கருடபுராணம்

வ்ரஜம்ஸ்திஷ்டந்பதைகேந யதைவைகேந கச்சதி । யதா த்ரு'ணஜலௌகேவ தேஹீ கர்மாநுகோऽவஶஃ ॥ ௨,௧௮.

நிற்கும்போதும், நடக்கும்போதும், ஒரே காலால் நகர்கிறான்; தண்ணீரில் உள்ள புல்வண்டு போல், கர்மத்தால் கட்டுப்பட்ட உயிர் எதையும் செய்ய இயலாது.

வாஸாம்ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய நவாநி க்ரு'ஹ்ணாதி நரோऽபராணி । ததா ஶரீராணி விஹாய ஜீர்ணாந்யந்யாநி ஸம்யாதி நவாநி தேஹீ ॥ ௨,௧௮.

மனிதன் பழைய உடைகளை கழற்றி, புதியவற்றை அணிவது போல, உயிரும் பழைய உடலை விட்டு, புதிய உடலை அடைகிறது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௯ ஶ்ரீபகவாநுவாச । வாயுபூதஃ க்ஷதாவிஷ்டஃ கர்மஜம் தேஹமாஶ்ரிதஃ । தே தேஹம் ஸ ஸமாஸாத்ய யமேந ஸஹ கச்சதி ॥ ௨,௧௯.

பெருமான் கூறினார்: காற்றுபோல் ஆனவனும், பசியால் வாட்டப்பட்டவனும், கர்மத்தால் கிடைத்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த உடலை அடைந்து, யமனுடன் செல்கிறான்.

சித்ரகுப்தபுரம் தத்ர யோஜநாநாம் து விம்ஶதிஃ । காயஸ்தாஸ்தத்ர பஶ்யந்தி பாபபுண்யாநி ஸர்வஶஃ ॥ ௨,௧௯.

அங்கு, இருபது யோஜனை தூரத்தில் சித்ரகுப்தனின் நகரம் உள்ளது; அங்கு காயஸ்தர்கள் எல்லா புண்ணிய, பாவங்களையும் பார்க்கிறார்கள்.

மஹாதாநேஷுதத்தேஷு கதஸ்தத்ர ஸுகீ பவேத் । யோஜநாநாம் சதுர்விம்ஶத்புரம் வைவஸ்வதம் ஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

பெரிய தானங்களை வழங்கியவன் அங்கு சந்தோஷமாக இருப்பான்; இருபத்து நான்கு யோஜனை தூரத்தில், வைவஸ்வதனின் புனித நகரம் உள்ளது.

லோஹம் லவணகார்பாஸம் திலபாத்ரம் ச யைர்நரைஃ । தத்தம் தேநைவ த்ரு'ப்யந்தி யமஸ்ய புரசாரிணஃ ॥ ௨,௧௯.

எவரால் இரும்பு, உப்பு, பருத்தி, அல்லது எள்ளு கலந்த பாத்திரம் வழங்கப்பட்டதோ, யமனின் ஊழியர்கள் அதே பொருள்களால் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

கத்வா ச தத்ர தே ஸர்வே ப்ரதீஹாரம் வதந்தி ஹி । தர்மத்வஜப்ரதீஹாரஸ்தத்ர திஷ்டதி ஸர்வதா ॥ ௨,௧௯.

அங்கு சென்றதும், அவர்கள் அனைவரும் கதவாளரிடம் தங்களை அறிவிக்கிறார்கள்; தர்மத்தின் கொடியை ஏந்திய கதவாளர் எப்போதும் அங்கு நிற்கிறான்.

ஸப்ததாந்யஸ்ய தாநேந ப்ரீதோ தர்மத்வஜோ பவேத் । தத்ர கத்வா ப்ரதீஹாரோ ப்ரூதே தஸ்ய ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

ஏழு விதை தானம் கொடுத்தால் தர்மக் கொடி மகிழ்ச்சி அடைகிறது; அங்கு சென்றதும், கதவாளர் அவனது நன்மை, தீமையை அறிவிக்கிறான்.

