கருடபுராணம்

வைஶ்யஜாதிஃ ஸுதேவோऽஹம் நாம்நா விதிதமஸ்து தே । ஹவ்யேந தர்பிதா தேவாஃ கவ்யேந பிதரோ மயா ॥ ௨,௯.

நான் வைசியர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த சுதேவன் என்பவன் என்று அறிந்துகொள்; நான் வேள்வி சமர்ப்பணங்களால் தேவர்களையும், பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிப்புகளால் அவர்களையும் திருப்திப்படுத்தினேன்.

விவிதைர்தாநயோகைஶ்ச விப்ராஃ ஸந்தர்பிதா மயா । ஆஹாரஶ்ச விஹாரஶ்ச மயா வை ஸுநிவேஶிதஃ ॥ ௨,௯.

பலவிதமான தானங்களால் பிராமணர்களை மகிழ்வித்தேன்; என் உணவு மற்றும் ஓய்வு முறைகளையும் நன்றாக ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

தீநாநாதவிஶிஷ்டேப்யோ மயா தத்தமநேகதா । தத்ஸர்வம் நிஷ்பலம் ஜாதம் மம தைவாதுபாகதம் ॥ ௨,௯.

ஏழைகள், ஆதரவற்றோர், சிறந்தோர் ஆகியோருக்குப் பலமுறை தானம் செய்தேன்; ஆனால், அதெல்லாம் எனக்கு விதியின் காரணமாக பயனில்லாமல் போய்விட்டது.

ந மேऽஸ்தி ஸந்ததிஸ்தாத ந ஸுஹ்ரு'ந்ந ச பாந்தவாஃ । ந ச மித்ரம் ஹிதஸ்தாத்ரு'க்யஃ குர்யாதௌர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௯.

எனக்கு சந்ததி இல்லை, நண்பர்களும் உறவினர்களும் இல்லை; என் இறுதிக்கிரியைகளைச் செய்யும் உண்மையான நண்பனும் யாரும் இல்லை.

ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தேந மம ஜாதம் ந்ரு'போத்தம । ஏகாதஶம் த்ரிபக்ஷஞ்ச ஷாண்மாஸிகமதாப்திகம் ॥ ௨,௯.

அதனால், மன்னர் அனைவரிலும் சிறந்தவரே, எனது பிரேதநிலை உறுதியாகிவிட்டது; ஏகாதசி, பன்னிரண்டாம் நாள், அரை ஆண்டு, ஆண்டு விழாக்கள்—

ப்ரதிமாஸ்யாநி சாந்யா நி ஹ்யேவம் ஶ்ராத்தாநி ஷோடஶ । யஸ்யைதாநி ந தீயந்தே ப்ரேதஶ்ராத்தாநி பூபதே ॥ ௨,௯.

மற்ற மாதாந்திர கிரியைகள், இப்படி பதினாறு பிரேத சிராத்துகள்; மன்னா, இவை யாருக்குச் செய்யப்படவில்லையோ—

ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தஸ்யஃ தத்தைஃ ஶ்ராத்தஶதைரபி । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மஹாராஜ ப்ரேதத்வாதுத்தரஸ்வ மாம் ॥ ௨,௯.

அவரது பிரேதநிலை நூறு சிராத்துகள் செய்தாலும் நீங்காது; இதை அறிந்து, பெரிய மன்னா, என்னை இந்த நிலையிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்.

வர்ணாநாஞ்சைவ ஸர்வேஷாம் ராஜா பந்துரிஹோச்யதே । தந்மாம் தாரய ராஜேந்த்ர மணிரத்நம் ததாமி தே ॥ ௨,௯.

எல்லா சமூகங்களிலும் மன்னன் உறவினன் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆகவே, மன்னர்களில் சிறந்தவரே, என்னை இரட்சியுங்கள்—நான் உமக்கு ஒரு மாணிக்கம் தருவேன்.

யதா மம ஶுபாவாப்திர்பவேந்ந்ரு'பவரோத்தம । ததா கார்யம் மஹீபால தயாம் க்ரு'த்வா மயி ப்ரபோ ॥ ௨,௯.

மன்னர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு நன்மை கிடைக்குமாறு நீர் செயல் புரிய வேண்டும்; பூமியின் ஆண்டவரே, என்மீது தயை காட்டுங்கள்.

ஸபிண்டைர்வா ஸகோத்ரைர்வா நிஷ்டுரைர்ந க்ரு'தோ ஹிமே । வ்ரு'ஷோத்ஸர்கஸ்ததோ துஷ்டம் ப்ரேதத்வம் ப்ராப்தவாநஹம் ॥ ௨,௯.

என் குடும்பத்தினராலும் உறவினர்களாலும் எனக்காக வृषோத்சர்கம் செய்யப்படவில்லை; அதனால், நான் இந்த துன்பமான பிரேதநிலையை அடைந்தேன்.

க்ஷுத்த்ரு'ஷாவிஷ்டதேஹஶ்ச பக்ஷ்யம் பாநம் ந சாப்நுயாம் । அதோ விக்ரு'திரேஷா வை க்ரு'ஶாத்வாதிரமாம்ஸகா ॥ ௨,௯.

