கருடபுராணம்

ப்ரேதோऽப்யயம் ஸபதிலப்தஸுவர்ணதேஹஃ கர்மாந்த ஆகத இதி ப்ரணநாம பூபம் । தேவ த்வதீயமஹிமாயமிதி ஸ்துவந் ஸ யாதோ திவம் கருட பூபதிநா க்ரு'தஜ்ஞஃ ॥ ௨,௯.

அந்த ப்ரேதன், தன் உடன் இருப்பவர்களுடன் பொன்னான உடலைப் பெற்று, தன் கர்மம் முடிந்ததால், அரசனை வணங்கி, 'உங்கள் பெருமை அதிகம்' என்று புகழ்ந்து, அரசனுக்கு நன்றி கூறி, கருடா, விண்ணுலகிற்கு சென்றான்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யதா பூபதிநாபி ஸஃ । உத்த்ரு'தஃ ப்ரேதபாவாத்வை கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ॥ ௨,௯.

இவை எல்லாம் உனக்கு சொன்னேன்—அந்த ப்ரேதன் அரசனால் எப்படி விடுவிக்கப்பட்டான் என்று; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௦ கருட உவாச । ஸபிண்டீகரண ஜாதே ஆப்திகே ச ஸ்வகர்மபிஃ । தேவத்வம் வா மநுஷ்யத்வம் பக்ஷித்வம் வாப்நுயுர்நராஃ ॥ ௨,௧௦.

கருடன் சொன்னான்: சபிண்டிகரணம் மற்றும் ஆண்டு விழா நடந்த பிறகு, தங்கள் செயல்களுக்கு ஏற்ப, மனிதர்கள் தேவராகவோ, மனிதராகவோ, அல்லது பறவையாகவோ பிறக்கலாம்.

தேஷாம் விபிந்நாஹாராணாம் ஶ்ராத்தம் வை த்ரு'ப்திதம் கதம் । யதப்யந்யைர்த்விஜைர்புக்தம் ஹூயதே யதி வாநலே ॥ ௨,௧௦.

விதவிதமான உணவு உடையவர்களுக்கு, மற்ற பிராமணர்கள் சாப்பிடினாலும், அல்லது அக்னியில் அர்ப்பணித்தாலும், அந்த ஸ்ராத்த்தம் எப்படி திருப்தி தரும்?

ஶுபாஶுபாத்மகைஃ ப்ரேதஸ்தத்தத்தம் புஜ்யதே கதம் । ஶ்ராத்தஸ்யாவஶ்யகத்வந்து ஆமாவாஸ்யாதிஷு ஶ்ருதம் ॥ ௨,௧௦.

நல்லதும் கெட்டதும் கலந்த ப்ரேதன், கொடுக்கப்பட்டதை எப்படி அனுபவிக்கிறான்? அமாவாசை முதலான நாட்களில் ஸ்ராத்த்தம் அவசியம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ப்ரேதாநாம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ர யதா ஶ்ராத்தந்து த்ரு'ப்திதம் । தேவோ யதபி ஜாதோऽயம் மநுஷ்யஃ கர்மயோகதஃ ॥ ௨,௧௦.

பெரிய பறவைகளின் அரசே, பித்ருக்களுக்கு செய்யும் ஸ்ராத்தம் எவ்வாறு அவர்களுக்கு திருப்தி தருகிறது என்பதை கேள். ஒருவன் தேவராகப் பிறந்தாலும், அவன் முன்பு மனிதராகவே இருந்தான்; அது அவன் செய்த கர்மத்தின் விளைவாகும்.

தஸ்யாந்நமம்ரு'தம் பூத்வா தேவத்வேऽப்யநுயாதி ச । காந்தர்வ்யே போகரூபேண பஶுத்வே ச த்ரு'ணம் பவேத் ॥ ௨,௧௦.

அவருக்காக அளிக்கப்படும் அன்னம், தேவர்களுக்கு அமிர்தமாக மாறும்; காந்தர்வர்களிடம் அது அனுபவமாகும்; மிருகங்களுக்கு அது புல்லாகும்.

