கருடபுராணம்

ம்ரு'தோத்தேஶேந யோ தத்யாதுதபாத்ரம் து தாம்ரஜம் । ப்ரபாதாநஸஹஸ்ரஸ்ய தத்பலம் ஸோऽஶ்நுதே த்ருவம் ॥ ௨,௧௮.

இறந்தவருக்காக ஒருவர் தாமிரம் செய்த நீர்ப்பானை கொடுத்தால், ஆயிரம் பாதாரவைகள் வழங்கிய பலனை அவன் உறுதியாக பெறுவான்.

யமதூதா மஹாரௌத்ராஃ கராலாஃ க்ரு'ஷ்ணபிங்கலாஃ । ந பீடயந்தி தாக்ஷிண்யாத்வஸ்த்ராபரணதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

யமதூதர்கள் மிகவும் பயங்கரமாகவும், கருப்பும் மஞ்சளும் கலந்த முகத்துடன் இருந்தாலும், உடை மற்றும் ஆபரணம் கொடுத்தவர்களை அவர்கள் தயவால் துன்புறுத்த மாட்டார்கள்.

ஸாயுதா தாவமாநாஶ்ச ந மார்கே த்ரு'ஷ்டிகோசராஃ । ப்ரயாந்தி யமதூதாஸ்தே முத்ரிகாயாஃ ப்ரதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

முட்ரிகை கொடுத்தவருக்கு, ஆயுதம் ஏந்தி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் யமதூதர்கள் பாதையில் தெரியவரமாட்டார்கள்.

பாஜநாஸநதாநேந ஆமாந்நபோஜநேந ச । ஆஜ்யயஜ்ஞோபவீதாப்யாம் பதம் ஸம்பூர்ணதாம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

பாத்திரம், இருக்கை, சமைத்த உணவு, நெய், யஜ்ஞோபவீதம் ஆகியவற்றை வழங்கினால், ஒருவர் முழுமையான நிலையை அடைவான்.

ஏவம் மார்கே கச்சமாநஸ்த்ரு'ஷார்தஃ ஶ்ரமபீடிதஃ । மஹிஷீரத (துக்த) தாநாச்ச ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௮.

இந்தப் பயணத்தில் தாகமும் சோர்வும் அதிகமாகும் போது, பசு, ரதம் அல்லது பாலை வழங்கினால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

கருட உவாச । ம்ரு'தோத்தேஶேந யத்கிஞ்சித்தீயதே ஸ்வக்ரு'ஹே விபோ । ஸ கச்சதி மஹாமார்கே தத்தத்தம் கேந க்ரு'ஹ்யதே ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: இறந்தவருக்காக வீட்டில் கொடுக்கப்படும் அனைத்தும் அந்தப் பெரிய பாதையில் யார் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । க்ரு'ஹ்ணாதி வருணோ தாநம் மம ஹஸ்தே ப்ரயச்சதி । அஹம் ச பாஸ்கரே தேவே பாஸ்கராத்ஸோऽஶ்நுதே ஸுகம் ॥ ௨,௧௮.

பகவான் பதிலளித்தார்: வருணன் அந்த தானத்தை ஏற்று எனது கையில் வைக்கிறான்; நான் அதை சூரியனிடம் கொடுக்கிறேன்; சூரியனிடமிருந்து அவன் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கிறான்.

விகர்மணஃ ப்ரபாவேண வம்ஶச்சேதே க்ஷிதாவிஹ । ஸர்வே தே நரகம் யாந்தி யாவத்பாபஸ்ய ஸம்க்ஷயஃ ॥ ௨,௧௮.

தீய செயல்களின் விளைவால், பூமியில் வம்சம் துண்டிக்கப்பட்டால், அவர்கள் அனைவரும் பாவம் தீரும் வரை நரகத்திற்கு போவார்கள்.

கஸ்மிம்ஶ்சித்ஸமயே பூர்ணே மஹிஷாஸநஸம்ஸ்திதஃ । நரகாந்வீக்ஷ்ய தர்மாத்மா நாநாக்ரந்தஸமாகுலாந் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில், மஹிஷத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் தர்மாத்மா, பல்வேறு அழுகுரல்கள் நிறைந்த நரகங்களை பார்த்து சிந்திக்கிறார்.

சதுரஶீதிலக்ஷாணாம் நரகாணாம் ஸ ஈஶ்வரஃ । தேஷாம் மத்யே ஶ்ரேஷ்டதமா கோரா யா ஏகவிம்ஶதிஃ ॥ ௨,௧௮.

அவர் எண்பத்திநான்கு இலட்சம் நரகங்களுக்கு அதிபதி; அவற்றில் மிகவும் பயங்கரமான இருபத்தொன்று முக்கியமானவை.