தர்மராஜஸ்ய யத்ரூபம் ஸந்தஃ ஸுக்ரு'திநோ ஜநாஃ । பஶ்யந்தி ச துராத்மாநோ யமரூபம் ஸுபீஷணம் ॥ ௨,௧௯.

நல்லவர்கள் தர்மராஜாவின் உருவத்தை காண்கிறார்கள்; தீயவர்கள் யமனின் பயங்கரமான உருவத்தை காண்கிறார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பயபீதஸ்து ஹாஹேதி வததே ஜநஃ । க்ரு'தம் தாநம் ச யைர்மர்த்யைஸ்தேஷாம் நாஸ்தி பயம் க்வசித் ॥ ௨,௧௯.

அவரை பார்த்தவுடன் மக்கள் பயத்தில் 'ஐயோ!' என்று கூச்சலிடுகிறார்கள்; ஆனால் தானம் செய்தவர்களுக்கு எங்கும் பயமில்லை.

ப்ராப்தம் ஸுக்ரு'திநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்தாநாச்ச லதி ஸூர்யஜஃ । ஏஷ மே மண்டலம் பித்த்வா ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாஸ்யதி ॥ ௨,௧௯.

நல்லவன் வந்ததை பார்த்து, சூரியபுத்திரன் தன் இடத்தை விட்டு, 'இவன் என் வட்டத்தை துளைத்து பிரம்மலோகத்துக்குச் செல்வான்' என்று கூறுகிறான்.

தாநேந ஸுலபோ தர்மோ யமமார்கஃ ஸுகாவஹஃ । ஏஷ மார்கோ விஶாலோऽத்ர ந கேநாப்ய நுகம்யதே । தாநபுண்யம் விநா வத்ஸ ந கச்சேத்தர்மமந்திரம் ॥ ௨,௧௯.

தானம் செய்வதால் தர்மம் எளிதில் கிடைக்கிறது; யமனின் பாதை ஆனந்தம் தருகிறது; இந்தப் பாதை பெரிதாக இருந்தாலும், தான புண்ணியம் இல்லாதவர் அதைப் பின்பற்ற முடியாது. தான புண்ணியம் இல்லாமல், பிள்ளையே, தர்மத்தின் இல்லம் அடைய முடியாது.

தஸ்மிந்மார்கே து ரௌத்ரே வை பீஷணா யமகிங்கராஃ । ஏகைகஸ்ய புரஸ்யாக்ரே திஷ்டத்யேகஸஹஸ்ரகம் ॥ ௨,௧௯.

அந்த பயங்கரமான பாதையில், யமனின் அச்சுறுத்தும் ஊழியர்கள், ஒவ்வொரு நகரின் வாயிலிலும் ஆயிரம் பேர் நிற்கிறார்கள்.

பசந்தி பாபிநம் ப்ராப்ய உதகே யாதநாகராஃ । க்ரு'ஹ்ணந்தி மாஸமாஸாந்தே பாதஶேஷம் து தத்பவேத் ॥ ௨,௧௯.

பாவியை பிடித்து, தண்டனை அளிப்பவர்கள் தண்ணீரில் அவனை வேகுகிறார்கள்; ஒவ்வொரு மாத முடிவிலும், அவனது பாதியின் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமிருக்கும்.

ஔர்த்வதைஹிகதாநாநி யைர்ந தத்தாநி காஶ்யப । மஹாகஷ்டேந தே யாந்தி தஸ்மாத்தேயாநி ஶக்திதஃ । அதத்த்வா பஶுவத்யாந்தி க்ரு'ஹீதோ வந்தபந்தநைஃ ॥ ௨,௧௯.