ஶ்ராத்தம் ஹி வாயுரூபேண நாகத்வேऽப்யநுகச்சதி । பலம் பவதி பக்ஷித்வே ராக்ஷஸேஷு ததாமிஷம் ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்தம், காற்றாகி, பிறவியடையாதவர்களையும் பின்தொடரும்; அது பறவைகளுக்கு பழமாகவும், ராட்சசர்களுக்கு இறைச்சியாகவும் அமையும்.

தாநவத்வே ததா மாம்ஸம் ப்ரேதத்வே ருதிரம் ததா । மநுஷ்யத்வேऽந்நபாநாதி பால்யே போகரஸோ பவேத் ॥ ௨,௧௦.

தானவர்களுக்கு அது இறைச்சியாகும்; பித்ருக்களுக்கு அது இரத்தமாகும்; மனிதர்களுக்கு அது அன்னம், பானம் முதலியவையாகும்; குழந்தைகளுக்கு அது சுவையான அனுபவமாகும்.

கருட உவாச । கதம் கவ்யாநி தத்தாநி ஹவ்யாநி ச ஜநைரிஹ । கச்சந்தி பித்ரு'லோகம் வா ப்ராபகஃ கோऽத்ர கத்யதே ॥ ௨,௧௦.

கருடா கேட்டான்: இங்கு மனிதர்கள் பித்ருக்களுக்கு, தேவர்களுக்கு நிவேதனங்கள் அளிக்கும்போது, அவை எவ்வாறு பித்ருலோகத்திற்குச் சென்று சேர்கின்றன? இதில் அவற்றை எடுத்துச் செல்லும்வர் யார் என்று கூறப்படுகிறார்கள்?

ம்ரு'தாநாமபி ஜந்தூநாம் ஶ்ராத்தமாப்யாயநம் யதி । நிர்வாணஸ்ய ப்ரதீபஸ்ய தைலம் ஸம்வர்தயேச்சிகாம் ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த உயிர்களுக்கு ஸ்ராத்தம் உண்மையில் ஊட்டமாக இருந்தால், அது அணைந்த விளக்கில் எண்ணெய் ஊற்றுவது போல், மீண்டும் அந்த ஜோதி எரியச் செய்கிறது.

ம்ரு'தாஶ்ச புருஷாஃ ஸ்வாமிந் ஸ்வகர்மஜநிதாம் கதிம் । காஹந்தஃ கே கதம் ஸ்வஸ்ய ஸுதஸ்ய ஶ்ரேய ஆப்நுயுஃ ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த மனிதர்கள், தாங்கள் செய்த கர்மத்தின் பயனாகப் பெற்ற நிலைக்குள் சென்றுவிட்ட பிறகு, அவர்களும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளும் எவ்வாறு நன்மை பெற முடியும்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஶ்ருதேஃ ப்ரத்யக்ஷதஸ்தார்க்ஷ்ய ப்ராமாண்யம் பலவத்தரம் । ஶ்ருத்யா துஃ போதிதார்தஸ்ய பீயூஷத்வாதிரூபதா ॥ ௨,௧௦.

பகவான் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, நம் கண்களுக்கு நேரடியாகத் தெரியும் உண்மையைவிட, வேதங்கள் கூறும் சாட்சி மிக வலிமையானது. வேதங்கள் உணர்த்தும் பொருள், அமிர்தம் போன்ற சிறப்பும், உயர்ந்த தன்மையும் உடையது.

நாமகோத்ரம் பித்ரூ'ணாம் வை ப்ராபகம் ஹவ்யகவ்யயோஃ । ஶ்ராத்தஸ்ய மந்த்ராஸ்தத்வத்து ப்ராபகாஶ்சைவ பக்திதஃ ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்களின் பெயரும், கோத்திரமும், ஸ்ராத்தத்தில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்களும், பக்தியோடு செய்யப்படும் அர்ப்பணிப்பும், ஹவ்யம், கவ்யம் ஆகியவை அவர்களுக்கு சென்று சேரும் வழியாகும்.

