழ்கியவன், அறிவில்லாதவன், வேத விவாதத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டவன், رعாச்சிய மக்களை சுரண்டுபவன்—அப்படிப்பட்ட அரசன் யமனின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பான்.

ப்ராபயந்தி வஶம் ம்ரு'த்யோஸ்ததோ யாதி ச யாதநாம் । ஸ்வகர்மாணி பரித்யஜ்ய முக்யவ்ரு'த்தாநி யாநி ச ॥ ௨,௨௪.

அவர்கள் மரணத்தின் வசப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; பிறகு துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்; தங்களுக்கே உரிய கடமைகளையும், முக்கியமான வாழ்க்கை முறையையும் விட்டு விட்டதால்.

பரகர்மரதோ நித்யம் யமலோகம் ஸ கச்சதி । ஶூத்ரஃ கரோதிஃ யத்கிஞ்சித்விஜஶுஶ்ரூஷணம் விநா ॥ ௨,௨௪.

எப்போதும் பிறருடைய வேலைகளில் ஈடுபடுகிறவன் யமலோகத்திற்கு போவான்; ஒரு சுத்ரன் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்யாமல் ஏதேனும் செய்தால்—

உத்தமாதமமத்யே வா யமலோகே ஸ பச்யதே । ஸ்நாநம் தாநம் ஜபோ ஹோமோ ஸ்வாத்யாயோ தவர்தாச்சநம் ॥ ௨,௨௪.

யமராஜாவின் உலகத்தில், உயர்ந்தவராக இருந்தாலும், தாழ்ந்தவராக இருந்தாலும், நடுவிலுள்ளவராக இருந்தாலும், எல்லோரும் துன்புறுகின்றார்கள்; அங்கு குளிப்பதும், தர்மம் செய்வதும், ஜபம் செய்வதும், ஹோமம் செய்வதும், வேதம் படிப்பதும் எதுவும் இல்லை.

யஸ்மிந்திநே ந ஸேவ்யந்தே ஸ வ்ரு'தா திவஸோ ந்ரு'ணாம் । அநித்யமத்ருவம் தேஹமநாதாரம் ரஸோத்பவம் ॥ ௨,௨௪.

இவற்றை செய்யாத நாளில் மனிதனுக்கு அந்த நாள் வீணாகும்; இந்த உடல் நிலையற்றது, நிலைநிற்றல் இல்லாதது, ஆதாரம் இல்லாதது, ரசத்திலிருந்து பிறந்தது.

அந்நோதகமயே தேஹே குணாநேதாந்வதாம்யஹம் । யத்ப்ராதஃ ஸம்ஸ்க்ரு'தம் ஸாயம் நூநமந்நம் விநஶ்யதி ॥ ௨,௨௪.

உணவும் தண்ணீரும் சேர்ந்த இந்த உடலில் உள்ள பண்புகளை நான் சொல்கிறேன்: காலை தயாரித்த உணவு, மாலை நேரம் வந்தால் நிச்சயம் அழிந்துவிடும்.

ததீயரஸஸம்புஷ்டகாயே கா பத நித்யதா । கதம் ஜ்ஞாத்வா து பக்ஷீந்த்ர வபுரர்தம் ஸ்வகர்மபிஃ ॥ ௨,௨௪.

உடல் ரசத்தால் வளர்ந்தது என்றால், அதில் நிலைத்திருப்பது எப்படி சாத்தியம்? இதை அறிந்து, பறவைகளின் அரசே, மனிதன் தனது செயலால் உடலின் பாதியை இழக்கிறான்.

நரஃ பாபவிநாஶாய குர்வீத பரமௌஷதம் । தேஹஃ கிமந்நதாதுஃ ஸ்விந்நிஷேக்துர்மாதுரேவ வா ॥ ௨,௨௪.

