கருடபுராணம்

விம்ரு'ஶ்ய ஸுசிரம் காலமிதம் கிமிதி ஸத்வரம் । கிஞ்சித்க்வசித்கதா ஸாத்வீ த்ரபாயாஃ காரணேந ஹி ॥ ௨,௧௦.

நீண்ட நேரம் யோசித்து, இது ஏன் இப்படியென்று இராமன் எண்ணினான்; அந்த நல்லவள், வெட்கம் காரணமாக எங்கோ சென்றிருந்தாள்.

கிம் வா ந போஜயந்விப்ராந்ஸீ தாமந்வேஷயாம்யஹம் । விம்ரு'ஶந்நேவமேவம் ஸ ஸ்வயம் விப்ராநபோஜயத் ॥ ௨,௧௦.

நான் பிராமணர்களை ஏன் உணவு அளிக்கக் கூடாது? இதை எண்ணிக்கொண்டு, அவளைத் தேடி சென்றேன். ஆனால், அந்த நேரத்தில் அவர் பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிக்கவில்லை.

கதேஷு த்விஜமுக்யேஷு ப்ரியாம் ராமோऽப்ரவீதிதம் । கதம் தலாஸு லீநா த்வம் முநீந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமாகதாந் ॥ ௨,௧௦.

மிகச் சிறந்த பிராமணர்கள் சென்ற பிறகு, இராமன் தனது அன்புக்குரியவளிடம் இவ்வாறு கேட்டான்: 'முனிவர்கள் அனைவரும் வந்ததைப் பார்த்தபோது, நீ கீழே எப்படித் தற்காத்துக்கொண்டாய்?'

தத்ஸர்வம் மம தந்வங்கி காரணம் வத மா சிரம் । ஏவமுக்தா ததா பர்த்ரா ஸீதா ஸாதோமுகீ ஸ்திதா । முஞ்சந்தீ சாஶ்ருஸம்காதம் ராகவம் வாக்யமப்ரவீத் ॥ ௨,௧௦.

எல்லாம் ஏன் இப்படியென்று, என் மெலிந்த உடலாளியே, நீ விரைவில் காரணத்தைச் சொல் என்று கணவர் கேட்டார். அப்போது சீதை தலை குனிந்து நாணத்துடன் கண்ணீர் வடித்து, இராமனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

ஸீதோவாச । ஶ்ரு'ணு த்வம் நாத யத்த்ரு'ஷ்டமாஶ்சர்யமிஹ யாத்ரு'ஶம் ॥ ௨,௧௦.

சீதை கூறினாள்: 'என் நாதா, இங்கே நான் கண்ட அதிசயத்தை நீ கேள்.'

பிதா தவ மயா த்ரு'ஷ்டோ ப்ராஹ்மணாக்ரே து ராகவஃ । ஸர்வாபரணஸம்யுக்தோத்வௌ சாந்யௌ ச ததாவிதௌ ॥ ௨,௧௦.

ராகவா, உன் தந்தையை நான் பிராமணர்களுக்கு முன்பாகப் பார்த்தேன். அவர் முழு ஆபரணங்களுடன் இருந்தார்; அவரைப் போலவே இன்னும் இருவர் இருந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா த்வத்பிதரஞ்சாஹமபக்ராந்தா தவாந்திகாத் । வல்கலாஜிநஸம்வீதா கதம் ராஜ்ஞஃ புரஃ ப்ரபோ ॥ ௨,௧௦.

உன் தந்தையைப் பார்த்தவுடன், நான் உன்னிடம் இருந்து விலகினேன். பட்டையும் மான் தோலும் அணிந்து, இப்படிப் பட்ட நிலையில் அரசருக்கு முன்னால் எப்படி நிற்க முடியும், பிரபுவே?

பவாமி ரிபுவீரக்ந ஸத்யமேததுஹாஹ்ரு'தம் । ஸ்வஹஸ்தேந கதம் தேயம் ராஜ்ஞே வா போஜநம் மயா ॥ ௨,௧௦.

