கருடபுராணம்

மாநுஷ்யம் யஃ ஸமாஸாத்ய ஸ்வர்கமேக்ஷைகஸாதகம் । தயோர்ந ஸாதயேதேகம் தேநாத்மா வஞ்சிதோ த்ருவம் ॥ ௨,௧௨.

மனிதப் பிறவி பெற்று, அது சொர்க்கம் அடைய ஒரே வழி எனும் போதும், அதற்காக முயற்சி செய்யாதவன் நிச்சயம் தன்னையே ஏமாற்றுகிறான்.

இச்சதி ஶதீ ஸஹஸ்ரம் ஸஹஸ்ரீ லக்ஷமீஹதே கர்தும் । லக்ஷாதிபதீ ராஜ்யம் ராஜாபி ஸகலாம் தராம் லப்தும் ॥ ௨,௧௨.

நூறு ஆசை உள்ளவன் ஆயிரம் ஆசைபடுகிறான்; ஆயிரம் ஆசை உள்ளவன் இலட்சம் விரும்புகிறான்; இலட்சம் உடையவன் ராஜ்யம் விரும்புகிறான்; அரசனும் முழு பூமியை விரும்புகிறான்.

சக்ரதரோऽபி ஸுரத்வம் ஸுரபாவே ஸகலஸுரபதிர்பவிதும் । ஸுரபதிரூர்த்வகதித்வம் ததாபி நநிவர்ததே த்ரு'ஷ்ணா ॥ ௨,௧௨.

சக்கரம் ஏந்துபவன் கூட தேவராக விரும்புகிறான்; தேவராகி எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவனாக விரும்புகிறான்; அதன்பின் மேலே செல்ல விரும்புகிறான்—ஆசை ஒருபோதும் குறையாது.

த்ரு'ஷ்ணயா சாபிபூதஸ்து நரகம் ப்ரதிபத்யதே । த்ரு'ஷ்ணாமுக்தாஸ்து யே கேசித்ஸ்வர்கவாஸம் லபந்தி தே ॥ ௨,௧௨.

ஆசையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவன் நரகத்தை அடைகிறான்; ஆசையிலிருந்து விடுபட்டவர்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்கிறார்கள்.

ஆத்மாதீநஃ புமாம்ல்லோகே ஸுகீ பவதி நிஶ்சிதம் । ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஶ்ச ரூபம் ச ரஸோ கந்தஶ்ச தத்குணாஃ ॥ ௨,௧௨.

தன்னையே கட்டுப்படுத்தக்கூடியவன் இவ்வுலகில் நிச்சயம் சந்தோஷமாக இருப்பான்; ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, மணம்—இவை அவற்றின் பண்புகள்.

ததா ச விஷயாதீநோ துஃ கீ பவதி நிஶ்சிதம் ॥ ௨,௧௨.

அதேபோல், உணர்வுகளால் ஆட்கொள்ளப்படுபவன் நிச்சயம் துயரமடைவான்.

குரங்கமதாங்கபதங்கப்ரு'ங்கமீநா ஹதாஃ பஞ்சபிரேவ பஞ்ச । ஏகஃ ப்ரமாதீ ஸ கதம் ந ஹந்யதே யஃ ஸேவதே பஞ்சபிரேவ பஞ்ச ॥ ௨,௧௨.

மான், யானை, தீப்பூச்சி, தேன், மீன்—இவை ஒவ்வொன்றும் ஐந்தில் ஒன்றால் அழிகின்றன; ஆனால் எல்லா ஐந்திலும் மூழ்கும் மனிதன் எப்படி அழியாமல் இருப்பான்?

பித்ரு'மாத்ரு'மயோ பால்யே யௌவநே தயிதாமயஃ । புத்ரபௌத்ரமயஶ்சாந்தே மூடோ நாத்மமயஃ க்வசித் ॥ ௨,௧௨.

சிறுவயதில் பெற்றோர்களிடம் பாசம்; இளமையில் காதலரிடம் பாசம்; வயதில் பிள்ளை, பேரனிடம் பாசம்; அறிவில்லாதவன் ஒருபோதும் தன்னிடம் பாசம் கொள்ளவில்லை.

