கருடபுராணம்

யாநி காநி ச தாநாநி ஸ்வயம் தத்தாநி மாநவைஃ । தாநிதாநி ச ஸர்வாணி தூபதிஷ்டந்தி சாக்ரதஃ ॥ ௨,௧௩.

மனிதர்கள் தாங்களே தானம் செய்த அனைத்தும் அவர்களுக்கு முன்னால் நிற்கும்.

வ்யஞ்ஜநாநி விசித்ராணி பக்ஷ்யபோஜ்யாநி யாநி ச । ஸ்வஹஸ்தேந ப்ரதத்தாநி தேஹாந்தே சாக்ஷயம் பலம் ॥ ௨,௧௩.

வகை வகையான ஊறுகாய், உணவு, தாங்களே கையால் வழங்கியவை, உயிர் முடிவில் அழியாத பலனைத் தரும்.

கோபூஹிரண்யவாஸாம்ஸி போஜநாநி பாதநி ச । யத்ரயத்ர வஸேஜ்ஜந்துஸ்தத்ரதத்ரோபதிஷ்டதி ॥ ௨,௧௩.

பசு, நிலம், பொன், உடை, உணவு, தண்ணீர்—எங்கு உயிரினம் வாழ்ந்தாலும், அங்கு அந்த தானங்கள் அவனுடன் இருக்கும்.

யாவத்ஸ்வஸ்தம் ஶரீரம் ஹி தாவத்தர்மம் ஸமாசரேத் । அஸ்வஸ்தஃ ப்ரேரிதஶ்சாந்யைர்நாகிஞ்சித்கர்துமர்ஹதி ॥ ௨,௧௩.

உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும்போது தர்மம் செய்ய வேண்டும்; உடல் நலமில்லாமல், பிறர் கட்டாயப்படுத்தும்போது எதையும் செய்ய இயலாது.

ஜீவதோऽபி ம்ரு'தஸ்யேஹ ந பூதம் சௌர்த்வதைஹிகம் । வாயுபூதஃ க்ஷுதாவிஷ்டோ ப்ரமதே ச திவாநிஶம் ॥ ௨,௧௩.

இங்கே உயிருடன் இருந்தாலும், இறந்தவருக்கு பின்பு செய்யும் சடங்கு கிடையாது; அவன் காற்றாகி, பசிக்குள் சிக்கி, பகலும் இரவும் அலைந்து திரிவான்.

க்ரு'மிஃ கீடஃ பதங்கோ வா ஜாயதே ம்ரியதே புநஃ । அஸத்கர்பே பவேத்ஸோऽபி ஜாதஃ ஸத்யோ விநஶ்யதி ॥ ௨,௧௩.

அவன் மீண்டும் புழு, பூச்சி, பட்டாம்பூச்சி ஆகியவையாக பிறந்து, மறுபடியும் இறக்கிறான்; தவறான கருவில் பிறந்தால், உடனே அழிந்துவிடுகிறான்.

யாவத்ஸ்வஸ்தமிதம் ஶரீரமருஜம் யாவஜ்ஜரா தூரதோ யாவச்சேந்த்ரியஶக்திரப்ரதிஹதா யாவத்க்ஷயோ நாயுஷஃ । ஆத்மஶ்ரேயஸி தாவதேவ விதுஷா கார்யஃ ப்ரயத்நோ மஹாந்ஸந்தீப்தே பவநே து கூபகநநம் ப்ரத்யுத்யமஃ கீத்ரு'ஶஃ ॥ ௨,௧௩.

இந்த உடல் ஆரோக்கியமாகவும், நோய் இல்லாமல், முதுமை தொலைவில், அறிவாற்றல் குறையாமல், ஆயுள் குறையாத வரை, அறிவுள்ளவன் தன் நலனுக்காக முயற்சி செய்ய வேண்டும்; வீடு தீப்பிடித்தபோது கிணறு தோண்டுவது என்ன பயன்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௪ கருட உவாச । ஆர்தேந ம்ரியமாணேந யத்தத்தம் தத்பலம் வத । ஸ்வஸ்தாவஸ்தேந தத்தேந விதிஹீநேந வா விபோ ॥ ௨,௧௪.

கருடன் கேட்டான்: இறுதிக்காலத்தில் துன்பமடைந்தவனும், ஆரோக்கியமானவனும், முறையின்றி கொடுத்தவனும் கொடுக்கும் தானத்திற்கு என்ன பலன் கிடைக்கும் என்று கூறுங்கள் ஆண்டவரே.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஏகா கௌஃ ஸ்வஸ்தசித்தஸ்ய ஹ்யாதுரஸ்ய ச கோஶதம் । ஸஹஸ்ரம் ம்ரியமாணஸ்ய தத்தம் வித்தவிவர்ஜிதம் ॥ ௨,௧௪.

கிருஷ்ணர் பதிலளித்தார்: மனம் தெளிவாக உள்ளவன் ஒரு பசுவை கொடுத்தால், அது நோயுற்றவன் நூறு பசுக்கள் கொடுத்ததற்கும், இறப்பதற்குள்ளாக வறுமையில் உள்ளவன் ஆயிரம் பசுக்கள் கொடுத்ததற்கும் சமம்.

