கருடபுராணம்

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கோ யதி பவேத்ப்ரேதத்வாந்முச்யதே ததா । தஸ்மாந்ந்ரு'ப த்வமப்யேவம் வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் குரு ப்ரபோ ॥ ௨,௯.

ஒருவன் காளையை விடுதலை செய்தால், ப்ரேத நிலையில் இருந்து விடுபடுவான்; அதனால், அரசே, நீயும் இப்படியே காளை விடுதலை செய்ய வேண்டும்.

மாமுத்திஶ்ய ந்ரு'பேऽப்யத்ராதிகாரோऽத்யநுகம்பயா । ராஜபுத்ரோ ஹதஃ கஶ்சிந்மயைவாப்தஸ்ததோ மயா ॥ ௨,௯.

எனக்காக இங்கே—even அரசனுக்கே—அதிகாரம் இருக்கிறது, மிகுந்த கருணையால்; யாரோ ஒரு அரசபுத்திரன் கொல்லப்பட்டு எனக்குக் கிடைத்தான், அதனால் நான் வந்துள்ளேன்.

குருஷ்வ த்வம் க்ரு'ஹீத்வா மே தத்தநேந வ்ரு'ஷோத்ஸவம் । கார்திக்யாம் பௌர்ணமாஸ்யாம் வாऽஶ்வயுங்மத்யேऽதவா ந்ரு'ப ॥ ௨,௯.

என் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, கார்த்திகை பௌர்ணமி அல்லது ஆய்ப்பசி மாத நடுவில், அரசே, நீ காளை விடுதலை விழாவை நடத்த வேண்டும்.

ரேவதீயுக்ததிவஸே க்ரு'ஷீஷ்டா மே வ்ரு'ஷோத்ஸவம் । புண்யாந்விப்ராந்ஸமாஹூய வஹ்நிம் ஸ்தாப்ய விதாநதஃ ॥ ௨,௯.

ரேவதி நட்சத்திரம் சேர்ந்த நாளில், எனக்காக காளை விடுதலை விழா நடத்தவும்; நல்ல பிராமணர்களை அழைத்து, முறையாக அக்னி ஏற்றவும்.

மந்த்ரைர்ஹோமஸ்ததா கார்யஃ ஷட்பிர்ந்ரு'ப விதாநதஃ । பஹூந்விப்ராந் போஜயேதாஸ்தத்ரத்நாப்ததநேந வை । ஏவம் க்ரு'தே மஹீபால மம முக்திர்பவிஷ்யதி ॥ ௨,௯.

ஆறு மந்திரங்களால், முறையைப் பின்பற்றி ஹோமம் செய்ய வேண்டும், அரசே; அந்த மணியால் கிடைத்த செல்வத்தால் பல பிராமணர்களை உணவளிக்க வேண்டும்; இப்படி செய்தால், பூமியின் அரசனே, எனக்கு விடுதலை கிடைக்கும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ததேதி ப்ரதிஜக்ராஹ மணிம் ராஜா ததஃ கக ॥ ௨,௯.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று, பின்னர் அரசன் அந்த மணியை ஏற்றுக்கொண்டான், பறவையே.

க்ரியாதிகாரஸ்தஸ்யைவ யோ தநக்ராஹகோ பவேத் । குர்வதோஸ்து தயோர்வார்தாமேவம் ப்ரேதமஹீக்ஷிதோஃ ॥ ௨,௯.

யார் அந்த செல்வத்தைப் பெறுகிறாரோ, அவருக்கே அந்த கிரியை செய்யும் உரிமை உண்டு; இப்படித்தான் ப்ரேதனுக்கும் பூமியின் அரசனுக்கும் இடையே நடந்தது.

சணத்காரஸ்து கண்டாநாம் பேரீணாம் பாங்க்ரு'திஸ்ததா । ஜாதஸ்ததா ராஜஸேநா சதுரங்கா ஸமாபதத் ॥ ௨,௯.

அப்போது மணி ஒலியும், மத்தளம் முழக்கமும், சங்கு ஊதலும் எழுந்தன; உடனே நான்கு படைகளுடன் அரசரசு சேனை கூடினது.

