கருடபுராணம்

அக்ரு'த்வா ம்ரியதே யஸ்து அபுத்ரோ நைவ முக்திபாக் । அபுத்ரோऽபி ஹி யஃ குர்யாத்ஸுகம் யாதி மஹாபதே ॥ ௨,௧௪.

இதை செய்யாமல் இறந்தவன், மகன் இல்லாவிட்டால், மோட்சம் பெறமாட்டான்; ஆனால் மகன் இல்லாதவனும் இதை செய்தால், பெரிய பாதையில் மகிழ்ச்சியுடன் செல்கிறான்.

அக்நிஹோத்ராதிபிர்யஜ்ஞைர்தாநைஶ்ச விவிதைரபி । ந தாம் கதிமவாப்நோதி வ்ரு'ஷோத்ஸர்கேண யா கதிஃ ॥ ௨,௧௪.

அக்னிஹோத்திரம், பிற யாகங்கள், பலவிதமான தானங்கள்—even இவை எல்லாம்—even பசு தானம் தரும் நிலையை அடைய முடியாது.

யஜ்ஞாநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் வ்ரு'ஷயஜ்ஞஸ்ததோத்தமஃ । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந வ்ரு'ஷயஜ்ஞம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௧௪.

எல்லா யாகங்களிலும் பசு யாகமே சிறந்தது; ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் பசு யாகம் செய்ய வேண்டும்.

கருட உவாச । கதயஸ்வ ப்ரஸாதேந க்ஷயாஹம் சௌர்த்வதைஹிகம் । கஸ்மிந்காலே திதௌ கஸ்யாம் விதிநா கேந தத்பவேத் ॥ ௨,௧௪.

கருடன் கேட்டான்: இறந்தபின் பசு யாகம் எப்போது, எந்த நாளில், எந்த முறையில், யார் செய்ய வேண்டும் என்பதை தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.

க்ரு'த்வா கிம் பலமாப்நோதி ஏதந்மே வத ஸாம்ப்ரதம் । த்வத்ப்ரஸாதேந கோவிந்த முக்தே பவதி மாநவஃ ॥ ௨,௧௪.

அதை செய்தால் என்ன பலன் கிடைக்கும்? இதை இப்போது எனக்குச் சொல்லுங்கள். உங்கள் அருளால், கோவிந்தா, மனிதன் மோட்சம் பெறுகிறான்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । கார்திகாதிஷு மாஸேஷு யாம்யாயதகதே ரவௌ । ஶுக்லபக்ஷே ததா பக்ஷிந்த்வாதஶ்யாதிதிதௌ ஶுபே ॥ ௨,௧௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: கார்த்திகை முதலான மாதங்களில், சூரியன் தெற்கே பயணிக்கும் காலத்தில், வளர்பிறை பக்கத்தில், பன்னிரண்டாம் நாள் போன்ற நல்ல தினங்களில்,

ஶுபே லக்நே முஹூர்தே வா ஶுசௌ தேஶே ஸமாஹிதஃ । ப்ராஹ்மணம் து ஸமாஹூய விதிஜ்ஞம் ஶுபலக்ஷணம் ॥ ௨,௧௪.

நல்ல லக்னம் அல்லது சுபமுஹூர்த்தத்தில், தூய இடத்தில், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சடங்குகளை அறிந்த, நல்ல குணங்கள் கொண்ட பிராமணரை அழைக்க வேண்டும்.

ஜபஹோமைஸ்ததா தாநைஃ குர்யாத்தஹேஸ்ய ஶோதநம் । புண்யேऽபிஜித்ஸுநக்ஷத்ரே க்ரஹாந்தேவாந்ஸமர்சயேத் ॥ ௨,௧௪.

ஜபம், ஹோமம், தானம் ஆகியவற்றால் அந்த யாகத்தைத் தூய்மையாக்க வேண்டும்; புண்ணியமான அபிஜித் அல்லது மற்ற நல்ல நட்சத்திரங்களில், கிரகங்களையும் தேவர்களையும் வழிபட வேண்டும்.

ஹோமம் குர்யாத்யதாஶக்தி மந்த்ரைஶ்ச விவிதைரபி । க்ரஹாணாம் ஸ்தாபநம் குர்யாத்பூர்வம் சைவ ககேஶ்வர ॥ ௨,௧௪.

தன் சக்திக்கு ஏற்ப பல விதமான மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; முதலில், பறவைகளின் தலைவரே, கிரகங்களை நிறுவ வேண்டும்.

மாத்ரூ'ணாம் பூஜநம் கார்யம் வஸோர்தாராம் ச பாதயேத் । வஹ்நிம் ஸம்ஸ்தாப்ய தத்ரைவ பூர்ணம் ஹோமம் து காரயேத் ॥ ௨,௧௪.

