கருடபுராணம்

ஸம்க்ராந்தீநாம் ஸஹஸ்ராணி ஸூர்யபர்வஶதாநி ச । தத்த்வா யத்பலமாப்நோதி தத்வை நீலவிஸர்ஜநே ॥ ௨,௧௪.

ஆயிரக்கணக்கான சங்கிராந்தி, நூற்றுக்கணக்கான சூரியப் பெருவிழாக்களில் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன், அந்த நீலக் காளையை விடுதலை செய்தால் கிடைக்கும்.

வத்ஸதர்யஃ ப்ரதாதவ்யா ப்ராஹ்மணேப்யஃ பதாநி ச । திலபாத்ராணி தேயாநி ஶிவபக்தத்விஜேஷு ச ॥ ௨,௧௪.

கன்றும் பசுவும் சிவபக்தி கொண்ட பிராமணர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்; அதோடு காலணிகளும், எள்ளு நிரப்பிய பாத்திரங்களும் அவர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

உமாமஹேஶ்வரம் சைகம் பரிதாப்ய ப்ரிதாபயேத் । அதஸீபுஷ்பஸங்காஶம் பீதவாஸஸமச்யுதம் ॥ ௨,௧௪.

உமாதேவி மற்றும் மகேஸ்வரரின் உருவத்தை, அதசி மலரின் நிறம் போன்ற மஞ்சள் vasthiram அணிவித்து, அழகாக அலங்கரித்து, அதை புனிதமாக வழங்க வேண்டும்.

யே நமஸ்யந்தி கோவிந்தம் ந தேஷாம் வித்யதே பயம் । ப்ரேதத்வாந்மோக்ஷமிச்சந்தோ யே கரிஷ்யந்தி ஸத்க்ரியாம் ॥ ௨,௧௪.

கோவிந்தனை வணங்குபவர்களுக்கு எந்த பயமும் இல்லை; பித்ரு லோகத்திலிருந்து விடுதலை பெற விரும்பி, முறையான கிரியைகளை செய்வோர் அதனை அடைவார்கள்.

யாஸ்யந்தி தே பராம்ல்லோகாநிதி ஸத்யம் வசோ மம । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் மயா சைவோர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௧௪.

அவர்கள் உயர்ந்த உலகங்களை அடைவார்கள் — இது என் உண்மை வாக்கு; இறந்தபிறகு செய்ய வேண்டிய அனைத்தையும் நான் உனக்கு விளக்கியுள்ளேன்.

யச்ச்ருத்வா ஸர்வபாபேப்யோ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ஶ்ருத்வா மஹாத்ம்யமதுலம் கருடோ ஹர்ஷமாகதஃ । மாநுஷாணாம் ஹிதார்தாய புநஃ ப்ரபச்சகேஶவம் ॥ ௨,௧௪.

இதை கேட்டால் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை; இந்த ஒப்பற்ற மகிமையை கேட்ட குருடன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, மனிதர்களுக்காக மீண்டும் கேசவனை கேட்டான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௫ கருட உவாச । பகவந்ப்ரூஹி மே ஸர்வம் யமலோகஸ்ய நிர்ணயம் । ஜந்தோஃ ப்ரயாணமாரப்ய மாஹாத்ம்யம் வர்த்மவிஸ்தரம் ॥ ௨,௧௫.

குருடன் கேட்டான்: பகவனே, உயிரின் பயணம் தொடங்கி, யமலோகத்தில் நடைபெறும் தீர்ப்பும், அதன் பெருமையும், அந்தப் பாதையின் விரிவும் அனைத்தையும் எனக்கு விளக்குங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி யமமார்கஸ்ய நிர்ணயம் । ப்ரயாணகாநி ஸர்வாணி நகராணி ச ஷோடஶ ॥ ௨,௧௫.

பகவான் பதிலளித்தார்: தார்க்ஷ்யா, கேள்; யமபாதையின் நிலை, பயணத்தின் எல்லா கட்டங்களும், பதினாறு நகரங்களும் பற்றி நான் விளக்குகிறேன்.

ஷாடஶீதிஸஹஸ்ராணி யோஜநாநாம் ப்ரமாணதஃ । யமலோகஸ்ய சோர்த்வம் வை அந்தரா மாநுஷஸ்ய ச ॥ ௨,௧௫.

யமலோகம் மற்றும் மனித உலகம் இடையே எண்பதினாறாயிரம் யோஜனைகள் தூரம் உள்ளது.

குக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் வாபி புக்த்வா லோகே யதார்ஜிதம் । கர்மயோகாத்யதா கஶ்சித்வ்யாதிருத்பத்யதே கக ॥ ௨,௧௫.

ஒருவர் செய்த நல்லது, கெட்டது ஆகியவற்றின் பலனை இந்த உலகில் அனுபவித்த பிறகு, அந்தக் கர்மத்தின் விளைவாக, ஒருவருக்கு நோய் ஏற்படுகிறது, பறவை.