தஸ்யாமாகதமாத்ராயாம் ப்ரேதஶ்சாத்ரு'ஶ்யதாம் கதஃ । தஸ்மாத்வநாத்விநிஃஸ்ரு'த்ய ராஜாபி புரமாகமத் ॥ ௨,௯.

அது வந்தவுடன், ப்ரேதன் காணாமல் போனான்; அந்த காட்டிலிருந்து வெளியே வந்து, அரசனும் நகரத்துக்கு திரும்பினார்.

ஸ கார்திக்யாம் பூர்ணிமாயாம் ப்ரேதமுத்திஶ்ய ஸம்வ்யதாத் । வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் விதாநேந தந்மண்யாப்ததநேந ச ॥ ௨,௯.

கார்த்திகை பௌர்ணமி நாளில், ப்ரேதனை நினைத்து, அந்த மணியால் கிடைத்த செல்வத்தால் முறையைப் பின்பற்றி காளை விடுதலை செய்தான்.

ப்ரேதோऽப்யயம் ஸபதிலப்தஸுவர்ணதேஹஃ கர்மாந்த ஆகத இதி ப்ரணநாம பூபம் । தேவ த்வதீயமஹிமாயமிதி ஸ்துவந் ஸ யாதோ திவம் கருட பூபதிநா க்ரு'தஜ்ஞஃ ॥ ௨,௯.

அந்த ப்ரேதன், தன் உடன் இருப்பவர்களுடன் பொன்னான உடலைப் பெற்று, தன் கர்மம் முடிந்ததால், அரசனை வணங்கி, 'உங்கள் பெருமை அதிகம்' என்று புகழ்ந்து, அரசனுக்கு நன்றி கூறி, கருடா, விண்ணுலகிற்கு சென்றான்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யதா பூபதிநாபி ஸஃ । உத்த்ரு'தஃ ப்ரேதபாவாத்வை கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ॥ ௨,௯.

இவை எல்லாம் உனக்கு சொன்னேன்—அந்த ப்ரேதன் அரசனால் எப்படி விடுவிக்கப்பட்டான் என்று; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௦ கருட உவாச । ஸபிண்டீகரண ஜாதே ஆப்திகே ச ஸ்வகர்மபிஃ । தேவத்வம் வா மநுஷ்யத்வம் பக்ஷித்வம் வாப்நுயுர்நராஃ ॥ ௨,௧௦.

கருடன் சொன்னான்: சபிண்டிகரணம் மற்றும் ஆண்டு விழா நடந்த பிறகு, தங்கள் செயல்களுக்கு ஏற்ப, மனிதர்கள் தேவராகவோ, மனிதராகவோ, அல்லது பறவையாகவோ பிறக்கலாம்.

தேஷாம் விபிந்நாஹாராணாம் ஶ்ராத்தம் வை த்ரு'ப்திதம் கதம் । யதப்யந்யைர்த்விஜைர்புக்தம் ஹூயதே யதி வாநலே ॥ ௨,௧௦.

விதவிதமான உணவு உடையவர்களுக்கு, மற்ற பிராமணர்கள் சாப்பிடினாலும், அல்லது அக்னியில் அர்ப்பணித்தாலும், அந்த ஸ்ராத்த்தம் எப்படி திருப்தி தரும்?

ஶுபாஶுபாத்மகைஃ ப்ரேதஸ்தத்தத்தம் புஜ்யதே கதம் । ஶ்ராத்தஸ்யாவஶ்யகத்வந்து ஆமாவாஸ்யாதிஷு ஶ்ருதம் ॥ ௨,௧௦.

நல்லதும் கெட்டதும் கலந்த ப்ரேதன், கொடுக்கப்பட்டதை எப்படி அனுபவிக்கிறான்? அமாவாசை முதலான நாட்களில் ஸ்ராத்த்தம் அவசியம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ப்ரேதாநாம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ர யதா ஶ்ராத்தந்து த்ரு'ப்திதம் । தேவோ யதபி ஜாதோऽயம் மநுஷ்யஃ கர்மயோகதஃ ॥ ௨,௧௦.