பகைவரை வெல்வோனே, நான் உண்மையிலேயே இப்படியே அனுபவித்தேன். என் கையால் அரசருக்கு உணவு அளிப்பது எப்படி சாத்தியம்?

தாஸாநாமபி யே தாஸா நோபபுஞ்ஜந்தி கர்ஹிசித் । த்ரு'ணபாத்ரே கதம் தஸ்மை அந்நம் தாதும் ஹி ஶக்ருயாம் ॥ ௨,௧௦.

அடிமைகளின் அடிமைகளும் கூட இப்படிப் போன்று உணவு உண்ண மாட்டார்கள்; புல்தட்டில் அவருக்கு உணவு அளிப்பது எப்படி சாத்தியம்?

யாஹம் ராஜ்ஞா புரா த்ரு'ஷ்டா ஸர்வாபரணபூஷிதா । ஸா ஸ்வேதமலதிக்தாங்கீ கதம் யாஸ்யாமி பூபதிம் । அபக்ரு'ஷ்டாஸ்மி தேநாஹம் த்ரபயா ரகுநந்தந । ஶ்ரீபாகவாநுவாச ॥ ௨,௧௦.

முன்பு அரசர் என்னை முழு ஆபரணங்களுடன் பார்த்தார். இப்போது நான் வியர்வையும் தூசும் பூசப்பட்ட உடலுடன், அவரை எப்படி சந்திப்பேன்? இதனால், ரகுநந்தனே, நாணத்தால் நான் விலகினேன்.

இதி ஶ்ருத்வா ப்ரியாவாக்யம் ராமோ விஸ்மிதமாநஸஃ ॥ ௨,௧௦.

அன்பானவளின் வார்த்தைகளை கேட்ட இராமன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்.

ஆஶ்சர்யமிதி தஜ்ஜ்ஞாத்வா ததா ஸ்வஸ்தாநமாகமத் । ஸீதயா பிதரோ த்ரு'ஷ்டா யதா தத்தே நிவேதிதம் ॥ ௨,௧௦.

இது ஒரு அதிசயம் என்று உணர்ந்து, அவர் தன் இடத்துக்கு திரும்பினார். சீதை கூறியது போலவே, அவள் முன்னோரைக் கண்டாள்.

அபரம் ஶ்ராத்தமாஹாத்ம்யம் கிஞ்சிச்ச்ரு'ணு ஸமாஸதஃ । அமாவஸ்யாதிநே ப்ராப்தே க்ரு'ஹத்வாரே ஸமாஸ்திதாஃ ॥ ௨,௧௦.

இப்போது, ஸ்ராத்தத்தின் மற்றொரு பெருமையை சுருக்கமாகக் கேள்: அமாவாசை நாளில், முன்னோர்கள் காற்றுபோல் மாறி வீட்டின் வாசலில் நிற்பார்கள்.

வாயுபூதாஃ ப்ரவாஞ்சந்தி ஶ்ராத்தம் பித்ரு'கணா ந்ரு'ணாம் । யாவதஸ்தமயம் பாநோஃ க்ஷுத்பிபாஸாஸமாகுலாஃ ॥ ௨,௧௦.

முன்னோர்கள் காற்றுபோல் மாறி, மனிதர்களின் ஸ்ராத்தத்தை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறார்கள்; அவர்கள் சூரியன் மறையும் வரை பசியும் தாகமும் கொண்டு தவிப்பார்கள்.

ததஶ்சாஸ்தம் கதே ஸூர்யே நிராஶா துஃகஸம்யுதாஃ । நிஃஶ்வஸந்தஶ்சிரம் யாந்தி கர்ஹயந்தஸ்து வம்ஶஜம் ॥ ௨,௧௦.

