கருடபுராணம்

ம்ரு'தாநாமபி ஜந்தூநாம் ஶ்ராத்தமாப்யாயநம் யதி । நிர்வாணஸ்ய ப்ரதீபஸ்ய தைலம் ஸம்வர்தயேச்சிகாம் ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த உயிர்களுக்கு ஸ்ராத்தம் உண்மையில் ஊட்டமாக இருந்தால், அது அணைந்த விளக்கில் எண்ணெய் ஊற்றுவது போல், மீண்டும் அந்த ஜோதி எரியச் செய்கிறது.

ம்ரு'தாஶ்ச புருஷாஃ ஸ்வாமிந் ஸ்வகர்மஜநிதாம் கதிம் । காஹந்தஃ கே கதம் ஸ்வஸ்ய ஸுதஸ்ய ஶ்ரேய ஆப்நுயுஃ ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த மனிதர்கள், தாங்கள் செய்த கர்மத்தின் பயனாகப் பெற்ற நிலைக்குள் சென்றுவிட்ட பிறகு, அவர்களும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளும் எவ்வாறு நன்மை பெற முடியும்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஶ்ருதேஃ ப்ரத்யக்ஷதஸ்தார்க்ஷ்ய ப்ராமாண்யம் பலவத்தரம் । ஶ்ருத்யா துஃ போதிதார்தஸ்ய பீயூஷத்வாதிரூபதா ॥ ௨,௧௦.

பகவான் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, நம் கண்களுக்கு நேரடியாகத் தெரியும் உண்மையைவிட, வேதங்கள் கூறும் சாட்சி மிக வலிமையானது. வேதங்கள் உணர்த்தும் பொருள், அமிர்தம் போன்ற சிறப்பும், உயர்ந்த தன்மையும் உடையது.

நாமகோத்ரம் பித்ரூ'ணாம் வை ப்ராபகம் ஹவ்யகவ்யயோஃ । ஶ்ராத்தஸ்ய மந்த்ராஸ்தத்வத்து ப்ராபகாஶ்சைவ பக்திதஃ ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்களின் பெயரும், கோத்திரமும், ஸ்ராத்தத்தில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்களும், பக்தியோடு செய்யப்படும் அர்ப்பணிப்பும், ஹவ்யம், கவ்யம் ஆகியவை அவர்களுக்கு சென்று சேரும் வழியாகும்.

அசேதநாநி சைதாநி ப்ராபயந்தி கதந்த்விதி । ஸுபர்ண நாவகந்தவ்யம் ப்ராபகம் வச்மி தேऽபரம் ॥ ௨,௧௦.

இவை உயிரில்லாதவை என்றாலும், அர்ப்பணிப்பை எவ்வாறு கொண்டு செல்கின்றன என்று நீ சந்தேகிக்க வேண்டாம், சூபர்ணா. இன்னொரு வழியை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

அக்நிஷ்வாத்தாதயஸ்தேஷா மாதிபத்யே வ்யவஸ்திதாஃ । காலே ந்யாயாகதம் பாத்ரே விதிநா ப்ரதிபாதிதம் ॥ ௨,௧௦.

அக்னிஷ்வாத்தர் முதலானவர்கள் பித்ருக்களின் தலைவர்களாக இருக்கின்றனர்; சரியான காலத்தில், உரிய முறையில், யாருக்கு உரியது என்பதை அறிந்து, அவர்கள் அந்த அர்ப்பணிப்பை வழங்குகிறார்கள்.

அந்நம் நயந்தி தத்ரைதே ஜந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே । நாம கோத்ரஞ்ச மந்த்ராஶ்ச தத்தமந்நம் நயந்தி தே ॥ ௨,௧௦.

அவர்கள் அந்த அன்னத்தை, அந்த உயிர் எங்கு இருக்கிறாரோ, அங்கு கொண்டு செல்கிறார்கள்; பெயர், கோத்திரம், மந்திரங்கள், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அன்னம் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் சேர்க்கின்றனர்.

