கருடபுராணம்

நரைஸ்துஷ்டைஶ்ச புஷ்டைஶ்ச யத்ப்ரோக்தம் ச க்ரு'தம் ச யத் । ஸர்வமாவேதயந்தி ஸ்ம சித்ரகுப்தே யமே ச தத் ॥ ௨,௧௬.

மக்கள் மகிழ்ச்சியோடு சொன்னதும் செய்ததும் அனைத்தையும் அவர்கள் சித்ரகுப்தனுக்கும் யமனுக்கும் தெரிவிக்கிறார்கள்.

தூராச்ச்ரவணவிஜ்ஞாநா தூராத்தர்ஶநகோசராஃ । ஏவஞ்சேஷ்டாஸ்து தே ஹ்யஷ்டௌ ஸ்வர்பூபாதாலசாரிணஃ ॥ ௨,௧௬.

அவர்கள் தூரத்திலிருந்தே கேட்கும் திறன் கொண்டவர்கள், தூரத்திலிருந்தே காணப்படுகிறார்கள்; அந்த எட்டுப் பேர் வானிலும் பூமியிலும் பாதாளத்திலும் சஞ்சரித்து இப்படியே செயல்படுகிறார்கள்.

தேஷாம் பத்ந்யஸ்ததை வோக்ரா ஶ்ரவண்யஃ ப்ரு'தகாஹ்வயாஃ । ஏவம் தேஷாம் ஶக்திரஸ்தி யர்த்யே மர்த்யாதிகாரிணஃ ॥ ௨,௧௬.

அவர்களின் மனைவியரும் பயங்கரமானவர்கள்; 'சிரவணிகள்' என்று தனித்தனியாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்; இப்படிப்பட்ட சக்தி அவர்களுக்கு, மனிதர்களை மேல் உள்ளது.

வ்ரதைர்தாநைஸ்தவைர்யஶ்ச பூஜயேதிஹ மாநவஃ । ஜாயந்தே தஸ்ய தே ஸௌம்யாஃ ஸுகம்ரு'த்யுப்ரதாயிநஃ ॥ ௨,௧௬.

ஒரு மனிதன் விரதம், தானம், பூஜை ஆகியவற்றால் அவர்களை மதித்தால், அவர்கள் அவனுக்கு மென்மையானவர்களாகி, எளிதாக மரணத்தை அருளுகிறார்கள்.

ஶ்ரீகருடமாஹாபுராணம் ௧௭ கருட உவாச । ஏகோ மே ஸம்ஶயோ தேவ ஹ்ரு'தயே ஸம்ப்ரபாததே । ஶ்ரமணாஃ கஸ்ய புத்ராஶ்ச கதம் யமபுரே ஸ்திதாஃ ॥ ௨,௧௭.

கருடன் கேட்டான்: 'ஓ ஆண்டவனே, என் மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுகிறது: சிரவணர்கள் யாருடைய மக்கள்? அவர்கள் எப்படித் யமனுடைய நகரத்தில் இருக்கிறார்கள்?'

மாநுஷைஶ்ச க்ரு'தம் கர்ம கஸ்மாஜ்ஜாநந்தி தே ப்ரபோ । கதம் ஶ்ரு'ண்வந்தி தே ஸர்வே கஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநம் ஸமாகதம் ॥ ௨,௧௭.

'மனிதர்கள் செய்த செயல்களை அவர்கள் எப்படித் தெரிந்து கொள்கிறார்கள்? அவர்கள் எல்லோரும் எப்படிக் கேட்கிறார்கள்? அந்த அறிவு அவர்களிடம் எப்படி வருகிறது?'

குத்ர புஞ்ஜந்தி தேவேஶ க்ரதயஸ்வ ப்ரஸாததஃ । பக்ஷிராஜவசஃ ஶ்ருத்வா பகவாந்வாக்யமப்ரவீத் ॥ ௨,௧௭.

