கருடபுராணம்

குலமார்காம்ஶ்ச ஸந்த்யஜ்ய பரதர்மரதஸ்ததா । வித்யாவ்ரு'த்தவிஹீநஶ்ச ஸ ப்ரேதோ ஜாயதேத்ருவம் ॥ ௨,௨௨.

தன் குடும்ப வழியை விட்டு விலகுபவன், பிறர் தர்மத்தில் மகிழ்பவன், கல்வியும் வாழ்வாதாரமும் இல்லாதவன்—இவன் நிச்சயம் பித்ரு உருவில் பிறப்பான்.

அத்ரைவோதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம் । யுதிஷ்டிரஸ்ய ஸம்வாதம் பீஷ்மேண ஸஹ ஸுவ்ரத । ததஹம் கதயிஷ்யாமி யச்ச்ருத்வா ஸௌக்யமாப்நுயாத் ॥ ௨,௨௨.

இதில் ஒரு பழமையான கதை சொல்லப்படுகின்றது; அது யுதிஷ்டிரரும் பீஷ்மரும் நடத்திய உரையாடல். அதை நான் இப்போது சொல்கிறேன்; அதை கேட்டால் நிச்சயம் நிம்மதி கிடைக்கும்.

யுதிஷ்டிர உவாச । கேந கர்மவிபாகேந ப்ரேதத்வமுபஜாயதே । கேந வா முச்யதே கஸ்மாத்தந்மே ப்ரூஹி பிதாமஹ । யச்ச்ருத்வா ந புநர்மோஹமேவம் யாஸ்யா மி ஸுவ்ரத ॥ ௨,௨௨.

யுதிஷ்டிரர் கேட்டார்: எந்தக் கர்மத்தின் விளைவால் பித்ரு உருவில் பிறக்க வேண்டும்? எதனால் விடுதலை கிடைக்கும்? இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமஹா, நான் மீண்டும் ஒருபோதும் மயக்கத்திற்கு ஆளாகாமல் இருக்க.

பீஷ்ம உவாச । யேநைவ ஜாயதே ப்ரேதோ யேநைவ ஸ விமுச்யதே । ப்ராப்நோதி நரகம் கோரம் துஸ்தரம் தைவதைரபி ॥ ௨,௨௨.

பீஷ்மர் சொன்னார்: ஒருவன் பிரேதராக பிறப்பதற்கும், அதிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கும் காரணம் ஒன்றே. அந்த வழியை தவிர்த்து நடந்தால், கடவுள்களுக்கே கடக்க முடியாத பயங்கரமான நரகத்தை அடைவான்.

ஸததம் ஶ்ரவணாத்யஸ்ய புண்யஶ்ரவணகீர்தநாத் । மாநவா விப்ரமுச்யந்தே ஆபந்நாஃ ப்ரேதயோநிஷு ॥ ௨,௨௨.

யாருடைய புண்யமான கதைகளை தொடர்ந்து கேட்பதும், சொல்லுவதும் செய்வார்களோ, அவர்கள் மனிதர்கள் பிரேதயோனியில் வீழ்வதைத் தவிர்த்து விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

ஶ்ரூயதே ஹி புரா வத்ஸ ப்ராஹ்மணஃ ஶம்ஸிதவ்ரதஃ । நாம்நா ஸந்தப்தகஃ க்யாத ஸ்தபோர்ऽதே வநமாஶ்ரிதஃ ॥ ௨,௨௨.

முன்னொரு காலத்தில், சத்திய விரதம் கடைப்பிடித்த சந்தப்தகன் என்ற பெயருடைய ஒரு பிராமணர் இருந்தார். தவம் செய்யும் நோக்கில் அவர் காட்டில் வாழ்ந்தார் என்று கேள்விப்பட்டேன்.

ஸ்வாத்யாயயுக்தோ ஹோமேந யோ (யா) கயுக்தோ தயாந்விதஃ । யஜந்ஸ ஸகலாந்யஜ்ஞாந்யுக்த்யா காலம் ச விக்ஷிபந் ॥ ௨,௨௨.

அவர் வேதபடிப்பிலும், ஹோமம் செய்வதிலும், இரக்கம் கொண்டவராகவும், எல்லா யாகங்களையும் முறையாக நடத்துவதிலும், காலத்தை இப்படி செலவிடுவதிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.

