கருடபுராணம்

கோ கர்வஃ க்ரியதே தார்க்ஷ்ய க்ஷணவித்வம்ஸிபிர்நரைஃ । தாநம் வித்தாத்ரு'தா வாசஃ கீர்திதர்மௌ ததாயுஷஃ ॥ ௨,௧௫.

ஒரு கணத்தில் அழிந்துபோகும் மனிதர்களுக்கு என்ன பெருமை இருக்க முடியும், தார்க்ஷ்யா? செல்வம், சொல், புகழ், தர்மம், ஆயுள் — இவை அனைத்தும் தானத்தால் தான் நிலைபெறும்.

பரோபகரணம் காயாதஸதஃ ஸாரமுத்த்ரு'தம் । தஸ்யைவம் நீயமாநஸ்ய தூதாஃ ஸந்தர்ஜயந்தி ஹி ॥ ௨,௧௫.

தீயவர்களின் உடலில், பிறருக்காக செய்த நன்மையின் சாரமே மட்டும் எடுக்கப்படுகிறது; அவனை அழைத்துச் செல்லும் போது, தூதர்கள் தொடர்ந்து பயமுறுத்துகிறார்கள்.

தர்ஶயந்தோ பயம் தீவ்ரம் நரகாய புநஃ புநஃ । ஶீக்ரம் ப்ரசல துஷ்டாத்மந் கதோऽஸித்வம் யமாலயே ॥ ௨,௧௫.

அவர்கள் அவனை மீண்டும் மீண்டும் நரகத்தின் கடும் பயத்தை காட்டி, 'விரைவாக நட, தீய ஆத்மா, நீயும் இப்போது யமனின் இல்லத்தை அடைந்துவிட்டாய்' என்று சொல்கிறார்கள்.

கும்பீபாகாதிநரகாம்ஸ்த்வாம் நேஷ்யாமஶ்ச மா சிரம் । ஏவம் வாசஸ்ததா ஶ்ரு'ண்வந்பந்தூநாம் ருதிதம் ததா ॥ ௨,௧௫.

'கும்பீபாகம் போன்ற நரகங்களுக்கு உன்னை விரைவில் அழைத்துச் போவோம்; தாமதிக்காதே' என்று சொல்வதை அவன் கேட்கிறான்; அதே நேரத்தில், உறவினர்களின் அழுகையும் கேட்கிறது.

உச்சைர்ஹாஹேதி விலபந்நீயதே யமகிங்கரைஃ । ஸ்தாநே ஶ்ராத்தம் ப்ரகுர்வீத ததா சேகாதஶேऽஹநி ॥ ௨,௧௫.

அவன் 'ஹா ஹா' என்று கூக்குரலிட்டு அழுதபடி, யமனுடைய ஊழியர்களால் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்; அந்த நேரத்தில், ச்ராத்த்தம் செய்ய வேண்டும், அதுபோல பதினொன்றாம் நாளிலும் செய்ய வேண்டும்.

ம்ரு'ஸ்யோத்க்ராந்திஸமயாத்ஷட்பிண்டாந்க்ரமஶோ ததேத் । ம்ரு'தஸ்தாநே ததா த்வாரே சத்வரே தார்க்ஷ்ய காரணாத் ॥ ௨,௧௫.

உயிர் பிரியும் தருவாயிலிருந்து, ஆறு பிண்டம் முறையே இடப்பட வேண்டும்; இறந்த இடத்தில், வாசல் அருகிலும், சாலை சந்திப்பிலும், தார்க்ஷ்யா, இதற்காகவே.

விஶ்ராமே காஷ்டசயநே ததா ஸஞ்சயநே ச ஷட் । ஶ்ரு'ணு தத்காரணம் தார்க்ஷ்ய ஷட்பிண்டபரிகல்பநே ॥ ௨,௧௫.