நிமித்தமாத்ரம் ஸர்வேஷாம் க்ரு'தகர்மாநுஸாரதஃ । யஸ்ய யோ விஹிதோ ம்ரு'த்யுஃ ஸ தம் த்ருவமவாப்நுயாத் ॥ ௨,௧௫.

எல்லோரும் தங்கள் செய்த கர்மத்தின் படி ஒரு கருவாக மட்டுமே இருக்கிறார்கள்; யாருக்கு எப்போது இறப்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டதோ, அவர் அதை தவிர்க்க முடியாது.

கர்மயோகாத்யதா தேஹீ முஞ்சத்யத்ர நிஜம் வபுஃ । ததா பூமிகதம் குர்யாத்கோமயேநோபலிப்ய ச ॥ ௨,௧௫.

கர்மத்தின் விளைவால் உயிர் தன் உடலை விட்டு வெளியேறும்போது, அந்த உடலை தரையில் வைத்து, பசும்பாலால் பூச வேண்டும்.

திலாந்தர்பாந்விகீர்யாத முகே ஸ்வர்ணம் விநிஃ க்ஷிபேத் । துலஸீம்ஸந்நிதௌ க்ரு'த்வா ஶாலக்ராமஶிலாம் ததா ॥ ௨,௧௫.

எள்ளும் தர்ப்பை களையும் தூவி, வாயில் தங்கம் வைக்க வேண்டும்; அருகில் துளசி மற்றும் சாளகிராமக் கல்லும் வைக்க வேண்டும்.

ஸேது (ஏவம்) ஸாமாதிஸூக்தைஸ்து மரணம் முக்திதாயகம் । ஶலாகாஸ்வர்ணவிக்ஷபைஃ ப்ரதப்ராணிக்ரு'ஹேஷுச ॥ ௨,௧௫.

சாம வேதம் போன்ற மந்திரங்களை ஓதி, இந்த மரணம் முக்தி தரும்; மறைந்தவரின் வீட்டில் தங்கச் சுவர்ணக் கம்பிகளையும் தூவ வேண்டும்.

ஏகா வக்த்ரே து தாதவ்யா க்ராணயுக்மே ததா புநஃ । அக்ஷ்ணோஶ்ச கர்ணயோஶ்சைவ த்வேத்வே தேயே யதாக்ரமம் ॥ ௨,௧௫.

வாயில் ஒன்று வைக்க வேண்டும்; இரு மூக்குக்குழிகளில் ஒன்றொன்றாக வைக்க வேண்டும்; கண்கள் மற்றும் காதுகளில் இரண்டாக ஒவ்வொன்றாக வைக்க வேண்டும்.

அத லிங்கே ததா சைகா த்வேகாம் ப்ரஹ்மாண்டகேக்ஷிபேத் । கரயுக்மே ச கண்டே ச துலஸீம் ச ப்ரதாபயேத் ॥ ௨,௧௫.

பின்பு, ஒரு பொருளை லிங்கத்தில், இன்னொன்றை தலைக்கு மேல் வைக்க வேண்டும்; இரு கைகளிலும் கழுத்திலும் துளசி வைக்க வேண்டும்.

வஸ்த்ரயுக்மம் ச தாதவ்யம் கங்குமைஶ்சாக்ஷதைர்யஜேத் । புஷ்பமாலாயுதம் குர்யாதந்யத்வாரேண ஸந்நயேத் ॥ ௨,௧௫.

இரண்டு vasthiram வழங்க வேண்டும்; குங்குமம் மற்றும் அக்ஷதை கொண்டு பூஜை செய்ய வேண்டும்; பூமாலை அணிவித்து, மற்ற பொருட்களை வாசலில் அமைக்க வேண்டும்.

புத்ரஸ்து பாந்தவைஃ ஸார்தம் விப்ரஸ்து புரவாஸிபிஃ । பிதுஃ ப்ரேதம் ஸ்வயம் புத்ரஃ ஸ்கந்தமாரோப்ய பாந்தவைஃ ॥ ௨,௧௫.

மகன் உறவினர்களுடன், புரோகிதரும் ஊரினருடன் சேர்ந்து தந்தையின் உடலை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்; மகன் தான் உறவினரின் உதவியுடன் அந்த உடலை தன் தோளில் எடுத்து செல்ல வேண்டும்.

கத்வா ஶ்மஶாநதேஶே து ப்ராட்முகஶ்சோத்தராமுகம் । அதக்தபூர்வா யா பூமிஶ்சிதாம் தத்ரைவ காரயேத் ॥ ௨,௧௫.

சுடுகாட்டில் கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி, முன்பு எரியாத நிலத்தில் சிதை அமைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீகண்டதுலஸீகாஷ்டஸமித்பாலாஶஸம்ப்ரு'தாம் । விகலேந்த்ரியஸங்காதே சைதந்யே ஜடதாம் கதே ॥ ௨,௧௫.

சந்தனக் கட்டை, துளசி, தர்ப்பை, சமித், பாளாசம் ஆகியவை சேர்த்து வைக்கப்படும் போது, உடல் உறுப்புகள் எல்லாம் சீரழிந்து, உயிர் அறிவும் மந்தமாய் போகிறது.