லோஹதாருமயைஃ பாஶைஃ புமாந்பத்தோ விமுச்யதே । புத்ரதாரமயைஃ பாஶைர்நைவ பத்தோ விமுச்யதே ॥ ௨,௧௨.

இரும்பு மரக்கட்டுகளால் கட்டப்பட்டவன் விடுபடலாம்; ஆனால் பிள்ளை, மனைவி பாசத்தால் கட்டப்பட்டவன் ஒருபோதும் விடுபடமாட்டான்.

ஏகஃ கரோதி பாபாநி பலம் புங்க்தே மஹாஜநஃ । போக்தாரோ விப்ரயுஜ்யந்தே கர்தா தோஷேண லிப்யதே ॥ ௨,௧௨.

ஒருவன் பாவம் செய்கிறான், பலனை பலர் அனுபவிக்கிறார்கள்; அனுபவிப்பவர்கள் பிரிந்துவிடுகிறார்கள், ஆனால் செய்பவன் குற்றத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறான்.

கோऽபி ம்ரு'த்யும் ந ஜயதி பாலோ வ்ரு'த்தோ யுவாபி வா । ஸுகதுஃ காதிகோ வாபி புநராயாதி யாதி ச ॥ ௨,௧௨.

யாரும் மரணத்தை வெல்ல முடியாது—சிறுவன், முதியவர், இளைஞன் என யார் இருந்தாலும்; சந்தோஷமாகவோ துயரமாகவோ இருந்தாலும், மீண்டும் பிறந்து சென்று வருகிறான்.

ஸர்வேஷாம் பஶ்யதாமேவ ம்ரு'தஃ ஸர்வம் பரித்யஜேத் । ஏகஃ ப்ரஜாயதே ஜந்துரேக ஏவ ப்ரலீயதே ॥ ௨,௧௨.

எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது ஒருவன் உயிர் நீங்கிப் போகிறான்; அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுகிறான். ஒருவன் தனியாக பிறக்கிறான், தனியாகவே மறைந்துவிடுகிறான்.

ஏகோऽபி புங்க்தே ஸுக்ரு'தமேக ஏவ ச துஷ்க்ரு'தம் । ம்ரு'தம் ஶரீரமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய காஷ்டலோஷ்டஸமங்க்ஷிதௌ ॥ ௨,௧௨.

ஒருவன் தனியாகவே நல்வினையின் பலனையும், தீவினையின் பலனையும் அனுபவிக்கிறான். மரணத்திற்கு பிறகு உடல் மரம் அல்லது மண் போல் வீணாக கிடக்கும்.

பாந்தவா விமுகா யாந்தி தர்மஸ்தமநுகச்சதி । க்ரு'ஹேஷ்வர்தா நிவர்தந்தே ஶ்மஶாநாந்மித்ரபாந்தவாஃ ॥ ௨,௧௨.

உறவினர்கள் முகம் திருப்பி விலகிச் செல்கிறார்கள்; ஆனால் தர்மம் மட்டும் அவனைப் பின்தொடர்கிறது. செல்வம் வீட்டிலேயே இருந்து விடுகிறது; நண்பர்களும் உறவினர்களும் சுடுகாட்டுவரை மட்டுமே வருகிறார்கள்.

ஶரீரம் வஹ்நிராதத்தே ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் வ்ரஜேத் । ஶரீரம் வஹ்நிநா தக்தம் புண்யம் பாபம் ஸஹ ஸ்திதம் ॥ ௨,௧௨.

உடலை நெருப்பு எரிக்கிறது; ஆனால் நல்வினையும் தீவினையும் உயிருடன் சேர்ந்து செல்கின்றன. உடல் நெருப்பில் எரிந்தாலும், புண்ணியமும் பாவமும் கூடவே இருக்கின்றன.

ஶுபம் வா யதி வா பாபம் புங்க்தே ஸர்வத்ர மாநவஃ । யதநஸ்தமிதே ஸூர்யே ந தத்தம் தநமர்திநாம் ॥ ௨,௧௨.