ஓய்விடத்தில், மரக்கட்டில், சேகரிக்கும் இடத்திலும், ஆறு பிண்டம் இட வேண்டும்; தார்க்ஷ்யா, ஆறு பிண்டம் இடுவதற்கான காரணத்தை இப்போது கேள்.

ம்ரு'தஸ்தாநே ஶவோ நாம தேந நாம்நா ப்ரதீயதே । தேந தத்தேந த்ரு'ப்யந்தி க்ரு'ஹவாஸ்த்வதிதேவதாஃ ॥ ௨,௧௫.

இறந்த இடத்தில் 'சவம்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு படைப்பு வழங்கப்படுகிறது; இந்த படைப்பால் வீட்டு தேவதைகள் மற்றும் வாஸ்து தேவதைகள் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

தேந பூமிர்பவேத்துஷ்டாதததிஷ்டாத்ரு'தேவதா । த்வாரே து பிண்டம் தேயம் ச பாந்தமித்யபிதாய து ॥ ௨,௧௫.

இதனால் பூமி மற்றும் அதற்குப் பொறுப்பான தேவதை மகிழ்ச்சி அடைகிறாள்; வாசலில் 'பாந்த' என்று அழைக்கப்படும் படைப்பு வழங்க வேண்டும்.

தத்தேந தேந ப்ரீணந்தி த்வாரஸ்தா க்ரு'ஹதேவதாஃ । சத்வரே கேசரோ நாம தமுத்திஶ்ய ப்ரதாபயேத் ॥ ௨,௧௫.

இந்த படைப்பால் வாசலில் இருக்கும் வீட்டு தேவதைகள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்; முற்றத்தில் 'கேசரன்' என்ற பெயரில் படைப்பு வழங்க வேண்டும்.

ந சோபகாதம் குர்வந்தி பூதாத்யா தேவயோநயஃ । விஶ்ராமே பூதஸம்ஜ்ஞோऽயம் தேந தத்ர ப்ரதாபயேத் ॥ ௨,௧௫.

அப்போது பூதங்கள் மற்றும் தெய்வீக வகை உயிரினங்கள் தீங்கு செய்ய மாட்டார்கள்; ஓய்விடத்தில் 'பூதம்' என்ற பெயரில் படைப்பு வழங்க வேண்டும்.

பிஶாசா ராக்ஷஸா யக்ஷா யே சாந்யே திஶி வாஸிநஃ । தஸ்ய ஹோதவ்யதேஹஸ்யநைவாயோக்யத்வகாரகாஃ ॥ ௨,௧௫.

பிசாசுகள், ராட்சசுகள், யக்ஷர்கள் மற்றும் மற்ற திசைகளில் வாழும் உயிரினங்கள் இறந்தவரின் உடலை கிரியைக்குத் தகுதியற்றதாக மாற்ற மாட்டார்கள்.

சிதாபிண்டப்ரப்ரு'திதஃ ப்ரேதத்வமுபஜாயதே । சிதாயாம் ஸாதகம் நாம வதந்த்யேகே ககேஶ்வர ॥ ௨,௧௫.

சிதைபிண்டம் மற்றும் அதுபோன்ற படைப்புகளால் பிரேத நிலை ஏற்படுகிறது; சிலர் சிதையில் உள்ளதை 'சாதகன்' என்று அழைக்கிறார்கள், பறவைகளின் அரசே.

கேசித்தம் ப்ரேதமேவாஹுர்யதா கல்பவிதோ புதாஃ । ததாதி தத்ரதத்ராபி ப்ரேதநாம்நா ப்ரதீயதே ॥ ௨,௧௫.

சிலர் அவனை 'பிரேதம்' என்றும், சடங்கு அறிந்தவர்கள் கூட அதேபோல் அழைக்கிறார்கள்; அப்பொழுதிலிருந்து பல இடங்களில் 'பிரேதம்' என்ற பெயரில் படைப்பு வழங்கப்படுகிறது.