அபி யோநிஶதம் ப்ராப்தாம்ஸ்தாம்ஸ்த்ரு'ப்திருபதிஷ்டதி । தேஷாம் லோகாந்தரஸ்தாநாம் விவிதைர்நாமகோத்ரகைஃ ॥ ௨,௧௦.

நூறு பிறவிகள் எடுத்திருந்தாலும், அந்த திருப்தி அவர்களை எட்டும்; வேறு உலகங்களில், பல்வேறு பெயர், கோத்திரங்களில் பிறந்தவர்களும் அதைப் பெறுகிறார்கள்.

அபஸவ்யம் க்ஷிதௌ தர்பே தத்தாஃ பிண்டாஸ்த்ரயஸ்து வை । யாந்தி தாம்ஸ்தர்பயந்த்யேவம் ப்ரேதஸ்தாநஸ்திதாந்பித்ரூ'ந் ॥ ௨,௧௦.

பூமியில் தர்பையில், இடது பக்கமாக நூல் அணிந்து வைத்து அர்ப்பணிக்கும் மூன்று பிண்டங்கள், பித்ருலோகத்தில் இருக்கும் பித்ருக்களை சென்று திருப்திப்படுத்துகின்றன.

அப்ராப்தயாதநாஸ்தாநாஃ ஶ்ரேஷ்டா யே புவி பஞ்சதா । நாநாரூபாஸ்து ஜாதா யே திர்யக்யோந்யாதிஜாதிஷு ॥ ௨,௧௦.

இன்னும், தண்டனை நிலையை அடையாதவர்கள், பூமியில் ஐந்து வகையான சிறந்தவர்கள், பல்வேறு உருவங்களில், பிற பிறவிகளில் பிறந்தவர்கள்—

யதாஹாரா பவந்த்யேதே பிதரோ யத்ர யோநிஷு । தாஸுதாஸு ததாஹாரஃ ஶ்ராத்தா அவதிஷ்டதி ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்கள் எந்த எந்த யோனிகளில் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் அங்கு பெறும் அன்னமே, ஸ்ராத்தத்தின் மூலம் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

யதா கோஷு ப்ரநஷ்டாஸு வத்ஸோ விந்ததி மாதரம் । ததாந்நம் நயதே விப்ர ஜந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே ॥ ௨,௧௦.

எப்படி, மாடுகள் தொலைந்தாலும், கன்றுக்குட்டி தன் தாயை கண்டுபிடிக்கிறதோ, அதுபோல், பிராமணா, அந்த அன்னம் அந்த உயிர் எங்கு இருக்கிறாரோ அங்கு சென்று சேர்கிறது.

பிதரஃ ஶ்ராத்தமோக்தாரோ விஶ்வேர்தேவைஃ ஸதா ஸஹ । ஏதே ஶ்ராத்தம் ஸதா புக்த்வா பித்ரூ'ந்ஸந்தர்பயந்த்யதஃ ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்கள், எல்லா தேவர்களுடனும் சேர்ந்து, எப்போதும் ஸ்ராத்தத்தை ஏற்கும் பொருளாகக் கூறப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் ஸ்ராத்தத்தை அனுபவித்து, பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்துகிறார்கள்.

வஸுருத்ராதிதிஸுதாஃ பிதரஃ ஶ்ராத்ததேவதாஃ । ப்ரீணயாதே மநுஷ்யாணாம் பித்ரூ'ஞ்ஶ்ராத்தேஷு தர்பிதாஃ ॥ ௨,௧௦.

வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் ஆகியோர் அதிதியின் மகன்கள்; முன்னோர்கள் தான் ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சிக்கான தெய்வங்கள். ஸ்ராத்தத்தில் அவர்கள் திருப்தி அடைந்தால், அவர்கள் மனிதர்களின் முன்னோர்களை மகிழ்விப்பார்கள்.