ப்ரஹாமசர்யஸமாயுக்தோ யுக்தஸ்தபஸி மார்தவே । பரலோகபயோபேதஃ ஸத்யஶௌசைஶ்ச நிர்மலஃ ॥ ௨,௨௨.

அவர் பிரம்மச்சரியத்தையும், மென்மையான தவத்தையும் கடைபிடித்தார்; மறுமையின் பயம் கொண்டவர்; எப்போதும் உண்மை பேசும், தூய்மை காக்கும், குற்றமற்றவர்.

யுக்தோऽஹி குருவாக்யேந யுக்தஶ்சாதிதிபூஜநே । ஆத்மயோகே ஸதோத்யுக்தஃ ஸர்வத்வந்த்வவிவர்ஜிதஃ ॥ ௨,௨௨.

ஆசானின் வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படையும், அதிதிகளை மரியாதை செய்யும், தன்னை அடக்கிக்கொள்ள எப்போதும் முயலும், எல்லா இரட்டைப் பாகுபாடுகளையும் தாண்டியவராக இருந்தார்.

யோகாப்யாஸே ஸதா யுக்தஃ ஸம்ஸாரவிஜிகீஷயா । ஏவம்வ்ரு'த்தஃ ஸதாசாரோ மோக்ஷகாங்க்ஷீ ஜிதேந்த்ரியஃ ॥ ௨,௨௨.

யோகாப்யாசத்தில் எப்போதும் ஈடுபட்டவர்; இந்த உலக வாழ்க்கையை வெல்ல விரும்பியவர்; நல்ல நடத்தை கொண்டவர்; விடுதலை நாடுபவர்; தனது உணர்ச்சிகளை அடக்கியவர்.

பஹூந்யப்தாநி விஜநே வநே தஸ்ய கதாநி வை । தஸ்ய புத்திஸ்ததோ ஜாதா தீர்தாநுகமநம் ப்ரதி ॥ ௨,௨௨.

அந்த காட்டில் தனிமையில் பல ஆண்டுகள் கழிந்துவிட்டன. பிறகு, அவர் புனிதத் தலங்களைச் சென்று தரிசிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார்.

புண்யைஸ்தீர்தஜலைரேவ ஶோஷயிஷ்யே கலேவரம் । ஸ தீர்தேத்வரிதம் ஸ்நாத்வா தபஸ்வீ பாஸ்கரோதயே । க்ரு'தஜாப்யநமஸ்காரோ ஹ்யத்வாநம் ப்ரத்யபத்யத ॥ ௨,௨௨.

"புனிதத் தலங்களின் தூய நீரால் இந்த உடலை சோர்வடையச் செய்வேன்" என்று எண்ணி, அந்த தவசு, புனித இடத்தில் விடியற்காலை நீராடி, ஜபமும் வணக்கமும் செய்து, பயணத்திற்கு புறப்பட்டார்.

ஏகஸ்மிந்திவஸே விப்ரோ மார்கப்ரஷ்டோ மஹாதபாஃ । ததர்ஶாத்வநி கச்சந்ஸ பஞ்ச ப்ரேதாந் ஸுதாருணாந் ॥ ௨,௨௨.

ஒரு நாள், அந்த பெரிய தவசு பிராமணர் வழி தவறி, பாதையில் பயணிக்கும்போது ஐந்து பயங்கரமான பிரேதங்களை பார்த்தார்.

அரண்யே நிர்ஜநே தேஶே ஸம்கடே வ்ரு'க்ஷவர்ஜிதே । பஞ்சைதாந்விக்ரு'தாகாராந்த்ரு'ஷ்ட்வா வை கோரதர்ஶநாந் । ஈஷத்ஸந்த்ரஸ்தஹ்ரு'தயோऽதிஷ்டதுந்மீல்ய லோசநே ॥ ௨,௨௨.

அந்த காட்டில் மரமில்லாத வெறிச்சோடிய இடத்தில், அவர்கள் ஐவரையும் விகாரமான உருவத்துடன், பயமுறுத்தும் தோற்றத்துடன் பார்த்தார். அவருடைய மனம் சிறிது அச்சமடைந்து, கண்களை பெரிதாகத் திறந்து நின்றார்.