பசிப்பும் தாகமும் என்னை வாட்டுகிறது; ஆனால் எனக்கு உணவும் தண்ணீரும் கிடைக்கவில்லை; அதனால், இந்த விகாரமும், உடல் மெலிவும், இறைச்சி குறைவும் ஏற்பட்டது.

க்ஷுத்த்ரு'ட்ஜந்யம் மஹாதுஃ கமநுபவாமி புநஃ புநஃ । அகல்யாணம் ஹி ப்ரேதத்வம் வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் விநா க்ரு'தம் ॥ ௨,௯.

பசி தாகத்தால் உண்டாகும் பெரும் துன்பத்தை மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்கிறேன்; உண்மையில், வृषோத்சர்கம் இல்லாமல் செய்யப்படும் பிரேதநிலை மிகவும் தீமையானது.

தஸ்மாத்ராஜந்தயாஸிந்தோ ப்ரார்தயாமி தவாக்ரதஃ । ராஜோவாச । வர்ததே மத்குலே ப்ரேத இதி ஜ்ஞேயம் கதம் நரைஃ ॥ ௨,௯.

அதனால், தயையின் கடலான மன்னா, உமக்கு முன்பாக நான் வேண்டுகிறேன்— மன்னன் கூறினான்: என் குடும்பத்தில் பிரேதம் இருப்பதை மக்கள் எவ்வாறு அறிய முடியும்?

தந்மமாசக்ஷ்வ ஹி ப்ரேத ப்ரேதத்வாந்முச்யதே கதம் । ப்ரேத உவாச । லிங்கேந பீடயா ப்ரேதோऽநுமாதவ்யோ நரைஃ ஸதா ॥ ௨,௯.

அதை எனக்கு விளக்குங்கள், பிரேதமே, பிரேதநிலையிலிருந்து எவ்வாறு விடுபட முடியும்? பிரேதம் கூறியது: மக்கள் எப்போதும் துன்பத்தின் அறிகுறிகளால் பிரேதம் இருப்பதை உணர வேண்டும்.

வக்ஷ்யாமி பீடாஸ்தா ராஜந்யா வை ப்ரேதக்ரு'தா புவி । ரு'துஃ ஸ்யாதபலஃ ஸ்த்ரீணாம் யதா வம்ஶோ ந வர்ததே ॥ ௨,௯.

மன்னா, பூமியில் பிரேதம் ஏற்படுத்தும் துன்பங்களை நான் சொல்கிறேன்: பெண்களுக்கு மாதவிடாய் வந்தும் பிள்ளை பிறக்காத நிலை, குடும்பம் வளராத நிலை—

ம்ரியந்தே சால்பவயஸஃ ஸா பீடா ப்ரேதஸம்பவா । அகஸ்மாத்வ்ரு'த்திஹரணமப்ரதிஷ்டா ஜநேஷு வை ॥ ௨,௯.

இளம் வயதில் மரணம் அடைவது, இது பிரேதத்தால் உண்டாகும் துன்பம்; திடீரென வாழ்வாதாரம் போவது, மக்களில் நிலைமை இல்லாமை—

அகஸ்மாத்க்ரு'ஹதாஹஃ ஸ்யாத்ஸா பீடா ப்ரேதஸம்பவா । ஸ்வகேஹே கலஹோ நித்யம் ஸ்யாச்ச மித்யாபிஶம்ஸநம் ॥ ௨,௯.

திடீரென வீடு தீப்பிடிப்பது, இது பிரேதத்தால் உண்டாகும் துன்பம்; வீட்டில் எப்போதும் சண்டை, தவறான குற்றச்சாட்டு ஆகியவை.

ராஜயக்ஷ்மாதிஸம்பூதிஃ ஸா பீடா ப்ரேதஸம்பவா । அபி ஸ்வயம் தநம் முக்தம் ப்ரயத்நாதநவே பதி ॥ ௨,௯.

அரசருக்கு ஏற்படும் காசநோய் போன்ற வியாதிகளால் வரும் துன்பம், அது ப்ரேதனால் உண்டாகும்; ஒருவன் முயற்சியுடன் சம்பாதித்த செல்வம் கூட, சரியான வழியில் சேராது.

நைவ லப்யேத நஶ்யேதஃ ஸா பீடா ப்ரேதஸம்மவா । ஸுவ்ரு'ஷ்டௌ க்ரு'ஷிநாஶஃ ஸ்யாத்வாணிஜ்யாத்வ்ரு'த்திநாஶநம் ॥ ௨,௯.

அந்த ப்ரேதனால் உண்டாகும் துன்பம், எளிதில் போகவோ, கிடைக்கவோ முடியாது; நல்ல மழை பெய்தாலும், பயிர்கள் அழியலாம், வணிகர்களுக்கு வாழ்வாதாரம் கெட்டுவிடலாம்.