பாவங்களை அழிக்க உயர்ந்த மருந்தை மனிதன் செய்ய வேண்டும்; உணவு கொடுப்பவரின் உடல், விதை இடுபவரின் உடல், அல்லது தாயின் உடல் என்றால் என்ன?

உபயோர்வா ப்ரபோர்வாபி பாலநோக்நேஃ ஶுநோऽபி வா । கஸ்தத்ர பரமோ யஜ்ஞஃ க்ரு'மிவிட்பஸ்மஸம்ஜ்ஞகே ॥ ௨,௨௪.

இருவருடைய உடலாக இருந்தாலும், ஒருவருடையதாக இருந்தாலும், சிறுவயது தீயாக இருந்தாலும், நாயாக இருந்தாலும், அந்த இடத்தில் புழு, மல, சாம்பல் என்று அழைக்கப்படுவதை விட உயர்ந்த யாகம் எது?

கர்தவ்யஃ பரமோ யத்நஃ பாதகஸ்ய விநாஶநே । அநேகபவஸம்பூதம் பாதகம் து த்ரிதா க்ரு'தம் ॥ ௨,௨௪.

பாவங்களை அழிக்க மிகுந்த முயற்சி செய்ய வேண்டும்; பல பிறவிகளில் உருவான பாவம் மூன்று வகையில் செய்யப்படுகிறது.

யதா ப்ராப்நோதி மாநுஷ்யம் ததா ஸர்வம் தபத்யபி । ஸர்வஜந்மாநி ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய விஷாதீ க்ரு'தசேதநஃ ॥ ௨,௨௪.

மனித பிறவி அடைந்தபோது, அவன் எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கிறான்; எல்லா பிறவிகளையும் நினைத்து, மனம் சோகத்தில் மூழ்குகிறான்.

அவேக்ஷ்ய கர்பவாஸாம்ஶ்ச கர்மஜா கதயஸ்ததா । மாநுஷோதரவாஸீ சேத்ததா பவதி பாதகீ ॥ ௨,௨௪.

கருவில் வாழ்ந்த நிலைகளையும், கர்மத்தால் கிடைக்கும் நிலைகளையும் பார்த்து, மனித கருவில் பிறந்தால் அவன் பாவி ஆகிறான்.

அண்டஜாதிஷு பூதேஷு யத்ரயத்ர ப்ரஸர்பதி । ஆதயோ வ்யாதயஃ க்லேஶா ஜராரூபவிபர்யயஃ ॥ ௨,௨௪.

முட்டையிலிருந்து பிறக்கும் உயிர்கள் மற்றும் பிற உயிர்களில், அவன் எங்கு சென்றாலும், துயரம், நோய், துன்பம், முதுமை, உருவ மாற்றம் ஆகியவை இருக்கின்றன.

கர்பவாஸாத்விநிர்முக்தஸ்த்வஜ்ஞாநதிமிராவ்ரு'தஃ । ந ஜாநாதிஃ ககஶ்ரேஷ்ட பாலபாவம் ஸமாஶ்ரிதஃ ॥ ௨,௨௪.

கருவில் இருந்து வெளியே வந்தாலும், அறியாமை என்ற இருளால் மூடப்பட்டிருப்பதால், சிறந்த பறவையே, குழந்தை நிலையை அடைந்தவன் எதையும் அறியமாட்டான்.

யௌவநே திமிராந்தஶ்ச யஃ பஶ்யதி ஸ முக்திபாக் । ஆதாநாந்ம்ரு'த்யுமாப்நோதி பாலோ வா ஸ்தவிரோ யுவா ॥ ௨,௨௪.

இளமைக்காலத்தில் அறியாமை இருளால் மூடப்பட்டிருந்தாலும், உண்மை அறிந்தவன் முக்தி பெறுவான்; துன்பம் காரணமாக, குழந்தை, முதியவர், இளம் வயது என யாராக இருந்தாலும் இறப்பை அடைவான்.

