கருடபுராணம்

யா க்ரு'ஹ்ணாதி நரஃ ஸா ஸ்யாந்மோஹேந மமதாஸ்பதம் । ஶுபாஶுபம் கர்மபலம் புக்த்வா முச்யதே மாநவஃ ॥ ௨,௧௦.

மனிதன் எவ்வகை உடலை எடுத்தாலும், அது அவனுக்கு மயக்கம் மற்றும் பற்றினை தரும் இடமாகிறது; நல்லது கெட்டது என்ற கர்ம பலனை அனுபவித்த பிறகு, மனிதன் விடுதலை பெறுகிறான்.

கருட உவாச । தீர்த்வா துஃ கபவாம்போதிம் பவந்தம் கதமாப்நுயாத் । பஹுபாதகயுக்தோऽபி தத்வதஸ்வ தயாநிதே ॥ ௨,௧௦.

கருடன் கேட்டான்: துன்பம் மற்றும் பிறவியின் கடலை கடந்த பிறகு, பல பாவங்கள் இருந்தாலும், உம்மை எவ்வாறு அடையலாம்? தயைமிக்கவரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

பூயோ துஃ கஸ்ய ஸம்ஸர்கோ நரஸ்ய ந பவேத்யதா । ப்ரூஹி ஶுஶ்ரூஷமாணஸ்ய ப்ரு'ச்சதோ மே ரமாபதே ॥ ௨,௧௦.

மனிதன் மீண்டும் துன்பத்துடன் சேராமல் இருப்பதற்காக, நான் கேட்கும் போது, ரமையின் கணவரே, கவனமாகக் கேட்கும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸ்வேஸ்வே கர்மண்யபிரதஃ ஸம்ஸித்திம் லபதே நரஃ । ஸ்வகர்மநிரதஃ ஸித்திம் யதா விந்ததி தச்ச்ரு'ணு ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: தன் கடமைகளில் ஈடுபட்டவன் பூரணத்தை அடைகிறான்; தன் செயல்களில் மனம் செலுத்துபவன் எவ்வாறு சித்தியை அடைகிறான் என்பதை கேள்.

கர்மவிப்ரஷ்டகாலுஷ்யோ வாஸுதேவாநுசிந்தயா । புத்த்யா விஶுத்தயா யுக்தோ த்ரு'த்யாத்மாநம் நியம்ய ச ॥ ௨,௧௦.

கர்மங்கள் கெட்டும், தூய்மையில்லாதவரும், வாசுதேவனைத் தியானித்து, தூய்மையான புத்தியுடன், மனதை உறுதியாகக் கட்டுப்படுத்தி,

ஶப்தாதீந்விஷயாம்ஸ்த்யக்த்வா ராகத்வேஷௌ வ்யுதஸ்ய ச । விரக்தஸேவீ லப்த்வாஶீ யதவாக்காயமாநஸஃ ॥ ௨,௧௦.

ஒலி போன்ற புலன்களின் பொருட்களை விட்டு, ஆசையும் வெறுப்பையும் நீக்கி, பற்றின்மையை விரும்பி, கிடைக்கும் அளவுக்கு திருப்தியுடன் இருந்து, சொல், உடல், மனதை கட்டுப்படுத்தி வாழும் ஒருவர்,

த்யாநயோகபரோ நித்யம் வைரக்யம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ । அஹங்காரம் பலம் தர்பம் காமம் க்ரோதம் பரிக்ரஹம் ॥ ௨,௧௦.

எப்போதும் தியானமும் யோகத்திலும் மனதை செலுத்தி, பற்றின்மையில் நிலைத்து, அகம்பாவும், வலிமையும், பெருமையும், ஆசையும், கோபமும், சொந்தம் என்ற உணர்வையும் விட்டுவிட்டு,

விமுச்ய நிர்மமஃ ஶாந்தோ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே । அதஃ பரம் ந்ரு'ணாம் க்ரு'த்யம் நாஸ்தி கஶ்யபநந்தந ॥ ௨,௧௦.