அசேதநாநி சைதாநி ப்ராபயந்தி கதந்த்விதி । ஸுபர்ண நாவகந்தவ்யம் ப்ராபகம் வச்மி தேऽபரம் ॥ ௨,௧௦.

இவை உயிரில்லாதவை என்றாலும், அர்ப்பணிப்பை எவ்வாறு கொண்டு செல்கின்றன என்று நீ சந்தேகிக்க வேண்டாம், சூபர்ணா. இன்னொரு வழியை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

அக்நிஷ்வாத்தாதயஸ்தேஷா மாதிபத்யே வ்யவஸ்திதாஃ । காலே ந்யாயாகதம் பாத்ரே விதிநா ப்ரதிபாதிதம் ॥ ௨,௧௦.

அக்னிஷ்வாத்தர் முதலானவர்கள் பித்ருக்களின் தலைவர்களாக இருக்கின்றனர்; சரியான காலத்தில், உரிய முறையில், யாருக்கு உரியது என்பதை அறிந்து, அவர்கள் அந்த அர்ப்பணிப்பை வழங்குகிறார்கள்.

அந்நம் நயந்தி தத்ரைதே ஜந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே । நாம கோத்ரஞ்ச மந்த்ராஶ்ச தத்தமந்நம் நயந்தி தே ॥ ௨,௧௦.

அவர்கள் அந்த அன்னத்தை, அந்த உயிர் எங்கு இருக்கிறாரோ, அங்கு கொண்டு செல்கிறார்கள்; பெயர், கோத்திரம், மந்திரங்கள், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அன்னம் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் சேர்க்கின்றனர்.

அபி யோநிஶதம் ப்ராப்தாம்ஸ்தாம்ஸ்த்ரு'ப்திருபதிஷ்டதி । தேஷாம் லோகாந்தரஸ்தாநாம் விவிதைர்நாமகோத்ரகைஃ ॥ ௨,௧௦.

நூறு பிறவிகள் எடுத்திருந்தாலும், அந்த திருப்தி அவர்களை எட்டும்; வேறு உலகங்களில், பல்வேறு பெயர், கோத்திரங்களில் பிறந்தவர்களும் அதைப் பெறுகிறார்கள்.

அபஸவ்யம் க்ஷிதௌ தர்பே தத்தாஃ பிண்டாஸ்த்ரயஸ்து வை । யாந்தி தாம்ஸ்தர்பயந்த்யேவம் ப்ரேதஸ்தாநஸ்திதாந்பித்ரூ'ந் ॥ ௨,௧௦.

பூமியில் தர்பையில், இடது பக்கமாக நூல் அணிந்து வைத்து அர்ப்பணிக்கும் மூன்று பிண்டங்கள், பித்ருலோகத்தில் இருக்கும் பித்ருக்களை சென்று திருப்திப்படுத்துகின்றன.

அப்ராப்தயாதநாஸ்தாநாஃ ஶ்ரேஷ்டா யே புவி பஞ்சதா । நாநாரூபாஸ்து ஜாதா யே திர்யக்யோந்யாதிஜாதிஷு ॥ ௨,௧௦.

இன்னும், தண்டனை நிலையை அடையாதவர்கள், பூமியில் ஐந்து வகையான சிறந்தவர்கள், பல்வேறு உருவங்களில், பிற பிறவிகளில் பிறந்தவர்கள்—

யதாஹாரா பவந்த்யேதே பிதரோ யத்ர யோநிஷு । தாஸுதாஸு ததாஹாரஃ ஶ்ராத்தா அவதிஷ்டதி ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்கள் எந்த எந்த யோனிகளில் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் அங்கு பெறும் அன்னமே, ஸ்ராத்தத்தின் மூலம் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

யதா கோஷு ப்ரநஷ்டாஸு வத்ஸோ விந்ததி மாதரம் । ததாந்நம் நயதே விப்ர ஜந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே ॥ ௨,௧௦.