ஒருவன் எங்கு இருந்தாலும், நல்லது அல்லது கெட்டது எதையும் அனுபவிக்கிறான்; சூரியன் மறைவதற்கு முன் தன்னிடம் உள்ள செல்வத்தை ஏழைகளுக்கு கொடுக்காவிட்டால் அவன் அதற்குரிய பலனைப் பெறுவான்.

ந ஜாநே தஸ்ய தத்வித்தம் ப்ராதஃ கஸ்ய பவிஷ்யதி । ராரடீதி தநம் தஸ்ய கோ மே பர்தா பவிஷ்யதி ॥ ௨,௧௨.

காலை எழும்பும்போது அந்தச் செல்வம் யாருடையதாக இருக்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது; 'இது என் செல்வம், யார் எனக்கு அதிபதி ஆவார்கள்?' என்று சொல்வோன் யார் என்று யாரும் அறியமுடியாது.

ந தத்தம் த்விஜமுக்யேப்யஃ பரோபக்ரு'தயே ததா । பூர்வஜந்மக்ரு'தாத்புண்யாத்யல்லப்தம் பஹு சால்பகம் ॥ ௨,௧௨.

முன்னிலைப் பிராமணர்களுக்கும் பிறருக்குப் பயன் தரும் வகையிலும் செல்வம் கொடுக்கப்படாவிட்டால், அதிகமாகவோ குறைவாகவோ கிடைக்கும் செல்வம் எல்லாம் கடந்த பிறவியில் செய்த புண்ணியத்தால் கிடைத்ததே.

ததீத்ரு'ஶம் பரிஜ்ஞாய தர்மார்தே தீயதே தநம் । தநேந தார்யதே தர்மஃ ஶ்ரத்தாபூதேந சேதஸா ॥ ௨,௧௨.

இதையெல்லாம் உணர்ந்து, தர்மத்திற்கும் செல்வத்திற்கும் பொருட்டு செல்வத்தை வழங்க வேண்டும். நம்பிக்கையுடன் தூய மனதுடன் கொடுக்கப்படும் செல்வம் தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும்.

ஶ்ரத்தாவிரஹிதோ தர்மோ நேஹாமுத்ர ச தத்பலம் । தர்மாச்ச ஜாயதே ஹ்யர்தோ தர்மாத்காமோऽபி ஜாயதே ॥ ௨,௧௨.

நம்பிக்கை இல்லாத தர்மத்திற்கு இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் பலன் இல்லை. தர்மத்திலிருந்து செல்வமும், தர்மத்திலிருந்தே ஆசையும் பிறக்கின்றன.

தர்ம ஏவாபவர்காய தஸ்மாத்தர்மம் ஸமாசரேத் । ஶ்ரத்தயா ஸாத்யதே தர்மோ பஹுபிர்நார்தராஶிபிஃ ॥ ௨,௧௨.

தர்மமே மோக்ஷத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது; ஆகவே தர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும். தர்மம் நம்பிக்கையால் நிறைவேறும்; செல்வம் அதிகமாக இருந்தாலும் அது போதாது.

அகிஞ்சநா ஹி முநயஃ ஶ்ரத்தாவந்தோ திவம் கதாஃ । அஶ்ரத்தயா ஹுதம் தத்தம் தபஸ்தப்தம் க்ரு'தம் ச யத் । அஸதித்யுச்யதே பக்ஷிந்ப்ரேத்ய சேஹ ந தத்பலம் ॥ ௨,௧௨.

எதுவும் இல்லாத முனிவர்கள் நம்பிக்கையால் விண்ணுலகம் அடைந்தார்கள். நம்பிக்கை இல்லாமல் செய்யப்படும் யாகம், தானம், தவம் எல்லாம் உண்மையல்ல என்று கூறப்படுகிறது; அவை இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் பலன் தராது.

thumb|500px|ஓம்காரேஶ்வர க்ஷேத்ரே நந்திநஃ ப்ரதிமாநி। ப்ரதிமா பாஹ்யமுகீ அதவா அந்தர்முகீ அஸ்தி। ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௩ கருட உவாச । கர்மணா கேந தேவேஶ ப்ரேதத்வம் நைவ ஜாயதே । ப்ரு'திவ்யாம் ஸர்வஜந்தூநாம் தத்ப்ரூஹி பரமேஶ்வர ॥ ௨,௧௩.

