கருடபுராணம்

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௮ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரவணாநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா க்ஷணம் த்யாத்வா புநஸ்ததஃ । யத்க்ரு'தம் து மநுஷ்யைஶ்சபுண்யம் பாபமஹர்நிஶம் ॥ ௨,௧௮.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறினார்: ச்ரவணாக்களின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், ஒரு கணம் தியானித்து, மனிதர்கள் பகலும் இரவும் செய்யும் புண்ணியமும் பாவமும் பற்றி மீண்டும் கூறுவேன்.

தத்ஸர்வம் ச பரிஜ்ஞாய சித்ரகுப்தோ நிவேதயேத் । சித்ரகுப்தஸ்ததஃ ஸர்வம் கர்ம தஸ்மை வதத்யத ॥ ௨,௧௮.

அனைத்தையும் தெளிவாக அறிந்த பிறகு சித்ரகுப்தன் அதை அறிவிக்கிறார்; பிறகு அவர் அந்த மனிதனுடைய எல்லா செயல்களையும் கூறுகிறார்.

வாசைவ யத்க்ரு'தம் கர்ம க்ரு'தம் சைவ து காயிகம் । மாநஸம் ச ததா கர்ம க்ரு'தம் புங்க்தே ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௮.

வாக்கால் செய்த செயல்கள், உடலால் செய்த செயல்கள், மனதில் செய்த செயல்கள் — இவை எல்லாவற்றையும் மனிதன், நல்லதோ கெட்டதோ, அதன் பலனை அனுபவிக்கிறான்.

ஏவம் தே கதிதஸ்தார்க்ஷ்ய ப்ரேதமார்கஸ்ய நிர்ணயஃ । விஶ்ராந்தி தாநி ஸர்வாணி ஸ்தாநாநி கதிதாநி தே ॥ ௨,௧௮.

இவ்வாறு, தார்க்ஷ்யா, உயிர் பிரிந்த பின் செல்லும் பாதையின் தீர்ப்பும், வழியில் உள்ள ஓய்விடங்களும் உனக்காக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

தமுத்திஶ்ய ததாத்யந்நம் ஸுகம் யாதி மஹாத்வநி । திவா ராத்ரௌ தமுத்திஶ்ய ஸ்தாநே தீபப்ரதோ பவேத் ॥ ௨,௧௮.

அந்த உயிரோடுடைய பெயரில் அன்னம் கொடுத்தால், அந்தப் பெரிய பயணத்தில் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; பகலிலும் இரவிலும் அந்த இடத்தில் அவனுக்காக விளக்கு ஏற்ற வேண்டும்.

அந்தகாரே மஹாகோரே ஶ்வபூர்ணே லக்ஷ்யவர்ஜிதே । தீப்தேऽத்வநி ச தே யாந்தி தீபோ தத்தஶ்ச யைர்நரைஃ ॥ ௨,௧௮.

பயங்கரமான இருட்டிலும், நாய்கள் நிறைந்த இடத்திலும், அடையாளமில்லாத இடத்திலும், ஒளிரும் பாதையிலும், யார் விளக்கு கொடுத்தாரோ, அவர்களால் அவன் செல்ல முடியும்.

கார்திகே ச சதுர்தஶ்யாம் தீபதாநம் ஸுகாய வை । அத வக்ஷ்யாமி ஸம்க்ஷேபாத்யமமார்கஸ்ய நிஷ்க்ரு'திம் ॥ ௨,௧௮.

கார்த்திகை மாதம் பதினான்காம் நாளில் விளக்கு கொடுத்தால் நிச்சயம் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்; இப்போது, யமபாதையில் செய்ய வேண்டிய பாவநிவாரணத்தை சுருக்கமாக சொல்கிறேன்.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கஸ்ய புண்யேந பித்ரு'லோகம் ஸ கச்சதி । ஏகாதஶாஹபிண்டேந ஶுத்ததேஹோ பவேத்ததஃ ॥ ௨,௧௮.

காளையை விடுதலை செய்த புண்ணியத்தால், அவன் பித்ருலோகம் அடைகிறான்; பதினொன்றாம் நாளில் பிண்டம் கொடுத்தால், உடல் தூய்மையடைகிறது.

உதகும்பப்ரதாநேந கிங்கராஸ்த்ரு'ப்திமாப்நுயுஃ ॥ ௨,௧௮.

தண்ணீர் குடம் கொடுத்தால், யமனுடைய சேவகர் திருப்தியடைகிறார்கள்.

ஶய்யாதாநாத்பிமாநஸ்தோ யாதி ஸ்வர்கேஷு மாநவஃ । ததஹ்நி தீயதே ஸர்வம் த்வாதஶாஹே விஶேஷதஃ ॥ ௨,௧௮.

