கருடபுராணம்

உபஸம்ஹாரகஸ்தஸ்மாதேநம் ஸ்வர்கம் ம்ரு'தம் நய । இதி க்ரவ்யாதமப்யர்ச்ய ஶரீராஹுதிமாசரேத் ॥ ௨,௧௫.

'நீ முடிவை ஏற்படுத்துபவன்; ஆகையால், இந்த இறந்தவரை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்' என்று கிரவ்யாதனை வழிபட்டு, உடல் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

அர்ததக்தே ததா தேஹே தத்யாதாஜ்யாஹுதிம் ததஃ । லோமப்யஃ ஸ்வோதிவாக்யேந குர்யாத்தோமம் யதாவிதி ॥ ௨,௧௫.

உடல் பாதி எரிந்த பிறகு, அப்போது நெய்யால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; முடிகளுக்காக உரிய மந்திரத்துடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

சிதாமாரோப்ய தம் ப்ரேதம் ஹுநேதாஜ்யாஹுதிம் ததஃ । யமாய சாந்தகாயேதி ம்ரு'த்யவே ப்ரஹ்மணே ததா ॥ ௨,௧௫.

பிரேதத்தை சிதையில் வைத்து, பிறகு நெய்யால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; 'யமனுக்கு, அந்தகனுக்கு, மரணத்திற்கு, பிரம்மனுக்கு' என்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஜாதவேதோமுகே தேயா ஏகா ப்ரேதமுகே ததா । ஊர்த்வம் து ஜ்வாலயேத்வஹ்நிம் பூர்வபாகே சிதாம் புநஃ ॥ ௨,௧௫.

ஒரு ஹோமம் நெருப்பின் வாயில், மற்றொன்று பிரேதத்தின் வாயில் செய்ய வேண்டும்; பிறகு நெருப்பை மேலே ஏற்றி, சிதையின் கிழக்கு பக்கத்திலும் மீண்டும் எரிய வேண்டும்.

அஸ்மாத்த்வமதிஜாதோஸி த்வதயம் ஜாயதாம் புநஃ । அஸௌ ஸ்வர்காய லோகாய ஸ்வாஹா ஜ்வலதி பாவகஃ ॥ ௨,௧௫.

'இதிலிருந்து நீ பிறந்தாய்; உன்னிலிருந்து மீண்டும் பிறக்க வேண்டும். இந்த நெருப்பு சொர்க்க உலகிற்காக எரிகிறது—ஸ்வாஹா!' என்று கூற வேண்டும்.

ஏவமாஜ்யாஹுதிம் தத்த்வா திலமிஶ்ராம் ஸமந்த்ரகாம் । ததோ தாஹஃ ப்ரகர்தவ்யஃ புத்ரேண கில நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௫.

எண்ணெயும் எள்ளும் சேர்த்து மந்திரங்களுடன் ஆகாரம் அர்ப்பணித்த பிறகு, அந்த உடலை மகன் உறுதியாகச் சுட வேண்டும்.

ரோதிதவ்யம் ததோ காடமேவம் தஸ்ய ஸுகம் பவேத் । தாஹஸ்யாநந்தரம் தத்ர க்ரு'த்வா ஸஞ்சயநக்ரியாம் ॥ ௨,௧௫.

அதற்குப் பிறகு, ஆழமாக அழ வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் அவனுக்கு நிம்மதி கிடைக்கும். சுட்டதற்குப் பிறகு, அங்கே எஞ்சியதைச் சேகரிக்கும் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ப்ரேதபிண்டம் ப்ரதத்யாச்ச தாஹார்திஶமநம் கக । தாவத்பூதாஃ ப்ரதீக்ஷந்தே தம் ப்ரேதம் பாந்தவார்திநம் ॥ ௨,௧௫.

பிறந்தவனின் துயரை நீக்கும் பிண்டம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும், பறவையே. அந்த நேரம் வரைக்கும், அந்த உயிரை உறவினர்கள் எதிர்பார்த்து பிசாசுகள் காத்திருக்கின்றன.

தாஹஸ்யாநந்தரம் கார்யம் புத்ரைஃ ஸ்நாநம் ஸசைலகம் । திலோதகம் ததோ தத்யாந்நாமகோத்ரேண திஷ்டது ॥ ௨,௧௫.

சுட்ட பிறகு, மகன்கள் உடையுடன் குளிக்க வேண்டும். பிறகு, பெயரும் குலமும் சொல்லி எள்ளுடன் தண்ணீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ததோ ஜநபதைஃ ஸர்வைர்தாதவ்யா கரதாலிகா । விஷ்ணுர்விஷ்ணுரிதி ப்ரூயாத்குணைஃ ப்ரேதமுதீரயேத் ॥ ௨,௧௫.

அதற்குப் பிறகு, ஊரிலுள்ள எல்லோரும் கைதட்டி, 'விஷ்ணு, விஷ்ணு' என்று சொல்லி, இறந்தவரை நல்ல பண்புகளுடன் புகழ வேண்டும்.

