கருடபுராணம்

பதாநி ஸர்வவஸ்தூநி வரிஷ்டாநி த்ரயோதஶே । யோ ததாதி ம்ரு'தஸ்யேஹ ஜீவந்நப்யாத்மஹேதவே ॥ ௨,௧௮.

மிகச் சிறந்தவை எனப்படும் பதின்மூன்று படிகள், உயிரோடோ அல்லது தானாகவே உயிரோடிருக்கும்போதே, யார் கொடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் இங்கே அதைச் செய்கிறார்கள்.

ததாஶ்ரிதோ மஹாமார்கே வைநதேய ஸ கச்சதி । ஏக ஏவாஸ்தி ஸர்வத்ரே வ்யவஹாரஃ ககாதிப ॥ ௨,௧௮.

அந்த புண்ணியத்தின் ஆதரவால் பெரிய பாதையில் அவன் செல்கிறான், வினதையின் மகனே; எங்கும் ஒரே விதி மட்டுமே உள்ளது, பறவைகளின் அரசே.

உத்தமாதமமத்யாநாம் தத்ததாவர்ஜநம் பவேத் । யாவத்பாக்யம் பவேத்யஸ்ய தாவந்மார்கேऽதிரிச்யதே ॥ ௨,௧௮.

உயர்ந்தோர், நடுத்தரர், தாழ்ந்தோர் என அவரவர் நிலைக்கு ஏற்றபடி அவரவர் பெறுகிறார்கள்; யாருக்கு எவ்வளவு அதிர்ஷ்டம் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு பாதையில் அதிகம் கிடைக்கும்.

ஸ்வயம் ஸ்வஸ்யேந யத்தத்தம் தத்தத்ராதிகரோதி தம் । ம்ரு'தே யத்பாந்தவைர்தத்தம் ததாஶ்ரித்ய ஸுகீ பவேத் ॥ ௨,௧௮.

தனக்காக தானே கொடுத்தது அவனுக்கு அங்கே சேரும்; மரணத்தின் பின் உறவினர்கள் கொடுத்ததை நம்பி, அவன் சந்தோஷமாகிறான்.

கருட உவாச । கஸ்மாத்பதாநி தேயாநி கிம்விதாநி த்ரயோதஶ । தீயதே கஸ்ய தேவேஶ தத்வதஸ்வ யதாததம் ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: ஏன் இந்த படிகள் கொடுக்க வேண்டும்? அந்த பதின்மூன்று படிகள் எப்படி இருக்க வேண்டும்? யாருக்காக கொடுக்க வேண்டும், தேவர்களுக்கே தலைவனே? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । சத்த்ரோபாநஹவஸ்த்ராணி முத்ரிகா ச கமண்டலுஃ । ஆஸநம் பாஜநம் சைவ பதம் ஸப்தவிதம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௨,௧௮.

பெருமான் சொன்னார்: குடை, செருப்பு, vasthiram, மோதிரம், கமண்டலம், இருக்கை, பாத்திரம் — இவை ஏழு வகையான படிகள் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஆதபஸ்தத்ர யோ ரௌத்ரோ தஹ்யதே யேந மாநவஃ । சத்ரதாநேந ஸுச்சாயா ஜாயதே ப்ரேததுஷ்டிதா ॥ ௨,௧௮.

அங்கே மனிதன் எரியும் கடும் வெப்பத்தை, குடை கொடுப்பதால் ஏற்படும் நிழல் தணிக்கிறது; அது இறந்தவருக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறது.

அஸிபத்ரவநம் கோரம் ஸோऽதிக்ராமதி வை த்ருவம் । அஶ்வாரூடாஶ்ச கச்சந்தி தததே ய உபாநஹௌ ॥ ௨,௧௮.

அசிபத்திர வனம் என்ற பயங்கரமான காட்டை அவன் நிச்சயம் கடக்கிறான்; செருப்பு கொடுப்பவர்கள் குதிரையில் ஏறி போவது போல செல்கிறார்கள்.

ஆஸநே ஸ்வாகதே (போஜநே) சைவ தத்தம் தஸ்மை த்விஜாயதே । ஸுகேந புங்க்தே ஸ ப்ரேதஃ பதி கச்சஞ்சநைஃ ஶநைஃ ॥ ௨,௧௮.

உட்கார்வதற்கோ அல்லது உணவு உண்ணுவதற்கோ ஒரு இருக்கை பிராமணருக்கு கொடுத்தால், அந்த இறந்தவர் அந்த பாதையில் மெதுவாக, சுகமாகச் செல்லும் போது அனுபவிக்கிறார்.

