கருடபுராணம்

தர்மம் சார்தம் ச காமம் ச மோக்ஷம் ச கதயந்தி தே । ஏகோ ஹி தர்மமார்கஶ்ச த்விதீயஶ்சார்தமார்ககஃ ॥ ௨,௧௭.

அவர்கள் தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை எடுத்துரைக்கின்றனர்; ஒருவர் தர்மப் பாதையில் செல்கிறார், இரண்டாம் ஒருவர் பொருள் வழியில் செல்கிறார்.

அபரஃ காமமார்கஶ்ச மோக்ஷமார்கஶ்சதுர்தகஃ । உத்தமா தமமார்கேண வைநதேய ப்ரயாந்தி ஹி ॥ ௨,௧௭.

மற்றொருவர் காம வழியில் செல்கிறார், நான்காம் ஒருவர் மோக்ஷப் பாதையில் செல்கிறார்; சிறந்தவர்கள் தர்மப் பாதையில் செல்கிறார்கள், வைநதேயா.

அர்ததாதா விமாநைஸ்து அஶ்வைஃ காமப்ரதாயகஃ । ஹம்ஸயுக்தவிமாநைஶ்ச மோக்ஷாகாங்க்ஷீ விஸர்பதி ॥ ௨,௧௭.

பொருள் வழங்குபவர் குதிரை பூட்டிய விமானங்களில் பயணிக்கிறார்; ஆசைகள் நிறைவேற்றுபவர் அன்னப்பறவைகள் இணைக்கப்பட்ட விமானங்களில் செல்கிறார்; விடுதலை விரும்புபவர் உயர்ந்து செல்கிறார்.

இதரஃ பாதசாரேண த்வஸிபத்ரவநாநி ச । பாஷாணைஃ கண்டகைஃ க்லிஷ்டஃ பாஶபத்தோऽத யாதி வை ॥ ௨,௧௭.

மற்றவர்கள் காலால் நடந்து, வாள் இலைகள் நிறைந்த காடுகளிலும், கற்கள் முள்ளால் வேதனைப்பட்டு, கட்டுப்பாட்டுடன் செல்கிறார்கள்.

யஃ கஶ்சிந்மாநுஷே லோகே ஶ்ரவணாந்பூஜயேதிஹ । வர்தந்யா ஜலபாத்ரேம பக்வாந்நபரிபூர்ணயா ॥ ௨,௧௭.

மனித உலகில் யார் ச்ரவணாக்களை வளர்ச்சி தரும் நீர் நிறைந்த பாத்திரத்திலும், வெந்த உணவு நிரம்பிய பாத்திரத்திலும் வழிபடுகிறாரோ,

ஶ்ரவணாந்பூஜயேத்தத்ர மயா ஸஹ ககேஶ்வர । தஸ்யாஹம் தத்ப்ரதாஸ்யாமி யத்ஸுரைரபி துர்லபம் ॥ ௨,௧௭.

அங்கே என்னுடன் சேர்ந்து ச்ரவணாக்களை வழிபடுகிறாரோ, பறவைகளின் தலைவா, அவருக்கு தேவர்களுக்கும் கடினமானதை நான் அருளுவேன்.

ஸம்போஜ்ய ப்ராஹ்மணாந் பக்த்யா த்வேகாதஶ ஶுபாஞ்சுசீந் । த்வாதஶம் ஸகலத்ரம் ச மம ப்ரீத்யை ப்ரபூஜயேத் ॥ ௨,௧௭.

பதினொன்று தூய, நல்ல ப்ராமணர்களை பக்தியுடன் உணவளித்து, பன்னிரண்டாவது ப்ராமணரை அவருடைய மனைவியுடன் எனது திருப்திக்காக வழிபட வேண்டும்.

தேவைஃ ஸர்வைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய ஸ்வர்கம் யாந்தி ஸுகேப்ஸயா । தைஃ பூஜிதைரஹ துஷ்டஶ்சித்ரகுப்தேந தர்மராட் ॥ ௨,௧௭.

அனைத்து தேவர்களாலும் வழிபடப்பட்டு, அவர்கள் இன்பத்தை விரும்பி சொர்க்கத்திற்கு செல்கிறார்கள்; அவர்கள் வழிபட்டால் நான் மகிழ்கிறேன், தர்மராஜாவும் சித்ரகுப்தனும் மகிழ்கிறார்கள்.

தைஸ்துஷ்டைர்மத்புரம் யாந்தி லோகா தர்மபாராயணாஃ । ஶ்ரவணாநாம் ச மாஹாத்ம்யமுத்பத்திம் சேஷ்டிதம் ஶுபம் ॥ ௨,௧௭.

அவர்கள் மகிழ்ந்தபோது, தர்மத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள் எனது உலகிற்கு செல்கிறார்கள்; ச்ரவணாக்களின் மகத்துவம், தோற்றம், நல்ல செயல்கள்,

ஶ்ரு'ணோதி பக்ஷிஶார்தூல ஸ ச பாபைர்ந லிப்யதே । இஹ லோகே ஸுகம் புக்த்வா ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே ॥ ௨,௧௭.