பிறகு சூரியன் மறைந்ததும், ஏமாற்றமும் துயரமும் கொண்டு, நீண்ட நேரம் ஆழ்ந்தためச்சுவாசம் விட்டபடி, தங்கள் சந்ததியை குறை கூறிக்கொண்டு அவர்கள் விலகிச் செல்கிறார்கள்.

தஸ்மாச்ச்ராத்தம் ப்ரயத்நேந அமாயாம் கர்துமர்ஹதி । யதி ஶ்ராத்தம் ப்ரகுர்வந்தி புத்ராத்யாஸ்தஸ்ய பாந்தவாஃ ॥ ௨,௧௦.

ஆகையால், அமாவாசை நாளில் ஸ்ராத்தத்தை மிகுந்த முயற்சியுடன் செய்ய வேண்டும்; அவனது மகன்கள் அல்லது உறவினர்கள் ஸ்ராத்தம் செய்தால்—

உத்த்ரு'தா யே கயாஶ்ராத்தே ப்ரஹ்மலோகஞ்ச தைஃ ஸஹ । பஜந்தே க்ஷுத்பிபாஸா வா ந தேஷாம் ஜாயதே க்வசித் ॥ ௨,௧௦.

கயாவில் ஸ்ராத்தம் செய்து உயர்ந்த முன்னோர்கள், அவர்களுடன் சேர்ந்து பிரம்மாவின் உலகை அடைவார்கள்; அவர்களுக்கு எங்கும் பசி தாகம் ஏற்படாது.

தஸ்மாச்ச்ராத்தம் ப்ரயத்நேந ஸம்யக்குர்யாத்விசக்ஷணஃ । தஸ்மாச்ச்ராத்தம் சரேத்பக்த்யா ஶாகைரபி யதாவிதி ॥ ௨,௧௦.

ஆகையால், அறிவுள்ளவன் ஸ்ராத்தத்தை முறையாகவும் கவனமாகவும் செய்ய வேண்டும்; விதிப்படி, காய்கறிகளாலும் பக்தியுடன் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

குர்வீத ஸமயே ஶ்ராத்தம் குலே கஶ்சிந்ந ஸீததி । ஆயுஃ புத்ராந்யஶஃ ஸ்வர்கம் கீர்திம் புஷ்டிம் பலம் ஶ்ரியம் ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்தம் சரியான நேரத்தில் செய்யப்படின், குடும்பத்தில் யாரும் துன்பம் அடையமாட்டார்கள்; நீண்ட ஆயுள், மக்கள், புகழ், சொர்க்கம், பெருமை, செல்வம், வலிமை, வளம் கிடைக்கும்.

பஶூந்ஸௌக்யம் தநம் தாந்யம் ப்ராப்நுயாத்பித்ரு'பூஜநாத் । தேவகார்யாதபி ஸதா பித்ரு'கார்யம் விஶிஷ்யதே ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்களை மதிப்புடன் வழிபட்டால், மாடு, மகிழ்ச்சி, செல்வம், தானியம் எல்லாம் கிடைக்கும்; தேவர்களுக்கான காரியங்களைவிட எப்போதும் பித்ருக்களுக்கு செய்யும் காரியங்கள் மேலானவை.

தேவதாப்யஃ பித்ரூ'ணாம் ஹி பூர்வமாப்யாயநம் ஶுபம் । யே யஜந்தி பித்ரூ'ந்தேவாந்ப்ராஹ்மணாம்ஶ்ச ஹுதாஶநம் ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்களுக்கு முதலில், நல்ல முறையில் நிறைவை அளிப்பது செய்யப்படுகிறது; பித்ருக்கள், தேவர்கள், பிராமணர்கள், அக்னி ஆகியவற்றை வழிபடுவோர்—

ஸர்வபூதாந்தராத்மாநம் மாமேவ ஹி யஜந்தி தே । ஸ்மார்தேந விதிநா ஶ்ராத்தம் க்ரு'த்வா ஸ்வவிபவோசிதம் ॥ ௨,௧௦.

