கருடபுராணம்

தாமிஸ்த்ரம் லோஹஶங்குஶ்ச மஹாரௌரவஶால்மலீ । ரௌரவம் குட்வலம் காலஸூத்ரகம் பூதிம்ரு'திகா ॥ ௨,௧௮.

தாமிஸ்திரம், லோகசங்கு, மகாரௌரவம், சால்மலி, ரௌரவம், குட்வலம், காலசூத்திரம், பூதிம்ருதிகை,

ஸங்காதம் லோஹதோதம் ச ஸவிஷம் ஸம்ப்ரதாபநம் । மஹாநரககாலோலஃ ஸஜீவநமஹாபதஃ ॥ ௨,௧௮.

சங்காதம், லோகதோதம், விஷம் கலந்தது, சம்ப்ரதாபனம், மகாநரகம், காலோலகம், சஜீவனம், மகாபதம்,

அவீசிரந்ததா மிஸ்த்ரஃ கும்போபாகஸ்ததைவ ச । அஸிபத்ரவநம் சைவ பதநஶ்சைகவிம்ஶதிஃ ॥ ௨,௧௮.

அவீசி, அந்ததாமிஸ்திரம், கும்போபாகம், அசிபத்ரவனம் மற்றும் பதனம் — இவை இருபத்தொன்று.

யேஷாம் து நரகே கோரே பஹ்வப்தாநி கதாநி வை । ஸந்தாதர்நைவ வித்யதே தூதத்வம் தே து (ப்ரேத்ய) யாந்தி ஹி ॥ ௨,௧௮.

இந்த பயங்கரமான நரகங்களில் பல வருடங்கள் கழித்தவர்களுக்கு விடுவிப்பு இல்லை; அவர்கள் இறந்தபின் தூதர்களாக மாறுவார்கள்.

யமேந ப்ரேஷிதாஸ்தே வை மாநுஷஸ்ய ம்ரு'தஸ்ய து । திநேதிநே ப்ரக்ரு'ஹ்ணந்தி தத்தமந்நாத்யபாநகம் ॥ ௨,௧௮.

யமனால் அனுப்பப்பட்ட அந்த தூதர்கள், இறந்த மனிதருக்காக கொடுக்கப்படும் அன்னம், தண்ணீர் ஆகியவற்றை தினமும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

ப்ரேதஸ்யைவ விலுண்டந்தி மத்யே மார்கே புபுக்ஷிதாஃ । மாஸாந்தே போஜநம் பிண்டமேகே யச்சந்தி தத்ர வை ॥ ௨,௧௮.

பாதையில் பசிக்காக, அவர்கள் பிரேதருக்காக வழங்கப்பட்டதை பறிக்கிறார்கள்; மாத முடிவில் சிலர் அங்கு பிண்டம் வழங்குகிறார்கள்.

த்ரு'ப்திம் ப்ரயாந்தி தே ஸர்வே ப்ரத்யஹம் சைவ வத்ஸரம் । ஏவமாதிக்ரு'தைஃ புண்யைஃ க்ரமாத்ஸௌரிபுரம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

அவர்கள் அனைவரும் ஒரு வருடம் தினமும் திருப்தி அடைகிறார்கள்; இப்படிப் புண்ணியங்கள் செய்தால், ஒருவர் படிப்படியாக சூரியபுரியை அடைவார்.

ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே ப்ரத்யாஸந்நே யமாலயே । பஹுபீதகரே ப்ரேதோ ஹஸ்தமாத்ரம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு வருடம் முடிவடையும் போது, யமனின் இல்லம் அருகில் வந்ததும், அந்த உயிர் மிகுந்த பயத்தில், கை அளவு உடலை விட்டுவிடுகிறது.

திவஸைர்தஶபிர்ஜாதம் தம் தேஹம் தஶபிண்டஜம் । ஜாமதக்ந்யஸ்யேவ ராமம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேஜஃ ப்ரஸர்பதி ॥ ௨,௧௮.

பத்து நாளில், பத்து பிண்டங்களால் உருவான அந்த உடல் தோன்றுகிறது; அதை பார்த்தவுடன், ஜாமதக்னியின் மகன் ராமர் போல, அவனது ஒளி பரவுகிறது.

கர்மஜம் தேஹமாஶ்ரித்ய பூர்வதேஹம் ஸமுத்ஸஜேத் । அங்குஷ்டமாத்ரோ வாயுஶ்ச ஶமீபத்ரம்ஸமாருஹேத் ॥ ௨,௧௮.

கர்மத்தின் வழி கிடைத்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு, பழைய உடலை விட்டுவிடுகிறான்; அங்குல அளவு ஆன்மா, சமீ மரத்தின் இலை மீது ஏறுகிறது.

வ்ரஜம்ஸ்திஷ்டந்பதைகேந யதைவைகேந கச்சதி । யதா த்ரு'ணஜலௌகேவ தேஹீ கர்மாநுகோऽவஶஃ ॥ ௨,௧௮.