அவலம்ப்ய ததோ தைர்யம் பயமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தூரதஃ । பப்ரச்ச மதுராபாஷீ கே யூயம் விக்ரு'தாநநாஃ ॥ ௨,௨௨.

பிறகு, தைரியத்தை பிடித்து, பயத்தை விட்டு விட்டு, தூரத்தில் இருந்து இனிமையாகக் கேட்டார்: "நீங்கள் யார், இப்படி விகாரமான முகத்துடன் இருக்கிறீர்கள்?"

கிஞ்சாஶுபம் க்ரு'தம் கர்ம யேந ப்ராப்தாஃ ஸ்த வைக்ரு'தம் । கதம் வா சைகதஃ கர்ம ப்ரஸ்திதாஃ குத்ர நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௨௨.

"எந்தத் தவறான செயலைச் செய்ததால் நீங்கள் இப்படி ஆனீர்கள்? எப்படி எல்லோரும் ஒன்றாக சேர்ந்தீர்கள்? நீங்கள் எங்கு செல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

ப்ரேதராஜ உவாச । ஸ்வைஃ ஸ்வைஸ்து கர்மபிஃ ப்ராப்தம் ப்ரேதத்வம் ஹி த்விஜோத்தம । பரத்ரோஹரதாஃ ஸர்வே பாபம்ரு'த்யுவஶம் கதாஃ ॥ ௨,௨௨.

பிரேதர்களின் தலைவன் சொன்னான்: எங்கள் சொந்த செயல்களால் தான், ஓ சிறந்த பிராமணரே, இந்த பிரேத நிலையை அடைந்தோம். நாங்கள் அனைவரும் பிறரைத் தீங்கு செய்ய விரும்பி, பாவமுள்ள மரணத்தால் கட்டுப்பட்டோம்.

க்ஷுத்பிபாஸார்திதா நித்யம் ப்ரேதத்வம் ஸமுபாகதாஃ । ஹதவாக்யா ஹதஶ்ரீகா ஹத ஸம்ஜ்ஞா விசேதஸஃ ॥ ௨,௨௨.

நாங்கள் எப்போதும் பசிக்கும், தாகிக்குமாக இருக்கிறோம்; பேசும் திறனும், செல்வமும், அறிவும் இழந்தோம்; குழப்பத்துடன் இந்த நிலையை அடைந்தோம்.

ந ஜாநீமோ திஶம் தாத விதிஶம் சாதிதுஃ கிதாஃ । க்வ நு கச்சாமஹே மூடாஃ பிஶாசாஃ கர்மஜா வயம் ॥ ௨,௨௨.

ஓ அன்புள்ளவரே, எங்கு செல்ல வேண்டும், எந்த திசை என்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை; மிகுந்த துயரத்தில், எங்கள் கர்மத்தால் உருவான பேய்கள் போல குழப்பத்தில் இருக்கிறோம்.

ந மாதா ந பிதாஸ்மாகம் ப்ரேதத்வம் கர்மபிஃ ஸ்வகைஃ । ப்ராப்தாஃ ஸ்ம ஸஹஸா ஜாததுஃ கோத்வேகஸமாகுலம் ॥ ௨,௨௨.

எங்களுக்கு தாய் இல்லை, தந்தை இல்லை; எங்கள் சொந்த செயல்களால் திடீரென இந்த பிரேத நிலையை அடைந்து, புதிதாக வந்த துயரத்தாலும் கலக்கத்தாலும் நிரம்பியிருக்கிறோம்.

தர்ஶநேந ச தே ப்ரஹ்மந்முதிதாப்யாயிதா வயம் । முஹூர்தந்திஷ்ட வக்ஷ்யாமி வ்ரு'த்தாந்தம் ஸர்வமாதிதஃ ॥ ௨,௨௨.

உங்களைப் பார்த்ததால், பிராமணரே, நாங்கள் மகிழ்ச்சியும், புத்துணர்ச்சியும் அடைந்தோம். ஒரு கணம் நிற்கவும்; ஆரம்பத்திலிருந்து எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்.