'அவர்கள் எங்கு வாழ்கிறார்கள், தேவராஜா? தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.' பறவைகளின் அரசனாகிய கருடனின் வார்த்தைகள் கேட்டதும், பகவான் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஶ்ரு'ணுஷ்வ வசநம் ஸத்யம் ஸர்வேஷாம் ஸௌக்யதாயகம் । ததஹம் கதயிஷ்யாமி ஶ்ரவணாநாம் விசேஷ்டிதம் ॥ ௨,௧௭.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: 'என் உண்மை வார்த்தைகளை கேள்; அது எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி தரும். சிரவணர்கள் செய்யும் செயல்களை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.'

ஏகீபூதம் யதா ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜங்கமம் । க்ஷீரோதஸாகரே பூர்வம் மயி ஸுப்தே ஜகத்பதௌ ॥ ௨,௧௭.

அனைத்து உலகமும், அசையும் அசையாதவையும் ஒன்றாக இணைந்திருந்த போது, கடந்த காலத்தில், பாற்கடலில் நான், உலகத்தின் ஆண்டவன், தூங்கிக் கொண்டிருந்தேன்.

நாபிஸ்தோஜஸ்தபஸ்தேபே வர்ஷாணி ஸுபஹூந்யபி । ஏகீபூதம் ஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டம் பூதக்ராமசதுர்விதம் ॥ ௨,௧௭.

என் நாபியில் உள்ள தாமரையில் இருந்து அவர் பல வருடங்கள் தவம் செய்தார்; அப்போது, நான்கு வகை உயிரினங்களும் கொண்ட உலகம் ஒன்றாக உருவானது.

ப்ரஹ்மணா நிர்மிதம் பூர்வம் விஷ்ணுநா பாலிதம் ததா । ருத்ரஃ ஸம்ஹாரமூர்திஶ்ச நிர்மிதோ ப்ரஹ்மணா ததஃ ॥ ௨,௧௭.

முதலில் பிரம்மா உலகை உருவாக்கினார்; பின்னர் விஷ்ணு அதை காத்தார்; அதன் பின், அழிவை ஏற்படுத்தும் ரூபமாக ருத்ரன், பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டார்.

வாயுஃ ஸர்வகதஃ ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸூர்யஸ்தேஜோபிவ்ரு'த்திமாந் । தர்மராஜஸ்ததஃ ஸ்ரு'ஷ்டஶ்சித்ரகுப்தேந ஸம்யுத) ॥ ௨,௧௭.

எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் வாயுவும், ஒளியால் நிரம்பிய சூரியனும் உருவாக்கப்பட்டார்கள்; அதன் பின் தர்மராஜா, சித்ரகுப்தனுடன் சேர்ந்து உருவானார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வைததாதிகம் ஸர்வம் தபஸ்தேபே து பத்மஜஃ । கதாநி பஹுவர்ஷாணி ப்ரஹ்மணோ நாபிபங்கஜே ॥ ௨,௧௭.

இவை அனைத்தையும் முதலில் உருவாக்கிய பின், தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மா தவம் செய்தார்; பல வருடங்கள் பிரம்மாவின் நாபி தாமரையில் கழிந்தன.

யோயோ ஹி நிர்மிதஃ பூர்வம் தத்தத்கர்ம ஸமாசரேத் । கஸ்மிம்ஶ்சித்ஸமயே தத்ர ப்ரஹ்மா லோகஸமந்விதஃ ॥ ௨,௧௭.

ஒவ்வொரு உயிரும் எதைச் செய்ய வேண்டும் என்று படைக்கப்பட்டதோ, அந்தச் செயல்களை ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் பிரமா மற்றுலகங்களுடன் சேர்ந்து நடத்துகிறார்.

ருத்ரோ விஷ்ணுஸ்ததா தர்மஃ ஶாஸயந்தி வஸுந்தராம் । ந ஜாநீமோ வயம் கிஞ்சில்லோகக்ரு'த்யமிஹோச்யதாம் ॥ ௨,௧௭.