தாமிஸ்த்ரம் லோஹஶங்குஶ்ச மஹாரௌரவஶால்மலீ । ரௌரவம் குட்வலம் காலஸூத்ரகம் பூதிம்ரு'திகா ॥ ௨,௧௮.

தாமிஸ்திரம், லோகசங்கு, மகாரௌரவம், சால்மலி, ரௌரவம், குட்வலம், காலசூத்திரம், பூதிம்ருதிகை,

ஸங்காதம் லோஹதோதம் ச ஸவிஷம் ஸம்ப்ரதாபநம் । மஹாநரககாலோலஃ ஸஜீவநமஹாபதஃ ॥ ௨,௧௮.

சங்காதம், லோகதோதம், விஷம் கலந்தது, சம்ப்ரதாபனம், மகாநரகம், காலோலகம், சஜீவனம், மகாபதம்,

அவீசிரந்ததா மிஸ்த்ரஃ கும்போபாகஸ்ததைவ ச । அஸிபத்ரவநம் சைவ பதநஶ்சைகவிம்ஶதிஃ ॥ ௨,௧௮.

அவீசி, அந்ததாமிஸ்திரம், கும்போபாகம், அசிபத்ரவனம் மற்றும் பதனம் — இவை இருபத்தொன்று.

யேஷாம் து நரகே கோரே பஹ்வப்தாநி கதாநி வை । ஸந்தாதர்நைவ வித்யதே தூதத்வம் தே து (ப்ரேத்ய) யாந்தி ஹி ॥ ௨,௧௮.

இந்த பயங்கரமான நரகங்களில் பல வருடங்கள் கழித்தவர்களுக்கு விடுவிப்பு இல்லை; அவர்கள் இறந்தபின் தூதர்களாக மாறுவார்கள்.

யமேந ப்ரேஷிதாஸ்தே வை மாநுஷஸ்ய ம்ரு'தஸ்ய து । திநேதிநே ப்ரக்ரு'ஹ்ணந்தி தத்தமந்நாத்யபாநகம் ॥ ௨,௧௮.

யமனால் அனுப்பப்பட்ட அந்த தூதர்கள், இறந்த மனிதருக்காக கொடுக்கப்படும் அன்னம், தண்ணீர் ஆகியவற்றை தினமும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

ப்ரேதஸ்யைவ விலுண்டந்தி மத்யே மார்கே புபுக்ஷிதாஃ । மாஸாந்தே போஜநம் பிண்டமேகே யச்சந்தி தத்ர வை ॥ ௨,௧௮.

பாதையில் பசிக்காக, அவர்கள் பிரேதருக்காக வழங்கப்பட்டதை பறிக்கிறார்கள்; மாத முடிவில் சிலர் அங்கு பிண்டம் வழங்குகிறார்கள்.

த்ரு'ப்திம் ப்ரயாந்தி தே ஸர்வே ப்ரத்யஹம் சைவ வத்ஸரம் । ஏவமாதிக்ரு'தைஃ புண்யைஃ க்ரமாத்ஸௌரிபுரம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

அவர்கள் அனைவரும் ஒரு வருடம் தினமும் திருப்தி அடைகிறார்கள்; இப்படிப் புண்ணியங்கள் செய்தால், ஒருவர் படிப்படியாக சூரியபுரியை அடைவார்.

ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே ப்ரத்யாஸந்நே யமாலயே । பஹுபீதகரே ப்ரேதோ ஹஸ்தமாத்ரம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு வருடம் முடிவடையும் போது, யமனின் இல்லம் அருகில் வந்ததும், அந்த உயிர் மிகுந்த பயத்தில், கை அளவு உடலை விட்டுவிடுகிறது.

திவஸைர்தஶபிர்ஜாதம் தம் தேஹம் தஶபிண்டஜம் । ஜாமதக்ந்யஸ்யேவ ராமம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேஜஃ ப்ரஸர்பதி ॥ ௨,௧௮.

பத்து நாளில், பத்து பிண்டங்களால் உருவான அந்த உடல் தோன்றுகிறது; அதை பார்த்தவுடன், ஜாமதக்னியின் மகன் ராமர் போல, அவனது ஒளி பரவுகிறது.

கர்மஜம் தேஹமாஶ்ரித்ய பூர்வதேஹம் ஸமுத்ஸஜேத் । அங்குஷ்டமாத்ரோ வாயுஶ்ச ஶமீபத்ரம்ஸமாருஹேத் ॥ ௨,௧௮.