பெரிய பறவைகளின் அரசே, பித்ருக்களுக்கு செய்யும் ஸ்ராத்தம் எவ்வாறு அவர்களுக்கு திருப்தி தருகிறது என்பதை கேள். ஒருவன் தேவராகப் பிறந்தாலும், அவன் முன்பு மனிதராகவே இருந்தான்; அது அவன் செய்த கர்மத்தின் விளைவாகும்.

தஸ்யாந்நமம்ரு'தம் பூத்வா தேவத்வேऽப்யநுயாதி ச । காந்தர்வ்யே போகரூபேண பஶுத்வே ச த்ரு'ணம் பவேத் ॥ ௨,௧௦.

அவருக்காக அளிக்கப்படும் அன்னம், தேவர்களுக்கு அமிர்தமாக மாறும்; காந்தர்வர்களிடம் அது அனுபவமாகும்; மிருகங்களுக்கு அது புல்லாகும்.

ஶ்ராத்தம் ஹி வாயுரூபேண நாகத்வேऽப்யநுகச்சதி । பலம் பவதி பக்ஷித்வே ராக்ஷஸேஷு ததாமிஷம் ॥ ௨,௧௦.

ஸ்ராத்தம், காற்றாகி, பிறவியடையாதவர்களையும் பின்தொடரும்; அது பறவைகளுக்கு பழமாகவும், ராட்சசர்களுக்கு இறைச்சியாகவும் அமையும்.

தாநவத்வே ததா மாம்ஸம் ப்ரேதத்வே ருதிரம் ததா । மநுஷ்யத்வேऽந்நபாநாதி பால்யே போகரஸோ பவேத் ॥ ௨,௧௦.

தானவர்களுக்கு அது இறைச்சியாகும்; பித்ருக்களுக்கு அது இரத்தமாகும்; மனிதர்களுக்கு அது அன்னம், பானம் முதலியவையாகும்; குழந்தைகளுக்கு அது சுவையான அனுபவமாகும்.

கருட உவாச । கதம் கவ்யாநி தத்தாநி ஹவ்யாநி ச ஜநைரிஹ । கச்சந்தி பித்ரு'லோகம் வா ப்ராபகஃ கோऽத்ர கத்யதே ॥ ௨,௧௦.

கருடா கேட்டான்: இங்கு மனிதர்கள் பித்ருக்களுக்கு, தேவர்களுக்கு நிவேதனங்கள் அளிக்கும்போது, அவை எவ்வாறு பித்ருலோகத்திற்குச் சென்று சேர்கின்றன? இதில் அவற்றை எடுத்துச் செல்லும்வர் யார் என்று கூறப்படுகிறார்கள்?

ம்ரு'தாநாமபி ஜந்தூநாம் ஶ்ராத்தமாப்யாயநம் யதி । நிர்வாணஸ்ய ப்ரதீபஸ்ய தைலம் ஸம்வர்தயேச்சிகாம் ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த உயிர்களுக்கு ஸ்ராத்தம் உண்மையில் ஊட்டமாக இருந்தால், அது அணைந்த விளக்கில் எண்ணெய் ஊற்றுவது போல், மீண்டும் அந்த ஜோதி எரியச் செய்கிறது.

ம்ரு'தாஶ்ச புருஷாஃ ஸ்வாமிந் ஸ்வகர்மஜநிதாம் கதிம் । காஹந்தஃ கே கதம் ஸ்வஸ்ய ஸுதஸ்ய ஶ்ரேய ஆப்நுயுஃ ॥ ௨,௧௦.

மரணமடைந்த மனிதர்கள், தாங்கள் செய்த கர்மத்தின் பயனாகப் பெற்ற நிலைக்குள் சென்றுவிட்ட பிறகு, அவர்களும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளும் எவ்வாறு நன்மை பெற முடியும்?