ருத்ரன், விஷ்ணு, தர்மம் ஆகியோர் பூமியை ஆளுகின்றனர்; நாங்கள் எதையும் அறியவில்லை—இங்கு உலகத்தின் கடமைகள் கூறப்படட்டும்.

இதி சிந்தாபராஃ ஸர்வே தேவா விமம்ரு'ஶுஸ்ததா । ஸம்சிந்த்ய ப்ரஹ்மணோ மந்த்ரம் விபுதைஃ ப்ரேரிதஸ்ததா ॥ ௨,௧௭.

அப்போது எல்லா தேவரும் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஈடுபட்டு ஆலோசனை செய்தார்கள்; பிரமாவின் மந்திரத்தை விவேகிகள் பரிசீலித்து அவர்களைத் தூண்டினர்.

க்ரு'ஹீத்வா புஷ்பபத்ராணி ஸோஸ்ரு'ஜத்த்வாதஶாத்மஜாந் । தேஜோராஶீந்விஶாலாக்ஷாந்ப்ரஹ்மணோ வசநாத்து தே ॥ ௨,௧௭.

பூவின் இதழ்களை எடுத்துப் பன்னிரண்டு மகன்களை உருவாக்கினார்; பிரமாவின் கட்டளையால் அவர்கள் ஒளிவீசும், விரிந்த கண்களையுடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

யோயம் வததி லோகேஸ்மிஞ்சுபம் வா யதி வாஶுபம் । ப்ராபயந்தி ததஃ ஶீக்ரம் ப்ரஹ்மணஃ கர்ணகோசரம் ॥ ௨,௧௭.

இந்த உலகில் யார் நல்லதும் கெட்டதும் பேசினாலும், அதை அவர்கள் விரைவாக பிரமாவின் செவிக்கு கொண்டு சேர்க்கின்றனர்.

தூராச்ச்ரவணவிஜ்ஞாநம் தூராத்தர்ஶநகோசரம் । ஸர்வே ஶ்ரு'ண்வந்தி யத்பக்ஷிம்ஸ்தேநைவ ஶ்ரவணா மதாஃ ॥ ௨,௧௭.

தொலைவில் இருந்து கேட்கும் அறிவும், தொலைவில் இருந்து பார்ப்பதும், எல்லா பறவைகளும் பேசப்படுவதை கேட்கும் திறனும் அவர்களுக்கு உண்டு; அதனால் அவர்களை 'ச்ரவணா' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸ்தித்வா சைவ ததாகாஶே ஜந்தூநாம் சேஷ்டிதம் ச யத் । தஜ்ஜ்ஞாத்வா தர்மராஜாக்ரே ம்ரு'த்யுகாலே வதந்தி ச ॥ ௨,௧௭.

வானில் நின்று, உயிர்கள் செய்யும் செயல்களை அறிந்து, அதனை மரணத்தின் போது தர்மராஜாவின் முன்னிலையில் அறிவிக்கின்றனர்.

தர்மம் சார்தம் ச காமம் ச மோக்ஷம் ச கதயந்தி தே । ஏகோ ஹி தர்மமார்கஶ்ச த்விதீயஶ்சார்தமார்ககஃ ॥ ௨,௧௭.

அவர்கள் தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை எடுத்துரைக்கின்றனர்; ஒருவர் தர்மப் பாதையில் செல்கிறார், இரண்டாம் ஒருவர் பொருள் வழியில் செல்கிறார்.

அபரஃ காமமார்கஶ்ச மோக்ஷமார்கஶ்சதுர்தகஃ । உத்தமா தமமார்கேண வைநதேய ப்ரயாந்தி ஹி ॥ ௨,௧௭.

மற்றொருவர் காம வழியில் செல்கிறார், நான்காம் ஒருவர் மோக்ஷப் பாதையில் செல்கிறார்; சிறந்தவர்கள் தர்மப் பாதையில் செல்கிறார்கள், வைநதேயா.