ஜநாஃ ஸர்வே ஸமாஸ்தஸ்ய க்ரு'ஹமாகத்ய ஸர்வஶஃ । த்வாரஸ்ய தக்ஷிணே பாகே கோமயம் கௌரஸர்ஷபாந் ॥ ௨,௧௫.

அனைத்து மக்கள் கூடி அவனுடைய வீட்டிற்கு வந்து, கதவின் தெற்குப் பக்கத்தில் பசுமாட்டின் சாணும் மஞ்சள் கடுகும் வைக்க வேண்டும்.

நிதாய வருணம் தேவமந்தர்தாய ஸ்வவேஶ்மநி । பக்ஷயேந்நிம்பபத்ராணி க்ரு'தம் ப்ராஶ்ய க்ரு'ஹம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௧௫.

வருண தேவனை வீட்டிற்குள் வைத்து, வேப்பிலை தின்று, நெய் சுவைத்து, பிறகு வீட்டிற்குள் செல்ல வேண்டும்.

கேசித்துக்தேந ஸிஞ்சந்தி சிதாஸ்தாநம் ககேஶ்வர । அஶ்ருபாதம் ந குர்வீத தத்யாதஸ்மை ஜலாஞ்ஜலீந் ॥ ௨,௧௫.

சிலர் சுடுகாட்டில் பால் தெளிக்கிறார்கள், பறவைகளின் தலைவனே. அங்கே அழக் கூடாது; அவனுக்காக தண்ணீர் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

ஶ்லேஷ்மாஶ்ரு பாந்தவைர்முக்தம் ப்ரேதோ புங்க்தே யதோऽவஶஃ । அதோ ந ரோதிதவ்யம் ஹி க்ரியாஃ கார்யாஃ ஸ்வஶக்திதஃ ॥ ௨,௧௫.

உறவினர்கள் விட்ட கசப்பு, கண்ணீர் ஆகியவற்றை அந்த உயிர் கட்டாயமாக அனுபவிக்கிறான்; அதனால் அழக்கூடாது, தக்கவாறு கிரியைகள் செய்ய வேண்டும்.

துக்தம் ச ம்ரு'ந்மயே பாத்ரே தோயம் தத்யாத்திநத்ரயம் । ஸூர்யே சாஸ்தம் கதே தார்க்ஷ்ய வலப்யாம் சத்வரேऽபி வா ॥ ௨,௧௫.

மூன்று நாட்கள், மண் பானையில் பாலும் தண்ணீரும், சூரியன் மறைந்த பிறகு, வாசலிலோ அல்லது மண்டபத்திலோ வைக்க வேண்டும், தார்க்ஷ்யா.

பத்தஃ ஸம்மூடஹ்ரு'தயோ தேஹமிச்சந்க்ரு'தாநுகஃ । ஶ்மஶாநம் சத்வரம் கேஹம் வீக்ஷந்யாம்யைஃ ஸ நீயதே ॥ ௨,௧௫.

உடலை விரும்பி, செய்த காரியங்களில் பற்றுடன், மனம் குழப்பமடைந்தவனாக, அவனை தூதர்கள் சுடுகாடு, வாசல், வீடு ஆகிய இடங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.

கர்தே பிண்டா தஶாஹம் ச தாதவ்யாஶ்ச திநேதிநே । ஜலாஞ்ஜலீஃ ப்ரதாதவ்யாஃ ப்ரேதமுத்திஶ்ய நித்யஶஃ ॥ ௨,௧௫.

பத்து நாட்கள், பள்ளத்தில் தினமும் பிண்டம் வைக்க வேண்டும்; இறந்தவருக்காக எப்போதும் தண்ணீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தாவத்வ்ரு'த்திஶ்ச கர்தவ்யா யாவத்பிண்டம் தஶாஹிகம் । புத்த்ரேண ஹி க்ரியா கார்யா பார்யயா ததபாவதஃ ॥ ௨,௧௫.

பத்து நாள் பிண்டம் முடியும் வரை வளர்ப்பு கிரியைகள் செய்ய வேண்டும். மகன் இல்லையெனில், மனைவி அந்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

ததபாவே ச ஶிஷ்யேண ததபாவே ஸஹோதரஃ । ஶ்மஶாநே சாந்யதீர்தே வா ஜலம் பிண்டம் ச தாபயேத் ॥ ௨,௧௫.

அவளும் இல்லையெனில், சீடன் செய்ய வேண்டும்; அவனும் இல்லையெனில், சகோதரன் செய்ய வேண்டும். சுடுகாட்டிலோ அல்லது வேறு தீர்த்தத்திலோ தண்ணீரும் பிண்டமும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஓதநாநி ச ஸக்தூம்ஶ்ச ஶாகமூலபலாதிநா । ப்ரதமேऽஹநி யத்தத்யாத்தத்தத்யாதுத்தரேऽஹநி ॥ ௨,௧௫.