மாதர்களை வழிபட்டு, நெய்யை ஓடவிட வேண்டும்; அங்கு அக்னியை நிறுவி, முழுமையான ஹோமத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

ஶாலக்ராமம் ச ஸம்ஸ்தாப்ய வைஷ்ணவம் ஶ்ராத்தமாசரேத் । வ்ரு'ஷம் ஸம்பூஜ்ய தத்ரைவ வஸ்த்ராலங்காரபூஷணைஃ ॥ ௨,௧௪.

சாலகிராமத்தை நிறுவி, வைஷ்ணவ ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அங்கே, ஒரு காளையை வஸ்திரம், ஆபரணம், அலங்காரங்களுடன் பூஜிக்க வேண்டும்.

சதஸ்ரோ வத்ஸதர்யஶ்ச பூர்வம் ஸமதிவாஸயேத் । ப்ரதக்ஷிணம் ததஃ குர்யாத்தோமாந்தே ச விஸர்ஜநம் ॥ ௨,௧௪.

முதலில் நான்கு கன்றுகளைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; பிறகு, அவற்றைச் சுற்றி வலம் வந்து, ஹோமம் முடிந்ததும் அவற்றை விடுவிக்க வேண்டும்.

இமம் மந்த்ரம் ஸமுச்சார்ய உத்தராபிமுகஃ ஸ்திதஃ । தர்ம த்வம் வ்ரு'ஷரூபேண ப்ரஹ்மணா நிர்மிதஃ புரா ॥ ௨,௧௪.

வடக்கு நோக்கி நின்று, இந்த மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும்: 'தர்மமே, நீ முன்பு பிரம்மாவால் காளை உருவில் உருவாக்கப்பட்டாய்.'

தவோத்ஸர்கப்ரபாவாந்மாமுத்தரஸ்வபவார்ணாவாத் । அபிஷிச்ய ஶுபைர்மந்த்ரைஃ பாவநைர்விதிபூர்வகம் ॥ ௨,௧௪.

உன் விடுவிப்பின் சக்தியால் என்னை பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து உயர்த்தி விடு; சுபமான, தூய்மையான மந்திரங்களால், முறையின்படி அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

தநக்ரீடந்திமந்த்ரேண வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் து காரயேத் । அபிஷிஞ்சேத்ததோ நீலம் ருத்ரகும்போ தகேந து ॥ ௨,௧௪.

கன்றின் விளையாட்டு மந்திரத்துடன் காளையை விடுவிக்க வேண்டும்; பின்னர், வலது கையால் ருத்ரகும்பத்தில் உள்ள நீரை ஊற்றி அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

நாபிமூலே ஸமாஸ்தாய ததம்பு மூர்தநி ந்யஸேத் । அந்ந (ஆத்ம) ஶ்ராத்தம் ததஃ குர்யாத்தத்யாத்தாநம் த்விஜோத்தமே ॥ ௨,௧௪.

நாபி மூலத்தில் அமர்ந்து, அந்த நீரை தலையில் வைக்க வேண்டும்; பிறகு, அன்னம் கொண்டு ஸ்ராத்தம் செய்து, சிறந்த பிராமணருக்கு தானம் வழங்க வேண்டும்.

உதகேசைவ கந்தவ்யம் ஜலம் தத்ர ப்ரதாபயேத் । யதிஷ்டம் ஜீவதஸ்த்வாஸீத்தச்ச தத்யாத்ஸ்வஶக்திதஃ ॥ ௨,௧௪.

நீரிடம் சென்று, அங்கே தண்ணீர் வழங்க வேண்டும்; விரும்பும் நபர் உயிருடன் இருந்தால், தன் சக்திக்கு ஏற்ப அதையும் கொடுக்க வேண்டும்.

ந்யூநம் ஸம்பூர்ணதாம் யாதி வ்ரு'ஷோத்ஸர்கே க்ரு'தே ஸதி । ஸுத்ரு'ப்தோ துஸ்தரே மார்கே ம்ரு'தோ யாதி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௨,௧௪.

காளை விடுவிப்பு செய்தால் குறைவுகள் எல்லாம் பூரணமாகும்; இறந்தவர் முழுமையாக திருப்தி அடைந்து, கடினமான பாதையை எளிதில் கடக்கிறார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

யமலோகம் ந பஶ்யந்தி ஸதா தாநரதா நராஃ । யாவந்ந தீயதே ஜந்தோஃ ஶ்ராத்தம் சைகாதஶாஹிகம் ॥ ௨,௧௪.

எப்போதும் தானத்தில் ஈடுபடும் மனிதர்கள், பத்தாம் நாள் ஸ்ராத்தம் செய்யப்படும் வரை, எமலோகத்தை காண்பதில்லை.