படுக்கை கொடுத்தால், அந்த உயிரோடு விமானத்தில் அமர்ந்து சொர்க்கத்திற்கு செல்கிறான்; அந்த நாளில் எல்லாவற்றையும், குறிப்பாக பன்னிரண்டாம் நாளில் கொடுக்க வேண்டும்.

பதாநி ஸர்வவஸ்தூநி வரிஷ்டாநி த்ரயோதஶே । யோ ததாதி ம்ரு'தஸ்யேஹ ஜீவந்நப்யாத்மஹேதவே ॥ ௨,௧௮.

மிகச் சிறந்தவை எனப்படும் பதின்மூன்று படிகள், உயிரோடோ அல்லது தானாகவே உயிரோடிருக்கும்போதே, யார் கொடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் இங்கே அதைச் செய்கிறார்கள்.

ததாஶ்ரிதோ மஹாமார்கே வைநதேய ஸ கச்சதி । ஏக ஏவாஸ்தி ஸர்வத்ரே வ்யவஹாரஃ ககாதிப ॥ ௨,௧௮.

அந்த புண்ணியத்தின் ஆதரவால் பெரிய பாதையில் அவன் செல்கிறான், வினதையின் மகனே; எங்கும் ஒரே விதி மட்டுமே உள்ளது, பறவைகளின் அரசே.

உத்தமாதமமத்யாநாம் தத்ததாவர்ஜநம் பவேத் । யாவத்பாக்யம் பவேத்யஸ்ய தாவந்மார்கேऽதிரிச்யதே ॥ ௨,௧௮.

உயர்ந்தோர், நடுத்தரர், தாழ்ந்தோர் என அவரவர் நிலைக்கு ஏற்றபடி அவரவர் பெறுகிறார்கள்; யாருக்கு எவ்வளவு அதிர்ஷ்டம் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு பாதையில் அதிகம் கிடைக்கும்.

ஸ்வயம் ஸ்வஸ்யேந யத்தத்தம் தத்தத்ராதிகரோதி தம் । ம்ரு'தே யத்பாந்தவைர்தத்தம் ததாஶ்ரித்ய ஸுகீ பவேத் ॥ ௨,௧௮.

தனக்காக தானே கொடுத்தது அவனுக்கு அங்கே சேரும்; மரணத்தின் பின் உறவினர்கள் கொடுத்ததை நம்பி, அவன் சந்தோஷமாகிறான்.

கருட உவாச । கஸ்மாத்பதாநி தேயாநி கிம்விதாநி த்ரயோதஶ । தீயதே கஸ்ய தேவேஶ தத்வதஸ்வ யதாததம் ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: ஏன் இந்த படிகள் கொடுக்க வேண்டும்? அந்த பதின்மூன்று படிகள் எப்படி இருக்க வேண்டும்? யாருக்காக கொடுக்க வேண்டும், தேவர்களுக்கே தலைவனே? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । சத்த்ரோபாநஹவஸ்த்ராணி முத்ரிகா ச கமண்டலுஃ । ஆஸநம் பாஜநம் சைவ பதம் ஸப்தவிதம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௨,௧௮.

பெருமான் சொன்னார்: குடை, செருப்பு, vasthiram, மோதிரம், கமண்டலம், இருக்கை, பாத்திரம் — இவை ஏழு வகையான படிகள் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஆதபஸ்தத்ர யோ ரௌத்ரோ தஹ்யதே யேந மாநவஃ । சத்ரதாநேந ஸுச்சாயா ஜாயதே ப்ரேததுஷ்டிதா ॥ ௨,௧௮.

அங்கே மனிதன் எரியும் கடும் வெப்பத்தை, குடை கொடுப்பதால் ஏற்படும் நிழல் தணிக்கிறது; அது இறந்தவருக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறது.

அஸிபத்ரவநம் கோரம் ஸோऽதிக்ராமதி வை த்ருவம் । அஶ்வாரூடாஶ்ச கச்சந்தி தததே ய உபாநஹௌ ॥ ௨,௧௮.

அசிபத்திர வனம் என்ற பயங்கரமான காட்டை அவன் நிச்சயம் கடக்கிறான்; செருப்பு கொடுப்பவர்கள் குதிரையில் ஏறி போவது போல செல்கிறார்கள்.

ஆஸநே ஸ்வாகதே (போஜநே) சைவ தத்தம் தஸ்மை த்விஜாயதே । ஸுகேந புங்க்தே ஸ ப்ரேதஃ பதி கச்சஞ்சநைஃ ஶநைஃ ॥ ௨,௧௮.

உட்கார்வதற்கோ அல்லது உணவு உண்ணுவதற்கோ ஒரு இருக்கை பிராமணருக்கு கொடுத்தால், அந்த இறந்தவர் அந்த பாதையில் மெதுவாக, சுகமாகச் செல்லும் போது அனுபவிக்கிறார்.