அன்று கொடுத்த சாதம், மாவு, காய்கறி, கிழங்கு, பழம் முதலியவற்றை, அடுத்த நாட்களிலும் அதேபோல் கொடுக்க வேண்டும்.

திநாநி தஶ பிண்டாம்ஶ்ச குர்வந்த்யத்ர ஸுதாதயஃ । ப்ரத்யஹம் தே விபஜ்யந்தே சதுர்பாகாஃ ககேஶ்வர ॥ ௨,௧௫.

பத்து நாட்கள், மகன்கள் மற்றும் பிறவர்கள் பிண்டம் தயாரிக்கிறார்கள்; ஒவ்வொரு நாளும், பறவைகளின் தலைவனே, அவை நான்கு பாகங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.

பாகத்வயம் து தேஹார்தம் ப்ரீதிதம் பூதபஞ்சகே । த்ரு'தீயம் யமதூதாநாம் சதுர்தம் சோபஜீவ்யதி ॥ ௨,௧௫.

அதில் இரண்டு பாகங்கள் உடலுக்காக, ஐந்து பூதங்களுக்கு திருப்தி தரும் வகையில்; மூன்றாவது பாகம் யமதூதர்களுக்காக; நான்காவது பாகம் வாழ்வதற்காக.

அஹோராத்ரைஸ்து நவபிஃ ப்ரேதோ நிஷ்பத்திமாப்நுயாத் । ஜந்தோர்நிஷ்பந்நதேஹஸ்ய தஶமே வலவத்க்ஷுதா ॥ ௨,௧௫.

ஒன்பது நாள், இரவு பகல் ஆகியவற்றில், அந்த உயிர் உருவத்தை அடைகிறது; பத்து நாள் முடிவில், அந்த உருவத்திற்கு மிகுந்த பசிக்காகிறது.

ந விதிர்நைவ மந்த்ரஶ்ச ந ஸ்வதாவாஹநாஶிஷஃ । நாம கோத்ரம் ஸமுச்சார்ய யத்தத்தம் தத்தஶாஹிகம் ॥ ௨,௧௫.

விதி, மந்திரம், ச்வதா அர்ப்பணம், ஆசீர்வாதம் — இவை எதுவும் இல்லாமல், பெயரும் குலமும் சொல்லி கொடுக்கப்படும் தானம் மட்டும் பத்து நாட்கள் நிலைக்கும்.

தக்தே தேஹே புநர்தேஹமேவமுத்பத்யதே கக । ப்ரதமேऽஹநி யஃ பிண்டஸ்தேந மூர்தா ப்ரஜாயதே ॥ ௨,௧௫.

உடல் எரிக்கப்பட்ட பிறகு, பறவையே, புதிய உடல் உருவாகும்; முதல் நாளில் செய்யும் பிண்டம் மூலம் தலை உருவாகிறது.

க்ரீவா ஸ்கந்தௌ த்விதீயே ச த்ரு'தீயே ஹ்ரு'தயம் பவேத் । சதுர்தேந பவேத்ப்ரு'ஷ்டம் பஞ்சமே நாபிரேவ ச ॥ ௨,௧௫.

இரண்டாம் நாளில் கழுத்தும் தோளும், மூன்றாம் நாளில் இதயம், நான்காம் நாளில் முதுகு, ஐந்தாம் நாளில் நாபி உருவாகும்.

ஷட்ஸப்தமே கடீ குஹ்யம்ரு'ரூ சாப்யஷ்டமே ததா । தாலூ பாதௌ ச நவமே தஶமேऽஹ்நி க்ஷுதா பவேத் ॥ ௨,௧௫.

ஆறாம், ஏழாம் நாட்களில் இடுப்பு, இரகசிய உறுப்புகள்; எட்டாம் நாளில் தொடைகள்; ஒன்பதாம் நாளில் நாக்கு, பாதங்கள்; பத்தாம் நாளில் பசி ஏற்படும்.

தேஹம் ப்ராப்தஃ க்ஷுதாவிஷ்டோ க்ரு'ஹே த்வாரே ச திஷ்டதி । தஶமேऽஹநி யஃ பிண்டஸ்தம் தத்யாதாமிஷேண து ॥ ௨,௧௫.

உடலை பெற்ற பின் பசியால் வாடி, அவன் வீட்டின் வாசலில் நிற்கின்றான்; பத்தாம் நாளில் அவனுக்கு இறைச்சியுடன் பிண்டம் கொடுக்க வேண்டும்.

யதோ தேஹே ஸமுத்பந்நே ப்ரேதோऽதீவ க்ஷுதாந்விதஃ । அதஸ்த்வாமிஷபாஹ்யேந க்ஷுதா தஸ்ய ந நஶ்யதி ॥ ௨,௧௫.

உடல் உருவானவுடன், அந்த உயிர் மிகுந்த பசியால் வாடுகிறான்; அதனால் இறைச்சி இல்லாமல் கொடுத்தால் அவன் பசி தீராது.