ம்ரு'தஸ்யைவ புநர்லக்ஷம் விதிபூதம் ச தத்ஸமம் । தீர்தபாத்ரஸமாயோகாதேகா கௌர்லக்ஷபுண்யதா ॥ ௨,௧௪.

இறந்தபின் முறையாக நூறு ஆயிரம் பசுக்கள் கொடுத்தால் அது அதேபோல் பலன் தரும்; புனித இடத்தில் ஒரு பசுவை தானமாக கொடுத்தால், அது நூறு ஆயிரம் புண்ணியம் தரும்.

பாத்ரே தத்தே ககஶ்ரேஷ்ட அஹந்யஹநி வர்ததே । தாதுர்தாநமபாபாய ஜ்ஞாநிநாம் ச ப்ரதிக்ரஹஃ ॥ ௨,௧௪.

உகந்தவருக்கு தானம் கொடுத்தால், அதின் பலன் நாள்தோறும் அதிகரிக்கிறது; தானம் கொடுப்பவருக்கு பாவம் இல்லை, ஞானிகள் அதை ஏற்கும் போது குற்றம் இல்லை.

விஷஶீதாபஹோ மந்த்ரவஹ்நிஃ கிம் தோஷபாஜநம் । தாதவ்யம் ப்ரத்யஹம் பாத்ரே நிமித்தேஷு விஶேஷதஃ ॥ ௨,௧௪.

மந்திரம் தீயை போல் விஷத்தையும், குளிரையும் நீக்குகிறது; அதுபோல் தானம் பெறுபவரில் குற்றம் எதுவும் இல்லை. நல்லவருக்கு, குறிப்பாக நல்ல நாள்களில், தினமும் தானம் கொடுக்க வேண்டும்.

நாபாத்ரே விதுஷா கிஞ்சிதாத்மநஃ ஶ்ரேய இச்சதா । அபாத்ரே ஜாது கௌர்தத்தா தாதாரம் நரகம் நயேத் ॥ ௨,௧௪.

தன் நலனை விரும்பும் ஒருவர், தகுதியில்லாதவருக்கு எதையும் கொடுக்கக் கூடாது; தகுதியற்றவருக்கு பசுவை தானமாக கொடுத்தால், தானம் கொடுத்தவன் நரகத்திற்கு போவான்.

குலைகவிம்ஶதியுதம் க்ரஹீதாரம் ச பாதயேத் । தேஹாந்தரம் பரிப்ராப்ய ஸ்வஹஸ்தேந க்ரு'தம் ச யத் ॥ ௨,௧௪.

பெறுபவரும், அவனுடன் இருபத்தொன்று தலைமுறையினரும் வீழ்வர்; பிற உடலை அடைந்தபின், தன் கையால் செய்தது பலன் தரும்.

தநம் பூமிகதம் யத்வத்ஸ்வஹஸ்தேந நிவேஶிதம் । தத்வத்பலமவாப்நோதி ஹ்யஹம் வச்மி ககேஶ்வர ॥ ௨,௧௪.

தன் கையால் நிலத்தில் முதலீடு செய்தால் அது பலன் தரும் போல, தானம் தானே கொடுத்தால் அதுவும் பலன் தரும் என்று நான் உறுதியாகச் சொல்கிறேன்.

அபுத்ரோऽபி விஶேஷேண க்ரியாம் சைவாந்த்வதௌஹிகீம் । ப்ரகுர்யாந்மோக்ஷகாமஶ்ச நிர்தநஶ்ச விஶேஷதஃ ॥ ௨,௧௪.

மகன் இல்லாதவரும், மோட்சத்தை விரும்புபவரும், ஏழையும், முன்னோர்களுக்கான கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வல்பேநாபி ஹி வித்தேந ஸ்வயம் ஹஸ்தேந யத்க்ரு'தம் । அக்ஷயம் யாதி தத்ஸர்வம் யதாஜ்யம் ச ஹுதாஶநே ॥ ௨,௧௪.

சிறிது செல்வம் இருந்தாலும், தன் கையால் கொடுத்த தானம் எல்லாம் அழியாததாகும்; அது தீயில் நெய் ஊற்றுவது போல்.

ஏகா சைகஸ்ய தாதவ்யா ஶய்யா கந்யா பயஸ்விநீ । ஸா விக்ரீதா வா தஹத்யாஸப்தமம் குலம் ॥ ௨,௧௪.

ஒரே மனிதருக்கு ஒரு படுக்கை, ஒரு பெண், ஒரு பசு மட்டும் தானமாக கொடுக்க வேண்டும்; அதை விற்றால், ஏழாம் தலைமுறையையும் தீயில் எரிப்பாள்.

தஸ்மாத்ஸர்வம் ப்ரகுர்வீத சஞ்சலே ஜீவிதே ஸதி । க்ரு'ஹீததாநபாதேயஃ ஸுகம் யாதி மஹாத்வநி ॥ ௨,௧௪.