அவற்றை யார் கேட்கிறாரோ, பறவைகளில் சிறந்தவரே, அவர் பாவங்களில் சிக்கமாட்டார்; இவ்வுலகில் இன்பம் அனுபவித்து, சொர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௮ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரவணாநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா க்ஷணம் த்யாத்வா புநஸ்ததஃ । யத்க்ரு'தம் து மநுஷ்யைஶ்சபுண்யம் பாபமஹர்நிஶம் ॥ ௨,௧௮.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறினார்: ச்ரவணாக்களின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், ஒரு கணம் தியானித்து, மனிதர்கள் பகலும் இரவும் செய்யும் புண்ணியமும் பாவமும் பற்றி மீண்டும் கூறுவேன்.

தத்ஸர்வம் ச பரிஜ்ஞாய சித்ரகுப்தோ நிவேதயேத் । சித்ரகுப்தஸ்ததஃ ஸர்வம் கர்ம தஸ்மை வதத்யத ॥ ௨,௧௮.

அனைத்தையும் தெளிவாக அறிந்த பிறகு சித்ரகுப்தன் அதை அறிவிக்கிறார்; பிறகு அவர் அந்த மனிதனுடைய எல்லா செயல்களையும் கூறுகிறார்.

வாசைவ யத்க்ரு'தம் கர்ம க்ரு'தம் சைவ து காயிகம் । மாநஸம் ச ததா கர்ம க்ரு'தம் புங்க்தே ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௮.

வாக்கால் செய்த செயல்கள், உடலால் செய்த செயல்கள், மனதில் செய்த செயல்கள் — இவை எல்லாவற்றையும் மனிதன், நல்லதோ கெட்டதோ, அதன் பலனை அனுபவிக்கிறான்.

ஏவம் தே கதிதஸ்தார்க்ஷ்ய ப்ரேதமார்கஸ்ய நிர்ணயஃ । விஶ்ராந்தி தாநி ஸர்வாணி ஸ்தாநாநி கதிதாநி தே ॥ ௨,௧௮.

இவ்வாறு, தார்க்ஷ்யா, உயிர் பிரிந்த பின் செல்லும் பாதையின் தீர்ப்பும், வழியில் உள்ள ஓய்விடங்களும் உனக்காக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

தமுத்திஶ்ய ததாத்யந்நம் ஸுகம் யாதி மஹாத்வநி । திவா ராத்ரௌ தமுத்திஶ்ய ஸ்தாநே தீபப்ரதோ பவேத் ॥ ௨,௧௮.

அந்த உயிரோடுடைய பெயரில் அன்னம் கொடுத்தால், அந்தப் பெரிய பயணத்தில் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; பகலிலும் இரவிலும் அந்த இடத்தில் அவனுக்காக விளக்கு ஏற்ற வேண்டும்.

அந்தகாரே மஹாகோரே ஶ்வபூர்ணே லக்ஷ்யவர்ஜிதே । தீப்தேऽத்வநி ச தே யாந்தி தீபோ தத்தஶ்ச யைர்நரைஃ ॥ ௨,௧௮.

பயங்கரமான இருட்டிலும், நாய்கள் நிறைந்த இடத்திலும், அடையாளமில்லாத இடத்திலும், ஒளிரும் பாதையிலும், யார் விளக்கு கொடுத்தாரோ, அவர்களால் அவன் செல்ல முடியும்.

கார்திகே ச சதுர்தஶ்யாம் தீபதாநம் ஸுகாய வை । அத வக்ஷ்யாமி ஸம்க்ஷேபாத்யமமார்கஸ்ய நிஷ்க்ரு'திம் ॥ ௨,௧௮.

கார்த்திகை மாதம் பதினான்காம் நாளில் விளக்கு கொடுத்தால் நிச்சயம் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்; இப்போது, யமபாதையில் செய்ய வேண்டிய பாவநிவாரணத்தை சுருக்கமாக சொல்கிறேன்.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கஸ்ய புண்யேந பித்ரு'லோகம் ஸ கச்சதி । ஏகாதஶாஹபிண்டேந ஶுத்ததேஹோ பவேத்ததஃ ॥ ௨,௧௮.

காளையை விடுதலை செய்த புண்ணியத்தால், அவன் பித்ருலோகம் அடைகிறான்; பதினொன்றாம் நாளில் பிண்டம் கொடுத்தால், உடல் தூய்மையடைகிறது.

உதகும்பப்ரதாநேந கிங்கராஸ்த்ரு'ப்திமாப்நுயுஃ ॥ ௨,௧௮.

தண்ணீர் குடம் கொடுத்தால், யமனுடைய சேவகர் திருப்தியடைகிறார்கள்.

ஶய்யாதாநாத்பிமாநஸ்தோ யாதி ஸ்வர்கேஷு மாநவஃ । ததஹ்நி தீயதே ஸர்வம் த்வாதஶாஹே விஶேஷதஃ ॥ ௨,௧௮.