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஶ்ருதேஃ ப்ரத்யக்ஷதஸ்தார்க்ஷ்ய ப்ராமாண்யம் பலவத்தரம் । ஶ்ருத்யா துஃ போதிதார்தஸ்ய பீயூஷத்வாதிரூபதா ॥ ௨,௧௦.

பகவான் கூறினார்: தார்க்ஷ்யா, நம் கண்களுக்கு நேரடியாகத் தெரியும் உண்மையைவிட, வேதங்கள் கூறும் சாட்சி மிக வலிமையானது. வேதங்கள் உணர்த்தும் பொருள், அமிர்தம் போன்ற சிறப்பும், உயர்ந்த தன்மையும் உடையது.

நாமகோத்ரம் பித்ரூ'ணாம் வை ப்ராபகம் ஹவ்யகவ்யயோஃ । ஶ்ராத்தஸ்ய மந்த்ராஸ்தத்வத்து ப்ராபகாஶ்சைவ பக்திதஃ ॥ ௨,௧௦.

பித்ருக்களின் பெயரும், கோத்திரமும், ஸ்ராத்தத்தில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்களும், பக்தியோடு செய்யப்படும் அர்ப்பணிப்பும், ஹவ்யம், கவ்யம் ஆகியவை அவர்களுக்கு சென்று சேரும் வழியாகும்.

அசேதநாநி சைதாநி ப்ராபயந்தி கதந்த்விதி । ஸுபர்ண நாவகந்தவ்யம் ப்ராபகம் வச்மி தேऽபரம் ॥ ௨,௧௦.

இவை உயிரில்லாதவை என்றாலும், அர்ப்பணிப்பை எவ்வாறு கொண்டு செல்கின்றன என்று நீ சந்தேகிக்க வேண்டாம், சூபர்ணா. இன்னொரு வழியை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

அக்நிஷ்வாத்தாதயஸ்தேஷா மாதிபத்யே வ்யவஸ்திதாஃ । காலே ந்யாயாகதம் பாத்ரே விதிநா ப்ரதிபாதிதம் ॥ ௨,௧௦.

அக்னிஷ்வாத்தர் முதலானவர்கள் பித்ருக்களின் தலைவர்களாக இருக்கின்றனர்; சரியான காலத்தில், உரிய முறையில், யாருக்கு உரியது என்பதை அறிந்து, அவர்கள் அந்த அர்ப்பணிப்பை வழங்குகிறார்கள்.

அந்நம் நயந்தி தத்ரைதே ஜந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே । நாம கோத்ரஞ்ச மந்த்ராஶ்ச தத்தமந்நம் நயந்தி தே ॥ ௨,௧௦.

அவர்கள் அந்த அன்னத்தை, அந்த உயிர் எங்கு இருக்கிறாரோ, அங்கு கொண்டு செல்கிறார்கள்; பெயர், கோத்திரம், மந்திரங்கள், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அன்னம் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் சேர்க்கின்றனர்.

அபி யோநிஶதம் ப்ராப்தாம்ஸ்தாம்ஸ்த்ரு'ப்திருபதிஷ்டதி । தேஷாம் லோகாந்தரஸ்தாநாம் விவிதைர்நாமகோத்ரகைஃ ॥ ௨,௧௦.

நூறு பிறவிகள் எடுத்திருந்தாலும், அந்த திருப்தி அவர்களை எட்டும்; வேறு உலகங்களில், பல்வேறு பெயர், கோத்திரங்களில் பிறந்தவர்களும் அதைப் பெறுகிறார்கள்.

அபஸவ்யம் க்ஷிதௌ தர்பே தத்தாஃ பிண்டாஸ்த்ரயஸ்து வை । யாந்தி தாம்ஸ்தர்பயந்த்யேவம் ப்ரேதஸ்தாநஸ்திதாந்பித்ரூ'ந் ॥ ௨,௧௦.

பூமியில் தர்பையில், இடது பக்கமாக நூல் அணிந்து வைத்து அர்ப்பணிக்கும் மூன்று பிண்டங்கள், பித்ருலோகத்தில் இருக்கும் பித்ருக்களை சென்று திருப்திப்படுத்துகின்றன.