ஆயுள் நிலைநிலையற்றது என்பதால், இவை அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும்; தானத்தின் புண்ணியத்துடன் புறப்படும் ஒருவர், பெரிய பயணத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் செல்கிறான்.

அந்யதா க்லிஶ்யதே ஜந்துஃ பாதேயரஹிதஃ பதி । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ககஶ்ரேஷ்ட வ்ரு'ஷயஜ்ஞம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௧௪.

இல்லையெனில், தானத்தின் புண்ணியம் இல்லாமல் ஒருவர் பாதையில் துன்பப்படுவான்; இதை அறிந்து, நல்ல பசு யாகம் செய்ய வேண்டும், பறவைகளில் சிறந்தவரே.

அக்ரு'த்வா ம்ரியதே யஸ்து அபுத்ரோ நைவ முக்திபாக் । அபுத்ரோऽபி ஹி யஃ குர்யாத்ஸுகம் யாதி மஹாபதே ॥ ௨,௧௪.

இதை செய்யாமல் இறந்தவன், மகன் இல்லாவிட்டால், மோட்சம் பெறமாட்டான்; ஆனால் மகன் இல்லாதவனும் இதை செய்தால், பெரிய பாதையில் மகிழ்ச்சியுடன் செல்கிறான்.

அக்நிஹோத்ராதிபிர்யஜ்ஞைர்தாநைஶ்ச விவிதைரபி । ந தாம் கதிமவாப்நோதி வ்ரு'ஷோத்ஸர்கேண யா கதிஃ ॥ ௨,௧௪.

அக்னிஹோத்திரம், பிற யாகங்கள், பலவிதமான தானங்கள்—even இவை எல்லாம்—even பசு தானம் தரும் நிலையை அடைய முடியாது.

யஜ்ஞாநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் வ்ரு'ஷயஜ்ஞஸ்ததோத்தமஃ । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந வ்ரு'ஷயஜ்ஞம் ஸமாசரேத் ॥ ௨,௧௪.

எல்லா யாகங்களிலும் பசு யாகமே சிறந்தது; ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் பசு யாகம் செய்ய வேண்டும்.

கருட உவாச । கதயஸ்வ ப்ரஸாதேந க்ஷயாஹம் சௌர்த்வதைஹிகம் । கஸ்மிந்காலே திதௌ கஸ்யாம் விதிநா கேந தத்பவேத் ॥ ௨,௧௪.

கருடன் கேட்டான்: இறந்தபின் பசு யாகம் எப்போது, எந்த நாளில், எந்த முறையில், யார் செய்ய வேண்டும் என்பதை தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.

க்ரு'த்வா கிம் பலமாப்நோதி ஏதந்மே வத ஸாம்ப்ரதம் । த்வத்ப்ரஸாதேந கோவிந்த முக்தே பவதி மாநவஃ ॥ ௨,௧௪.

அதை செய்தால் என்ன பலன் கிடைக்கும்? இதை இப்போது எனக்குச் சொல்லுங்கள். உங்கள் அருளால், கோவிந்தா, மனிதன் மோட்சம் பெறுகிறான்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । கார்திகாதிஷு மாஸேஷு யாம்யாயதகதே ரவௌ । ஶுக்லபக்ஷே ததா பக்ஷிந்த்வாதஶ்யாதிதிதௌ ஶுபே ॥ ௨,௧௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: கார்த்திகை முதலான மாதங்களில், சூரியன் தெற்கே பயணிக்கும் காலத்தில், வளர்பிறை பக்கத்தில், பன்னிரண்டாம் நாள் போன்ற நல்ல தினங்களில்,

ஶுபே லக்நே முஹூர்தே வா ஶுசௌ தேஶே ஸமாஹிதஃ । ப்ராஹ்மணம் து ஸமாஹூய விதிஜ்ஞம் ஶுபலக்ஷணம் ॥ ௨,௧௪.

நல்ல லக்னம் அல்லது சுபமுஹூர்த்தத்தில், தூய இடத்தில், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சடங்குகளை அறிந்த, நல்ல குணங்கள் கொண்ட பிராமணரை அழைக்க வேண்டும்.

ஜபஹோமைஸ்ததா தாநைஃ குர்யாத்தஹேஸ்ய ஶோதநம் । புண்யேऽபிஜித்ஸுநக்ஷத்ரே க்ரஹாந்தேவாந்ஸமர்சயேத் ॥ ௨,௧௪.

ஜபம், ஹோமம், தானம் ஆகியவற்றால் அந்த யாகத்தைத் தூய்மையாக்க வேண்டும்; புண்ணியமான அபிஜித் அல்லது மற்ற நல்ல நட்சத்திரங்களில், கிரகங்களையும் தேவர்களையும் வழிபட வேண்டும்.

ஹோமம் குர்யாத்யதாஶக்தி மந்த்ரைஶ்ச விவிதைரபி । க்ரஹாணாம் ஸ்தாபநம் குர்யாத்பூர்வம் சைவ ககேஶ்வர ॥ ௨,௧௪.

தன் சக்திக்கு ஏற்ப பல விதமான மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; முதலில், பறவைகளின் தலைவரே, கிரகங்களை நிறுவ வேண்டும்.