நிற்கும்போதும், நடக்கும்போதும், ஒரே காலால் நகர்கிறான்; தண்ணீரில் உள்ள புல்வண்டு போல், கர்மத்தால் கட்டுப்பட்ட உயிர் எதையும் செய்ய இயலாது.

வாஸாம்ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய நவாநி க்ரு'ஹ்ணாதி நரோऽபராணி । ததா ஶரீராணி விஹாய ஜீர்ணாந்யந்யாநி ஸம்யாதி நவாநி தேஹீ ॥ ௨,௧௮.

மனிதன் பழைய உடைகளை கழற்றி, புதியவற்றை அணிவது போல, உயிரும் பழைய உடலை விட்டு, புதிய உடலை அடைகிறது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௯ ஶ்ரீபகவாநுவாச । வாயுபூதஃ க்ஷதாவிஷ்டஃ கர்மஜம் தேஹமாஶ்ரிதஃ । தே தேஹம் ஸ ஸமாஸாத்ய யமேந ஸஹ கச்சதி ॥ ௨,௧௯.

பெருமான் கூறினார்: காற்றுபோல் ஆனவனும், பசியால் வாட்டப்பட்டவனும், கர்மத்தால் கிடைத்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த உடலை அடைந்து, யமனுடன் செல்கிறான்.

சித்ரகுப்தபுரம் தத்ர யோஜநாநாம் து விம்ஶதிஃ । காயஸ்தாஸ்தத்ர பஶ்யந்தி பாபபுண்யாநி ஸர்வஶஃ ॥ ௨,௧௯.

அங்கு, இருபது யோஜனை தூரத்தில் சித்ரகுப்தனின் நகரம் உள்ளது; அங்கு காயஸ்தர்கள் எல்லா புண்ணிய, பாவங்களையும் பார்க்கிறார்கள்.

மஹாதாநேஷுதத்தேஷு கதஸ்தத்ர ஸுகீ பவேத் । யோஜநாநாம் சதுர்விம்ஶத்புரம் வைவஸ்வதம் ஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

பெரிய தானங்களை வழங்கியவன் அங்கு சந்தோஷமாக இருப்பான்; இருபத்து நான்கு யோஜனை தூரத்தில், வைவஸ்வதனின் புனித நகரம் உள்ளது.

லோஹம் லவணகார்பாஸம் திலபாத்ரம் ச யைர்நரைஃ । தத்தம் தேநைவ த்ரு'ப்யந்தி யமஸ்ய புரசாரிணஃ ॥ ௨,௧௯.

எவரால் இரும்பு, உப்பு, பருத்தி, அல்லது எள்ளு கலந்த பாத்திரம் வழங்கப்பட்டதோ, யமனின் ஊழியர்கள் அதே பொருள்களால் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

கத்வா ச தத்ர தே ஸர்வே ப்ரதீஹாரம் வதந்தி ஹி । தர்மத்வஜப்ரதீஹாரஸ்தத்ர திஷ்டதி ஸர்வதா ॥ ௨,௧௯.

அங்கு சென்றதும், அவர்கள் அனைவரும் கதவாளரிடம் தங்களை அறிவிக்கிறார்கள்; தர்மத்தின் கொடியை ஏந்திய கதவாளர் எப்போதும் அங்கு நிற்கிறான்.

ஸப்ததாந்யஸ்ய தாநேந ப்ரீதோ தர்மத்வஜோ பவேத் । தத்ர கத்வா ப்ரதீஹாரோ ப்ரூதே தஸ்ய ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

ஏழு விதை தானம் கொடுத்தால் தர்மக் கொடி மகிழ்ச்சி அடைகிறது; அங்கு சென்றதும், கதவாளர் அவனது நன்மை, தீமையை அறிவிக்கிறான்.

தர்மராஜஸ்ய யத்ரூபம் ஸந்தஃ ஸுக்ரு'திநோ ஜநாஃ । பஶ்யந்தி ச துராத்மாநோ யமரூபம் ஸுபீஷணம் ॥ ௨,௧௯.

நல்லவர்கள் தர்மராஜாவின் உருவத்தை காண்கிறார்கள்; தீயவர்கள் யமனின் பயங்கரமான உருவத்தை காண்கிறார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பயபீதஸ்து ஹாஹேதி வததே ஜநஃ । க்ரு'தம் தாநம் ச யைர்மர்த்யைஸ்தேஷாம் நாஸ்தி பயம் க்வசித் ॥ ௨,௧௯.

அவரை பார்த்தவுடன் மக்கள் பயத்தில் 'ஐயோ!' என்று கூச்சலிடுகிறார்கள்; ஆனால் தானம் செய்தவர்களுக்கு எங்கும் பயமில்லை.

