கருடபுராணம்

பததாநாநி குர்வீத ஶ்ரத்தாபக்திஸமந்விதஃ । திலபாத்ராணி குர்வீத ஸப்த பஞ்ச யதாக்ரமம் ॥ ௨,௧௪.

நம்பிக்கையும் பக்தியுடன் பாதரட்சை தானம் செய்ய வேண்டும்; எள் கொண்டு ஏழு, ஐந்து என முறையின்படி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணாந் போஜயேத்பஶ்சாதேகாம் காம் ச ப்ரதாபயேத் । வ்ரு'ஷம் ஹி ஶந்நோதேவீதி வேதோக்தவிதிநா ததஃ ॥ ௨,௧௪.

பின்னர் பிராமணர்களை உணவளித்து, ஒரு பசுவை வழங்க வேண்டும்; பிறகு, வேத விதிப்படி 'சன்னோ தேவி' எனும் மந்திரத்துடன் ஒரு காளையையும் வழங்க வேண்டும்.

சதஸ்ரு'பிர்வத்ஸதரீபிஃ பரிணயநமாசரேத் । வாமே சக்ரம் ப்ரதாதவ்யம் த்ரிஶூலம் தக்ஷிணே ததா ॥ ௨,௧௪.

நான்கு கன்றுகளுடன் ஊர்வலம் நடத்த வேண்டும்; இடப்புறம் சக்கரத்தையும், வலப்புறம் திரிசூலத்தையும் வழங்க வேண்டும்.

மூல்யம் தத்யாத்வ்ரு'ஷஸ்யாபி தம் வ்ரு'ஷம் ச விஸர்ஜயேத் । ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந ஸ்வாஹாகாரேண வுத்திமாந் ॥ ௨,௧௪.

காளையின் விலையை கொடுத்து, அந்தக் காளையை விடுதலை செய்து, ஒருவருக்காக உரிய முறையில் 'ஸ்வாஹா' எனும் சொல்லுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

குர்யாதேகாதஶாஹம் ச த்வாதஶாஹம் ச யத்நதஃ । ஸபிண்டீகரணாதர்வாக்குர்யாச்ச்ராத்தாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௧௪.

பதினொன்று நாட்கள், பன்னிரண்டு நாட்கள் ஆகிய கிரியைகளை கவனமாக செய்து, பிறகு சபிண்டிகரணம் உட்பட பதினாறு ஸ்ராத்த்தங்களை முறையே செய்ய வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணாந் போஜயித்வா து பததாநாநி தாபயேத் । காபோஸோபரி ஸம்ஸ்தாப்ய தாம்ரபாத்ரே ததாச்யுதம் ॥ ௨,௧௪.

பிராமணர்களை உணவளித்து முடித்தபின், மரத்திலான பலகையில் பாதாரவணங்களை வைத்து, அதனுடன் தாமிரப்பாத்திரங்களை நிரப்பி வழங்க வேண்டும்.

வஸ்த்ரேணாச்சாத்ய தத்ரஸ்தமர்கம் தத்யாச்சுபைஃ பலைஃ । நாவமிக்ஷுமயீம் க்ரு'த்வா பட்டஸூத்ரேண வேஷ்டயேத் ॥ ௨,௧௪.

அங்கு வைத்துள்ளவற்றை vasthiram கொண்டு மூடி, நல்வாழ்க்கை தரும் பழங்களுடன் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; கரும்பால் ஒரு படகு செய்து, பட்டுத் தாடியால் கட்ட வேண்டும்.

காம்ஸ்யபாத்ரே க்ரு'தம் ஸ்தாப்ய வைதரண்யா நிமித்ததஃ । நாவாரோஹணம் குர்யாத்பூஜயேத்கருடத்வஜம் ॥ ௨,௧௪.

வைத்தரணியை கடக்க வேண்டும் என்பதற்காக, வெண்கல பாத்திரத்தில் நெய் வைத்து, படகில் ஏறும் கிரியையை செய்து, கருடக்கொடியை வணங்க வேண்டும்.

ஆத்மவித்தாநுஸாரேண தச்ச தாநமநந்தகம் । பவஸாகரமக்நாநாம் ஶோகதாபார்திதுஃ கிநாம் ॥ ௨,௧௪.

தனது திறன் படி, அந்த முடிவில்லா தானத்தை, உலக வாழ்க்கை கடலில் மூழ்கி துயரத்தால் வாடும் மக்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

தர்மப்லவவிஹீநாநாம் தாரகோ ஹி ஜநார்தநஃ । திலா லோஹம் ஹிரண்யம் ச கார்பாஸம் லவணம் ததா ॥ ௨,௧௪.

தர்மம் எனும் தோணியில்லாதவர்களுக்கு, ஜனார்த்தனன் தான் காப்பாற்றுபவர்; எள், இரும்பு, தங்கம், பருத்தி, உப்பும் அவசியம்.