கலத்ரம் ப்ரதிகூலம் ஸ்யாத்ஸா பீடா ப்ரேதஸம்பவா । ஏவந்து பீடயா ராஜந்ப்ரேதஜ்ஞாநம் பவேந்ந்ரு'ணாம் ॥ ௨,௯.

மனைவி எதிரியாக மாறினாலும், அந்த துன்பமும் ப்ரேதனால் தான் வரும்; இப்படி, அரசே, இத்தகைய துன்பங்களால் மக்கள் ப்ரேத இருப்பதை அறிந்து கொள்வார்கள்.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கோ யதி பவேத்ப்ரேதத்வாந்முச்யதே ததா । தஸ்மாந்ந்ரு'ப த்வமப்யேவம் வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் குரு ப்ரபோ ॥ ௨,௯.

ஒருவன் காளையை விடுதலை செய்தால், ப்ரேத நிலையில் இருந்து விடுபடுவான்; அதனால், அரசே, நீயும் இப்படியே காளை விடுதலை செய்ய வேண்டும்.

மாமுத்திஶ்ய ந்ரு'பேऽப்யத்ராதிகாரோऽத்யநுகம்பயா । ராஜபுத்ரோ ஹதஃ கஶ்சிந்மயைவாப்தஸ்ததோ மயா ॥ ௨,௯.

எனக்காக இங்கே—even அரசனுக்கே—அதிகாரம் இருக்கிறது, மிகுந்த கருணையால்; யாரோ ஒரு அரசபுத்திரன் கொல்லப்பட்டு எனக்குக் கிடைத்தான், அதனால் நான் வந்துள்ளேன்.

குருஷ்வ த்வம் க்ரு'ஹீத்வா மே தத்தநேந வ்ரு'ஷோத்ஸவம் । கார்திக்யாம் பௌர்ணமாஸ்யாம் வாऽஶ்வயுங்மத்யேऽதவா ந்ரு'ப ॥ ௨,௯.

என் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, கார்த்திகை பௌர்ணமி அல்லது ஆய்ப்பசி மாத நடுவில், அரசே, நீ காளை விடுதலை விழாவை நடத்த வேண்டும்.

ரேவதீயுக்ததிவஸே க்ரு'ஷீஷ்டா மே வ்ரு'ஷோத்ஸவம் । புண்யாந்விப்ராந்ஸமாஹூய வஹ்நிம் ஸ்தாப்ய விதாநதஃ ॥ ௨,௯.

ரேவதி நட்சத்திரம் சேர்ந்த நாளில், எனக்காக காளை விடுதலை விழா நடத்தவும்; நல்ல பிராமணர்களை அழைத்து, முறையாக அக்னி ஏற்றவும்.

மந்த்ரைர்ஹோமஸ்ததா கார்யஃ ஷட்பிர்ந்ரு'ப விதாநதஃ । பஹூந்விப்ராந் போஜயேதாஸ்தத்ரத்நாப்ததநேந வை । ஏவம் க்ரு'தே மஹீபால மம முக்திர்பவிஷ்யதி ॥ ௨,௯.

ஆறு மந்திரங்களால், முறையைப் பின்பற்றி ஹோமம் செய்ய வேண்டும், அரசே; அந்த மணியால் கிடைத்த செல்வத்தால் பல பிராமணர்களை உணவளிக்க வேண்டும்; இப்படி செய்தால், பூமியின் அரசனே, எனக்கு விடுதலை கிடைக்கும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ததேதி ப்ரதிஜக்ராஹ மணிம் ராஜா ததஃ கக ॥ ௨,௯.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று, பின்னர் அரசன் அந்த மணியை ஏற்றுக்கொண்டான், பறவையே.

க்ரியாதிகாரஸ்தஸ்யைவ யோ தநக்ராஹகோ பவேத் । குர்வதோஸ்து தயோர்வார்தாமேவம் ப்ரேதமஹீக்ஷிதோஃ ॥ ௨,௯.

யார் அந்த செல்வத்தைப் பெறுகிறாரோ, அவருக்கே அந்த கிரியை செய்யும் உரிமை உண்டு; இப்படித்தான் ப்ரேதனுக்கும் பூமியின் அரசனுக்கும் இடையே நடந்தது.

சணத்காரஸ்து கண்டாநாம் பேரீணாம் பாங்க்ரு'திஸ்ததா । ஜாதஸ்ததா ராஜஸேநா சதுரங்கா ஸமாபதத் ॥ ௨,௯.

அப்போது மணி ஒலியும், மத்தளம் முழக்கமும், சங்கு ஊதலும் எழுந்தன; உடனே நான்கு படைகளுடன் அரசரசு சேனை கூடினது.

தஸ்யாமாகதமாத்ராயாம் ப்ரேதஶ்சாத்ரு'ஶ்யதாம் கதஃ । தஸ்மாத்வநாத்விநிஃஸ்ரு'த்ய ராஜாபி புரமாகமத் ॥ ௨,௯.

அது வந்தவுடன், ப்ரேதன் காணாமல் போனான்; அந்த காட்டிலிருந்து வெளியே வந்து, அரசனும் நகரத்துக்கு திரும்பினார்.