என் என்பது இல்லாமல் அமைதியுடன் இருப்பவர், பரம்பொருளோடு ஒன்றாகும் தகுதியை அடைவார்; இதற்குப் பிறகு மனிதர்களுக்கு செய்யவேண்டியது எதுவும் இல்லை, காஷ்யபபுத்திரா.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧ கருட உவாச । மாநுஷத்வம் லபேத்கஸ்மாந்ம்ரு'த்யுமாப்நோதி தத்கதம் । ம்ரியதே கஃ ஸுரஶ்ரேஷ்ட தேஹமாஶ்ரித்ய குத்ரசித் ॥ ௨,௧௧.

கருடன் கேட்டான்: மனித பிறவி எவ்வாறு கிடைக்கிறது? மரணம் எப்படிச் சம்பவிக்கிறது? எந்த உயிர், எந்த உடலை எடுத்துக்கொண்டு எங்கு மரிக்கிறது, தேவர்களுக்குள் சிறந்தவரே?

இந்த்ரியாணி குதோ யாந்தி ஹ்யஸ்ப்ரு'ஶ்யஃ ஸ கதம் பவேத் । க்வ கர்மாணி க்ரு'தாநீஹ கதம் புங்க்தே ப்ரஸர்பதி ॥ ௨,௧௧.

புலன்கள் எங்கிருந்து பிரிகின்றன? எப்படிச் சுயம் தொட்டுப்போகாதவனாகிறான்? இங்கு செய்த செயல்கள் எங்கே செல்கின்றன? அவை எப்படிச் அனுபவிக்கப்படுகின்றன?

ப்ரஸாதம் குரு மே மோஹம் சேத்துமர்ஹஸ்யஶேஷதஃ । காஶ்யபோऽஹம் ஸுரஶ்ரேஷ்ட விநதாகர்ப ஸம்பவஃ । யமலோகம் கதம் யாந்தி விஷ்ணுலோகம் ச மாநவாஃ ॥ ௨,௧௧.

என் மயக்கத்தை முழுமையாக நீக்கி தயை செய். நான் காஷ்யபனின் மகன், வினதையின் புதல்வன். மனிதர்கள் எவ்வாறு யமலோகத்திற்கும், விஷ்ணுலோகத்திற்கும் செல்கின்றனர்?

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । பரஸ்ய யோஷிதம் ஹ்ரு'த்வா ப்ரஹ்மஸ்வமபஹ்ரு'த்ய ச ॥ ௨,௧௧.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: பிறருடைய மனைவியை ஏமாற்றி எடுத்தோ, பிராமணருடைய செல்வத்தை அபகரித்தோ,

அரண்யே நிர்ஜநே தேஶே ஜாயதே ப்ரஹ்மராக்ஷஸஃ । ஹீநஜாதௌ ப்ரஜாயேத ரத்நாநாமபஹாரகஃ ॥ ௨,௧௧.

அவர் காட்டில் தனிமையில் பிரம்மராக்ஷசனாகப் பிறக்கிறார்; நகைகளை திருடுபவர் கீழ் பிறப்பில் பிறக்கிறார்.

யம்யம் காமமபித்யாயேத்ஸ தல்லிங்கோऽபிஜாயதே । நைநம் சிந்தந்தி ஶஸ்த்ராணி நைநம் தஹதி பாவகஃ ॥ ௨,௧௧.

யார் எந்த ஆசையில் மனதை வைத்திருக்கிறாரோ, அவர் அதே குறியுடன் பிறக்கிறார்; அவரை ஆயுதங்கள் வெட்ட முடியாது, நெருப்பு எரிக்க முடியாது.

ந சைநம் க்லேதயந்த்யாபோ ந ஶோஷயதி மாருதஃ । வாக்சக்ஷுர்நாஸிகா கர்ணௌ குதம் மூத்ரஸ்ய ஸஞ்சரஃ ॥ ௨,௧௧.