பஹுதர்மஸமாகீர்ணே நிர்வாதே தோயவர்ஜிதே । கமண்டலுப்ரதாநேந ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௮.

பல விதமான கடமைகள் நிறைந்த இடத்தில், காற்றும் நீரும் இல்லாதபோது, ஒரு கமண்டலத்தை வழங்கினால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ம்ரு'தோத்தேஶேந யோ தத்யாதுதபாத்ரம் து தாம்ரஜம் । ப்ரபாதாநஸஹஸ்ரஸ்ய தத்பலம் ஸோऽஶ்நுதே த்ருவம் ॥ ௨,௧௮.

இறந்தவருக்காக ஒருவர் தாமிரம் செய்த நீர்ப்பானை கொடுத்தால், ஆயிரம் பாதாரவைகள் வழங்கிய பலனை அவன் உறுதியாக பெறுவான்.

யமதூதா மஹாரௌத்ராஃ கராலாஃ க்ரு'ஷ்ணபிங்கலாஃ । ந பீடயந்தி தாக்ஷிண்யாத்வஸ்த்ராபரணதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

யமதூதர்கள் மிகவும் பயங்கரமாகவும், கருப்பும் மஞ்சளும் கலந்த முகத்துடன் இருந்தாலும், உடை மற்றும் ஆபரணம் கொடுத்தவர்களை அவர்கள் தயவால் துன்புறுத்த மாட்டார்கள்.

ஸாயுதா தாவமாநாஶ்ச ந மார்கே த்ரு'ஷ்டிகோசராஃ । ப்ரயாந்தி யமதூதாஸ்தே முத்ரிகாயாஃ ப்ரதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

முட்ரிகை கொடுத்தவருக்கு, ஆயுதம் ஏந்தி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் யமதூதர்கள் பாதையில் தெரியவரமாட்டார்கள்.

பாஜநாஸநதாநேந ஆமாந்நபோஜநேந ச । ஆஜ்யயஜ்ஞோபவீதாப்யாம் பதம் ஸம்பூர்ணதாம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

பாத்திரம், இருக்கை, சமைத்த உணவு, நெய், யஜ்ஞோபவீதம் ஆகியவற்றை வழங்கினால், ஒருவர் முழுமையான நிலையை அடைவான்.

ஏவம் மார்கே கச்சமாநஸ்த்ரு'ஷார்தஃ ஶ்ரமபீடிதஃ । மஹிஷீரத (துக்த) தாநாச்ச ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௮.

இந்தப் பயணத்தில் தாகமும் சோர்வும் அதிகமாகும் போது, பசு, ரதம் அல்லது பாலை வழங்கினால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

கருட உவாச । ம்ரு'தோத்தேஶேந யத்கிஞ்சித்தீயதே ஸ்வக்ரு'ஹே விபோ । ஸ கச்சதி மஹாமார்கே தத்தத்தம் கேந க்ரு'ஹ்யதே ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: இறந்தவருக்காக வீட்டில் கொடுக்கப்படும் அனைத்தும் அந்தப் பெரிய பாதையில் யார் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । க்ரு'ஹ்ணாதி வருணோ தாநம் மம ஹஸ்தே ப்ரயச்சதி । அஹம் ச பாஸ்கரே தேவே பாஸ்கராத்ஸோऽஶ்நுதே ஸுகம் ॥ ௨,௧௮.

பகவான் பதிலளித்தார்: வருணன் அந்த தானத்தை ஏற்று எனது கையில் வைக்கிறான்; நான் அதை சூரியனிடம் கொடுக்கிறேன்; சூரியனிடமிருந்து அவன் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கிறான்.

விகர்மணஃ ப்ரபாவேண வம்ஶச்சேதே க்ஷிதாவிஹ । ஸர்வே தே நரகம் யாந்தி யாவத்பாபஸ்ய ஸம்க்ஷயஃ ॥ ௨,௧௮.

தீய செயல்களின் விளைவால், பூமியில் வம்சம் துண்டிக்கப்பட்டால், அவர்கள் அனைவரும் பாவம் தீரும் வரை நரகத்திற்கு போவார்கள்.

கஸ்மிம்ஶ்சித்ஸமயே பூர்ணே மஹிஷாஸநஸம்ஸ்திதஃ । நரகாந்வீக்ஷ்ய தர்மாத்மா நாநாக்ரந்தஸமாகுலாந் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில், மஹிஷத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் தர்மாத்மா, பல்வேறு அழுகுரல்கள் நிறைந்த நரகங்களை பார்த்து சிந்திக்கிறார்.