இத்யேவம் பஞ்சபிஃ பிண்டைஃ ஶவஸ்யாஹுதியோக்யதா । அந்யதா சோபகாதாய பூர்வோக்தாஸ்தே பவந்தி ஹி ॥ ௨,௧௫.

இவ்வாறு ஐந்து படைப்புகளால் சவம் ஹோமத்திற்கு தகுதி பெறுகிறது; இல்லையெனில், முன்பு கூறிய உயிரினங்கள் தீங்கு செய்யக்கூடும்.

உத்க்ராமே ப்ரதமம் பிண்டம் ததா சார்தபயேபி ச । சிதாயாம் து த்ரு'தீயம் ஸ்யாத்த்ரயஃ பிண்டாஶ்ச கல்பிதாஃ ॥ ௨,௧௫.

முதல் பிண்டம் உயிர் பிரியும் இடத்தில், இரண்டாவது பாதி வழியில், மூன்றாவது சிதையில் வழங்கப்படுகிறது; இவ்வாறு மூன்று பிண்டங்கள் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

விதாதா ப்ரதமே பிண்டே த்விதீயே கருடத்வஜஃ । த்ரு'தீயே யமதூதாஶ்ச ப்ரயோகஃ பரிகீர்திதஃ ॥ ௨,௧௫.

முதல் பிண்டத்தில் படைத்தோன், இரண்டாவது பிண்டத்தில் கருடக்கொடி உடைய விஷ்ணு, மூன்றாவது பிண்டத்தில் யமதூதர்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள் என்று விதி கூறுகிறது.

தத்தே த்ரு'தீயே பிண்டேऽஸ்மிந்தேஹதோஷைஃ ப்ரமுச்யதே । ஆதாரபூதஜீவஶ்சஜ்வலநைர்ஜ்வாலயேச்சிதாம் ॥ ௨,௧௫.

இந்த மூன்றாவது பிண்டம் வழங்கப்பட்டபோது, உயிர் உடலின் குறைகளிலிருந்து விடுபடுகிறது; ஆதாரமான உயிர் பிறகு நெருப்பால் சிதையை எரிக்க வேண்டும்.

ஸம்ம்ரு'ஜ்ய சோபலிப்யாத உல்லிக்யோத்த்ரு'த்ய வேதிகாம் । அப்யுக்ஷ்யோபஸமாதாய வஹ்நிம் தத்ரஃ விதாநதஃ ॥ ௨,௧௫.

சுத்தம் செய்து, பூசிவிட்டு, குறி இட்டு, மேடை எழுப்பி, நீர் தெளித்து, அங்கு நெருப்பை முறையுடன் ஏற்ற வேண்டும்.

புஷ்பாக்ஷதைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய தேவம் க்ரவ்யாதஸம்ஜ்ஞகம் । த்வம் பூதக்ரு'ஜ்ஜகத்யோநே த்வம் லோகபரிபாலகஃ ॥ ௨,௧௫.

மலர் மற்றும் அரிசி கொண்டு 'கிரவ்யாதன்' எனப்படும் தேவனை வழிபட்டு: 'நீ உயிர்களை உருவாக்குபவன், உலகத்தின் ஆதாரம், நீ எல்லா உலகங்களையும் காப்பவன்' என்று கூற வேண்டும்.

உபஸம்ஹாரகஸ்தஸ்மாதேநம் ஸ்வர்கம் ம்ரு'தம் நய । இதி க்ரவ்யாதமப்யர்ச்ய ஶரீராஹுதிமாசரேத் ॥ ௨,௧௫.

'நீ முடிவை ஏற்படுத்துபவன்; ஆகையால், இந்த இறந்தவரை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்' என்று கிரவ்யாதனை வழிபட்டு, உடல் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

அர்ததக்தே ததா தேஹே தத்யாதாஜ்யாஹுதிம் ததஃ । லோமப்யஃ ஸ்வோதிவாக்யேந குர்யாத்தோமம் யதாவிதி ॥ ௨,௧௫.