அவரை நீர் நனைக்காது, காற்று உலர்க்காது. வாயும், கண்களும், மூக்கும், செவிகளும், குடலும், சிறுநீரின் வழியும்,

அண்டஜாதிகஜந்தூநாம் சித்ராண்யேதாநி ஸர்வஶஃ । ஆநாபேர்மூர்தபர்யந்தமூர்த்வச்சித்ராணி சாஷ்ட வை ॥ ௨,௧௧.

முட்டையிலிருந்து பிறக்கும் உயிர்கள் மற்றும் பிற உயிர்களுக்கு இவை எல்லாம் துளைகள்; தொப்புளிலிருந்து தலைமுடி வரை எட்டுத் துளைகள் மேலே உள்ளன.

ஸந்தஃ ஸுக்ரு'திநோ மர்த்யா ஊர்த்வச்சித்ரேண யாந்தி வை । ம்ரு'தாஹே வார்ஷிகம் யாவத்யதோக்தவிதிநா கக ॥ ௨,௧௧.

நல்லொழுக்கம் கொண்ட மனிதர்கள் மேல்துளையிலிருந்து பிரிகிறார்கள்; இறந்த நாளிலிருந்து ஆண்டு விழா வரை, உரிய முறையில், பறவையே,

குர்யாத்ஸர்வாணி கர்மாணி நிர்தநோऽபி ஹி மாநவஃ । தேஹே யத்ர வஸேஜ்ஜந்துஸ்தத்ர புங்க்தே ஶுபாஶுபம் ॥ ௨,௧௧.

ஒருவன் எவ்வளவு ஏழையாக இருந்தாலும், எல்லா கர்மங்களையும் செய்ய வேண்டும்; உயிர் உடலில் எங்கு தங்குகிறதோ, அங்கேயே நன்மையும் தீமையும் அனுபவிக்கிறது.

மநோவாக்காயஜாந்தோஷாம்ஸ்ததாம் புங்க்தே ககேஶ்வர । ம்ரு'தஃ ஸ ஸுகமாப்நோதி மாயாபாஶைர்ந பத்யதே । பாஶபத்தோ நரோ யஸ்து விகர்மநிரதோ பவேத் ॥ ௨,௧௧.

பறவைகளின் தலைவனே, மனம், சொல், உடலால் உண்டாகும் குறைகளை அவ்வாறு அனுபவிக்கிறான்; இறந்தவுடன், அவர் ஆனந்தம் அடைகிறார், மாயைப்பட்டைகளால் கட்டப்படவில்லை. ஆனால், பாசத்தில் கட்டுண்டு, தவறான செயல்களில் ஈடுபடும் மனிதன்—

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௨ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஏவம் தே கதிதஸ்தார்க்ஷ்ய ஜீவிதஸ்ய விநர்ணயஃ । மாநுஷாணாம் ஹிதார்தாய ப்ரேதத்வவிநிவ்ரு'த்தயே ॥ ௨,௧௨.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: இவ்வாறு, தார்க்ஷ்யா, உயிரின் முடிவை உனக்குச் சொன்னேன்; மனிதர்களுக்கு நன்மை தரவும், பிரேதமாக்காமல் இருக்கவும்.

சதுரஶீதிலக்ஷாணி சதுர்பேதாஶ்ச ஜந்தவஃ । அண்டஜாஃ ஸ்வேதஜாஶ்சைவ உத்பிஜ்ஜாஶ்ச ஜாராயுஜாஃ ॥ ௨,௧௨.

எண்பத்திரண்டு லட்சம் உயிரினங்கள் நான்கு வகைப்படும்; முட்டையிலிருந்து, வியர்வையிலிருந்து, விதையிலிருந்து, கருவிலிருந்து பிறப்பவர்கள்.