ப்ரசலந்தி ததஃ ப்ராணா யாம்யைர்நிகடவர்திபிஃ । ஏகீபூதம் ஜகத்பஶ்யேத்தைவீ த்ரு'ஷ்டிஃ ப்ரஜாயதே ॥ ௨,௧௫.

அப்போது உயிர்கள், யமராஜாவின் ஊழியர்களுடன் வெளியேறுகின்றன; அந்த நேரத்தில் ஒரு தெய்வீகக் கண் தோன்றி, உலகம் ஒன்றாகவே தெரிகிறது.

பீபத்ஸம் தாருணம் ரூபம் ப்ரணைஃ கண்டம் ஸமாஶ்ரிதைஃ । பேநமுத்கிரதே கோபி முகம் லாலாகுலம் பவேத் ॥ ௨,௧௫.

அச்சமூட்டும் கொடூரமான உருவம் தோன்றும்; உயிர்கள் களத்தில் சிக்கிக்கொண்டு, வாயில் நுரை புடைத்து, நாக்கு துப்பால் நிரம்பி விடும்.

துராத்மாநஶ்ச தாட்யந்தே கிங்கரைஃ பாஶபந்தநைஃ । ஸுகேந க்ரு'திநஸ்தத்ர நீயந்தே நாகநாயகைஃ ॥ ௨,௧௫.

தீயவர்கள் பாசத்தால் கட்டி, யமனுடைய சேவகர்களால் அடிபடுவார்கள்; நல்லவர்கள், சுவர்க்கத்தார் வழிநடத்த, எளிதாக அழைத்துச் செல்லப்படுவார்கள்.

துஃ கேந பாபிநோ யாந்தி யமமார்கே ச துர்கமே । யமஶ்சதுர்புஜோ பூத்வா ஶங்கசக்ரகதாதிப்ரு'த் ॥ ௨,௧௫.

பாவிகள் கடினமான யமபாதையில் துன்பத்துடன் செல்கின்றனர்; யமன் நான்கு கரங்களுடன், சங்கு, சக்கரம், கதை போன்ற ஆயுதங்களை ஏந்தி தோன்றுகிறார்.

புண்யகர்மரதாந்ஸம்யக்ஶுபாந்மித்ரவதாசரேத் । ஆஹூய பாபிநஃ ஸர்வாந்யமோ தண்டேந ரஜ்ஜயேத் ॥ ௨,௧௫.

நல்ல காரியங்களில் ஈடுபடும் நல்லவர்களை, நண்பரைப்போல் மென்மையாக நடத்துகிறார்; ஆனால் பாவிகளை எல்லாம் கூவி, தண்டத்தால் கட்டுப்படுத்துகிறார்.

ப்ரலயாம்புதநிர்கோஷஸ்த்வஞ்ஜநாத்ரிஸமப்ரபஃ । மஹிஷஸ்தோ துராராத்யோ வித்யுத்தேஜஃ ஸமத்யுதிஃ ॥ ௨,௧௫.

அவர் மேகக் குரல் போல் முழங்குகிறார், அஞ்சனமலையைக் போல கருப்பாக ஒளிர்கிறார், எருமை மீது அமர்ந்திருக்கிறார், அடைய முடியாதவர், அவரது ஒளி மின்னலைப் போல பிரகாசிக்கிறது.

யோஜநத்ரயவிஸ்தாரதேஹோ ரௌத்ரோऽதிபீஷணஃ । லோஹதண்டதரோ பீமஃ பாஶபாணிர்துராக்ரு'திஃ ॥ ௨,௧௫.

அவரது உடல் மூன்று யோஜனை அகலமாக, பயங்கரமாகவும், மிகவும் அச்சமூட்டும் வகையிலும் உள்ளது; இரும்பு தண்டம் ஏந்தியவர், பாசம் பிடித்தவர், கொடூரமான உருவம் கொண்டவர்.

வக்ரநேத்ரோऽதிபயதோ தர்ஶநம் யாதி பாபிநாம் । அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ ஹாஹா குர்வந் கலேவராத் ॥ ௨,௧௫.

அவரது வளைந்த கண்கள் பாவிகளுக்கு பெரும் பயத்தை உண்டாக்கும்; ஒருவன், விரல் அளவு சிறிய உருவமாகி, 'ஹா ஹா' என்று அழுத்து அழைத்து, உடலைவிட்டு வெளியேறுகிறான்.

ததைவ நீயதே தூதைர்யாம்யைர்வோக்ஷந்ஸ்வகம் க்ரு'ஹம் । நிர்விசேஷ்டம் ஶரீரம் து ப்ராணைர்முக்தம் ஜுகுப்ஸிதம் ॥ ௨,௧௫.

அந்த நேரத்தில், யமனுடைய தூதர்கள் அவனை அழைத்துச் சென்று, அவன் வீட்டை விட்டுவிடுகிறார்கள்; உயிரற்ற உடல், உயிர் விட்டு வெளியேறியதும், அருவருப்பாகி விடுகிறது.