கருடன் கேட்டான்: தேவதேவனே, பூமியில் உள்ள எல்லா உயிர்களிலும் யார் ப்ரேதம் ஆகாமல் இருக்க முடியும்? எந்தச் செயலைச் செய்தால் ப்ரேதம் ஆகாமல் இருக்க முடியும் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள், பரமேசுவரா.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அத வக்ஷ்யாமி ஸம்க்ஷேபாத்க்ஷயாஹாதௌர்த்வதைஹிகம் । ஸ்வஹஸ்தேநைவ கர்தவ்யம் மோக்ஷகாமைஸ்து மாநவைஃ ॥ ௨,௧௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: இப்போது நான் சுருக்கமாக க்ஷய, ஆஹா, மற்றும் பின்பு செய்யவேண்டிய கிரியைகளை விளக்குகிறேன்; மோக்ஷம் விரும்பும் மனிதர்கள் அவற்றைத் தாமே செய்ய வேண்டும்.

ஸ்த்ரீணாமபி விஶேஷேண பஞ்சவர்ஷாதிகே ஶிஶௌ । வ்ரு'ஷோத்ஸர்காதிகம் கர்ம ப்ரேதத்வவிநிவ்ரு'த்தயே । வ்ரு'ஷோத்ஸர்காத்ரு'தே நாந்யத்கிஞ்சிதஸ்தி மஹீதலே ॥ ௨,௧௩.

பெண்களுக்கு, ஐந்து வயதை கடந்த குழந்தைகளுக்கும், ப்ரேத dosham நீங்க வ்ருஷோத்ஸர்கம் மற்றும் பிற கிரியைகள் செய்ய வேண்டும். வ்ருஷோத்ஸர்கத்தைத் தவிர பூமியில் வேறு வழி இல்லை.

ஜீவந்வாபி ம்ரு'தோ வாபி வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் கரோதி யஃ । ப்ரேதத்வம் ந பவேத்தஸ்ய விநா தாநமகவ்ரதைஃ ॥ ௨,௧௩.

வாழ்ந்திருக்கும்போதும், இறந்த பிறகும், யார் வ்ருஷோத்ஸர்கம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் ப்ரேதம் ஆகமாட்டார்கள்; தானம் அல்லது வேறு விரதங்கள் இல்லையென்றாலும் பரவாயில்லை.

கருட உவாச । கஸ்மிந்காலே வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் ஜீவந்வாபி ம்ரு'தோऽபி வா । குர்யாத்ஸுரவரஶ்ரேஷ்ட ப்ரூஹி மே மதுஸூதந ॥ ௨,௧௩.

கருடன் கேட்டான்: வாழ்ந்திருக்கும்போதும், இறந்த பிறகும், எந்த நேரத்தில் வ்ருஷோத்ஸர்கம் செய்ய வேண்டும்? தேவர்களில் சிறந்தவரே, மதுசூதனா, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

கிம் பலம் து பவேதந்தே க்ரு'தைஃ ஶ்ராத்தைஸ்து ஷோடஶைஃ ॥ ௨,௧௩.

ஆறுதல் செய்யும் பதினாறு ஸ்ராத்த கிரியைகள் முடிவில் என்ன பலன் கிடைக்கும்?

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அக்ரு'த்வா து வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் குருதே பிண்டபாதநம் । நோபதிஷ்டதி தச்ச்ரேயோ தாதுஃ ப்ரேதஸ்ய நிஷ்பலம் ॥ ௨,௧௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: வ்ருஷோத்ஸர்கம் செய்யாமல், பிண்டம் மட்டும் சமர்ப்பிக்கிறார்கள் என்றால், அதனால் ப்ரேதத்திற்கு எந்த நன்மையும் ஏற்படாது; அது வீண்.