ஏகவிம்ஶதிலக்ஷாணி அண்டஜாஃ பரிகீர்திதாஃ । ஸ்வேதஜாஶ்ச ததா ப்ரோக்தா உத்பிஜ்ஜாஶ்ச க்ரமேண து ॥ ௨,௧௨.

இருபத்து ஒன்று லட்சம் உயிர்கள் முட்டையிலிருந்து பிறக்கின்றன என்று கூறப்பட்டுள்ளது; அதுபோல், வியர்வையிலிருந்து, விதையிலிருந்து பிறப்பவர்களும் வரிசையாக கூறப்பட்டுள்ளனர்.

ஜராயுஜாஸ்ததா ப்ரோக்தா மநுஷ்யாத்யாஸ்ததா பரே । ஸர்வேஷாமேவ ஜந்தூநாம் மாநுஷத்வம் ஹி துர்லபம் ॥ ௨,௧௨.

கருவிலிருந்து பிறப்பவர்களும், மனிதர்கள் முதலான பிற உயிர்களும் அப்படியே விவரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; எல்லா உயிர்களிலும் மனிதப் பிறவி மிக அரிது.

பஞ்சேந்த்ரியநிதாநத்வம் மஹாபுண்யைரவாப்யதே । ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்த்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ராஸ்தத்பரஜாதயஃ ॥ ௨,௧௨.

ஐந்து உணர்வுகளும் பெரும் புண்ணியத்தால் கிடைக்கும்; பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் மற்றும் அவர்களது கிளைகள் இவ்வாறு வேறுபடுகின்றனர்.

ரஜகஶ்சர்மகாரஶ்ச நடோ புருட ஏவ ச । கைவர்தமேதபில்லாஶ்ச ஸப்தைதே ஹ்யந்த்யஜாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௨,௧௨.

தோல்வர், தோல் வேலை செய்யும்வர், நாடகக்காரர், புருடா, படகோட்டியாளர், மேதர், பில்லர்—இவர்கள் ஏழுபேர் கீழ்த்தரமாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ம்லேச்சதும்பவிபேதேந ஜாதிபேதாஸ்த்வநேகஶஃ । ஜந்தூநாமேவ ஸர்வேஷாம் ஜாதிபேதாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ॥ ௨,௧௨.

வெளிநாட்டவர்கள் மற்றும் பிறரால் பிறப்பில் பல்வேறு வகைகள் உண்டு; எல்லா உயிரினங்களிலும் ஆயிரக்கணக்கான பிறப்புவேறுபாடுகள் உள்ளன.

ஜந்தூநாமேவ ஸர்வேஷாம் பேதாஶ்சைவ ஸஹஸ்ரஶஃ । ஆஹாரோ மைதுநம் நித்ரா பயம் க்ரோதஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௧௨.

எல்லா உயிரினங்களிலும் ஆயிரக்கணக்கான வேறுபாடுகள் உள்ளன; உணவு, இணைவு, தூக்கம், பயம், கோபம்—இவை எல்லோருக்கும் பொதுவாக உள்ளன.

ஸர்வேஷா மேவ ஜந்தூநாம் விவேகோ துர்லபஃ பரஃ । ஏகபாதாதிரூபேண தேஹபேதாஸ்த்வநேகஶஃ ॥ ௨,௧௨.

எல்லா உயிர்களுக்கும் உண்மையான பகுத்தறிவு மிகவும் அரிது; ஒருகால் முதலான பல்வேறு உடலமைப்புகள் உள்ளன.

க்ரு'ஷ்ணஸாரோ ம்ரு'கோ யத்ர தர்மதஶஃ ஸ உச்யதே । ப்ரஹ்மாத்யா தேவதாஃ ஸர்வாஸ்தத்ர திஷ்டந்தி ஸர்வஶஃ ॥ ௨,௧௨.

கருமான் வாழும் இடம் தர்மம் நிறைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; பிரம்மா முதலான எல்லா தேவர்களும் அங்கு முழுமையாக இருக்கின்றனர்.