ப்ராப்தம் ஸுக்ரு'திநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்தாநாச்ச லதி ஸூர்யஜஃ । ஏஷ மே மண்டலம் பித்த்வா ப்ரஹ்மலோகம் ப்ரயாஸ்யதி ॥ ௨,௧௯.

நல்லவன் வந்ததை பார்த்து, சூரியபுத்திரன் தன் இடத்தை விட்டு, 'இவன் என் வட்டத்தை துளைத்து பிரம்மலோகத்துக்குச் செல்வான்' என்று கூறுகிறான்.

தாநேந ஸுலபோ தர்மோ யமமார்கஃ ஸுகாவஹஃ । ஏஷ மார்கோ விஶாலோऽத்ர ந கேநாப்ய நுகம்யதே । தாநபுண்யம் விநா வத்ஸ ந கச்சேத்தர்மமந்திரம் ॥ ௨,௧௯.

தானம் செய்வதால் தர்மம் எளிதில் கிடைக்கிறது; யமனின் பாதை ஆனந்தம் தருகிறது; இந்தப் பாதை பெரிதாக இருந்தாலும், தான புண்ணியம் இல்லாதவர் அதைப் பின்பற்ற முடியாது. தான புண்ணியம் இல்லாமல், பிள்ளையே, தர்மத்தின் இல்லம் அடைய முடியாது.

தஸ்மிந்மார்கே து ரௌத்ரே வை பீஷணா யமகிங்கராஃ । ஏகைகஸ்ய புரஸ்யாக்ரே திஷ்டத்யேகஸஹஸ்ரகம் ॥ ௨,௧௯.

அந்த பயங்கரமான பாதையில், யமனின் அச்சுறுத்தும் ஊழியர்கள், ஒவ்வொரு நகரின் வாயிலிலும் ஆயிரம் பேர் நிற்கிறார்கள்.

பசந்தி பாபிநம் ப்ராப்ய உதகே யாதநாகராஃ । க்ரு'ஹ்ணந்தி மாஸமாஸாந்தே பாதஶேஷம் து தத்பவேத் ॥ ௨,௧௯.

பாவியை பிடித்து, தண்டனை அளிப்பவர்கள் தண்ணீரில் அவனை வேகுகிறார்கள்; ஒவ்வொரு மாத முடிவிலும், அவனது பாதியின் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமிருக்கும்.

ஔர்த்வதைஹிகதாநாநி யைர்ந தத்தாநி காஶ்யப । மஹாகஷ்டேந தே யாந்தி தஸ்மாத்தேயாநி ஶக்திதஃ । அதத்த்வா பஶுவத்யாந்தி க்ரு'ஹீதோ வந்தபந்தநைஃ ॥ ௨,௧௯.

காஷ்யபா, இறந்தபின் செய்ய வேண்டிய தானங்களை வழங்காதவர்கள் மிகுந்த வேதனையுடன் செல்கிறார்கள்; எனவே, தங்களால் முடிந்த அளவு அவற்றை வழங்க வேண்டும். வழங்காமல் இருந்தால், அவர்கள் மாடுகள் போல் கட்டப்பட்டு இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்.

ஏவம் க்ரு'தேந ஸம்பஶ்யேத்ஸ நரஃ பூதகர்மணா । தைவிகீம் பைத்ரு'கீம் யோநிம் மாநுஷீம் வாத நாரகீம் ॥ ௨,௧௯.

ஒரு மனிதன் செய்த செயல்களின் பயனால், அவன் தெய்வீகமான, பிதாமகர்களின், மனிதர்களின், அல்லது நரகமான பிறப்பை அடைகிறான்.

தர்மராஜஸ்ய வசநாந்முக்திர்பவதி வா ததஃ । மாநுஷ்யம் தத்த்வதஃ ப்ராப்ய ஸ புத்த்ரஃ புத்த்ரதாம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௯.

தர்மராஜாவின் கட்டளையால் விடுதலை கிடைக்கலாம்; அல்லது உண்மையில் மனித பிறவி பெற்றவனாக, அவன் மகனாகி மகபிமானம் அடைகிறான்.

யதாயதா க்ரு'தம் கர்ம தாந்தாம் யோநிம் வ்ரஜேந்நரஃ । தத்ததைவ ச புஞ்ஜாநோ விசரேத்ஸர்வலோககஃ ॥ ௨,௧௯.

யார் எப்படி செயல்கள் செய்கிறாரோ, அவர் அந்த வகை பிறப்பை அடைவார்; அதன்படி அனுபவித்து, எல்லா உலகங்களிலும் சஞ்சரிக்கிறார்.

அஶாஶ்வதம் பரிஜ்ஞாய ஸர்வலோகோத்தரம் ஸுகம் । யதா பவதி மாநுஷ்யம் ததா தர்மம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௧௯.

உலகில் கிடைக்கும் எல்லா இன்பமும் நிலையற்றது என்றும், அதைவிட உயர்ந்தது என்றும் அறிந்தபோது, மனித பிறவி பெற்றவனாக தர்மத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும்.