ஸப்ததாந்யம் க்ஷிதிர்காவோ ஹ்யேகைகம் பாவநம் ஸ்ம்ரு'தம் । திலபாத்ராணி குர்வீத ஶய்யாதாநம் ச தாபயேத் ॥ ௨,௧௪.

ஏழு விதமான தானியங்கள், மண், பசுக்கள்—ஒவ்வொன்றும் புனிதம் தரும் எனக் கருதப்படுகிறது; எள்ளால் நிரப்பிய பாத்திரங்களை வழங்கி, படுக்கையும் தானமாக கொடுக்க வேண்டும்.

தீநாநாதவிஶிஷ்டேப்யோ தத்யாச்சக்த்யா ச தக்ஷிணாம் । ஏவம் யஃ குருதே தார்க்ஷ்ய புத்ரவாநப்யபுத்ரவாந் ॥ ௨,௧௪.

ஊனமுள்ளவர்களுக்கு, ஆதரவற்றவர்களுக்கு, சிறந்தவர்களுக்கு தன்னால் முடிந்த அளவு தானம் வழங்க வேண்டும்; இதைச் செய்யும் ஒருவர், தார்க்ஷ்யா, அவருக்கு பிள்ளைகள் இருந்தாலும் இல்லையெனினும்,

ஸ ஸித்திம் ஸமவாப்நோதி யதா தே ப்ரஹ்மசாரிணஃ । நித்யம் நைமித்திகம் குர்யாத்யாவஜ்ஜீவதி மாநவஃ ॥ ௨,௧௪.

அவர், பிரம்மச்சாரிகள் போல், சிறந்த நிலையை அடைவார்; மனிதன் வாழும் வரை, நித்ய மற்றும் நைமித்திக கர்மங்களை எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

யஃ கஶ்சித்க்ரியதே தர்மஸ்தத்பலம் சாக்ஷயம் பவேத் । தீர்தயாத்ராவ்ரதாதீநாம் ஶ்ராத்தம் ஸம்வத்ஸரஸ்ய ஹி ॥ ௨,௧௪.

யார் எந்த தர்ம செயலை செய்தாலும், அதன் பலன் அழியாததாகும்; தீர்த்தயாத்திரை, விரதம் போன்றவற்றில், வருடம் தோறும் செய்யும் ஸ்ராத்த்தம் மிக முக்கியம்.

தேவதாநாம் குரூணாம் ச மாதாபித்ரோஸ்ததைவ ச । புண்யம் தேயம் ப்ரயத்நேந ப்ரத்யஹம் வர்ததே கக ॥ ௨,௧௪.

தேவர்கள், ஆசான்கள், அன்னை, தந்தை ஆகியோருக்காக, முயற்சியுடன் புண்ணியம் செய்ய வேண்டும்; அது தினமும் அதிகரிக்கிறது, பறவையே.

அஸ்மிந்யஜ்ஞேஃ ஹியஃ கஶ்சித்பூரிதாநம் ப்ரயச்சதி । தத்தஸ்ய சாக்ஷயம் ஸர்வம் வேதிகாயாம் யதா கில ॥ ௨,௧௪.

இந்த யாகத்தில் யார் அதிகமான தானம் செய்கிறாரோ, அவருக்காக அந்தப் பலன் எல்லாம் அழியாமல் இருக்கும்; யாகவேதியில் இருப்பது போல்.

யதா பூஜ்யதமா லோகே யதயோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ । ததைவ ப்ரதிபூஜ்யந்தே லோகே ஸர்வே ச நித்யஶஃ ॥ ௨,௧௪.

உலகில் யதிகள், பிரம்மச்சாரிகள் மிகவும் மதிக்கப்படுவது போல், இப்படிப்பட்டவர்கள் எப்போதும் எல்லா இடங்களிலும் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.

வரதோऽஹம் ஸதா தஸ்ய சதுர்வக்த்ரஸ்ததா ஹரஃ । தே யாந்தி பரமாம்ல்லோகாநிதி ஸத்யம் வசோ மம ॥ ௨,௧௪.

நானும், நான்முகனும், ஹரனும் எப்போதும் அவருக்கு வரம் அளிப்பவர்கள்; அவர்கள் உயர்ந்த உலகங்களை அடைவார்கள்—இதுவே என் உண்மை சொல்.

உத்ஸ்ரு'ஷ்டோ வ்ரு'ஷபோ யத்ர பிபத்யபோ ஜலாஶயே । ஶ்ரு'ங்கேணாலிகதே வாபி பூமிம் நித்யம் ப்ரஹர்ஷிதஃ ॥ ௨,௧௪.

விடுவிக்கப்பட்ட காளை ஏரியில் தண்ணீர் குடிக்கும்போது, அல்லது தன் கொம்பால் மகிழ்ச்சியுடன் நிலத்தை குறிக்கும்போது—

பித்ரூ'ணாமந்நபாநம் ச ப்ரபூதமுபதிஷ்டதி । பௌர்ணமாஸ்யாமமாயாம் வா திலபாத்ராணி தாபயேத் ॥ ௨,௧௪.