கர்மத்தின் வழி கிடைத்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு, பழைய உடலை விட்டுவிடுகிறான்; அங்குல அளவு ஆன்மா, சமீ மரத்தின் இலை மீது ஏறுகிறது.

வ்ரஜம்ஸ்திஷ்டந்பதைகேந யதைவைகேந கச்சதி । யதா த்ரு'ணஜலௌகேவ தேஹீ கர்மாநுகோऽவஶஃ ॥ ௨,௧௮.

நிற்கும்போதும், நடக்கும்போதும், ஒரே காலால் நகர்கிறான்; தண்ணீரில் உள்ள புல்வண்டு போல், கர்மத்தால் கட்டுப்பட்ட உயிர் எதையும் செய்ய இயலாது.

வாஸாம்ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய நவாநி க்ரு'ஹ்ணாதி நரோऽபராணி । ததா ஶரீராணி விஹாய ஜீர்ணாந்யந்யாநி ஸம்யாதி நவாநி தேஹீ ॥ ௨,௧௮.

மனிதன் பழைய உடைகளை கழற்றி, புதியவற்றை அணிவது போல, உயிரும் பழைய உடலை விட்டு, புதிய உடலை அடைகிறது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௯ ஶ்ரீபகவாநுவாச । வாயுபூதஃ க்ஷதாவிஷ்டஃ கர்மஜம் தேஹமாஶ்ரிதஃ । தே தேஹம் ஸ ஸமாஸாத்ய யமேந ஸஹ கச்சதி ॥ ௨,௧௯.

பெருமான் கூறினார்: காற்றுபோல் ஆனவனும், பசியால் வாட்டப்பட்டவனும், கர்மத்தால் கிடைத்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த உடலை அடைந்து, யமனுடன் செல்கிறான்.

சித்ரகுப்தபுரம் தத்ர யோஜநாநாம் து விம்ஶதிஃ । காயஸ்தாஸ்தத்ர பஶ்யந்தி பாபபுண்யாநி ஸர்வஶஃ ॥ ௨,௧௯.

அங்கு, இருபது யோஜனை தூரத்தில் சித்ரகுப்தனின் நகரம் உள்ளது; அங்கு காயஸ்தர்கள் எல்லா புண்ணிய, பாவங்களையும் பார்க்கிறார்கள்.

மஹாதாநேஷுதத்தேஷு கதஸ்தத்ர ஸுகீ பவேத் । யோஜநாநாம் சதுர்விம்ஶத்புரம் வைவஸ்வதம் ஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

பெரிய தானங்களை வழங்கியவன் அங்கு சந்தோஷமாக இருப்பான்; இருபத்து நான்கு யோஜனை தூரத்தில், வைவஸ்வதனின் புனித நகரம் உள்ளது.

லோஹம் லவணகார்பாஸம் திலபாத்ரம் ச யைர்நரைஃ । தத்தம் தேநைவ த்ரு'ப்யந்தி யமஸ்ய புரசாரிணஃ ॥ ௨,௧௯.

எவரால் இரும்பு, உப்பு, பருத்தி, அல்லது எள்ளு கலந்த பாத்திரம் வழங்கப்பட்டதோ, யமனின் ஊழியர்கள் அதே பொருள்களால் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

கத்வா ச தத்ர தே ஸர்வே ப்ரதீஹாரம் வதந்தி ஹி । தர்மத்வஜப்ரதீஹாரஸ்தத்ர திஷ்டதி ஸர்வதா ॥ ௨,௧௯.

அங்கு சென்றதும், அவர்கள் அனைவரும் கதவாளரிடம் தங்களை அறிவிக்கிறார்கள்; தர்மத்தின் கொடியை ஏந்திய கதவாளர் எப்போதும் அங்கு நிற்கிறான்.

ஸப்ததாந்யஸ்ய தாநேந ப்ரீதோ தர்மத்வஜோ பவேத் । தத்ர கத்வா ப்ரதீஹாரோ ப்ரூதே தஸ்ய ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௯.

ஏழு விதை தானம் கொடுத்தால் தர்மக் கொடி மகிழ்ச்சி அடைகிறது; அங்கு சென்றதும், கதவாளர் அவனது நன்மை, தீமையை அறிவிக்கிறான்.

தர்மராஜஸ்ய யத்ரூபம் ஸந்தஃ ஸுக்ரு'திநோ ஜநாஃ । பஶ்யந்தி ச துராத்மாநோ யமரூபம் ஸுபீஷணம் ॥ ௨,௧௯.

நல்லவர்கள் தர்மராஜாவின் உருவத்தை காண்கிறார்கள்; தீயவர்கள் யமனின் பயங்கரமான உருவத்தை காண்கிறார்கள்.