அவர்கள் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள எனது ஆன்மாவையே வழிபடுகிறார்கள்; அவர்கள் சடங்குகளுக்கு ஏற்ப, தங்கள் திறமையின்படி ஸ்ராத்தம் செய்து.

ஆப்ராஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தம் ஜகத்ப்ரீணாதி மாநவஃ । அந்நப்ரகிரணம் யத்து மநுஷ்யைஃ க்ரியதே புவி ॥ ௨,௧௦.

மனிதர்கள் பூமியில் உணவைப் பரப்பும் போது, அது பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல் வரை உள்ள உலகத்தை மகிழ்விக்கிறது.

தேந த்ரு'ப்திமுபாயாந்தி யே பிஶாசத்வமாகதாஃ । யச்சாம்புஃ ஸ்நாநவஸ்த்ரேப்யோ பூமௌ பததி கேசர ॥ ௨,௧௦.

அதனால், பிசாசராக பிறந்தவர்களும் திருப்தி அடைகிறார்கள்; நீர், குளிப்பதிலோ, துவைப்பதிலோ இருந்து பூமியில் விழும் போது, ஆகாயத்தில் உலாவும் ஒருவனே,

தேந யே தருதாம் ப்ராப்தாஸ்தேஷாம் த்ரு'ப்திஃ ப்ரஜாயதே । யாநி கந்தாம்பூநி சைவ பதந்தி தரணீதலே ॥ ௨,௧௦.

அதனால், மரமாக பிறந்தவர்களும் திருப்தி அடைகிறார்கள்; மணமுள்ள நீர் பூமியில் விழும் போதும்,

தேந சாப்யாயநம் தேஷாம் யே தேவத்வமுபாகதாஃ । யே சாபி ஸ்வகுலாத்பாஹ்யாஃ க்ரியாயோக்யா ஹ்யஸம்ஸ்க்ரு'தாஃ ॥ ௨,௧௦.

அதனால், தெய்வமாக உயர்ந்தவர்களும் நிறைவைப் பெறுகிறார்கள்; தங்கள் குலத்திற்கு வெளியே, சடங்குக்கு தகுதியில்லாதவர்களும், சடங்கில் இணைக்கப்படாதவர்களும்—

விபந்நாஸ்தே து விகிரஸம்மார்ஜநஜலாஶிநஃ । புக்த்வா சாசமநம் யச்ச ஜலம் யச்சாஹ்நி ஸேவிதம் ॥ ௨,௧௦.

அவர்கள் வீழ்ந்தவர்கள்; சிதறிய உணவு, துடைப்பில் கிடைத்தது, நீர் ஆகியவற்றை உண்பவர்கள்; சாப்பிட்டபின் கையூற்று நீர், நாள் முழுவதும் அருந்திய நீர்—

ப்ராஹ்மணாநாம் ததைவாந்யத்தேந த்ரு'ப்திம் ப்ரயாந்தி வை । பிஶாசத்வமநுப்ராப்தாஃ க்ரு'மிகீடத்வமேவ யே ॥ ௨,௧௦.

அதனால், பிராமணர்கள் மற்றும் பிறர், பிசாசராகவோ, புழு, பூச்சி ஆகியவையாக பிறந்தவர்களும் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

உத்த்ரு'தேஷ்வந்நபிண்டேஷு புவி யே சாந்நகாங்க்ஷிணஃ । தைரேவாப்யாயநம் தேஷாம் யே மநுஷ்யத்வமாகதாஃ ॥ ௨,௧௦.

அன்னபிண்டம் சமர்ப்பிக்கும்போது, பூமியில் உணவை விரும்புபவர்கள் இருந்தால், அந்த அர்ப்பணிப்பினால் மனிதராக பிறந்தவர்களும் நிறைவைப் பெறுகிறார்கள்.