அஹம் பர்யுஷிதோ நாம ஏஷ ஸூசீமுகஸ்ததா । ஶீக்ரகோ ரோக (ஹ) கஶ்சைவ பஞ்சமோ லேககஃ ஸ்மத்ரு'தஃ ॥ ௨,௨௨.

நான் பரியுஷிதன் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்; இவரே சூசீமுகன், அதுபோல் சீக்ரகன், ரோதகன், ஐந்தாவது லேககன் என்றும் அறியப்படுகிறார்.

ஏவம் நாம்நா ச ஸர்வே வை ஸம்ப்ராப்தாஃ ப்ரேததாம் வயம் । ப்ராஹ்மண உவாச । ப்ரேதாநாம் கர்மஜாதாநாம் கதம் வை நாமஸம்பவஃ । கிஞ்சித்காரணமுதிஶ்ய யேந ப்ரூயாஃ ஸ்வநாமகாந் ॥ ௨,௨௨.

இவ்வாறு நாங்கள் எல்லாரும் இந்த பெயர்களால் ப்ரேதரூபம் அடைந்தோம். பிராமணன் கேட்டார்: பல்வேறு செயல்களின் விளைவாக பிறக்கும் ப்ரேதர்களுக்கு இப்படிப் பெயர்கள் எப்படி வந்தன? நீங்கள் உங்கள் பெயர்களுக்கான காரணத்தைச் சொல்லுங்கள்.

ப்ரேதராஜ உவாச । மயா ஸ்வாது ஸதா புக்தம் தத்தம் பர்யுஷிதம் த்விஜ ॥ ௨,௨௨.

ப்ரேதர்களின் அரசன் சொன்னான்: நான் எப்போதும் பழைய உணவைச் சாப்பிட்டும், பிறருக்குத் தந்தும் இருந்தேன், பிராமணா.

ஶீக்ரம் கச்சதி விப்ரேண யாசிதஃ க்ஷுதிதேந வை । ஏதத்காரணமுத்திஶ்ய நாம பர்யுஷிதம் மம ॥ ௨,௨௨.

ஒரு பசிக்கொண்ட பிராமணன் கேட்டால், நான் விரைவாகச் சென்று உணவு கொடுத்தேன்; அதனால் என் பெயர் பரியுஷிதன் ஆனது.

ஶீக்ரம் கச்சதி விப்ரேண யாசிதஃ க்ஷுதிதேந வை । ஏதத்காரணமுத்திஶ்ய ஶீக்ரகோऽயம் த்விஜோத்தம ॥ ௨,௨௨.

ஒரு பசிக்கொண்ட பிராமணன் கேட்டால், இவன் விரைவாகச் சென்று உணவு கொடுத்தான்; அதனால் இவருக்கு சீக்ரகன் என்று பெயர் வந்தது, சிறந்த பிராமணா.

ஸூசிதா பஹவோऽநேந விப்ரா அந்நாதிகாங்க்ஷயா । ஏதத்காரணமுத்திஶ்ய ஏஷ ஸூசிமுகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௨,௨௨.

இவன் அதிக உணவுக்காக ஆசைப்பட்டு பல பிராமணர்களைச் சுட்டிக் காட்டினான்; அதனால் இவரை சூசீமுகன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஏகாகீ மிஷ்டமஶ்ராதி போஷ்யவர்கம்ரு'தே ஸதா । ப்ராஹ்மணாநாமபாவேந ரோத (ஹ) கஸ்தேந சோச்யதே ॥ ௨,௨௨.

இவன் எப்போதும் தனக்காக இனிப்பான உணவை மட்டும் சாப்பிட்டான்; தன் குடும்பத்தினரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் பகிரவில்லை. பிராமணர்கள் இல்லாதபோது, அவனை ரோதகன் என்று சொல்வார்கள்.

புராயம் மௌநமாஸ்தாய யாசிதோ விலிகேத்புவம் । தேந கர்மவிபாகேந லேககோ நாம சோச்யதே ॥ ௨,௨௨.

முன்பு, யாராவது கேட்டால், இவன் பேசாமல் நிலத்தைச் சுரண்டினான்; அந்தச் செயலின் விளைவால் லேககன் என்று பெயர் பெற்றான்.