ஆத்மாநம் குர்விணீ கர்பமபி ப்ரீணாதி வை யதா । தோஹதேந ததா தேவாஃ ஶ்ராத்தைஃ ஸ்வாம்ஶ்ச பித்ரூ'ந்ந்ரு'ணாம் ॥ ௨,௧௦.

ஒரு கர்ப்பிணி, தன் உடலும் கருவும் சந்தோஷப்படுவது போல, ஸ்ராத்தத்தில் செய்யப்படும் அர்ப்பணைகளால் தேவதைகளும் மனிதர்களின் முன்னோர்களும் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

ஹ்ரு'ஷ்யந்தி பிதரஃ ஶ்ருத்வா ஶ்ராத்தகாலமுபஸ்திதம் । அந்யோந்யம் மநஸா த்யாத்வா ஸம்பதந்தி மநோஜவம் ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்த காலம் வந்துவிட்டது என்று கேட்டவுடன் முன்னோர்கள் ஆனந்தமடைகிறார்கள்; ஒருவரை ஒருவர் மனதில் நினைத்து, எண்ணத்தின் வேகத்தில் விரைந்து வருகிறார்கள்.

ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ சாஶ்நந்தி பிதரோ ஹ்யந்தரிக்ஷகாஃ । வாயுபூதாஶ்ச திஷ்டந்தி புக்த்வா யாந்தி பராம் கதிம் ॥ ௨,௧௦.

வானில் வாழும் முன்னோர்கள், பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டுபோகிறார்கள்; அவர்கள் காற்றாகி தங்கி, உணவு உண்டபின் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

நிமந்த்ரிதாஸ்து யே விப்ராஃ ஶ்ராத்தபூர்வதிநேஃ கக । ப்ரவிஶ்ய பிதரஸ்தேஷு புக்த்வா யாந்தி ஸ்வமாலயம் ॥ ௨,௧௦.

காக, ஸ்ராத்தத்திற்கு முன்பன்று நாளில் அழைக்கப்பட்ட பிராமணர்களுள் முன்னோர்கள் புகுந்து, அன்னம் உண்டு, பிறகு தங்கள் இல்லத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள்.

ஶ்ராத்தகர்த்ரா து யத்யேகஃ ஶ்ராத்தே விப்ரோ நிமந்த்ரிதஃ । உதரஸ்தஃ பிதா தஸ்ய வாமபார்ஶ்வே பிதாமஹஃ ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்தம் செய்பவர் ஒரே ஒரு பிராமணரை அழைத்தால், அந்த பிராமணரின் வயிற்றில் தந்தை, இடப்பக்கத்தில் தாத்தா இருக்கிறார்.

ப்ரபிதாமஹோ தக்ஷிணதஃ ப்ரு'ஷ்டதஃ பிண்டபக்ஷகஃ । ஶ்ராத்தகாலே யமஃ ப்ரேதாந்பித்ரூ'ம்ஶ்சாபி யமாலயாத் ॥ ௨,௧௦.

வலப்பக்கத்தில் பெரியதாத்தா, பின்னால் பிண்டம் உண்ணும் ஒருவர்; ஸ்ராத்த நேரத்தில், யமன் தன் இல்லத்திலிருந்து பிணங்களை மற்றும் முன்னோர்களை விடுவிக்கிறார்.

விஸர்ஜயதி மாநுஷ்யே நிரயஸ்தாம்ஶ்ச காஶ்யப । க்ஷுதார்தாஃ கீர்தயந்தஶ்ச துஷ்க்ரு'தஞ்ச ஸ்வயங்க்ரு'தம் ॥ ௨,௧௦.

காச்யபா, யமன், நரகத்தில் இருக்கும், பசிக்காக தங்கள் பாவங்களை நினைக்கும் முன்னோர்களையும் மனிதர்களிடம் அனுப்புகிறார்.

காங்க்ஷந்தி புத்ரபௌத்ரேப்யஃ பாயஸம் மதுஸம்யுதம் । தஸ்மாத்தாம்ஸ்தத்ர விதிநா தர்பயேத்பாயஸேந து ॥ ௨,௧௦.