அர்ததாதா விமாநைஸ்து அஶ்வைஃ காமப்ரதாயகஃ । ஹம்ஸயுக்தவிமாநைஶ்ச மோக்ஷாகாங்க்ஷீ விஸர்பதி ॥ ௨,௧௭.

பொருள் வழங்குபவர் குதிரை பூட்டிய விமானங்களில் பயணிக்கிறார்; ஆசைகள் நிறைவேற்றுபவர் அன்னப்பறவைகள் இணைக்கப்பட்ட விமானங்களில் செல்கிறார்; விடுதலை விரும்புபவர் உயர்ந்து செல்கிறார்.

இதரஃ பாதசாரேண த்வஸிபத்ரவநாநி ச । பாஷாணைஃ கண்டகைஃ க்லிஷ்டஃ பாஶபத்தோऽத யாதி வை ॥ ௨,௧௭.

மற்றவர்கள் காலால் நடந்து, வாள் இலைகள் நிறைந்த காடுகளிலும், கற்கள் முள்ளால் வேதனைப்பட்டு, கட்டுப்பாட்டுடன் செல்கிறார்கள்.

யஃ கஶ்சிந்மாநுஷே லோகே ஶ்ரவணாந்பூஜயேதிஹ । வர்தந்யா ஜலபாத்ரேம பக்வாந்நபரிபூர்ணயா ॥ ௨,௧௭.

மனித உலகில் யார் ச்ரவணாக்களை வளர்ச்சி தரும் நீர் நிறைந்த பாத்திரத்திலும், வெந்த உணவு நிரம்பிய பாத்திரத்திலும் வழிபடுகிறாரோ,

ஶ்ரவணாந்பூஜயேத்தத்ர மயா ஸஹ ககேஶ்வர । தஸ்யாஹம் தத்ப்ரதாஸ்யாமி யத்ஸுரைரபி துர்லபம் ॥ ௨,௧௭.

அங்கே என்னுடன் சேர்ந்து ச்ரவணாக்களை வழிபடுகிறாரோ, பறவைகளின் தலைவா, அவருக்கு தேவர்களுக்கும் கடினமானதை நான் அருளுவேன்.

ஸம்போஜ்ய ப்ராஹ்மணாந் பக்த்யா த்வேகாதஶ ஶுபாஞ்சுசீந் । த்வாதஶம் ஸகலத்ரம் ச மம ப்ரீத்யை ப்ரபூஜயேத் ॥ ௨,௧௭.

பதினொன்று தூய, நல்ல ப்ராமணர்களை பக்தியுடன் உணவளித்து, பன்னிரண்டாவது ப்ராமணரை அவருடைய மனைவியுடன் எனது திருப்திக்காக வழிபட வேண்டும்.

தேவைஃ ஸர்வைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய ஸ்வர்கம் யாந்தி ஸுகேப்ஸயா । தைஃ பூஜிதைரஹ துஷ்டஶ்சித்ரகுப்தேந தர்மராட் ॥ ௨,௧௭.

அனைத்து தேவர்களாலும் வழிபடப்பட்டு, அவர்கள் இன்பத்தை விரும்பி சொர்க்கத்திற்கு செல்கிறார்கள்; அவர்கள் வழிபட்டால் நான் மகிழ்கிறேன், தர்மராஜாவும் சித்ரகுப்தனும் மகிழ்கிறார்கள்.

தைஸ்துஷ்டைர்மத்புரம் யாந்தி லோகா தர்மபாராயணாஃ । ஶ்ரவணாநாம் ச மாஹாத்ம்யமுத்பத்திம் சேஷ்டிதம் ஶுபம் ॥ ௨,௧௭.

அவர்கள் மகிழ்ந்தபோது, தர்மத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள் எனது உலகிற்கு செல்கிறார்கள்; ச்ரவணாக்களின் மகத்துவம், தோற்றம், நல்ல செயல்கள்,