ஸதநோ நிர்தநஶ்சைவ ஸுகுமாரஃ குரூபவாந் । அவித்வாம்ஶ்சைவ வித்வாம்ஶ்ச ப்ராஹ்மணாஸ்த்விதரோ ஜநஃ ॥ ௨,௨௪.

செல்வம் உள்ளவராக இருந்தாலும், ஏழையாக இருந்தாலும், மென்மையானவராக இருந்தாலும், வடிவமற்றவராக இருந்தாலும், அறியாதவராக இருந்தாலும், அறிவாளியாக இருந்தாலும், பிராமணர் அல்லது மற்றவர்கள் ஆகியவர்களாக இருந்தாலும்—

தபோரதோ யோகஶீலோ மஹாஜ்ஞாநீ ச யோ நரஃ । மஹாதாநரதஃ ஶ்ரீமாந்தர்மாத்மாதுலவிக்ரமஃ । விநா மாநுபதேஹம் து ஸுகம் துஃ கம் ந விந்ததி ॥ ௨,௨௪.

தவத்தில் ஈடுபட்டவன், யோகத்தில் நிபுணன், பெரிய ஞானம் கொண்டவன், பெரிய தானம் செய்யும் மனம் கொண்டவன், செல்வம் நிறைந்தவன், தர்மத்தில் நிலைத்தவன், ஒப்பற்ற வீரம் கொண்டவன்—even மனித உடல் இல்லாமல், இன்பம் அல்லது துன்பம் எதையும் அனுபவிக்க முடியாது.

ப்ராக்ரு'தைஃ கர்மபாஶைஸ்து ம்ரு'த்யுமாப்நோதி மாநவஃ । ஆதாநாத்பஞ்ச வர்ஷாணி ஸ்வல்பபாபைர்விபச்யதே ॥ ௨,௨௪.

இயற்கையான கர்ம பாசங்களால் மனிதன் இறப்பை அடைகிறான்; சிறிய பாவங்களுக்காக ஐந்து ஆண்டுகள் துன்புறுவான்.

பஞ்சவர்ஷாதிகோ பூத்வா மஹாபாபைர்விபச்யதே । யோநிம் பூரயதே யஸ்மாந்ம்ரு'தோऽப்யாயாதி யாதி ச ॥ ௨,௨௪.

ஐந்து ஆண்டுகளை கடந்தால், பெரிய பாவங்களுக்காக துன்புறுவான்; பிறகு கருவை அடைக்கிறான், அதனால் இறந்தபினும் பிறப்பும் இறப்பும் தொடர்கின்றன.

ம்ரு'தோ தாநப்ரபாவேண ஜீவந்மர்த்யஶ்சிரம் புவி । ஸூத உவாச । இதி க்ரு'ஷ்ணவசஃ ஶ்ருத்வா கருடோ வாக்யமப்ரவீத் ॥ ௨,௨௪.

தானத்தின் பலத்தால் இறந்த மனிதன் பூமியில் நீண்ட நாட்கள் வாழ்கிறான். சூதர் சொன்னார்: கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, கருடன் பேசினார்.

கருட உவாச । ம்ரு'தே பாலே கதம் குர்யாத்பிண்டதாநாதிகாஃ க்ரியாஃ । கர்பேஷு ச விபந்நாநாமாசூடாகரணாச்சிஶோஃ ॥ ௨,௨௪.

கருடன் சொன்னார்: ஒரு குழந்தை இறந்தால், பிண்டம் இடுதல் போன்ற கிரியைகள் எப்படி செய்ய வேண்டும்? கருவில் இறந்தவர்களுக்கு, அல்லது குழந்தையின் முதல் முடி வெட்டும் நிகழ்வுக்கு முன் இறந்தவர்களுக்கு எப்படி செய்ய வேண்டும்?

கதம் கிம் கேந தாதவ்யம் ம்ரு'தாந்தே கோ விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । கருடோக்தமிதி ஶ்ருத்வா விஷ்ணுர்வாக்யமதாப்ரவீத் ॥ ௨,௨௪.