எப்படி, மாடுகள் தொலைந்தாலும், கன்றுக்குட்டி தன் தாயை கண்டுபிடிக்கிறதோ, அதுபோல், பிராமணா, அந்த அன்னம் அந்த உயிர் எங்கு இருக்கிறாரோ அங்கு சென்று சேர்கிறது.

பிதரஃ ஶ்ராத்தமோக்தாரோ விஶ்வேர்தேவைஃ ஸதா ஸஹ । ஏதே ஶ்ராத்தம் ஸதா புக்த்வா பித்ரூ'ந்ஸந்தர்பயந்த்யதஃ ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்கள், எல்லா தேவர்களுடனும் சேர்ந்து, எப்போதும் ஸ்ராத்தத்தை ஏற்கும் பொருளாகக் கூறப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் ஸ்ராத்தத்தை அனுபவித்து, பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்துகிறார்கள்.

வஸுருத்ராதிதிஸுதாஃ பிதரஃ ஶ்ராத்ததேவதாஃ । ப்ரீணயாதே மநுஷ்யாணாம் பித்ரூ'ஞ்ஶ்ராத்தேஷு தர்பிதாஃ ॥ ௨,௧௦.

வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் ஆகியோர் அதிதியின் மகன்கள்; முன்னோர்கள் தான் ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சிக்கான தெய்வங்கள். ஸ்ராத்தத்தில் அவர்கள் திருப்தி அடைந்தால், அவர்கள் மனிதர்களின் முன்னோர்களை மகிழ்விப்பார்கள்.

ஆத்மாநம் குர்விணீ கர்பமபி ப்ரீணாதி வை யதா । தோஹதேந ததா தேவாஃ ஶ்ராத்தைஃ ஸ்வாம்ஶ்ச பித்ரூ'ந்ந்ரு'ணாம் ॥ ௨,௧௦.

ஒரு கர்ப்பிணி, தன் உடலும் கருவும் சந்தோஷப்படுவது போல, ஸ்ராத்தத்தில் செய்யப்படும் அர்ப்பணைகளால் தேவதைகளும் மனிதர்களின் முன்னோர்களும் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

ஹ்ரு'ஷ்யந்தி பிதரஃ ஶ்ருத்வா ஶ்ராத்தகாலமுபஸ்திதம் । அந்யோந்யம் மநஸா த்யாத்வா ஸம்பதந்தி மநோஜவம் ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்த காலம் வந்துவிட்டது என்று கேட்டவுடன் முன்னோர்கள் ஆனந்தமடைகிறார்கள்; ஒருவரை ஒருவர் மனதில் நினைத்து, எண்ணத்தின் வேகத்தில் விரைந்து வருகிறார்கள்.

ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ சாஶ்நந்தி பிதரோ ஹ்யந்தரிக்ஷகாஃ । வாயுபூதாஶ்ச திஷ்டந்தி புக்த்வா யாந்தி பராம் கதிம் ॥ ௨,௧௦.

வானில் வாழும் முன்னோர்கள், பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டுபோகிறார்கள்; அவர்கள் காற்றாகி தங்கி, உணவு உண்டபின் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

நிமந்த்ரிதாஸ்து யே விப்ராஃ ஶ்ராத்தபூர்வதிநேஃ கக । ப்ரவிஶ்ய பிதரஸ்தேஷு புக்த்வா யாந்தி ஸ்வமாலயம் ॥ ௨,௧௦.

காக, ஸ்ராத்தத்திற்கு முன்பன்று நாளில் அழைக்கப்பட்ட பிராமணர்களுள் முன்னோர்கள் புகுந்து, அன்னம் உண்டு, பிறகு தங்கள் இல்லத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள்.

ஶ்ராத்தகர்த்ரா து யத்யேகஃ ஶ்ராத்தே விப்ரோ நிமந்த்ரிதஃ । உதரஸ்தஃ பிதா தஸ்ய வாமபார்ஶ்வே பிதாமஹஃ ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்தம் செய்பவர் ஒரே ஒரு பிராமணரை அழைத்தால், அந்த பிராமணரின் வயிற்றில் தந்தை, இடப்பக்கத்தில் தாத்தா இருக்கிறார்.