காஷ்யபா, இறந்தபின் செய்ய வேண்டிய தானங்களை வழங்காதவர்கள் மிகுந்த வேதனையுடன் செல்கிறார்கள்; எனவே, தங்களால் முடிந்த அளவு அவற்றை வழங்க வேண்டும். வழங்காமல் இருந்தால், அவர்கள் மாடுகள் போல் கட்டப்பட்டு இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்.

ஏவம் க்ரு'தேந ஸம்பஶ்யேத்ஸ நரஃ பூதகர்மணா । தைவிகீம் பைத்ரு'கீம் யோநிம் மாநுஷீம் வாத நாரகீம் ॥ ௨,௧௯.

ஒரு மனிதன் செய்த செயல்களின் பயனால், அவன் தெய்வீகமான, பிதாமகர்களின், மனிதர்களின், அல்லது நரகமான பிறப்பை அடைகிறான்.

தர்மராஜஸ்ய வசநாந்முக்திர்பவதி வா ததஃ । மாநுஷ்யம் தத்த்வதஃ ப்ராப்ய ஸ புத்த்ரஃ புத்த்ரதாம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௯.

தர்மராஜாவின் கட்டளையால் விடுதலை கிடைக்கலாம்; அல்லது உண்மையில் மனித பிறவி பெற்றவனாக, அவன் மகனாகி மகபிமானம் அடைகிறான்.

யதாயதா க்ரு'தம் கர்ம தாந்தாம் யோநிம் வ்ரஜேந்நரஃ । தத்ததைவ ச புஞ்ஜாநோ விசரேத்ஸர்வலோககஃ ॥ ௨,௧௯.

யார் எப்படி செயல்கள் செய்கிறாரோ, அவர் அந்த வகை பிறப்பை அடைவார்; அதன்படி அனுபவித்து, எல்லா உலகங்களிலும் சஞ்சரிக்கிறார்.

அஶாஶ்வதம் பரிஜ்ஞாய ஸர்வலோகோத்தரம் ஸுகம் । யதா பவதி மாநுஷ்யம் ததா தர்மம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௧௯.

உலகில் கிடைக்கும் எல்லா இன்பமும் நிலையற்றது என்றும், அதைவிட உயர்ந்தது என்றும் அறிந்தபோது, மனித பிறவி பெற்றவனாக தர்மத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும்.

க்ரு'மயோ பஸ்ம விஷ்டா வா தேஹாநாம் ப்ரக்ரு'திஃ ஸதா । அந்தகூபே மஹாரௌத்ரே தீபஹஸ்தஃ பாதேத்து வை ॥ ௨,௧௯.

உடல்களின் இயல்பு எப்போதும் பூச்சி, சாம்பல், அல்லது மலமே ஆகும்; ஒரு இருண்ட, பயங்கரமான குழியில், விளக்கை பிடித்தபடி விழும் நிலை ஏற்படலாம்.

மஹாபுண்யப்ரபாவேண மாநுஷ்யம் ஜந்ம லப்யதே । யஸ்தத்ப்ராப்ய சரேத்தர்மம் ஸ கச்சேத்பரமாம் கதிம் ॥ ௨,௧௯.

மிகுந்த புண்ணியத்தின் பலனால் மனித பிறவி கிடைக்கிறது; அதை பெற்றவன் தர்மத்தை நடத்தினால், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

அபி ஜாநந்வ்ரு'தா தர்மம் துஃ கமாயாதி யாதி ச ॥ ௨,௧௯.

தர்மத்தை அறிந்திருந்தாலும், அதை வீணாக வைத்தால், துன்பத்திலேயே பிறப்பும் இறப்பும் அடைகிறான்.

ஜாதீஶதேந லபதே கில மாநுஷத்வம் தத்ராபி துர்லபதரம் கக போ த்விஜத்வம் । யஸ்தத்ர பாலயதி லாலயதி வ்ரதாநி தஸ்யாம்ரு'தம் பவதி ஹஸ்தகதம் ப்ரஸாதாத் ॥ ௨,௧௯.