இறப்பின் போது யார், எதை, எப்படி தர வேண்டும்? என்ன விதி கூறப்பட்டுள்ளது? கருடனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், விஷ்ணு இப்படிச் சொன்னார்.

ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச । யதி கர்போ விபத்யதே ஸ்த்ரவதே வாபி யோஷிதஃ । யாவந்மாஸம் ஸ்திதோ கர்பஸ்தாவத்திநமஶௌசகம் ॥ ௨,௨௪.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சொன்னார்: ஒரு பெண்ணுக்கு கரு கலைந்தால், கரு எத்தனை மாதம் இருந்ததோ, அந்த மாதங்களுக்கு இணையான நாட்கள் அசௌசம் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

தஸ்ய கிஞ்சிந்ந கர்தவ்யமாத்மநஃ ஶ்ரேய இச்சதா । ததோ ஜாதே விபந்நே து ஆ சூடாகரணாச்சிஶோஃ ॥ ௨,௨௪.

தன் நன்மையை விரும்புகிறவன் அப்போது எதையும் செய்யக்கூடாது; ஆனால் குழந்தை பிறந்து பிறகு இறந்தால், அதன் முதல் முடி திருத்தும் வரை கிரியைகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

துக்தம் போஜ்யம் தாஶக்தி பாலாநாம் ச ப்ரதீயதே । ஆ சூடாத்பஞ்சவர்ஷே து தேஹதாஹோ விதீயதே ॥ ௨,௨௪.

குழந்தைகளுக்கு தங்களால் முடிந்த அளவு பால் மற்றும் உணவு கொடுக்க வேண்டும்; முடி திருத்தும் வரை அல்லது ஐந்து வயது வரை உடலை எரிப்பது விதியாகும்.

துக்தம் தஸ்ய ப்ரதேயம் ஸ்யாத்பாலாநாம் போஜநம் ஶுபம் । பஞ்சவர்ஷாதிகே ப்ரேதே ஸ்வஜாதிவிஹிதாநி ச ॥ ௨,௨௪.

அவர்களுக்கு பால் தர வேண்டும், குழந்தைகளுக்கு நல்ல உணவு தர வேண்டும்; ஐந்து வயதுக்கு மேல் இறந்தால், தன் சாதிக்கு ஏற்ப கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

குர்யாத்கர்மாணி ஸர்வாணி சோதகும்பாதி பாயஸம் । தாதவ்யம் து ககஶ்ரேஷ்ட ரு'ணஸம்பந்தகஸ்து ஸஃ ॥ ௨,௨௪.

எல்லா கிரியைகளும், உடகும்பம் மற்றும் பாயசம் உட்பட, செய்ய வேண்டும்; அவை தரப்பட வேண்டும், ஏனெனில் அவன் பிறவியின் கடனில் கட்டுப்பட்டவன்.

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ரு'த்யுர்த்ருவம் ஜந்ம ம்ரு'தஸ்ய ச । கர்தவ்யம் பக்ஷிஶார்தூல புநர்தேஹக்ஷயாய வை ॥ ௨,௨௪.

பிறந்தவனுக்கு இறப்பு நிச்சயம், இறந்தவனுக்கு பிறப்பு நிச்சயம்; ஆகவே, பறவைகளில் சிறந்தவரே, உடல் கெடுவதற்காக கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

தஸ்மை யத்ரோசதே தேயமதத்த்வா நிர்தநே குலே । ஸ்வல்பாயுர்நிர்தநோ பூத்வா ரதிபக்திவிவர்ஜிதஃ ॥ ௨,௨௪.

அவனுக்கு பிடித்ததை தர வேண்டும்; தராமல் ஏழை குடும்பத்தில் இருந்தால், குறைந்த ஆயுள், வறுமை, இன்பமும் பக்தியும் இழக்க நேரிடும்.