முன்னோர்கள் தங்கள் மகன்கள், பேரன்களிடமிருந்து பால் பாயசம், தேனுடன் கலந்து தர வேண்டும் என்று ஆவலாக இருக்கிறார்கள்; அதனால், அங்கே விதிப்படி பாயசம் அர்ப்பணித்து அவர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

கருட உவாச । ஸ்வாமிந்கேநாபி தே த்ரு'ஷ்டா ஆகதாஃ பிதரோ த்விஜ । லோகாதமுஷ்மாதாகத்ய புஞ்ஜந்தோ புவி மாநத ॥ ௨,௧௦.

கருடன் கேட்டான்: இருமுறை பிறந்தவரே, அந்த உலகத்திலிருந்து வந்து, பூமியில் உணவு உண்ட முன்னோர்களை அவர்களது சந்ததிகள் பார்த்திருக்கிறார்களா, மானதா?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । கருத்மஞ்ச்ரு'ணு வக்ஷ்யாமி யதா த்ரு'ஷ்டாஸ்து ஸீதயா । பிதரோ விப்ரதேஹே வை ஶ்வஶுராத்யாஸ்த்ரயஃ க்வசித் ॥ ௨,௧௦.

பெருமான் சொன்னார்: கருடா, சீதை ஒரு பிராமணரின் உருவில், ஒருசில சமயம் தன் மாமனார் முதலிய மூவரை எப்படி பார்த்தாள் என்பதை நான் சொல்கிறேன், கேள்.

க்ரு'ஹீத்வா பிதுராஜ்ஞாம் வை ராமோ வநமுபாகமத் । ததஃ புஷ்கரயாத்ரார்தம் ராமோऽயாத்ஸீதயா ஸஹ ॥ ௨,௧௦.

தந்தையின் கட்டளையை ஏற்று, இராமன் காட்டிற்குச் சென்றான்; பின்னர் புஷ்கர தீர்த்தயாத்திரைக்காக சீதையுடன் இராமன் சென்றான்.

தீர்தம் சாபி ஸமாகத்ய ஶ்ராத்தம் ப்ராரப்தவாம்ஸ்து ஸஃ । பலம் பக்வந்து ஜாநக்யா ஸித்தம் ராமே நிவேதிதம் ॥ ௨,௧௦.

அந்த தீர்த்தத்தில் வந்து, இராமன் ஸ்ராத்தம் தொடங்கினான்; ஜனகியின் மகள் சீதை சமைத்த உணவு வெந்து முடிந்ததும் இராமனிடம் கொடுத்தாள்.

ஸ்நாதப்ரியோக்தவாக்யாத்து ஸுஸ்நாதா நமபாலயத் । நபோமத்யகதே ஸூர்யே காலே குதுப ஆகதே ॥ ௨,௧௦.

நன்கு குளித்து, நல்ல வார்த்தைகள் கூறி, சீதை பக்தியுடன் காத்திருந்தாள்; சூரியன் நடுவில் எழுந்து, சரியான நேரம் வந்தது.

அயாதா ரு'ஃஷயஃ ஸர்வே யே ராமேண நிமந்த்ரிதாஃ । தாந்முநீநாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா வைதேஹீ ஜநகாத்மகா ॥ ௨,௧௦.

இராமன் அழைத்த முனிவர்கள் யாரும் இன்னும் வரவில்லை; முனிவர்கள் வராததை பார்த்து, ஜனகனின் மகள் வைத்தேஹி,

ராமாஜ்ஞயாந்நமாதாய பரிவேஷ்டுமுபாகதா । அபாஸர்பத்ததோ தூரே விப்ரமத்யே து ஸம்ஸ்திதா ॥ ௨,௧௦.

இராமனின் todayயில், சீதை அன்னத்தை எடுத்துக் கொண்டு பரிமாற வந்தாள்; பிறகு, பிராமணர்களுக்கிடையே நின்று, தூரத்தில் ஒதுங்கி நின்றாள்.