அங்கு பித்ருகளுக்கு நிறைய உணவும் பானமும் கிடைக்கும்; பௌர்ணமி அல்லது அமாவாசையில் எள்ளால் நிரப்பிய பாத்திரங்களை வழங்க வேண்டும்.

ஸம்க்ராந்தீநாம் ஸஹஸ்ராணி ஸூர்யபர்வஶதாநி ச । தத்த்வா யத்பலமாப்நோதி தத்வை நீலவிஸர்ஜநே ॥ ௨,௧௪.

ஆயிரக்கணக்கான சங்கிராந்தி, நூற்றுக்கணக்கான சூரியப் பெருவிழாக்களில் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன், அந்த நீலக் காளையை விடுதலை செய்தால் கிடைக்கும்.

வத்ஸதர்யஃ ப்ரதாதவ்யா ப்ராஹ்மணேப்யஃ பதாநி ச । திலபாத்ராணி தேயாநி ஶிவபக்தத்விஜேஷு ச ॥ ௨,௧௪.

கன்றும் பசுவும் சிவபக்தி கொண்ட பிராமணர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்; அதோடு காலணிகளும், எள்ளு நிரப்பிய பாத்திரங்களும் அவர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

உமாமஹேஶ்வரம் சைகம் பரிதாப்ய ப்ரிதாபயேத் । அதஸீபுஷ்பஸங்காஶம் பீதவாஸஸமச்யுதம் ॥ ௨,௧௪.

உமாதேவி மற்றும் மகேஸ்வரரின் உருவத்தை, அதசி மலரின் நிறம் போன்ற மஞ்சள் vasthiram அணிவித்து, அழகாக அலங்கரித்து, அதை புனிதமாக வழங்க வேண்டும்.

யே நமஸ்யந்தி கோவிந்தம் ந தேஷாம் வித்யதே பயம் । ப்ரேதத்வாந்மோக்ஷமிச்சந்தோ யே கரிஷ்யந்தி ஸத்க்ரியாம் ॥ ௨,௧௪.

கோவிந்தனை வணங்குபவர்களுக்கு எந்த பயமும் இல்லை; பித்ரு லோகத்திலிருந்து விடுதலை பெற விரும்பி, முறையான கிரியைகளை செய்வோர் அதனை அடைவார்கள்.

யாஸ்யந்தி தே பராம்ல்லோகாநிதி ஸத்யம் வசோ மம । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் மயா சைவோர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௧௪.

அவர்கள் உயர்ந்த உலகங்களை அடைவார்கள் — இது என் உண்மை வாக்கு; இறந்தபிறகு செய்ய வேண்டிய அனைத்தையும் நான் உனக்கு விளக்கியுள்ளேன்.

யச்ச்ருத்வா ஸர்வபாபேப்யோ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ஶ்ருத்வா மஹாத்ம்யமதுலம் கருடோ ஹர்ஷமாகதஃ । மாநுஷாணாம் ஹிதார்தாய புநஃ ப்ரபச்சகேஶவம் ॥ ௨,௧௪.

இதை கேட்டால் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை; இந்த ஒப்பற்ற மகிமையை கேட்ட குருடன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, மனிதர்களுக்காக மீண்டும் கேசவனை கேட்டான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௫ கருட உவாச । பகவந்ப்ரூஹி மே ஸர்வம் யமலோகஸ்ய நிர்ணயம் । ஜந்தோஃ ப்ரயாணமாரப்ய மாஹாத்ம்யம் வர்த்மவிஸ்தரம் ॥ ௨,௧௫.

குருடன் கேட்டான்: பகவனே, உயிரின் பயணம் தொடங்கி, யமலோகத்தில் நடைபெறும் தீர்ப்பும், அதன் பெருமையும், அந்தப் பாதையின் விரிவும் அனைத்தையும் எனக்கு விளக்குங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி யமமார்கஸ்ய நிர்ணயம் । ப்ரயாணகாநி ஸர்வாணி நகராணி ச ஷோடஶ ॥ ௨,௧௫.

பகவான் பதிலளித்தார்: தார்க்ஷ்யா, கேள்; யமபாதையின் நிலை, பயணத்தின் எல்லா கட்டங்களும், பதினாறு நகரங்களும் பற்றி நான் விளக்குகிறேன்.

ஷாடஶீதிஸஹஸ்ராணி யோஜநாநாம் ப்ரமாணதஃ । யமலோகஸ்ய சோர்த்வம் வை அந்தரா மாநுஷஸ்ய ச ॥ ௨,௧௫.

யமலோகம் மற்றும் மனித உலகம் இடையே எண்பதினாறாயிரம் யோஜனைகள் தூரம் உள்ளது.