சதுரஶீதிலக்ஷாணாம் நரகாணாம் ஸ ஈஶ்வரஃ । தேஷாம் மத்யே ஶ்ரேஷ்டதமா கோரா யா ஏகவிம்ஶதிஃ ॥ ௨,௧௮.

அவர் எண்பத்திநான்கு இலட்சம் நரகங்களுக்கு அதிபதி; அவற்றில் மிகவும் பயங்கரமான இருபத்தொன்று முக்கியமானவை.

தாமிஸ்த்ரம் லோஹஶங்குஶ்ச மஹாரௌரவஶால்மலீ । ரௌரவம் குட்வலம் காலஸூத்ரகம் பூதிம்ரு'திகா ॥ ௨,௧௮.

தாமிஸ்திரம், லோகசங்கு, மகாரௌரவம், சால்மலி, ரௌரவம், குட்வலம், காலசூத்திரம், பூதிம்ருதிகை,

ஸங்காதம் லோஹதோதம் ச ஸவிஷம் ஸம்ப்ரதாபநம் । மஹாநரககாலோலஃ ஸஜீவநமஹாபதஃ ॥ ௨,௧௮.

சங்காதம், லோகதோதம், விஷம் கலந்தது, சம்ப்ரதாபனம், மகாநரகம், காலோலகம், சஜீவனம், மகாபதம்,

அவீசிரந்ததா மிஸ்த்ரஃ கும்போபாகஸ்ததைவ ச । அஸிபத்ரவநம் சைவ பதநஶ்சைகவிம்ஶதிஃ ॥ ௨,௧௮.

அவீசி, அந்ததாமிஸ்திரம், கும்போபாகம், அசிபத்ரவனம் மற்றும் பதனம் — இவை இருபத்தொன்று.

யேஷாம் து நரகே கோரே பஹ்வப்தாநி கதாநி வை । ஸந்தாதர்நைவ வித்யதே தூதத்வம் தே து (ப்ரேத்ய) யாந்தி ஹி ॥ ௨,௧௮.

இந்த பயங்கரமான நரகங்களில் பல வருடங்கள் கழித்தவர்களுக்கு விடுவிப்பு இல்லை; அவர்கள் இறந்தபின் தூதர்களாக மாறுவார்கள்.

யமேந ப்ரேஷிதாஸ்தே வை மாநுஷஸ்ய ம்ரு'தஸ்ய து । திநேதிநே ப்ரக்ரு'ஹ்ணந்தி தத்தமந்நாத்யபாநகம் ॥ ௨,௧௮.

யமனால் அனுப்பப்பட்ட அந்த தூதர்கள், இறந்த மனிதருக்காக கொடுக்கப்படும் அன்னம், தண்ணீர் ஆகியவற்றை தினமும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

ப்ரேதஸ்யைவ விலுண்டந்தி மத்யே மார்கே புபுக்ஷிதாஃ । மாஸாந்தே போஜநம் பிண்டமேகே யச்சந்தி தத்ர வை ॥ ௨,௧௮.

பாதையில் பசிக்காக, அவர்கள் பிரேதருக்காக வழங்கப்பட்டதை பறிக்கிறார்கள்; மாத முடிவில் சிலர் அங்கு பிண்டம் வழங்குகிறார்கள்.

த்ரு'ப்திம் ப்ரயாந்தி தே ஸர்வே ப்ரத்யஹம் சைவ வத்ஸரம் । ஏவமாதிக்ரு'தைஃ புண்யைஃ க்ரமாத்ஸௌரிபுரம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

அவர்கள் அனைவரும் ஒரு வருடம் தினமும் திருப்தி அடைகிறார்கள்; இப்படிப் புண்ணியங்கள் செய்தால், ஒருவர் படிப்படியாக சூரியபுரியை அடைவார்.

ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே ப்ரத்யாஸந்நே யமாலயே । பஹுபீதகரே ப்ரேதோ ஹஸ்தமாத்ரம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு வருடம் முடிவடையும் போது, யமனின் இல்லம் அருகில் வந்ததும், அந்த உயிர் மிகுந்த பயத்தில், கை அளவு உடலை விட்டுவிடுகிறது.

திவஸைர்தஶபிர்ஜாதம் தம் தேஹம் தஶபிண்டஜம் । ஜாமதக்ந்யஸ்யேவ ராமம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேஜஃ ப்ரஸர்பதி ॥ ௨,௧௮.

பத்து நாளில், பத்து பிண்டங்களால் உருவான அந்த உடல் தோன்றுகிறது; அதை பார்த்தவுடன், ஜாமதக்னியின் மகன் ராமர் போல, அவனது ஒளி பரவுகிறது.