ஸ்வதத்தம் பரதத்தம் வா நேஹாமுத்ரோபதிஷ்டதி । த்ரயோதஶா ததா ஸப்த பஞ்ச த்ரீணீ க்ரமேண து ॥ ௨,௧௪.

தான் கொடுத்ததோ, பிறர் கொடுத்ததோ இங்கேயும் அங்கேயும் சேராது; பதின்மூன்று, ஏழு, ஐந்து, மூன்று என வரிசைப்படி தானம் செய்ய வேண்டும்.

பததாநாநி குர்வீத ஶ்ரத்தாபக்திஸமந்விதஃ । திலபாத்ராணி குர்வீத ஸப்த பஞ்ச யதாக்ரமம் ॥ ௨,௧௪.

நம்பிக்கையும் பக்தியுடன் பாதரட்சை தானம் செய்ய வேண்டும்; எள் கொண்டு ஏழு, ஐந்து என முறையின்படி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணாந் போஜயேத்பஶ்சாதேகாம் காம் ச ப்ரதாபயேத் । வ்ரு'ஷம் ஹி ஶந்நோதேவீதி வேதோக்தவிதிநா ததஃ ॥ ௨,௧௪.

பின்னர் பிராமணர்களை உணவளித்து, ஒரு பசுவை வழங்க வேண்டும்; பிறகு, வேத விதிப்படி 'சன்னோ தேவி' எனும் மந்திரத்துடன் ஒரு காளையையும் வழங்க வேண்டும்.

சதஸ்ரு'பிர்வத்ஸதரீபிஃ பரிணயநமாசரேத் । வாமே சக்ரம் ப்ரதாதவ்யம் த்ரிஶூலம் தக்ஷிணே ததா ॥ ௨,௧௪.

நான்கு கன்றுகளுடன் ஊர்வலம் நடத்த வேண்டும்; இடப்புறம் சக்கரத்தையும், வலப்புறம் திரிசூலத்தையும் வழங்க வேண்டும்.

மூல்யம் தத்யாத்வ்ரு'ஷஸ்யாபி தம் வ்ரு'ஷம் ச விஸர்ஜயேத் । ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந ஸ்வாஹாகாரேண வுத்திமாந் ॥ ௨,௧௪.

காளையின் விலையை கொடுத்து, அந்தக் காளையை விடுதலை செய்து, ஒருவருக்காக உரிய முறையில் 'ஸ்வாஹா' எனும் சொல்லுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

குர்யாதேகாதஶாஹம் ச த்வாதஶாஹம் ச யத்நதஃ । ஸபிண்டீகரணாதர்வாக்குர்யாச்ச்ராத்தாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௧௪.

பதினொன்று நாட்கள், பன்னிரண்டு நாட்கள் ஆகிய கிரியைகளை கவனமாக செய்து, பிறகு சபிண்டிகரணம் உட்பட பதினாறு ஸ்ராத்த்தங்களை முறையே செய்ய வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணாந் போஜயித்வா து பததாநாநி தாபயேத் । காபோஸோபரி ஸம்ஸ்தாப்ய தாம்ரபாத்ரே ததாச்யுதம் ॥ ௨,௧௪.

பிராமணர்களை உணவளித்து முடித்தபின், மரத்திலான பலகையில் பாதாரவணங்களை வைத்து, அதனுடன் தாமிரப்பாத்திரங்களை நிரப்பி வழங்க வேண்டும்.

வஸ்த்ரேணாச்சாத்ய தத்ரஸ்தமர்கம் தத்யாச்சுபைஃ பலைஃ । நாவமிக்ஷுமயீம் க்ரு'த்வா பட்டஸூத்ரேண வேஷ்டயேத் ॥ ௨,௧௪.

அங்கு வைத்துள்ளவற்றை vasthiram கொண்டு மூடி, நல்வாழ்க்கை தரும் பழங்களுடன் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; கரும்பால் ஒரு படகு செய்து, பட்டுத் தாடியால் கட்ட வேண்டும்.

காம்ஸ்யபாத்ரே க்ரு'தம் ஸ்தாப்ய வைதரண்யா நிமித்ததஃ । நாவாரோஹணம் குர்யாத்பூஜயேத்கருடத்வஜம் ॥ ௨,௧௪.

வைத்தரணியை கடக்க வேண்டும் என்பதற்காக, வெண்கல பாத்திரத்தில் நெய் வைத்து, படகில் ஏறும் கிரியையை செய்து, கருடக்கொடியை வணங்க வேண்டும்.

ஆத்மவித்தாநுஸாரேண தச்ச தாநமநந்தகம் । பவஸாகரமக்நாநாம் ஶோகதாபார்திதுஃ கிநாம் ॥ ௨,௧௪.

தனது திறன் படி, அந்த முடிவில்லா தானத்தை, உலக வாழ்க்கை கடலில் மூழ்கி துயரத்தால் வாடும் மக்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.