படுக்கை கொடுத்தால், அந்த உயிரோடு விமானத்தில் அமர்ந்து சொர்க்கத்திற்கு செல்கிறான்; அந்த நாளில் எல்லாவற்றையும், குறிப்பாக பன்னிரண்டாம் நாளில் கொடுக்க வேண்டும்.

பதாநி ஸர்வவஸ்தூநி வரிஷ்டாநி த்ரயோதஶே । யோ ததாதி ம்ரு'தஸ்யேஹ ஜீவந்நப்யாத்மஹேதவே ॥ ௨,௧௮.

மிகச் சிறந்தவை எனப்படும் பதின்மூன்று படிகள், உயிரோடோ அல்லது தானாகவே உயிரோடிருக்கும்போதே, யார் கொடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் இங்கே அதைச் செய்கிறார்கள்.

ததாஶ்ரிதோ மஹாமார்கே வைநதேய ஸ கச்சதி । ஏக ஏவாஸ்தி ஸர்வத்ரே வ்யவஹாரஃ ககாதிப ॥ ௨,௧௮.

அந்த புண்ணியத்தின் ஆதரவால் பெரிய பாதையில் அவன் செல்கிறான், வினதையின் மகனே; எங்கும் ஒரே விதி மட்டுமே உள்ளது, பறவைகளின் அரசே.

உத்தமாதமமத்யாநாம் தத்ததாவர்ஜநம் பவேத் । யாவத்பாக்யம் பவேத்யஸ்ய தாவந்மார்கேऽதிரிச்யதே ॥ ௨,௧௮.

உயர்ந்தோர், நடுத்தரர், தாழ்ந்தோர் என அவரவர் நிலைக்கு ஏற்றபடி அவரவர் பெறுகிறார்கள்; யாருக்கு எவ்வளவு அதிர்ஷ்டம் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு பாதையில் அதிகம் கிடைக்கும்.

ஸ்வயம் ஸ்வஸ்யேந யத்தத்தம் தத்தத்ராதிகரோதி தம் । ம்ரு'தே யத்பாந்தவைர்தத்தம் ததாஶ்ரித்ய ஸுகீ பவேத் ॥ ௨,௧௮.

தனக்காக தானே கொடுத்தது அவனுக்கு அங்கே சேரும்; மரணத்தின் பின் உறவினர்கள் கொடுத்ததை நம்பி, அவன் சந்தோஷமாகிறான்.

கருட உவாச । கஸ்மாத்பதாநி தேயாநி கிம்விதாநி த்ரயோதஶ । தீயதே கஸ்ய தேவேஶ தத்வதஸ்வ யதாததம் ॥ ௨,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: ஏன் இந்த படிகள் கொடுக்க வேண்டும்? அந்த பதின்மூன்று படிகள் எப்படி இருக்க வேண்டும்? யாருக்காக கொடுக்க வேண்டும், தேவர்களுக்கே தலைவனே? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । சத்த்ரோபாநஹவஸ்த்ராணி முத்ரிகா ச கமண்டலுஃ । ஆஸநம் பாஜநம் சைவ பதம் ஸப்தவிதம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௨,௧௮.

பெருமான் சொன்னார்: குடை, செருப்பு, vasthiram, மோதிரம், கமண்டலம், இருக்கை, பாத்திரம் — இவை ஏழு வகையான படிகள் என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ஆதபஸ்தத்ர யோ ரௌத்ரோ தஹ்யதே யேந மாநவஃ । சத்ரதாநேந ஸுச்சாயா ஜாயதே ப்ரேததுஷ்டிதா ॥ ௨,௧௮.

அங்கே மனிதன் எரியும் கடும் வெப்பத்தை, குடை கொடுப்பதால் ஏற்படும் நிழல் தணிக்கிறது; அது இறந்தவருக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறது.

அஸிபத்ரவநம் கோரம் ஸோऽதிக்ராமதி வை த்ருவம் । அஶ்வாரூடாஶ்ச கச்சந்தி தததே ய உபாநஹௌ ॥ ௨,௧௮.

அசிபத்திர வனம் என்ற பயங்கரமான காட்டை அவன் நிச்சயம் கடக்கிறான்; செருப்பு கொடுப்பவர்கள் குதிரையில் ஏறி போவது போல செல்கிறார்கள்.

ஆஸநே ஸ்வாகதே (போஜநே) சைவ தத்தம் தஸ்மை த்விஜாயதே । ஸுகேந புங்க்தே ஸ ப்ரேதஃ பதி கச்சஞ்சநைஃ ஶநைஃ ॥ ௨,௧௮.

உட்கார்வதற்கோ அல்லது உணவு உண்ணுவதற்கோ ஒரு இருக்கை பிராமணருக்கு கொடுத்தால், அந்த இறந்தவர் அந்த பாதையில் மெதுவாக, சுகமாகச் செல்லும் போது அனுபவிக்கிறார்.