நூறு பிறவிகளுக்குப் பிறகு மனித பிறவி கிடைக்கலாம்; அதிலும் மனிதர்களில், இருமுறை பிறந்த நிலை மிகவும் அரிது. அங்கே யார் விரதங்களை பாதுகாத்து, அன்புடன் நடத்துகிறாரோ, அவருக்கு அருள் கொண்டு அமரத்துவம் கைப்பற்றும் அளவுக்கு கிடைக்கும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦ கருட உவாச । யே கேசித்ப்ரேதரூபேண குத்ர வாஸம் லபந்தி தே । ப்ரேதலோகாத்விநிர்முக்தாஃ கதம் குத்ர வ்ரஜந்தி தே ॥ ௨,௨௦.

கருடன் கேட்டான்: யார் எங்கேயாவது பிரேத வடிவில் தங்குகிறார்களோ, அவர்கள் பிரேத உலகத்திலிருந்து விடுபட்ட பிறகு, எங்கு, எப்படி செல்கிறார்கள்?

சதுர்யுக்தாஶீதி லக்ஷைர்நரகைஃ பர்யுபாஸிதாஃ । யமேந ரக்ஷிதாஸ்தத்ர பூதைஶ்சைவ ஸஹஸ்ரஶஃ ॥ ௨,௨௦.

எண்பத்திநான்கு இலட்சம் நரகங்களில் சூழப்பட்டு, அவர்கள் அங்கே யமனால் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பூதங்களால் காக்கப்படுகிறார்கள்.

விசரந்தி கதம் லோகே நரகாச்ச விநிர்கதாஃ । கருடோதீரிதம் ஶ்ருத்வா லக்ஷ்மீநாதோऽப்ரவீதிதம் ॥ ௨,௨௦.

நரகத்திலிருந்து வெளியே வந்தவர்கள் உலகில் எப்படி சஞ்சரிக்கிறார்கள்? கருடனின் கேள்வி கேட்டதும், லட்சுமியின் நாதன் இப்படிச் சொன்னார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । பக்ஷிராஜ ஶ்ரு'ணுஷ்வ த்வம் யத்ர ப்ரேதாஶ்சரந்தி வை । பரார்ததாரக்ரஹணாச்ச (ப) லாத்த்ரோஹாந்நிஶாசராஃ ॥ ௨,௨௦.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: பறவைகளின் அரசே, நீ கேள், யார் பிறர் மனைவியை எடுத்தல், திருட்டு, அல்லது துரோகம் செய்ததால் இரவில் சுற்றும் பிரேதங்களாகிறார்களோ, அவர்கள் எங்கு சஞ்சரிக்கிறார்கள் என்பதை சொல்கிறேன்.

ததைவ ஸர்வபாபிஷ்டஃ ஸ்வாத்மஜாந்வேஷணே ரதாஃ । விசரந்த்யஶரீராஸ்தே க்ஷுப்திபாஸார்திதா ப்ரு'ஶம் ॥ ௨,௨௦.

அதேபோல், மிகப் பெரிய பாவிகள், தங்கள் பிள்ளைகளைத் தேடுவதில் மனம் வைத்தவர்கள், உடல் இல்லாமல், கடும் பசிப்பும் தாகமும் கொண்டு சஞ்சரிக்கிறார்கள்.

பந்தீக்ரு'ஹவி நிர்முக்தா யேப்யோ நஶ்யந்தி ஜந்தவஃ । தே வ்யவஸ்யந்தி ச ப்ரேதா வதோபாயம் ச பந்துஷு ॥ ௨,௨௦.

சிறை வீடுகளில் இருந்து விடுபட்டவர்கள், யாரால் உயிர்கள் அழிகிறதோ, அந்த பிரேதங்கள் தங்கள் உறவினர்களுக்கு தீங்கு செய்ய திட்டமிடுகிறார்கள்.