உடல் பாதி எரிந்த பிறகு, அப்போது நெய்யால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; முடிகளுக்காக உரிய மந்திரத்துடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

சிதாமாரோப்ய தம் ப்ரேதம் ஹுநேதாஜ்யாஹுதிம் ததஃ । யமாய சாந்தகாயேதி ம்ரு'த்யவே ப்ரஹ்மணே ததா ॥ ௨,௧௫.

பிரேதத்தை சிதையில் வைத்து, பிறகு நெய்யால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; 'யமனுக்கு, அந்தகனுக்கு, மரணத்திற்கு, பிரம்மனுக்கு' என்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஜாதவேதோமுகே தேயா ஏகா ப்ரேதமுகே ததா । ஊர்த்வம் து ஜ்வாலயேத்வஹ்நிம் பூர்வபாகே சிதாம் புநஃ ॥ ௨,௧௫.

ஒரு ஹோமம் நெருப்பின் வாயில், மற்றொன்று பிரேதத்தின் வாயில் செய்ய வேண்டும்; பிறகு நெருப்பை மேலே ஏற்றி, சிதையின் கிழக்கு பக்கத்திலும் மீண்டும் எரிய வேண்டும்.

அஸ்மாத்த்வமதிஜாதோஸி த்வதயம் ஜாயதாம் புநஃ । அஸௌ ஸ்வர்காய லோகாய ஸ்வாஹா ஜ்வலதி பாவகஃ ॥ ௨,௧௫.

'இதிலிருந்து நீ பிறந்தாய்; உன்னிலிருந்து மீண்டும் பிறக்க வேண்டும். இந்த நெருப்பு சொர்க்க உலகிற்காக எரிகிறது—ஸ்வாஹா!' என்று கூற வேண்டும்.

ஏவமாஜ்யாஹுதிம் தத்த்வா திலமிஶ்ராம் ஸமந்த்ரகாம் । ததோ தாஹஃ ப்ரகர்தவ்யஃ புத்ரேண கில நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௫.

எண்ணெயும் எள்ளும் சேர்த்து மந்திரங்களுடன் ஆகாரம் அர்ப்பணித்த பிறகு, அந்த உடலை மகன் உறுதியாகச் சுட வேண்டும்.

ரோதிதவ்யம் ததோ காடமேவம் தஸ்ய ஸுகம் பவேத் । தாஹஸ்யாநந்தரம் தத்ர க்ரு'த்வா ஸஞ்சயநக்ரியாம் ॥ ௨,௧௫.

அதற்குப் பிறகு, ஆழமாக அழ வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் அவனுக்கு நிம்மதி கிடைக்கும். சுட்டதற்குப் பிறகு, அங்கே எஞ்சியதைச் சேகரிக்கும் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ப்ரேதபிண்டம் ப்ரதத்யாச்ச தாஹார்திஶமநம் கக । தாவத்பூதாஃ ப்ரதீக்ஷந்தே தம் ப்ரேதம் பாந்தவார்திநம் ॥ ௨,௧௫.

பிறந்தவனின் துயரை நீக்கும் பிண்டம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும், பறவையே. அந்த நேரம் வரைக்கும், அந்த உயிரை உறவினர்கள் எதிர்பார்த்து பிசாசுகள் காத்திருக்கின்றன.

தாஹஸ்யாநந்தரம் கார்யம் புத்ரைஃ ஸ்நாநம் ஸசைலகம் । திலோதகம் ததோ தத்யாந்நாமகோத்ரேண திஷ்டது ॥ ௨,௧௫.

சுட்ட பிறகு, மகன்கள் உடையுடன் குளிக்க வேண்டும். பிறகு, பெயரும் குலமும் சொல்லி எள்ளுடன் தண்ணீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.