பஹுதர்மஸமாகீர்ணே நிர்வாதே தோயவர்ஜிதே । கமண்டலுப்ரதாநேந ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௮.

பல விதமான கடமைகள் நிறைந்த இடத்தில், காற்றும் நீரும் இல்லாதபோது, ஒரு கமண்டலத்தை வழங்கினால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ம்ரு'தோத்தேஶேந யோ தத்யாதுதபாத்ரம் து தாம்ரஜம் । ப்ரபாதாநஸஹஸ்ரஸ்ய தத்பலம் ஸோऽஶ்நுதே த்ருவம் ॥ ௨,௧௮.

இறந்தவருக்காக ஒருவர் தாமிரம் செய்த நீர்ப்பானை கொடுத்தால், ஆயிரம் பாதாரவைகள் வழங்கிய பலனை அவன் உறுதியாக பெறுவான்.

யமதூதா மஹாரௌத்ராஃ கராலாஃ க்ரு'ஷ்ணபிங்கலாஃ । ந பீடயந்தி தாக்ஷிண்யாத்வஸ்த்ராபரணதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

யமதூதர்கள் மிகவும் பயங்கரமாகவும், கருப்பும் மஞ்சளும் கலந்த முகத்துடன் இருந்தாலும், உடை மற்றும் ஆபரணம் கொடுத்தவர்களை அவர்கள் தயவால் துன்புறுத்த மாட்டார்கள்.

ஸாயுதா தாவமாநாஶ்ச ந மார்கே த்ரு'ஷ்டிகோசராஃ । ப்ரயாந்தி யமதூதாஸ்தே முத்ரிகாயாஃ ப்ரதாநதஃ ॥ ௨,௧௮.

முட்ரிகை கொடுத்தவருக்கு, ஆயுதம் ஏந்தி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் யமதூதர்கள் பாதையில் தெரியவரமாட்டார்கள்.

பாஜநாஸநதாநேந ஆமாந்நபோஜநேந ச । ஆஜ்யயஜ்ஞோபவீதாப்யாம் பதம் ஸம்பூர்ணதாம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௮.

பாத்திரம், இருக்கை, சமைத்த உணவு, நெய், யஜ்ஞோபவீதம் ஆகியவற்றை வழங்கினால், ஒருவர் முழுமையான நிலையை அடைவான்.

ஏவம் மார்கே கச்சமாநஸ்த்ரு'ஷார்தஃ ஶ்ரமபீடிதஃ । மஹிஷீரத (துக்த) தாநாச்ச ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௮.

இந்தப் பயணத்தில் தாகமும் சோர்வும் அதிகமாகும் போது, பசு, ரதம் அல்லது பாலை வழங்கினால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

கருட உவாச । ம்ரு'தோத்தேஶேந யத்கிஞ்சித்தீயதே ஸ்வக்ரு'ஹே விபோ । ஸ கச்சதி மஹாமார்கே தத்தத்தம் கேந க்ரு'ஹ்யதே ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: இறந்தவருக்காக வீட்டில் கொடுக்கப்படும் அனைத்தும் அந்தப் பெரிய பாதையில் யார் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । க்ரு'ஹ்ணாதி வருணோ தாநம் மம ஹஸ்தே ப்ரயச்சதி । அஹம் ச பாஸ்கரே தேவே பாஸ்கராத்ஸோऽஶ்நுதே ஸுகம் ॥ ௨,௧௮.

பகவான் பதிலளித்தார்: வருணன் அந்த தானத்தை ஏற்று எனது கையில் வைக்கிறான்; நான் அதை சூரியனிடம் கொடுக்கிறேன்; சூரியனிடமிருந்து அவன் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கிறான்.

விகர்மணஃ ப்ரபாவேண வம்ஶச்சேதே க்ஷிதாவிஹ । ஸர்வே தே நரகம் யாந்தி யாவத்பாபஸ்ய ஸம்க்ஷயஃ ॥ ௨,௧௮.

தீய செயல்களின் விளைவால், பூமியில் வம்சம் துண்டிக்கப்பட்டால், அவர்கள் அனைவரும் பாவம் தீரும் வரை நரகத்திற்கு போவார்கள்.

கஸ்மிம்ஶ்சித்ஸமயே பூர்ணே மஹிஷாஸநஸம்ஸ்திதஃ । நரகாந்வீக்ஷ்ய தர்மாத்மா நாநாக்ரந்தஸமாகுலாந் ॥ ௨,௧௮.

ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில், மஹிஷத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் தர்மாத்மா, பல்வேறு அழுகுரல்கள் நிறைந்த நரகங்களை பார்த்து சிந்திக்கிறார்.